Een stad niet alleen verhaald volgens een kind, maar ook cinematografisch als dusdanig benaderd, bijvoorbeeld gefilmd met shots die vanuit een ongewoon laag standpunt beginnen of met uitlichting van atypische details. Het maakt ‘Belfast’ tot een visueel sprookje, dat bovendien ontroert via het narratief dat zomaar van de straat geplukt lijkt.
Dramatiek huist hier in de trivialiteit der dingen: schulden die hoognodig afgelost moeten worden, een moeder die zo nodig met stalen hand regeert, een grootvader met gezondheidsklachten. Als je het als toeschouwer al -tig keer eerder gezien hebt, dan komt dat omdat dit materiaal ontleend is aan het leven zelf, en dus niet kunstmatig verdicht is.
Net dat maakt dat ‘Belfast’ zich niet in het geheugen zal griffen. Kenneth Branagh heeft evenwel geen groot gebaar nodig om gevoelige snaren te raken of esthetisch genoegen te verschaffen. Daarenboven is de hier gepresenteerde geschiedenisles er een om nimmer te vergeten: hoe buren op basis van arbitraire breuklijnen als vijanden tegenover elkaar kunnen staan.
En zeg eens, was dat niet recent nog in de media, datzelfde Belfast van deze ‘Belfast’? Of hoe cinema een prisma kan zijn om het heden anders te zien, het beter te begrijpen.
Oeps. De mensheid staat op imploderen, het zonnestelsel is aan zijn laatste decennia toe. Weerhoudt dat Hollywoord van feel good-scifi met een dramatische touch? Klaarblijkelijk niet. En verdomd, wat is ‘Project Hail Mary’ aardig om in te toeven. Ongemeen spannend, uitnemend vertolkt en vooral onweerstaanbaar qua scenario.
En als het heelal een geprefereerd decor kan zijn voor het witte doek, dan zwijgen we nog maar van het knuffelgehalte van goedaardige aliens. Onvervalst sentiment, misschien. Maar laten we de buik spreken, dan zijn we tegelijk visueel betoverd, op het niveau van de gevoelige snaren prima bespeeld, en op thrillerachtige wijze door elkaar geschud met een plot die geen verrassingen schuwt, en zodoende blijft prikkelen tot de laatste minuten.
Kortom? Geen onvergetelijke hoge cultuur, wel cinema die warm blijft nazinderen. Een guilty pleasure waar niemand zich al te schuldig over moet voelen, medunkt.
