Meningen

Niet goed.

Zoveelste actiethriller over een bende heroïsche macho's die stand (moeten) houden tegen terroristen, ditmaal in een ongelukkig gelegen buitenpost. Macho's van dienst zijn onder meer Scott Eastwood en daar is veel mee gezegd: dat is lomp acteerwerk gegarandeerd.

De film vordert in cirkeltjes naar de onvermijdelijke (definitieve) confrontatie met de taliban, maar ik kan niet zeggen dat ik op dat moment meer dan drie soldaten een naam kon geven. De finale is wel oké, maar kan zich niet meten met vergelijkbare films als 12 Strong of Lone Survivor.

2

Vrij tam.

De spanning zit onderhuids. Tenminste, dat is de bedoeling. In de praktijk is dat het eerste uur het geval, nadien kakt de boel stelselmatig in. Enkele zijplots zoals de relatie met de zus zijn erg slecht gedaan.

Ook de casting van Jared Leto is niet de beste keuze. Hij is veel te vrouwelijk voor zijn onderkoelde rol, alsof dat schreeuwerig emozangertje in hem opeens stoer wil zijn. Gelukkig hebben de meeste van z'n Japanse tegenspelers wel wat charisma. Het blijven wel veelal gewichtige blikken. De film is hoe dan ook grauw van sfeer, strak geschoten en dus past dat wel (en is het ook gewoon de bedoeling).

Niettemin is het toch allemaal iets te weinig om echt van een geslaagde film te spreken, te meer de afrekeningen en wendingen weinig verrassend zijn.

2,5

Nog net te doen.

Heel af en toe vermakelijk, maar vooral een slappe hap. Gelukkig ook niet te zwaarwichtig zodat het nergens lamlendig wordt. De speelduur tikt aardig weg en het foute sfeertje ligt er voldoende dik bovenop.

Sylvester Stallone vind ik zelfs in dit soort rollen tekortkomen. Wat mij betreft heeft die veel te weinig komisch talent voor deze niet-serieuze onzin.

2,5

Matig.

Veel te veel matig geregisseerd oorlogsgedoe en veel te weinig horror. Het beetje horror dat de finale biedt is ook meer van het actiegerichte, een beetje Resident Evil-achtig minus de post-apocalyptische setting. Ik mis ook wat zelfrelativering. De toon is best serieus, terwijl de nazi zombies toch gewoon een potsierlijke bende zijn: de commandant die de ultra-zombie wordt, de malafide laborant met z'n gekke injecties, .. Ik word niet echt warm van dat gebrek aan originaliteit. Niettemin zit er hier en daar wel een tof dingetje in en de vormgeving van de nazi zombies zelf kan er ook mee door. Nog net te doen dus voor op een doordeweekse avond, maar daar blijft het bij.

2,5

Wel oké.

Ik hou van westerns, maar niet van praatfilms. The Ox-Bow Incident is wel een western, maar eigenlijk vooral een drama dat zich afspeelt in een westernsetting. Een beetje 12 Angry Men maar dan in een andere tijd. Net als in die film speelt ook hier Henry Fonda een hoofdrol, al vind ik hem op cruciale momenten wat naar de achtergrond verdwijnen, ten voordele van minder getalenteerde acteurs. Zo schippert het eigenlijk de ganse speelduur tussen goede momenten - Anthony Quinn kan bijvoorbeeld ook indruk maken - en minder goede momenten - het amateurtoneel van stijve harken. De film is redelijk moralistisch, maar dat had ik ingecalculeerd. Verder wel netjes geschoten in stijvol zwart-wit, met de stemmige opening - en closing shots die daarbij de kroon spannen.

3

Pover.

Het begin is leuk en ook de eerste scènes in Oz zijn geslaagd, maar dan kakt het allemaal enorm in. Het tempo en de schwung is vaak zoek, de humor valt tegen (waar is die zelfspot waarvan het origineel doordrenkt is?), knipogen naar het origineel zijn op één hand te tellen en Oscar is tig keer vervelender dan eender welke Wicked Witch.

De finale sprokkelt nog wat puntjes, maar kan niet verhelpen dat men er niet in geslaagd is een prequel te maken die het origineel eer aan doet.

De eerste vijf minuutjes lijkt James Franco geknipt voor z'n rol, maar hij valt al snel in herhaling en nog voor hij in Oz belandt is hij onaangenaam raar, precies stoned of iets dergelijks.

De heksen vallen wat beter mee, al springt niemand er bovenuit. Michelle Williams acteert te goed voor dit soort rollen; Rachel Weisz en Mila Kunis hebben het al beter begrepen en schmieren erop los, al vind ik Kunis beter tot haar recht komen in het begin van de film.

Mijn grootste ontgoocheling is wellicht het visuele. Het moet bijna de bedoeling geweest zijn, want ik had erg vaak het gevoel naar een making of te kijken, met het kleine verschil dat de green screens een gezicht gekregen hebben. Ergens bij de eerste scènes in Oz zie je Franco en Kunis wegrennen van vliegende bavianen; mijn god, die CGI is van het lelijkste dat ik ooit gezien heb. Je ziet beide acteurs zo door de studio huppelen.

Achteraf gezien hadden de makers beter door kunnen gaan in het zwart-wit. Het 4:3 formaat is op een bioscoopscherm niet echt aangenaam, maar spuuglelijke kleurtjes zijn dat ook niet.

De (te aanwezige) muziek van Danny Elfman en de Alice In Wonderland-stijl van Sam Raimi zouden je naar Tim Burton kunnen doen verlangen. Alleen zou die er iets beters van gemaakt hebben.

Heel kleine 2,5