Meningen

Zojuist gezien in de bioscoop deze film en ik vond hem geweldig! Wat een heerlijke komedie drama was dit gewoon.

Het verhaal dat hij de man gaat opzoeken gaat opzoeken waar zijn vrouw mee is vreemdgegaan is grappig genoeg zo interessant niet. Je ziet Matt King en zijn dochters die een moeilijke tijd hebben omdat zijn vrouw/hun moeder omdat ze een coma ligt na een ongeluk. Matt King was een beetje vervreemd van zijn familie maar door deze situatie moet hij er noodgedwongen wel voor ze zijn. Hij komt nogal over als een vader met de beste bedoelingen maar hij komt nogal over als een stuntel. Kijk...voor zulke figuren moet je wel sympathie krijgen. In deze moeilijke tijd heeft hij vooral veel steun van zijn ietwat problematische oudste dochter (die erg goed geacteerd wordt trouwens). In deze periode zit hij ook met het probleem of hij zijn land moet verkopen.

Op het eerste gezicht is dit nogal zware thematiek. Gelukkig zit er een flinke dosis zwarte humor in de film die zorgt voor een mooi tegenwicht. Sowieso hebben alle karakters iets leuks en eigenaardigs over zich. Wat dit betreft vind ik de grappigste scene wanneer de schoonvader van Matt het vriendje van zijn oudste dochter een flinke dreun geeft

Maar nogmaals...het is natuurlijk wel een thema die er wel om vraagt serieus benaderd te worden en dat gebeurt dan ook. Mooi om te zien hoe het gezin steun bij elkaar vind en toenadering zoekt naar elkaar na de toch wel tragische gebeurtenis. Ook mooi om te zien hoe Matt omgaat met het andere dillema: de verkoop van het landgoed. Trouwens over mooie scenes gesproken: het moment waarop de jongste dochter te horen zal krijgen dat haar moeder nooit meer wakker wordt vind ik echt ontzettend mooi gewoon. Prachtig in beeld gebracht en ik moest heel eerlijk gezegd wel eventjes op mijn tanden bijten (jullie snappen wat ik bedoel)

Hawai is de locatie waar het zich allemaal afspeelt. Een schitterende locatie en het zorgde ook voor mooie plaatjes. Er zaten een paar prachtige shots in de film van de natuur en de zee. Misschien was het af en toe een beetje een voortkabbelende film maar dat stoorde me totaal niet, integendeel. Die Hawaiaanse pingelmuziek zou ik thuis misschien niet gauw opzetten, maar in de film werkte prima. Het gaf wat extra's aan de toch al geweldige sfeer van de film.

Zeer mooie film met een lach en een traan deze 'The Descendants'

4,5 ster

The Mist

Laat ik eerst even vertellen waar de film over gaat. Thomas Jane en zijn zoontje doen boodschappen in een supermarkt in het kleine plaatsje Bridgeton, wanneer er een mysterieuze mist in het dorp ontstaat. In deze mist houden zich vreemde, maar vooral gevaarlijke wezens schuil. De supermarkt lijkt in eerste instantie de veiligste plek om je voorlopig schuil te houden.

Je zit al vrij snel in het verhaal want de film kent geen lange aanloop of introducties van de personages. Wat me al vrij snel opvalt en stoort is het feit dat we weer eens met de meest oppervlakkige en stereotype figuren te maken krijgen, zoals wel vaker in horrorfilms. Als ik horrorfilms erg serieus zou nemen, was ik ervan overtuigd dat er alleen maar domme, simpele mensen in Amerikaanse dorpjes wonen. Daarnaast deden de monsters al vrij snel hun intrede en helaas zagen die er niet echt mooi – iets te ‘computerachtig’ – uit. Op sommige momenten, zoals de scene waarbij een oude vrouw een monster in de hens zet met een vlammenwerper, had de film wel een leuk ‘B-film-gehalte’. Helaas waren deze momenten spaarzaam.

Halverwege de film kreeg de film een ander karakter wanneer er spanningen ontstaan tussen kampen in de supermarkt. Een hysterische vrouw die het woord van God op een nogal dubieuze manier verkondigde kreeg nogal veel volgelingen. Dit hele groepsproces kwam op mij nogal onnatuurlijk over en het bracht de nodige dwaze en niet logische acties met zich mee. Overigens stond de film bol van de dwaze en niet logische acties. Dat voortdurende christenfundamentalistische geleuter droeg wat mij betreft ook niet bij aan de film en werkte vooral averechts. Na meer dan anderhalf uur vreemd gedrag, dito reddingspogingen, de nodige kills en geruzie heen en weer komen we dan bij het eind van de film. Die mag met recht gewaagd genoemd worden, maar ook weer vrij knullig.

Uiteindelijk had ik geen idee wat ik met film aan moet. Er zat werkelijk geen interessant personage in de hele film, vreemde acties en gedragingen gingen maar door, waardoor van meeleven nauwelijks sprake was. Lelijke special effects maakten het er niet leuker op. De film jakkerde maar wat stuurloos door. Het was al met al niet grappig genoeg, niet dramatisch genoeg, niet spannend genoeg. Kortom, ‘The Mist’ was het gewoon net niet.

Requiem For A Dream is een film over mensen met een uitzichtloos bestaan. Bij de hoofdpersonen in deze film staat het algeheel welbevinden op een wat lager pitje en kiest men voor de verkeerde middelen om zichzelf een goed gevoel te bezorgen, dat wil zeggen: weduwe aan de pillen en de jongeren aan de heroïne.

