Stranger Things - Seizoen 5 (2025)

Seizoen 5 doet tot op heden zeker niet aan mijn verwachtingen.

Het is langdradig, saai, emotieloos, verwarrend, en zo kan ik nog wel even door gaan.

Een geweldig vuur, wat toch helaas aan het uitdoven is.

Hoogste tijd dat er een einde aan komt.

Hoe geweldig de eerste vier afleveringen waren, zo geweldig saai zijn de laatste drie.

We verzinken in meligheid.

En dit zou de laatste aflevering nog moeten kunnen goedmaken?

De verwachtingen zijn laag; het kan dus enkel beter worden.

I hate The Clash.

Zo sterk als aflevering vier nog eindigde, zo zwak was aflevering vijf. Aflevering zes vond ik dan wel weer erg goed waarop er vervolgens met een matige zevende aflevering wordt afgesloten.. Bijzonder onevenwichtig waardoor je nooit echt lekker in het verhaal komt.

Kali is ook niet echt een aanwinst, wat een nietszeggend character is dat zeg. En ach, moest dat nou echt met Will zijn coming-out? Voegt toch helemaal niks toe. Hoewel ik hoop op een knallend einde ben ik ook wel blij als het erop zit. Het is mooi geweest.

Ik kan me niet aan de indruk dat die Kali enkel om haar kleurtje werd gekozen, voor het overige een totaal waardeloze toevoeging uit de toch algemeen slechtst gewaardeerde aflevering van ST.

En de coming-out van Will is waarschijnlijk omdat één lesbisch koppel niet voldeed om aan het diversiteitsquota te voldoen.

Stranger Things behoort tot mijn favoriete series. De eerste helft van dit seizoen kende zijn ups en downs, maar wel met wederom geweldige visuals en een veelbelovende slotaflevering. Gisteravond ook in één ruk de drie nieuwe afleveringen gekeken. Wederom van een hoop zaken genoten. Het gevoel dat ik wil blijven kijken ervaar ik tegenwoordig niet meer zo vaak bij series, maar ST lukt dit nog steeds. Je bent als kijker zo vertrouwd geraakt met deze personages dat je tijd met ze wilt blijven doorbrengen.

En toch, ondanks dat ik gisteravond met plezier gekeken heb en zeker nog steeds met smart uitkijk naar de daadwerkelijke seriefinale, kwamen er wel wat momenten voorbij die me stoorden. Allereerst het oeverloze en, mijns inziens, onnodige gekibbel tussen enerzijds Dustin en Steve en anderzijds Nancy en Jonathan. Dat 'love triangle' hadden ze sowieso allang mogen afkappen en dat we hier zo ver in het vijfde seizoen nog steeds mee bezig zijn, zorgde voor een zucht-moment. Nancy en Jonathan heb ik verder altijd best leuke personages gevonden hoor, maar hun beproeving zorgt voor een tweede verontwaardiging. Wat was dit? De situatie is uitzichtloos, maar de vloeibare substantie 'bevriest' zodra deze daadwerkelijk bij hen in de buurt komt en uiteraard komt even later Steve het tweetal op wonderbaarlijke wijze redden. Van mij hoeft Stranger Things zeker geen Game of Thrones te worden, waarbij het ene na het andere sympathieke personage het loodje legt, maar ik vraag me wel af waarom er zo vaak een aanloop genomen wordt voor een waardig afscheid om er vervolgens niks mee te doen. Het zorgt ervoor dat stukken toch wel als opvulling beginnen te voelen.

