Meningen
Hier kun je zien welke berichten stormhond als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Cloud Atlas (2012)
Lastig om hier een cijfer aan te moeten geven. Het is een lange zit, heeft weinig vaart maar vertelt toch veel. 6 verhaallijnen die totaal van elkaar verschillen - en toch ook weer niet. De connecties tussen de films vond ik soms maar een beetje vaag, maar al met al vond ik de standpunten die de film duidelijk wil maken wel gelukt Tegen discriminatie (niet tegen zwarten, niet tegen klonen), oppassen voor de macht van gigantische multinationals, hoe we tegenwoordig met ouderen omgaan, en het denken over het hiernamaals. Al met al een goede films, alleen moet ik hem nog wel een keertje overkijken om hem goed te begrijpen. 4* voor nu.
Life in a Day (2011)
I want people to know that I'm here.
Geslaagd experiment. Waarschijnlijk net zoals hieronder wordt vermeld een van de mooiste documentaires die ik ooit heb gezien. Nu ben ik niet zo'n docu-fan, ik probeer het sinds een paar maanden geleden een beetje op te pakken. Onderwerpen waren meestal beperkt over milieu en dieren zaken, maar dit zag ik al een jaar geleden bij de DWDD en ik herkende hem nog steeds, vandaar dat ik hem de kans wilde geven: en met succes.
Het mooie aan de docu is, is dat er zoveel variatie in zit. Zo kan je onmogelijk zeggen dat iets van 1 kant wordt belicht, omdat het maar liefst in 192 landen, jong, oud, bejaard, ziek, gezond, dik of dun, hetero, homo, homohater, rijk en arm, moeder of wilt-moeder-zijn, gelukkig of depressief... Het wordt in elke soort en maat opgenomen, met de nieuwste camera's, of met een mobieltje. Het is grappig, serieus, mooi, lelijk, herkenbaar, in zoverre beschamend, troostend, ontroerend en walgelijk. 24 juli heeft alles. Variatie is denk ik het juiste woord wat deze film omschrijft.
Ik vond het vooral erg leuk om te zien dat dat de film ondanks variatie toch specifiek 1 verhaal verteld. Zo verandert de samenhorigheid, het opstaan en voor je gezinnetje zorgen, naar werk gaan, naar verschil. De docu laat zijn mening vrij rond lopen. Waarom kan ik bijvoorbeeld lachen om een klein jochie die i.p.v. naar school gaat schoenen moet poetsen, in een krottenwijk woont en waarschijnlijk zijn moeder is verloren? Maar waarom kan ik dan ontroerd worden door een monoloog van een depressieve maar zo herkenbaar meisje (ik heb het over de laatste beelden). Het is allemaal zo dubbel en op het eind komen alle verhalen zo mooi bij elkaar en voel je je echt in connectie met ''de wereld'' dat het (waarschijnlijk ook symbolisch bedoelt) als een achtbaanrit aanvoelt.
Dit heeft alles. Inhoudelijk en audiovisueel is het eigenlijk alles behalve kwalitatief goed. Er worden bv. oppervlakkige vragen gesteld (3 in de hele film!) en er worden geen dingen onderzocht of iets dergelijks. Ik vond dit juist positief uitpakken voor de film, het is dan wel niet zo goed op kwalitatief gebied: het is wel bijzonder en kenmerkt wel de tijd waar we in leven. Ook is het mooi om te zien dat alle losse verhalen, alle losse beelden toch een verhaal vertellen wat inhoudelijk zoveel op elkaar lijkt.
Je mag je dan wel uniek voelen, we zijn eigenlijk allemaal hetzelfde.
4,5 ster
Zeer mooi verwoord, je hebt bijna alles te pakken wat er in deze film gezegd wordt. Ikzelf ging deze film ook kijken met het idee van; óf het is een topper, óf het is een flop. Voor mij is dit absoluut het eerste geworden. De film is niet gemaakt om je alleen te vermaken; het is een film (daarom ook documentaire genoemd), die je in anderhalf uur de wereld laat zien hoe die op dit moment is. Van alle aspecten, geweldige momenten (geboorte van kinderen, bruiloften, hels gelukkige kinderen) tot aan afschuwelijke dingen, die niet vergeten mogen worden (het loveparade-fiasco, bosbranden, kinderarbeid, de manier waarop koeien geslacht worden).
