Meningen

Vermakelijke film met een heel goed gestileerde David Carradine; rood jastje zonder iets eronder, behaarde bast en een bandana om zijn nek. Stallone speelt nauwelijks een rol hier, zegt twee zinnen in een bepaalde scene. Leuke auto's komen vooral voorbij, typische jaren '70 bakken; jammer dat de Duitser zo snel het veld verliet, hij reed de mooiste.

Opzich een zeer goede James Bond film. De opbouw van het verhaal en het zien van de beginjaren van de nog roekeloze en ruige James Bond samengenomen met de actie en het nodige 'james bond gehalte' waren zeer goed.

Daniel Graig was mijn grootste struikelblok in deze film. Hij speelde een zeer goede rol, en ik vond het leuk om naar hem te kijken. Alleen voor mij komt hij gewoon niet over als James Bond, 007. Ik zag hem wel als een 00-Agent, maar gewoon niet als de James Bond, zoals Pierce die zou spelen. Dit is gewoon mijn persoonlijke voorkeur, ik vind Pierce ook verreweg de beste James Bond acteur.

De film zelf bleef wel de volledige 144 minuten boeien, en dat vond ik erg knap. Het is gewoon een heel leuke, vermakende film. Alleen miste ik James Bond in deze film, ik zag een 00-Agent met blauwe ogen en blond kort haar.

Wat mij nog opviel was dat James, toen hij de eerste keer het password in moest typen, een 6-cijferig getal invoerde wat eindigde op 47. Daarentegen bleek het password VESPER te zijn, wat neerkwam op 837737. Dat klopte dus niet helemaal.

Maar een heerlijke film om naar te kijken, dus daarom een mooie 3.5

Hele prachtige film over een (blanke) familie in het noorden van Kameroen in de jaren '50. De huishoudhulp Protée speelt een prachtige rol, een stil personage maar ozo veelzeggend. De dominantie (en denigrerende manier van leven jegens de Kameroeners) van de Fransen tijdens deze kolonisatie is hier goed te proeven en heel mooi in beeld gebracht.

Het dochtertje die je aan het begin en het eind van de film 'weer terug' in Kameroen ziet is ook kenmerkend voor de film. Ik vraag me alleen af of ze er nou onder geleden heeft dat ze daar opgroeide. Dit proef ik namelijk wel in de eindscene, ze heeft haar thuis nooit kunnen vinden in Frankrijk en wil terug naar Kameroen, maar hier voelt ze eigenlijk het zelfde omdat ze nooit tussen de bevolking opgroeide. Dit wordt niet expliciet gezegd maar de Afro-Amerikaan zegt het als het ware voor haar. Of zie ik dit fout? Het doet mijzelf ook terugdenken aan de tijd dat ik in Kameroen woonde als klein kind, dat maakt mijn interesse voor deze film ook wat groter. Ik ben zeker over deze film te spreken. 4*.

Zeer, maar dan ook zeer matige film. Ongeloofwaardig verhaal wat niks te zeggen heeft, op punten ook zeer onwaarschijnlijk en onduidelijk. Typische opgefokte Koreanen zijn ook weer aanwezig en het lijkt alsof er over geen enkele handeling over wordt nagedacht door de personages. Verder heeft de film ook weinig te bieden op wat gruwelijkheden na, veel slappe scenes die niks toevoegen en gewoonweg geen enkele diepgang op welk gebied dan ook.

Natuurlijk kijkt de film de eerste keer prima weg, je wilt simpelweg nu weten wie er doodgaan en wie er blijven leven. Afgezien van deze spanning biedt de film vrij weinig.

Film wist letterlijke de juiste snaren te raken, heel mooi. Heerlijk langzaam en subtiel opgebouwde scenes, met heel natuurlijke en uitstekend acterende spelers. Er wordt een prachtig verhaal gecreeerd om de muziekinstrumenten heen, die ondertussen veel toevoegen aan deze film. Mooie dialogen weten alles bij elkaar te houden.

Het personage van Maxime is noodzakelijke voor deze film, totaal niet nutteloos. Ik begrijp je punt wel, hij lijkt niets toe te voegen, maar op de achtergrond is hij daadwerkelijk wel aanwezig en speelt hij door subtiele gebeurtenissen een onmisbaar personage.

Uiteraard een stoere Newman, in een stoere mannen-omgeving, met stoere outfits en stoer dagelijks werk. Maar al deze stoere elementen heb je al snel door en buiten dat heeft de film eigenlijk bar weinig om het lijf. Film is over het algemeen wel mooi geschoten; een paar hele mooie shots over het platte Amerikaanse landschap en mooi helder kleurgebruik (ik houd van blauw!) en contrasten.

Inderdaad, erg interessant. De visie waar jij het over hebt kon ik alleen niet erg terugvinden in de karakters, had af en toe wel wat moeite met de hypocritie van ze. Ook een aantal zeer opmerkelijke uitspraken die, wanneer ze in een speelfilm gebruikt zouden worden, haast vermakelijk zouden kunnen zijn. Zoals Santos die het erover heeft hoe je een lichaam kan laten verdwijnen: "Een varken eet alles wanneer hij 10 dagen niet heeft gegeten. Als je dan tien varkens neemt, is het binnen een half uur helemaal weg".