Aflevering 7 is een sowieso een zwakkere schakel, zo vlak voor de seriefinale. Het plan van het team om Vecna te verslaan wordt opvallend snel uitgerold. Bizar hoe die belangrijke scène als een flipperkast voelt. Nee, er moet in plaats daarvan genoeg tijd vrijgemaakt worden voor de inmiddels al fameuze coming-out van Will. Geen idee wat ik hiervan moet vinden. Er is nauwelijks tijd volgens Mike, maar toch trommelt Will alsnog de hele bende bij elkaar om er een uitgebreide intervisiebijeenkomst van te maken. Er wordt één of andere vage reden gegeven waarom dit juist nu verteld moet worden (Vecna die een visioen liet zien van dat Will altijd alleen zou zijn), maar dat is weinig overtuigend en lijkt vooral een excuus om hier een heel punt van te maken. Jammer, want dit had wat mij betreft vooral een stuk galanter gemogen. Hoe mooi de worstelingen van Will omtrent zijn seksualiteit werden weergegeven in het vorige seizoen, zo lomp wordt er hiermee omgegaan. Het hele zaakje wordt overigens gevoed door Robin: een personage dat ik ontzettend leuk vond in het derde seizoen, maar inmiddels geregeld zeer vervelend en nutteloos vind.

Zoals gezegd, ik heb nog altijd wel hoge verwachtingen van de laatste aflevering. Volgens mij krijgt hij een behoorlijk speelduur, dus er zijn nog mogelijkheden genoeg om uit te pakken. Ik hoop ook echt dat ze dat doen en eventueel nog voor een grote twist durven te gaan. Zelf zou ik het niet verkeerd vinden als de Mind Flayer tóch het grote kwaad blijkt te zijn. Er zijn enkele kleine hints, nota bene een gesprek met de Duffer Brothers zelf, dat dit tot de mogelijkheden behoort. Het zal mij benieuwen hoe ze uiteindelijk afsluiten. Het heeft nog steeds de potentie om een positieve verrassing te worden, maar het gevaar van een teleurstelling ligt ook op de loer.

Als ik nog even een los compliment mag maken: ik heb tot nu toe heel erg genoten van Sadie Sink in dit seizoen. Prettige uitstraling en mooi hoe haar personage zich ontwikkeld heeft als je het vergelijkt met haar introductie.

Ik begrijp overigens niet goed waarom de vrienden op hun kop staan als ze in de Upside down wereld vallen, maar als ze horizontaal in de Upside Down rijden dan is de wereld niet in spiegelbeeld.

En als de Upside down wereld zich onder Hawkins bevindt, hoe kan men dan sowieso horizontaal erin rijden? En in een vorig seizoen zelfs via het dak van een camper in de Upside down wereld belanden.

S5 begon sterk, maar begint inmiddels wel wat af te brokkelen. Mijn sympathie voor de meeste personages en hun synergie neemt door het eindeloze gekibbel steeds meer af. Het verhaal begint steeds warriger te worden. En al dat overdreven stilstaan bij emotionele randzaken terwijl de wereld in de fik staat, begint me ook steeds meer tegen te staan. Tijd om de boel waardig af te ronden, voordat het als een seizoen teveel aanvoelt.

Ben het geheel eens met jou, maar ik vrees het ergste.

Hoe kan er eigenlijk al een stem voor dit seizoen staan, als de laatste aflevering nog niet uitgezonden is?

Laatste 2 afleveringen waren toch wel minder en die laatste bijna ganse tweede helft vrij melig, niet de climax dat je van dergelijke serie mag verwachten.

En toch de vier volle punten?

Ik ga straks eens die fameuze finale bekijken.

You fucked with the wrong family.

Gelukkig een waardige slotaflevering. Dat verdiende de serie ook. De flashbacks door het in beeld brengen van diverse momenten uit de eerdere seizoenen werkte hier erg goed.

De keuze die gemaakt is qua Eleven tegen het einde vond ik niet geslaagd maar dat is dan ook mijn enige punt van kritiek.

Ik heb van de serie genoten. Ik ga Hawkins toch wel een beetje missen. Love the 80's!

