De sfeer zit er in het begin lekker in. Je denkt: “Yes, nu komt het”. Maar dan… gebeurt er helemaal niets. Letterlijk de eerste 45 minuten geen enkele dino te bekennen. En als er eindelijk eentje komt de beroemde mosasaurus zijn de personages eerst intens blij met dat beest, om er vervolgens ineens doodsbang voor te worden. Logisch toch?
Wat volgt is een aaneenschakeling van absurde keuzes: mensen springen zonder probleem de zee in, met een kind van vijf, tussen de dinosauriërs. En natuurlijk gebeurt er niets. Niet spannend, niet logisch, gewoon… leeg.
Het dieptepunt? Een T-Rex die stoeit met een rubberen boot en die boot blijft gewoon heel. Geen krasje. En dan heb ik het nog niet eens over dat Snickers-papiertje dat een miljoenenfaciliteit klein krijgt. Of de scène waarin iemand met een brandende fakkel weg moet rennen maar ‘m niet kan weggooien. Serieus?
Er zit ook een dino in die meer op een Xenomorph lijkt dan op iets wat ooit uit Jurassic Park had mogen komen. En dat doet gewoon pijn, zeker als je net als ik groot fan bent van de originele trilogie, en de latere trilogie ook goed vond.
De grote pluspunten? Scarlett Johansson (gewoon goed, charisma redt veel) Mahershala Ali die ook echt nog wat weet toe te voegen qua energie.
De muziek hint af en toe naar het iconische Jurassic Park-thema, maar dat is als een potje ketchup op een beschimmelde tosti: het redt het niet.
Eindoordeel
Als mijn dochter van 6 had meegeschreven, hadden we waarschijnlijk een geloofwaardiger script én creatievere dino's gehad.
Een T-Rex of raptor is al gaaf genoeg, daar hoef je geen hybride horrorcreaties bij te halen.
Als deze franchise wil overleven, moeten ze terug naar de basis: spanning, sfeer, dino's… en logica.
2 ster. Om Scarlett