Meningen

Dit blijkt uiteindelijk een legendarische serie. Er is een stroom geweest van humor-series waar Engelsen al vanaf eind jaren zestig begin jaren zeventig in kunnen grossieren natuurlijk..... maar dat is ook goed aan ze besteed... zelfspot. (Nederlanders bakken er in het geheel niets van... andermansspot?.... hoe dan ook, echt internationaal wil het niet aanslaan).

En of iets écht goed is blijkt meestal achteraf. Dat is wel vaker zo in 't leven... zo ook met series. Zo ook met die eindeloze stroom van humorseries... Hoe langer het duurt, hoe verder weg in de tijd (het is nu al ruim 40 jaar oud deze serie)... hoe minder gedateerd de Engelse humor in deze serie is.

Dat blijkt temeer uit het populaire museum dat al sinds jaar en dag bestaat. Door tal van evenementen die worden georganiseerd, de documentaires die zijn gemaakt over de schrijvers... en de acteurs... Overigens... er zijn nog maar drie van de gehele crew in leven....

Uiteraard is de setting een groep van welwillende maar totaal incompetente groepje oudere dorpsgenoten die het Engeland wel even zouden beschermen tegen de Duitsers... maar dat maakt de humor nog niet gedateerd. Nee die blijkt na al die jaren nog springlevend!

Aan die enorme brei van series blijkt langzaamaan juist deze serie zich te hebben ontworsteld aan de middelmaat...; het steekt met kop en schouders uit boven al het andere. Jaarlijks wordt deze serie nog herhaald op de Engelse zenders.

Achteraf, ja helaas achteraf, blijken Perry en Croft geniale scriptschrijvers, en blijken de sukkels van acteurs, geniaal getypecast te zijn... ; alles klopte aan deze serie.

Het is aan de kijker of het enige boodschap heeft aan de setting van een bijeengeraapt oude mannen clubje... dat nota bene Engeland wil redden gedurende de WO2. Het is aan de kijker of het kan omgaan met al die mislukkingen en stupiditeiten... Het is aan de kijker of het wat heeft met Engelse humor, of dat Amerikaanse humor hen toch meer aanspreekt.... Dat bevalt of dat bevalt niet.

Dat laat onverlet dat de serie als geheel, of bepaalde fragmenten, of juist sommige opmerkingen onvergetelijk zijn. En de moeite waard van het bekijken. Uiteindelijk ga je van ze houden! Misschien wel omdat het de mens laat zien in al z'n zwakte en gekte... en goeiigheid...

Ja deze film hakt er wel even in zeg! Zonder dat je het weet zit je naar een knaller van een film te kijken. Als de film klaar is zit je nog te turen en moet het nog bezinken. Wat een ge-wel-di-ge film! Alles klopt en deugt. De acteurs spelen zeldzaam goed. De dialogen zitten vol raffinement. De kostuums zien er prachtig uit. De muziek van Vivaldi en Handel worden op de juiste plekken ingezet en gaan door merg en been. En het thema is ook al niet misselijk; bedrog en zelfbedrog, of bedriegen en bedrogen worden, of misschien wel haat en zelfhaat... Laat iedereen dat zelf maar bepalen. Voor een lekkere wegkijker moet je dit niet zien; dit is niet vrijblijvend... Maar naar deze parels ben je toch altijd op zoek!

Zoals iemand al aangaf hoor deze film zeker thuis in de top zoveel aller tijden... top 30 ?

4.5 *

Ik ben het met 'La royaal' eens; 'het irriteert al na enkele seconden'...

Die sentimentele teksten van personages die met hun gezicht (volop in beeld) zich van hinderlijk soort overacting bedienen, en daarmee hun diepliggende gevoelens van wanhoop denken te kunnen overbrengen...; op mij werkt dat averechts. Maar zo flauw en plat en zielloos; triest. Daarbovenop nog een sausje van patriottisme én het fijne Amerikaanse gezin dat dreigt uiteen te vallen door deze ramp... ; succes verzekerd. Blockbuster eerste klas. En tot overmaat van ramp - aan het eind van de film (happy end) vindt de vader zijn zoon weer in die barre kou.... nou jaaaa... (ik moest er bijna van janken; zo erg vond ik het allemaal)... bluuuh

Moet ik een sterretje geven?

0,5 *

Ja dat is het juiste woord: 'Hitchockiaans'.... dank Filmkriebel. Dit is een film die je niet meer snel vergeet; sterker, dit vergeet je nooit meer. Gewoon omdat het een sober maar sterk en erg geloofwaardig verhaal is. En... buitengewoon goed 'verteld'. Alles deugt.