Jammer genoeg voelt seizoen 5 gehaast aan. Het is duidelijk dat Netflix en de Duffer Brothers verhaallijnen heeft ingekort, en dat gaat ten koste van de diepgang die de serie altijd zo sterk maakte. Sommige personages en plotlijnen krijgen niet de ruimte die ze verdienen, waardoor emotionele momenten minder hard binnenkomen. Nog steeds spannend en visueel sterk, maar dit seizoen had echt baat gehad bij meer ademruimte. Zonde, want het potentieel was er absoluut.

Van 5* naar 4* en voor een serie in men top10 heb ik gewoon hoge verwachtingen.

Geweldige serie die toch naarmate je verder komt wel iets minder word. Laatste seizoen vond ik een beetje tegenvallen vergeleken met die daarvoor. De laatste aflevering vond ik dan wel weer erg sterk. Erg leuke serie.

Erg leuk en vermakelijk. De serie variant van comfort food. De serie kreeg de laatste week veel kritiek en het is niet super hoogstaand inderdaad. Soms wat gekunsteld, onlogisch of langdradig maar ook heerlijk om naar te kijken. Een geslaagde mix van spanning, humor en Hollywood sentiment.

De kritieken afgelopen week vond ik dan ook wat overdreven allemaal. Alsof mensen een Breaking Bad niveau einde verwachten of iets dergelijks.

Het kan niet tippen aan seizoen 1 of 4, maar dat had ik ook niet verwacht. Qua kwaliteit past het prima in het rijtje van seizoen 2 en 3. Niet een meesterwerk maar leuk om te zien en een sterke laatste aflevering die het verhaal mooi afsluit.

Tegen mijn verwachtingen in is de final episode weer iets beter dan de vorige afleveringen, zij het toch een lichte teleurstelling. Vooral het eindgevecht tegen Vecna en de Mind Flayer. De coming out van Will duurde langer dan deze final battle! En de eindbazen worden veel te makkelijk verslaan. Niemand van de hoofdrolspelers gaat dood behalve Kali, waar niemand om geeft, ze houden er zelfs geen schrammetje aan over. Eleven offert zich zogenaamd op voor de goede zaak, maar blijkt later toch te leven.

Terwijl er eerder werd op aangestuurd dat Henry net als Will slechts een onschuldige pion van de Mind Flayer is, wordt hij in dit slot gewoon als een eendimensionele badguy afgeschilderd. In dit seizoen breekt hij overigens geen enkel bot van zijn slachtoffers. En hoewel de Mind Flayer oorspronkelijk als een soort ongrijpbare demi-god was, die in stofdeeltjes elke vorm kan aannemen en bezit kan nemen van zijn slachtoffers, wordt hij nu in zijn eigen wereld gereduceerd tot een overgroeid, vleselijke spinnenbeest dat door wat vuur en een machinegeweer kapot gaat.

Er is ook geen leger van demogorgons, demodogs en vleermuizen meer, de X dimensie is slechts een lege wereld met een omgekeerde spin en een machteloze Vecna. Als Eleven en Vecna in het lichaam van de Mind Flayer belanden, staan ze gewoon op de grond in het zand in plaats van binnenin een lichaam met organen.

Veel zaken werden in dit slotseizoen niet verklaard. Hoe kwam de geleerde in de grot aan de steen? Waarom krijgen we het achtergrondverhaal van de jonge Henry niet te zien? Hoe zit het met de ouders en zus van Derek? Op het graduatiefeest verschijnt opeens de vader van Mike en Nancy, die men eerder blijkbaar vergeten was. Waarom laat het leger de vrienden gewoon gaan, zonder hen zelfs te ondervragen? Als de bom de wormhole vernietigt, is de X dimensie daarmee ook verdwenen?

Helemaal op het einde zijn er enkele aanwijzingen die suggereren dat dit hele verhaal misschien uit de schrijverspen van Mike komt, en dus deel uitmaakt van het DaD spel. We zien Mike op de typemachine bezig en horen hem het slot vertellen, waarna de vrienden hun eigen verhalenboek in de kast zetten. De moeder van Mike en Nancy verschijnt bovenaan de keldertrap zonder de enorme littekens die ze voorheen nog had.

