Ik denk dat mijn cijfer vooral voortkomt uit de enorme teleurstelling die ik voelde als Gareth Evans-fan.
Wat Gareth met The Raid en The Raid 2 heeft neergezet, was pure filmmeesterschap. Kunstwerken, stuk voor stuk. Na het zien van de eerste trailer van deze film stond ik zowat wekelijks te trappelen – Tom Hardy, inmiddels 47, in een Gareth Evans-film? Wow, take my money!
Maar het eindresultaat... is een slappe hap geworden. Een film waarin Forest Whitaker op zijn bekende, over-the-top manier acteert, omringd door acteurs die je net zo goed na de aftiteling weer vergeet. Tom Hardy? Speelt "oké", maar memorabel is anders – beetje hetzelfde niveau als hij aantikte in Venom.
Let trouwens op als je gevoelig bent voor motion sickness: deze film is zowat het ultieme praktijkvoorbeeld van shaky cam gone wild. Ik ben heus wel wat gewend van The Raid-films, maar de combinatie van hyperactieve camerabewegingen, donkere scènes en lichtflitsen maakte het hier praktisch onmogelijk om iets fatsoenlijk te volgen.
En dan... ruim 50 (!) minuten wachten op een fatsoenlijke actiescène – waar vervolgens ook nog eens helemaal niets noemenswaardigs gebeurt.
Hier en daar sterke acteerprestaties van een enkeling.
Het jammere van films in onze eigen taal, is dat dialogen al heel snel als te theatraal kunnen overkomen.
Het concept is super orgineel en ik heb enorme waardering voor nieuwe concepten in een cinema wereld die bol staat van eentonigheid. Maar dit is simpelweg gewoon geen enge film. Nauwelijks tot geen momenten dat ik echt schrok of echt op het puntje van mijn stoel zat. Wel grappig om te zien dat ze een eigen "James Randi" in de show hadden en dat we ook nog even een eigen "Uri Geller" voorbij zagen komen.
Heel interessant om te zien dat de meningen over de film zó erg verschillen.
Zelf zit ik in het positieve kamp.
Ik vond het een geweldige film met een enorme suspensie. Nu ben ik al een "sucker" voor films die anders zijn dan "normaal" en dat is Longlegs dus absoluut. Enige nadeel is dat ik het plot wat zwakjes vond.
Ik had zelf heel andere scenario's in gedachte zoals dat Longlegs de broer zou zijn van de hoofdrolspeelster; zij als belichaming van een engel en hij als de duivel. Of gezien zij vaker flauw viel, dat zij zelf iets te maken had met Longlegs. Maar nee. Ik zat er wat naast op het feit na dat de moeder er wel betrokken bij was.
Heel tof ook dat er gedurende de film 10 scenes waren waarin de duivel verstopt was op scherm. Zelf hebben wij er 6 gezien, maar de overige verschijningen zijn op Youtube terug te vinden. Heel tof!!
Meh... Dit is gewoon geen film voor Robert De Niro. Zelfs na een re-watch werd ik er niet warm van.
The Score voelt als een simpele 90's film – ondanks dat hij officieel in 2001 uitkwam. De karakters zijn zo ééndimensionaal dat je ze bijna per ongeluk omver zou kunnen duwen.
Sure, Edward Norton deed z'n stinkende best in zijn dubbelrol, maar daar is ook alles mee gezegd. Zijn personage had net zoveel diepgang als mijn ex (wacht...). En normaal gesproken ben ik fan van Angela Bassett, echt. Maar man, 24 jaar geleden acteerde ze nog alsof elke gezichtsuitdrukking een eigen Oscar verdiende. Doet ze nu ook nog wel eens hier en daar, maar aanzienlijk minder. Vond ik persoonlijk nogal storend in deze film.