Met een minimum aan cast (wat een geweldige acteurs!) en materiaal (twee bootjes) zo iets overtuigends neerzetten is echt een prestatie. Ook na het herzien is er niets op de prestatie af te dingen.

Dead Calm kan zich langzaamaan in de categorie 'klassiekers' scharen.

3.5 *

Grote bewondering heb ik zeker voor de wijze waarop dit verhaal filmisch is neergezet. Onderkoeld, in sepia, fragmentarisch en sferisch. Dat is best uniek, en sterker, deze film - toch al 20 jaar geleden gemaakt - staat nog als een huis, en komt nog steeds modernistisch over. Dat is echt een prestatie. Toch... ja daar komt 't, ga je je gedurende het verloop van de film ongemakkelijk voelen. De vaart komt er niet in door het consequent doorvoeren van de gekozen stijl, en blijft het eigenlijke verhaal (voor zover er daar al sprake van was) haken. De muziekkeuze was net zo pakkend en goed gekozen, maar ook deze klanken bleven zich herhalen. Dat is misschien gedurfd, maar niet nodig, en het werkt - inderdaad - irritatie opwekkend.

Al met al zit ik te hinken op twee benen... Moet je de lef en de visie waarderen van de filmmaker, of, hoe een en ander overkomt op de kijker... Ik kom dan op 'middelmatig' uit.

2,5*

Ik ben deze film gaan bekijken zonder enige kennis van zaken, dus zonder enig vooroordeel, en met 't idee... is het niks, dan skippend erdoorheen of next! Hoewel je als kijker je moet instellen op de uitgesponnenheid van kleine momenten (evt. traagheid), is dit wel een prima manier om de karakter inhoud te geven... vooraf. In die opzet zijn ze zeker geslaagd. Dat we als kijker denken 'schiet nou eens op!.... waar blijft de actie nou!'... zegt meer over ons gejaagde kijkgedrag dan over de traagheid van de film. Dit verhaal wordt ons gewoon in de finesses verteld. Zonder dat oponthoud hadden de karakters geen inhoud kunnen krijgen. En had er van een vereenzelviging met de hoofdpersonen geen sprake kunnen zijn (dan had dát weer een punt van kritiek geweest)... ; nu wel!

Ik kan niet anders zeggen dan dat deze film staat als huis! Nog steeds. Ik las hierboven van z'n status als 'klassieker' (daar wist ik dus niets van)... maar ... dat was ook mijn gedachte; ik kijk volgens mij naar een klassieker... dit is verdomde goed!

Geweldig geregisseerd. Prachtige opnames. Formidabel geacteerd; allen! Een meeslepend verhaal. Fantastisch camerawerk. Alles deugt aan deze film.

Jawel... een klassieker!

* 4

Laat ik eerlijk zijn... ik ging 'm met tegenzin bekijken, maar... ooit moest ik het toch eens bekeken hebben. Geen best uitgangspunt om iets objectief te kunnen beoordelen. Wel sta ik altijd open voor verrassingen en andere zienswijzen, en ga rustig om als er voldoende redenen zijn om starheid overboord te gooien.

En... jawel ik moest mijn aversie snel aan de kant doen want het mocht in geen geval mijn genietingen in de weg staan. En ik heb genoten. Het is een klasse film. Zonder meer. Een leuk origineel verhaal, erg veel humor, nog wat romantiek... ach... alles zat erin om het leuk te vinden.

Zeker zien!

3.5*

Wat een waardeloze film. De eerste helft kun je sowieso al doorspoelen omdat het allemaal filmische humbug is over niet terzake doende toetrachten; zoals het vermaak van gluren naar de buren door het aan huis gebonden zijn.

Daarna ging ik er weer voor zitten - gebeurt er gewoon niets spannends, alleen maar flauwe aaneengeregen kul-momentjes.... bah...

Maar het meest ergelijke is nog het allerbelabberst waren nog de acteerprestaties; iedereen was gewoon even slecht.

Gewoon een derderangs k*tfilm.

Een - 0,5 is nog teveel

Wederom de waardering heroverwogen... en ik kan niet anders dan mijn 4* verhogen naar een 4.5 *. Ik merk dat de impact van deze film ook na lange tijd beklijft. En ik ben ervan overtuigd dat met deze film - op alle fronten - iets geweldigs is neergezet, en wel in die mate, dat dit van meet af aan al een klassieker is. Al zal de tijd dat wel verder uitwijzen.

Een 5* houd ik achter de hand voor andere nog komende of herziene mijlpalen...