Stranger Things is een serie met z'n ups en downs. Vooral de afleveringen met Kali en grote delen van het laatste seizoen bevallen mij minder. Na het eerste seizoen worden teveel nieuwe personages toegevoegd. En er is een enorm probleem met plotarmor, wat de spanning grotendeels ondergraaft. Maar het valt niet te ontkennen dat als geheel het een intrigerend verhaal is, met over het algemeen sterke acteerprestaties en een goede productiewaarde.

Ik was een fan , ik vond seizoen 1-4 echt wel geweldig . Maar seizoen 5 vol of woke shit , en het was gewoon volledig anders dan voorgaande seizoenen ook wat moekijk te volgen vond ik . Vecna het superwezen stelde eigenlijk niks voor , en dan maken sommigen nog de vergelijking met dat vecna pennywise zou vernietigen . Zoals met vele series is het laatse seizoen matig . Nu anderen zullen het wel geweldig vinden , elk zijn mening natuurlijk.

Na alle seizoenen achter elkaar te hebben bekeken, een heuse marathon. Ontstaat er leegte. Iemand tips om dit mee op te vullen?

De eerste twee seizoenen van Stranger Things vind ik echt fantastisch. Fris, spannend en met een sfeer die meteen grijpt. De nostalgie voelt daar nog logisch en oprecht, heerlijke jaren tachtig vibe. De horror leunt op spanning in plaats van spektakel, en de personages, vooral de jonge cast voelen natuurlijk en geloofwaardig. Het verhaal had iets te verliezen, en dat voel je in bijna elke aflevering.

Vanaf seizoen drie slaat de serie helaas een andere weg in. Het voelt alsof alles op automatische piloot gaat. Grotere monsters, langere afleveringen en meer bombast, maar juist minder echte spanning en subtiliteit. Personages worden steeds meer karikaturen van zichzelf en sommige verhaallijnen voelen vooral als vulling. Emotie wordt vaker afgedwongen met muziek en drama, in plaats van verdiend door het verhaal.

Dat wil niet zeggen dat de latere seizoenen geen sterke momenten hebben, die zijn er zeker. Maar het geheel mist de scherpte en magie van het begin. Stranger Things verandert gaandeweg van een sterke, mysterieuze serie in een herkenbaar Netflix product dat vooral groter en luider moet zijn.

Achteraf gezien had dit een perfecte serie kunnen zijn van twee seizoenen. Alles wat daarna komt is matig, niet per se slecht. En dat is jammer, want wat het zo bijzonder maakte, raakt daardoor een beetje op de achtergrond.

Zo groots als het einde van deze serie werd aangekondigd en ook kwa marketing uitpakte, zo enigszins tegenvallend is het daadwerkelijke einde. Waar anders series er (terecht) voor kiezen om bepaalde karakters te laten sterven, daar laat ST dit na. Wat natuurlijk best gek is als je ziet hoeveel geweld er wordt gebruikt in de laatste afleveringen.... Daarom voelt het allemaal iets te deugend en Hollywood aan, wat jammer is.

Laatst de eerdere seizoenen nog eens bezien en ik sluit me wel aan bij wat anderen hierboven ook zeggen; begin van de serie is erg sterk. De nostalgische sfeer van de jaren 80, de horror elementen en mystiek maken ST een boeiende serie om naar te kijken. Helaas wordt dit gaandeweg minder, ondanks enkele leuke nieuwe karakters (Robi/Eddy oa). Op een gegeven moment komen er teveel nieuwe karakters en dat is nooit echt goed. Uiteindelijk doet ST wat vele goedlopende series doen, uitmelken wat er in zit...