Naar mijn mening laat deze film de wereld echt zien zoals die is. Het is niet 'zomaar' een compilatie van youtube filmpjes, en het mooiste vind ik ook nog wel aan deze film dat het allemaal in 1 dag gebeurd is. Als je deze film bekijkt, besef je pas wat er allemaal wel niet in één dag gebeurd in de wereld.
Het enige minpuntje aan deze docu vind ik persoonlijk, is dat het soms wat vlotter had gemogen (ik vond het bijvoorbeeld erg veel bevallingen bevatten) en een wat duidelijkere verhaallijn had mogen hebben. Voor de rest: geweldig. 4,5* daarom.
Ten slotte wil ik nog zeggen dat ik misschien nog wel het beste aan deze film lijkt, is om hem over 20 of 30 jaar terug te zien, en je dan te beseffen wat er wel niet allemaal veranderd is in de wereld. Veel van deze plaatjes zul je namelijk over 30 (of 50, of 100) jaar niet meer zien. Denk bijvoorbeeld aan kanker, denk aan de manier waarop koeien geslacht worden en denk aan de schoenenpoetsende kinderen.
Al met al, prachtfilm. Ik had graag gewild dat er 30 jaar geleden ook al een soortgelijke film geschoten zou zijn.
Other Guys, The (2010)
Dit is echt een hate it or love it film. Je moet hem niet opzetten als je lekker een actiefilm denkt te gaan kijken met wat comedy-momenten erin; maar als een comedy met actie-elementen. Het is een film waar vooral Will Ferrel schittert, vol met gortdroge grappen die aan de lopende band aan de orde komen; vergezeld door prachtige tegenstellingen als chick-magnet Allen (Ferrel) en heerlijk ongeloofwaardige actiescenes. Als de eerste 10 minuten je niet bevalt, heeft het ook geen zin om de film af te kijken. Alleen, als je er wel van houdt, dan heb je een geweldige film te pakken.
Rock of Ages (2012)
Hmm... heb er een beetje een dubbel gevoel over. Er zitten naar mijn mening een aantal sterke, maar ook een aantal echt zwakkepunten in. Ten eerste, waar ik mij echt aan ergerde, dat "Boah echt kei-harde Rock-'n-Roll" effect wat ze probeerden te creëren: Met de softste rock die ik me kan voorstellen. Oke, er zitten een aantal nummers in die wel oké zijn, maar de meeste nummers zijn van die gladde liedjes waarvan ik de artiesten écht níet associeer met een heftige stoere artiest, zoals Tom Cruise in deze film moet voorstellen. Daarnaast zijn ook de twee hoofdpersonen niet het sterotype rockers...
Maargoed, soms lukte het me om hier doorheen te kijken, hoewel het persoonlijk soms erg moeilijk was, en toen zag ik toch ook wel dat het verhaal toch wel heel goed was, op papier dus. De sfeer (met uitzondering van de muziek dus) die de film opwekt is uitermate goed. De personages zijn soms wel een beetje oppervlakkig, maar deze film is niet bedoeld om tot in de diepte uitgewerkte personages te hebben: het gaat vooral om de muziek en het verhaal; maar toch leuk om te zien hoe ze die personages echt als de sterotype jaren '80 rocker proberen neer ze zetten.
En nog een aantal andere dingen die ik niet heel geweldig vond, was bijvoorbeeld die concertzaal. Die vond ik voor een 'gerenomeerd gigantisch en de beste van de VS'-zaal toch wel errug klein. Ook in die tijd nog.
Al met al toch een film die lekker wegkeek. De film bevatte welliswaar een aantal punten, die voornamelijk persoonlijk, mij totaal niet bevielen, doordat de film duidelijk meer op het grote publiek gericht is, maar dat wordt toch weer goed gecompenseerd door de uniekheid van de film en het goed uitgewerkte verhaal.
3*
