Meningen

Erg goed dit, had ik niet verwacht. De eerste scene was zeer slecht gespeeld, dus dacht dat het weer een soort van Adam Sandler humor zou worden. Gelukkig herstelde de film zeg en bevatte zeer goede scenes en idem humor. Jammer dat er tegen het einde zoveel sentiment ingegooid werd, dat haalt er toch nog een halfje vanaf.

Verwachte niet al te veel van deze film, en dat was niet terecht. Een schitterende film over het grauwe leven. Een aantal verbazingwekkende scenes die zoveel naars in zich hebben, niet alleen door de inhoud maar ook door de fantastische manier van filmen. 4,5*

Mooi filmpje dit ook weer, die Florian Lukas is me toch een acteur van hoog niveau. Goeie beelden van de Noorse winters en een goed verhaal over een hutje op de berg in de oorlog.

Nu voor de 3e keer herkeken. En jemig, hoe vaker je deze flim kijkt hoe beter hij wordt. Gaspar Noe is echt fantastich.

De sfeer in het begin van de film, het camerawerk en vooral de muziek die op de achtergrond raast, gruwelijk, en heerlijk chaotisch.

Het geeft een heel goed beeld van hoe de personen zich op dat moment voelen door alles wat ze meegemaakt hebben en drugs die Marcus gebruikt heeft.

Je ziet zoveel narigheid in het begin van de film dat je er direct ingetrokken wordt, je weet niet wat je ziet. Die narigheid wordt steeds erger, met als climax de verkrachtingsscene van Monica Belluci (wat is zij een fantastische actrice trouwens). Deze scene kan ik trouwens niet helemaal onder ogen zien, af en toe moet ik even wegkijken.

Maar omdat dit zo ontzettend naar is om naar te kijken, dat maakt het contrast tussen het 'eerste deel' van de film en het 'tweede deel' nog beter. Want hierna komt het geniale van de film, vooral ook omdat hij 'achterstevoren' afgespeeld wordt.

Eerst denk je misschien dat het juist niet het gewenste effect is van Noe, doordat je niet kan meeleven in het verhaal van de hoofdpersonen op chronologische volgorde, maar dat is dus ook helemaal niet de bedoeling naar mijn mening.

Het gaat erom dat je erachter komt waarom ze zo reageren, agressief en gefrustreerd, verblind van woede en liefde, en dat kom je stapje voor stapje te weten.

Fantastisch.

In het tweede deel, de liefde tussen Marcus en Belluci, pfoeh fantastisch gespeeld (ook al is spelen hier misschien niet helemaal aan de orde), dat is echt zo mooi. Het camerawerk dat blijft doorgaan met het chaotische, alhoewel er nu wat meer structuur in is gebracht, en steeds brengt dit in combinatie met de muziek gewoon een heel mooi effect over op de scenes. Ik zat hier bij te kijken met een glimlach op m'n gezicht, zo overtuigend. Met als laatste dan de zwangerschap van Alex wat je dan echt verdrietig maakt.

Een leuke lijn nog in de film is de droom die Alex had over een rode tunnel, en het boek waar ze in leest die zegt dat alles voorspeld is en dat je in dromen aanwijzingen krijgt.

Maar al met al echt een fantastisch goede film. 5* weer.