Al met al blijft het een serie die je wel vaker kan kijken, maar zelf heb ik wel even genoeg van ST

3,5* voor seizoen 5

Ik vind Stranger Things een geweldige serie. Ik kon goed overweg met de mysterieuze, soms duistere eerste twee seizoenen, maar persoonlijk vond ik het bombastische, zomerse derde seizoen altijd het leukst. Van wat ik zo lees is dit voor vrijwel iedereen het minst sterke seizoen, maar ik klikte er heel erg mee. De 80s sfeer werd daar echt optimaal benut naar mijn mening. Het vierde seizoen vond ik, ondanks enkele tekortkomingen (langdradigheden en het opsplitsen van de groep), ook fantastisch. Ik keek dus met smart uit naar dit slotseizoen.

Ik heb een aantal dagen geleden al beschreven hoe ik over de eerste twee 'volumes' dacht: veel potentie, mooie momenten, maar ook een aantal missers. Veel zou nog afhangen van de seriefinale. De laatste aflevering mag er zeker wezen: wederom toont Stranger Things echt niet meer onder te doen voor de gemiddelde blockbuster in de bioscoop. Actiescènes zien er gelikt en spectaculair uit en ik kan het waarderen, hoewel ik het een beetje zag aankomen, dat de Mind Flayer toch de uiteindelijke grote slechterik blijkt te zijn. Akkoord, de afrekening verloopt zonder al te veel tegenslagen, maar de aanpak en vormgeving zijn schitterend.

Waar de laatste aflevering en eigenlijk dit hele seizoen wel een beetje last van heeft, is dat het soms een beetje stuurloos lijkt. Alsof men zelf ook niet altijd even goed weet waar het naartoe gaat. Na Jonathan en Nancy krijgt ook Steve nu zijn 'dit is het einde-momentje', om vervolgens gewoon weer gered te worden. Ik heb het al eerder gezegd: ik vind deze personages dusdanig leuk dat ik uiteraard hoop dat zoveel mogelijk van hen het er levend vanaf brengen, maar het veelvuldig gebruiken van de anticlimax werkt op een gegeven moment gewoon funest voor de spanning. Zelfs voor Eleven lijken de Duffer Brothers de knoop niet te durven doorhakken, want helemaal op het einde moet nog even geïmpliceerd worden dat ze het overleefd heeft. Het voegt naar mijn mening weinig toe of ze mogelijk ergens in haar eentje ver weg van iedereen een nieuw leven opbouwt. Eerlijk gezegd vind ik het ook maar moeilijk te geloven dat ze zich daar zo gemakkelijk kan losmaken van Mike, Hopper en alle anderen die haar in moeilijke tijden hebben opgevangen.

Nog één 'minpunt', eerder iets opvallends, is dat de serie nog best lang doorgaat na het verslaan van de slechterik. Enerzijds is dat positief, want het zorgt ervoor dat ieder personage wel een fatsoenlijk slot krijgt en dat de serie ook echt wel mooi afgerond voelt. Anderzijds zorgt het er ook voor dat de laatste confrontatie met de Mind Flayer/Vecna hierdoor juist nog gemakkelijker lijkt, aangezien daar gewoon minder tijd naar uitgaat. Een klein smetje, want, zoals al eerder aangegeven: ik ben inmiddels zo vertrouwd geraakt met deze personages dat langgerekte scènes er daardoor ook wel mee wegkomen. De hereniging tussen Steve, Nancy, Jonathan en Robin duurt bijvoorbeeld net iets te lang, maar toch kijkt dat heerlijk weg. Het definitieve einde, waarbij je de groep nogmaals D&D ziet spelen en er een nieuwe generatie in de kelder plaatsneemt, is wel heel mooi, bijna ontroerend.

