Deze film heb ik meerdere keren gezien, maar nooit beoordeeld. Daarom vandaag maar eens herzien. Bij het beoordelen van oudere films vind ik het belangrijk om rekening te houden met de tijdsgeest. Net als bijvoorbeeld 'Saw' was ook dit echt wel een vernieuwende film in het jaar dat ie uitkwam. Alleen al door de historische opening met de moordenaar aan de telefoon (matig geacteerd door Drew Barrymore) en de popcorn op het fornuis. Verder maken de cast (met een op dat moment populaire Courteney Cox uit Friends), de hommage aan of parodie op (of allebei) de horrorfilm die als een rode draad door de film loopt en de introductie van een nieuwe gemaskerde killer (met een werkelijk iconisch masker) deze film tot een echte klassieker.
Alleen al daarom had ik deze film graag een hoger cijfer gegeven, maar helaas zijn er voor mij persoonlijk ook negatieve punten te noemen. Zo vond ik, als gezegd, het acteerwerk van Drew Barrymore niet overtuigend en te gespeeld. Ik miste de echte angst. Ook de overdreven buitelingen van Ghostface en het nog laten ontsnappen van Sidney waar dat heel onrealistisch was, halen mijn oordeel naar beneden. Maar vooral het einde van de filmwaar de meedogenloosheid van de killer verdwijnt wanneer bekend wordt wie het zijn en de twee, volkomen belachelijk, ongeloofwaardig ver gaan in elkaar verwonden om niet verdacht te worden doet mijn eindcijfer geen goed.
Er blijft genoeg positiefs over voor een ruime voldoende, mede bezien in de tijd en het feit dat dit terecht een klassieker is. Een 7, naar boven afgerond.
