Meningen

Weet niet of het nu aan de screening lag die ik net zag in het New Art Space hier in A'dam, dacht dat het gewoon de opname was, maar nu ik er niemand over hoor twijfel ik eraan. De kwaliteit van het geluid was ver onbehoorlijk, het leek mono en klonk ontzettend mechanisch. Zonde voor een documentaire over een van de warmste hiphop geluiden op aarde natuurlijk. Was blij dat ik hem nog op een groot scherm kon zien, maar maakte niet veel uit. Beeldkwaliteit en opnames waren ook erg amateuristisch evenals de opbouw en structuur van verhaal.

Maar ach daar kwam ik ook niet voor natuurlijk, prachtige content, dat was te verwachten. Vond juist het begin wat saai, waarin je hoort hoe ze elkaar leren kennen en hoe rap opkwam in de buurt en waarom ze dus begonnen met rijmen. Ja, dat soort verhalen ken ik nu wel. Juist de "inside" verhalen over hun vriendschappen en hoe ze zichzelf en de ander als artiesten (of niet) beschouwden, waren verrijkend. Mooi man.

Eerste film van Cocteau voor mij en viel me toch wat tegen. Natuurlijk was ik vooral ge-enthousiasteerd door de hoge score hier..

Verhaal was me al bekend en weet wat er stond te wachten. Cocteau had ik in mijn hoofd als een surrealist die veel aandacht aan decor en kostuums schenkt; ook dit klopte. Maar daar leek het ook wel te eindigen. De film kent hele mooie effecten en details in het decor en de omgeving zijn steeds heel mooi uitgewerkt, evenals de kostuums van de karakters met natuurlijk la bête als hoogtepunt. Acteerwerk daarentegen was zeer matig en dan met name van la belle, die af en toe weg leek te dromen uit haar rol. Ook buiten dit alles weet Cocteau niets extra's toe te voegen en dat vond ik jammer.

Ben het in zijn geheel eens met hier bovenstaande verwoording van Montorsi, alleen kan ik daar de film in zijn geheel zeker niet positief op beoordelen. Als je het als een experimenteel kunstproject beschouwd is het een zeer geslaagd project, waar je als spectator visueel een prachtig spel voorgeschoteld krijgt. De editing, het setwerk met goede futuristische elementen, met lichtgevulde kamers leveren allen stuk voor stuk fascinerende beelden op, maar op een gegeven moment worden ze lukraak achter elkaar geplaatst en gaat het toch een beetje vervelen. Als film kon ik er dan ook bar weinig mee en sluit ik me aan bij Macmanus, want ik begreep er helemaal niets van.. het gemompel van de hoofdrolspelers, terwijl ze in close-up worden gevolgd, de onderlingen relaties tussen de karakters die niet meer dan giswerk opleveren en gewoon weinig logica zoals gezegd. Ja, je moet ervan houden. Toch blijven die geweldige beelden hangen, deed me denken aan het werk van James Turrel, en misschien speelde het mee dat ik nog niet gegeten had en een drukke dag achter de rug had, ooit wel benieuwd naar een herziening en zoiezo deze Cosmatos in de gaten houden.

Teveel hysteriek en symbologie in deze film voor mij

Willem Dafoe maakt veel goed.

De eerste scenes leken een zeer goed begin, maar helaas ging het hierna steeds meer bergafwaarts. Een goed pianodeuntje en een scheldende Galla, die mij wel heel erg aansprak in zijn strakke broek, zijn rode schoentjes en zijn strakke blik. In een goede rauwe sfeer gaat het verder, maar is er niets wat mij deze film meer dan 2,5* kan geven.

Ja inderdaad Teemong, ik begrijp deze lage score ook niet.
Ik vond het een ongelofelijk goede, mooie en harde film. Op geen een punt in de film vond ik het saai er zit juist heel erge vooruitgang in, je blijft aan de buis gekluisterd en wacht af met een zekere spanning. Heel af en toe zie je dat het een film is met weinig budget bijvoorbeeld in de scene als dhethoofdpersonage neergeschoten wordt, je ziet dat hij niet geraakt wordt als hij naar de grond gaat, en zo nog een aantal kleine dingetjes. Voor de rest was de film perfect, ook de taal die ze praten en vooral het woordje 'Blood' prachtig.
4,5 *