Met dit laatste seizoen stonden de Duffer Brothers misschien wel voor een haast onmogelijke taak. Zo veel anticipatie zorgt er natuurlijk voor dat de lat erg hoog ligt om het voor iedereen goed te doen. Maken ze daarbij overal de juiste beslissing? Nee, mijns inziens zeker niet. Maar ik denk niet dat ik dat zelf wél gedaan zou hebben en kan me ook niet voorstellen dat menig ander groot filmmaker het feilloos zou hebben aangevlogen. Qua spanning viel er winst te behalen, maar ik geef ook gewoon eerlijk toe dat dit vijfde seizoen mij als trouwe kijker echt wel grotendeels op mijn wenken bediend heeft. Vrijwel al het goede uit de vorige seizoenen is nog steeds aanwezig: een super cast, prachtige visuals, een lekkere soundtrack en een goede sfeer. Volume 1 is sterker dan volume 2 en de voorlaatste aflevering vond ik niet veelbelovend, maar de conclusie is sterk en liet mij tevreden achter.

Zeker niet perfect, maar Stranger Things heeft een waardig einde gekregen en ik ga de serie zeker missen.

4*

Zo zie je maar, het is erg moeilijk om een heel sterk einde te breien aan een oorspronkelijk intrigerende serie die duidelijk haar pluimen verloor gaandeweg. Het meest bekende voorbeeld is natuurlijk Game of Thrones die dood bloedde in het laatste seizoen. Uitzonderingen zijn er ook, zo denk ik bvb aan Six feet under die een van de allerbeste eindes ooit had.

[quote]Q Jones schreef:

Na alle seizoenen achter elkaar te hebben bekeken, een heuse marathon. Ontstaat er leegte. Iemand tips om dit mee op te vullen? Ik ben begonnen met dark

Misschien kan ze hen af en toe eens 'bezoeken' voor een klein onderhoud in de donkere ruimte waarin ze ook afscheid nam van Mike voordat ze verdween?

Hoewel ik eerder van mening ben dat El nooit bestaan heeft en de hele serie slechts deel uitmaakt van een D&D campagne. (zie hieronder)

Als Mike de keldertrap oploopt en even omkijkt naar de jongere generatie die het spel van hen overneemt, krijg ik de indruk dat het hele verhaal niets anders is dan een 'coming of age' story, gegoten in een D&D campagne.

Netflix past blunder in finale seizoen ‘Stranger Things’ in alle stilte aan - hln.be

Een seizoen met hoge pieken en diepe dalen. Zonder uitgebreid alle voor- en nadelen af te wegen, realiseerde ik me gaande weg vooral het volgende: zonder de guitigheid van met name het eerste seizoen is de glans er eigenlijk wel vanaf. Het is mooi geweest.

Klopt, dat heb ik wel op meerdere plaatsen gelezen. Ook het laten zien van die post-credits 'players manual', zou daarop moeten wijzen. Ik ben blij dat ze dit in het midden laten en dat het aan de kijker zelf lijkt om dat in te vullen. Voor mij persoonlijk zou het de serie er absoluut niet sterker op maken, in tegendeel

Gister&vandaag het laatste seizoen gekeken, ik heb genoten.

Het was uiteraard geen S1 en S2, wat ik de beste seizoenen vond, maar it tighs the room together.

Ik vond de diversiteit in de afleveringen juist fijn, dan dit groepje, dan dat groepje, je hebt sowieso altijd je voorkeur in een goede serie, qua karakters, en dat hebben ze vanaf het begin af aan goed gedaan.

De zgn actie-scenes heb ik FFW gekeken, die interesseren mij niet zo, heel simple gezegd, de scene's in het daglicht vond ik het mooist.

Blijf het overigens zonde vinden van die E23 in die vleeswal

Sterk begin, maar een beetje een nachtkaars einde. Nadat Vecna is verslagen in die geweldige grote spin, duurt het nog even tot het einden. Hierin wordt nog weinig nieuws geopperd, enkel gesuggereerd. Echter in het kader je moet altijd wat te klagen hebben. Serie is top over 5 seizoenen.