Het verhaal en de karakterontwikkeling opzich in deze film is redelijk voorspelbaar, maar dat is bij deze film totaal geen probleem. Sterker nog, de film geeft een rauw beeld van aftakeling van een stel drugsgebruikers. Dat er weinig hoop en uitzicht voor deze mensen voel je al vrij snel aan. Hoewel de vier personen in het begin van de film nog niet helemaal wanhopig en vervreemd van de maatschappij zijn, kunnen we al wel vrij makkelijk stellen dat ze al iets te lang in de vicieuze cirkel zitten. Van meet af aan hangt er een kil, afstandelijk en vervreemdend sfeertje in de film, wat alleen nog maar sterker zou worden naarmate de film vordert.

De montage in de film is redelijk opvallend te noemen. Er wordt veel gebruik gemaakt van split screens, korte shots (hihi) en de fast forward knop wordt af en toe even ingedrukt. Dit past prima bij een film als deze, maar af en toe mocht het wel wat minder. Overdaad schaadt zullen we maar zeggen. En dat kan ook gezegd worden van de muziek en de dramatiek. Het was allemaal erg mooi maar ook op den duur net wat te nadrukkelijk aanwezig en iets teveel van het goede. Het nam ook wat spanning weg voor mijn gevoel. Het is niet dat film qua inhoud wat minder naar voor de dag had moeten komen, maar de vorm of aankleding (hoe je het ook wil noemen) had iets minder bombastisch mogen zijn.

Ondanks deze kritiekpunten is Requiem For A Dream een zeer mooi en aangrijpende film en erg knap gemaakt, maar het had – oh, de ironie – iets gedoseerder gemogen.

4 ster

Laat ik mijn mening over deze film positief beginnen. Ik vind het hele idee voor de film best goed eigenlijk. Op een onderwerp als seksverslaving rust nog steeds een taboe lijkt me. Meer als bij drugs- of alcoholverslaving. Ik was dus best benieuwd naar deze film. Vooral benieuwd hoe dit idee zou worden uitgewerkt.

Nou vond ik deze film dus echt helemaal niet boeiend eigenlijk en wel om de volgende redenen. Ten eerste vond ik het tempo in de film echt veel te traag. Neem nou de scene waarin zijn zus dat nummer zingt of die hardloopscene. Ik vond dit dus echt veel te lang duren en mijn aandacht verslapte dan ook flink. Vooral tegen het einde van de film begon het me ontzettend tegen te staan. Het gedeelte dat hij aan de bar zit, vervolgens gaat hij naar een of andere homotent en als klap op de vuurpijl ook nog een triootje.

Ik snap wel dat de film eerlijk en rauw, zeg maar 'in your face', moest overkomen. Het is natuurlijk een film over seksverslaving dus ik kon wel verwachten dat er de nodige seks in voor zou komen. Maar in deze mate? Ik vond het over het algemeen niet echt in dienst van de film staan. Ik had een beetje het gevoel dat ze er soms weer even lukraak een seksscène doorheen wouden gooien. Bijvoorbeeld als ze ineens voor een groot raam flink tekeer zitten te gaan. Ik vond het allemaal een beetje too much eigenlijk. Zeker tegen het einde van de film had ik meer het idee dat ik naar een pornofilm zat te kijken in plaats van een drama.

Ook vond ik dat er echt heel weinig ontwikkeling in het verhaal en de karakters zelf zat. Misschien daardoor kon ik ook nauwelijks meeleven met de personages. Dat vind ik eigenlijk wel vrij belangrijk bij een film als deze.

Ik wil niet zeggen dat er helemaal niets goeds in de film zat. Er zaten wel een paar aardige gedeeltes in, maar ze waren spaarzaam. Hoogtepunt wat dat betreft voor mij was de scene waarin ze in het restaurant zitten te eten. De ongemakkelijkheid straalde er vanaf en die knullige ober maakte het nog net een beetje erger ook (nog een vleugje humor ook). Erg sterk gedaan.

Maar al met al veel te weinig hoogtepunten in deze film. Ik vond het een ontzettend eentonige, langdradige en vervelende feel-bad-movie en ik was erg blij toen die afgelopen was.

1 ster

Vandaag kwam ik op het - voor mij dan - knotstgekke idee om eens een Twilight film te gaan bezoeken in de bioscoop. Veel over de filmreeks gehoord en gelezen. Dit fenomeen moest ik ook maar eens bekijken.

Ondanks dit ik er geen hoge verwachtingen van de film had stapte ik er redelijk onbevooroordeeld in. Helaas werden mijn verwachtingen wel ingelost. Ik vond de film ronduit saai en ik kon mijn aandacht er nauwelijks bij te houden. Het verhaal was niet erg boeiend en echt meeleven met de personages deed ik ook niet. Bij tijd en wijle begreep ik er ook even geen jota van maar misschien had ik vooraf even de boeken moeten lezen of het vorige deel bekijken maar dit even terzijde. Bij het eindgevecht bleef ik wel geboeid kijken want die zag er best stoer uit en zat wel een leuke wending in.

Dit romantische vampierendrama werkte gewoon niet echt voor mij. Als ik het zwart-wit mag stellen vond ik dit eigenlijk een doorsnee vrouwendrama in een ander jasje gestoken.

1,5 ster