Meningen

Hoewel ik al vaak, zeer vaak Hitchcock heb gezien, blijf ik mij erover verbazen steeds weer interessant, "good humour"en spannend. Je ziet in deze films vanalles wat onhandig, onwaarschijnlijk of ongeloofwaardig is en toch je blijft gebiologeerd kijken.

Niet veel te vertellen Misschien is het gewoon een simpel verhaaltje. En traag, langzaam de onzekerheid, de twijfels de verlangens en het verdriet zonder drama langzaam en dan komt het allemaal aan de oppervlakte.

een aardig verhaal; geen slechte animatie. Maar naar mijn mening in geen enkel opzicht iets bijzonders; het pratende skelet was voor mij het hoogtepunt.

een oprechte film die zeker in de kern prima is; de alom bekende problematiek (de spanning tussen fundamentalistisch geloof en homoseksualiteit). de nadruk is hier op FUNDAMENTALISTISCH; de meeste kerken omarmen homoseksualiteit weliswaar niet enthousiast maar verketteren het evenmin. Hier verschil ik van mening met Gauke. De film werd wel voor mij wat "bedorven" door de stereotypische bully''s. Voor de rest misschien wat amateuristisch maar prima.

een hartverwarmende film; die ook de schaduwzijden behandelt. Voor de materie is het geheel wel redelijk Amerikaans glad gebracht. De gehele film ademde wel affiniteit met het onderwerp. Ook bij de zoveelste keer kijken ontroert de film mij en voert mij mee. Uit eigen ervaring kan ik overigens melden dat het zwarte deel "kuis" gefilmd werd.

amusante maar voor mij teveel over de top (zo bedoeld); het plot te onwaarschijnlijk te overdadig en wel erg glad gespeeld. Voor mij te flinterdun en wat tegenvallend

heel aardige film; wel wat zoet; onhandige verhaallijnen worden eenvoudig niet voortgezet of omgebogen. Een film met het hart op juiste plaats; maar hij voelt mij wat glad.

Terwijl ik werkelijk een afschuw van geweld heb (in al zijn vormen tot fel licht of hard geluid toe) vind ik dit een van de meest bijzondere en echte gay films die ik ken. Alles heeft iets ruws; danwel onbeholpens ; het enige minpuntje zou kunnen zijn dat de bad guys echt flat bad guys zijn.

een film die het "theatrale" (als in een toneelvoorstelling) op een prachtige manier uitbuit; hierdoor verschuift de nadruk van de eenvoudige schuldvraag; naar de de motieven van de hoofdpersonen; En indirect naar de beweegredenen van de spelers in het stuk. Bij elkaar echt een indrukwekkende uitwerking van een betrekkelijk simpel gegeven.

een mooie film, door en door Engels; ook verfrissend hoe homoseksualiteitr zo natuurlijk door de plot kan zijn geweven. Al is de plot niet complex of diepzinnig alles wat nodig is komt op een onnadrukkelijke natuurlijke manirr aan bod. Zo verging het mij; twee dagen nadat ik de film had gezien bleek hij mij gegrepen te hebben; en sindsdien ben ik hem zeer genegen.

Na vandaag verschillende films van deze regisseur gezien te hebben; is een ding duidelijk: hij kan prachtig en ook verrassend in beeld brengen. Deze film heeft tegelijk een documentair/ registrerend en een experimenteel karakter. Voor mij was het vooral een soms wat verwarrende collage van indrukken; maar ook maakte de film de sfeer van de Harlem Renaissance zeer invoelbaar, voorbij woorden. En als een regisseur voor mij slaagt dat te doen houd ik hem hoog.. Maar wellicht heb ik er geheel niets van begrepen.