Meningen

Tenet | Spektakelstuk met Missers - Christopher Nolan's Nieuwste - SRSCK

Voor de geïnteresseerden, mijn eigen recensie. Mijn gegeven cijfer: 8,4/10

Het ging allemaal maar best makkelijk in deze film. Even was er het moment van de uitleg. Maar voor de verdere rest van de film was het vluchten op een spectaculaire wijze. Maar, leuk als avond filmpje was het wel.

Officiële rating (Volgens mijn eigen model): 6,4/10

De beruchte Leatherface en zijn familie zijn terug in glorie. Een gewaagd project, maar voor alles moet een eerste poging zijn. Zijn zowaar geslaagde terugkeer zou later de terugkeer betekenen van andere iconische horrorpersonages.

Een huiveringwekkend en lichtelijk gestoord verhaal waar toch een reden achter zit. The Texas Chainsaw Massacre is in dat opzicht een mooie klassieker wat geliefd is bij het horrorfilm publiek. Het beangstigende eraan is dan ook dat het lichtelijk gebaseerd is op waargebeurde feiten omtrent een onopgelost zaak waar, in de horror branche, Amerika nou eenmaal om bekent staat. Na 29 jaar weet regisseur Marcus Nispel, onder toezicht van producer en regisseur Michael Bay, de familie Hewitt weer in een macaber daglicht te stellen.

Wat opvallend en tevens een van de meest ergerende dingen is, is dat er bij slasher horrorfilms meer wordt gefocust op het karakter en achtergrond van de killer dan van de personages. Ook bij deze film is dat ergerend, hoewel de acteurs zo overtuigend spelen in de ze film dat het eigenlijk weinig zou toevoegen. Het karakter van de familie Hewitt is dan weer wat te mysterieus gelaten. Er wordt niet echt tijd besteed aan de kennismaking met de leden van het gezin Hewitt. Over Leatherface wordt wel gezegd dat hij een huidaandoening heeft, wat zijn masker van menselijk vel verklaard. Verder hadden ze wel wat verder in mogen gaan op de familie en hun drijfveren. Het geheimzinnige kreeg de overhand. Het acteerwerk, wat in een remake nooit helemaal de bom is, kwam hoog en overtuigde. De choreografie van de achtervolgingen was wat standaard, maar interessant en boeiend. Het opvallende in deze film was het feit dat er in het begin beelden worden getoond van het onderzoek over de slachting in het huis, wat eigenlijk een enorme spoiler is voor de gehele film. Je weet dus dat er mensen zullen sterven, maar wie is de vraag. Voor het publiek zou de vraag, Hoe?, eerder naar voren springen. De dialoog was op zich niet het sterkste punt. Samen met de karakter ontwikkeling was het een van de slechtste punten aan de film. Je kent de karakters niet, maar voelt je toch genoeg emotioneel verbonden omdat ze zich in een situatie bevinden, zo macaber en gruwelijk dat je ze niet wilt zien sterven. Een mooi punt aan deze remake. De gore doet plichtsmatig zijn werk, hoewel de kills vrij origineel overkomen, ofwel de gebruikte manier. De muziek past bij de film en het geeft de juiste toon aan de juiste momenten. De score, gecomponeerd door Steve Jablonski, geeft een nieuwe iconische Main-Theme aan een klassiek karakter.

Waar goeie dingen over mogen worden gezegd is het gevoel wat deze film afgeeft. Het sinistere, macabere, smerige, duistere plattelandstoon die netjes centraal staat. Het geeft je een gevoel waarna je bij zicht op de woonomstandigheden van de familie Hewitt snel een dankgebedje opzegt voor je eigen schone omstandigheden. Het geeft de juiste toon aan voor een afgelegen killer en zijn familie.

Verbaasd door een van de eerst gemaakte horror remakes. Een film die net genoeg weet te neer te zetten om nooit vergeten te hoeven worden. Gewaagd, maar succesvol genoeg. Een lust voor het oog van de slasher fans in de wereld.

Recensie door: Wouter van de Sanden [AKA Kleintje 2]

Film gezien op: 18/10/2019

Recensie geschreven op: 18/10/2019

Zeker niet de beste Marvel-Universum film die ik gezien heb. Ik vond de verhaallijn nog al rommelig, maar tevens goede special effecten, cast en een onverwacht einde. Een gevatte 3,0 sterren voor deze Marvel verfilming.

Een nog wankel meesterwerk. Opmaak en muziek zijn goed gecombineerd. De liefde voor taal en vriendschap die deze film uitstraalt is erg mooi opmerkzaam gemaakt.

Zoals beloofd, mijn volledige review:

"Pixar’s nieuwste zal ongetwijfeld een verrassende hoeveelheid verontwaardiging oproepen bij ouders en een immense hoeveelheid ongemakkelijke vragen bij kinderen. Terwijl Pixar zijn doorgaans succesvolle technische streak voortzet, durft het eindelijk meer jongvolwassen thema's te verkennen zoals hormonen en de zoektocht van een tiener naar individualiteit, waardoor 'Turning Red' sterk opvalt. Het resultaat mag dan onvolmaakt zijn, maar deze film zou kunnen uitgroeien tot een echte klassieker, waarvan de kinderen van nu de emotionele lessen en nostalgie later meer zullen gaan begrijpen en waarderen".

Hij krijgt van mij een nette 7,1/10 als eindcijfer.