Meningen

Na de enorme Taiwanese draak Three Times is dit mijn tweede film van Hou. Iedereen verdient immers een 2e kans dus waarom Hou niet dacht ik bij mezelf. Deze film beviel me een tikkeltje beter maar kan nu niet zeggen dat ik onder de indruk ben vind ook Millennium Mambo een knap waardeloze film.

De film is net zoals Three Times bovenal tergend langzaam en oersaai. Dat komt op de eerste plaats doordat er eigenlijk maar bar weinig gebeurt (drie kwart van de film is gevuld met chagrijnige, zwijgende, rokende en/of drinkende mensen) en die mensen zijn nog niet eens interessant. Wederom wordt er niets aan enige zinnige diepgang of ontwikkeling aan de karakters meegegeven en hult het drama gedeelte zich in rooknevelen. De onderlinge relaties zijn nogal schimmig en wanneer de schone maar oh zo gekwelde Taiwanese Qi eventjes niet rookt maar een uitstapje maakt in de Japanse sneeuw of even stript in een nachtclub en dan ineens gangsterliefje blijkt te zijn lijkt dat volkomen los te staan van de rest van de film.

Slechts 2 scènes uit de film zijn me als mooi bijgebleven en dat is het geweldige openingsshot en het shot wanneer Qi in de natgeregende auto zit die en door een tunnel rijdt wat een prachtig lichtspel tot resultaat heeft. Voor de rest vond ik de beelden wel aardig maar niet bijzonder. Dat dicht op de huid zitten en de camera die heimelijk in de huizen van de hoofdpersonen meekijkt doet de combi Kar-Wai en Doyle toch stukken mooier.

Kleine 2*

Tja, had er ook wat meer van verwacht. Niet dat de film slecht is, acteerwerk en cinematografie is prima verzorgt. Maar het wordt nergens echt meeslepend, nergens gaat het echt leven, het kabbelt eerder een beetje sullig voort deze Quiz Show. Misschien benadert het de werkelijkheid over het werk van een parlementaire enquetecommissie zo wat meer, maar ja of dat het nu ook spannend maakt?

Film met best wel wat aardige momenten maar verder niet echt indrukwekkend, 3*