Stranger Things - Seizoen 4 (2022)

mikey schreef:

(quote)

ja permanent. wordt je wakker, zijn ze weer/nog steeds aan het huilen. verschrikkelijk toch? Als jij dat episch vind:

Selectief geheugen.

Wa ne zalige afsluiter van seizoen 4, dit is het beste vh beste in dit genre, audio-visueel top! Ook ben ik zeer te spreken over de lange speelduur/episodes, snap niet dat mn hier iets kan op tegen hebben, als ge iets top vind, kan het ni lang genoeg duren, want vind 40-50min dan vaak te snel voorbij. Denk dak afl 9 nog is ga herbekijken, gewoon omdat het zo top was

Prachtige serie, maar die gedeeltes met die Russen vond ik wat minder. Wat zal seizoen 5 ons brengen...

Weer een wat leuker seizoen ondanks dat de cast wel erg groot wordt. Of juist door de nieuwe karakters, want er zitten er een paar erg leuke bij zoals de pizza-stoner en Yuri de smokkelaar. Veel draait ook om het nieuwe karakter Eddie, die met zijn kapsel erg doet denken aan Eddie van Halen (al kan zijn naam ook afgeleid zijn van het Iron Maiden monster), maar ondanks dat ik ook een metalhead ben, heb ik juist niet zoveel met hem. Maar over het algemeen weten de ook de minder uitgesproken karakters te interesseren. Er is alleen soms iets teveel klef gedoe met "I love you".

Het aardige van dit seizoen is dat het last lijkt te hebben van het probleem van Jerommeke, maar dat de ontknoping uiteindelijk toch anders uitpakt. Wat ik met het probleem van Jerommeke bedoel is het probleem dat Willy Vandersteen had na het creëren van Jerommeke in Suske en Wiske: toen éénmaal de onverslaanbare sterke man op het toneel verschenen was en zelfs een vriend van de hoofdpersonen werd, is het haast onmogelijk om een spanningsboog op te bouwen, want zodra er een probleem is, kan Jerommeke dat subiet aanpakken. Vandersteen loste dit op door Jerommeke bij aanvang van een verhaal ergens op reis te sturen zodat de hoofdpersonen het zelf moeten oplossen.

De Jerommeke van Stranger Things is natuurlijk Eleven en we hebben al in het tweede seizoen gezien dat ze is weggestuurd om op het moment supreme aan het einde alles te redden. Ik zag een beetje eenzelfde scenario aankomen hier, maar uiteindelijk is haar rol toch wat kleiner en veel minder beslissend dan ik had verwacht. En dat was welkom.

Verder natuurlijk veel jaren 80 referenties. Zelfs zonder A Nightmare on Elm Street gezien te hebben, kan ik de referenties eraan waarderen als ook het feit dat de de Freddy Krueger acteur ook een rol in deze film heeft. Het bezoek aan de psychiatrische kliniek doet natuurlijk aan The Silence of the Lambs denken. En natuurlijk talloze muzikale momenten waarbij Kate Bush, Pass the Dutchie en Metallica's Master of Puppets de meest prominente zijn. Al met al vermakelijk dus. 3,5*.

Er valt énorm veel aan te merken op het 4de seizoen van Stranger Things, wat ik waarschijnlijk wel eens kwijt zal willen. Maar kijk, dan heb je een aflevering als Dear Billy of de finale van Part I (episode 7) en ben je weer geneigd alles te vergeven, want verdomd goed. Dat de kans om de twee laatste afleveringen te bekijken zich snel mag aandienen. Net geen 4 uur zeg ...

Vorig jaar ben ik begonnen met het kijken van seizoen 1, echter kwam ik er toen niet doorheen. Omdat er zoveel lovende kritieken waren op deze serie toch nog geprobeerd de serie te hervatten, en wat heb ik genoten deze keer!

Seizoen 4 is naar mijn mening bij ver het beste seizoen van Stranger Things. Het verhaal sprak mij erg aan, de nieuwe acteurs vond ik goed en soms ook hilarisch. Ik vond het ook briljant naarmate je verder komt in de serie erachter komt wat het motief is van Vecna (superschurk). Erg goed acteer werk van Jamie Campbell.

De visuele effecten zijn er goed en wat mij ook aansprak zijn de lange episodes van soms wel 2.5 uur. Soms gaat mij 60 minuten speeltijd te snel voorbij.

Ben enorm benieuwd naar seizoen 5. En wat ik hoorde schijnt dit ook het laatste seizoen te zijn. Ik kan niet wachten!

‘Stranger Things’: Ted Sarandos Says Netflix Could Have “Got A Couple Of Extra Episodes” Without Covid Costs - Deadline

Ook onlangs de laatste twee afleveringen mogen aanschouwen. Ruim 4,5(!) uur kijkvoer!

Eigenlijk had ik dit ook mee moeten nemen in mijn recensie maar dit vormde een prachtige toewerking naar een afsluiter, waarin de speelduur niet meer opvalt. De laatste aflevering ook gewoon in twee dagen gekeken.

Ik kan hierbij gewoon concluderen dat Stranger Things alvast de beste serie is die ik heb gezien. Alles heeft het: Horror, vette actiescene's, coming of age, humor... ik kom woorden te kort hoeveel creativiteit erin is gestoken.

En ja dat einde... Dat einde... Echt... heel bijzonder! Wow!

En daar mogen ze het wat mij betreft ook bij houden. Ik heb begrepen dat seizoen 5 zich veel later af gaat spelen. Kijken wat dat wordt. Het zou wel zonde zijn als de boel uitgemolken zou worden.

Wel jammer van de dood van Eddie. Dat was wel cringy. I ren niet meer...

Wow...

Wat keek ik hiernaar uit. Dit gaat misschien vreemd klinken, maar het eerste waar ik aan dacht toen Hollywood twee jaar geleden op slot ging was deze serie. Het probleem van een serie als deze is natuurlijk hetzelfde probleem waar Harry Potter mee te maken had: de kinderen zitten in een fase waarin ze heel snel aan het groeien zijn en het mag zich allemaal maar in een beperkt aantal jaren afspelen. Nou goed... zorgen om niks uiteindelijk. Het vierde seizoen is er en gelukkig zitten we nog steeds in de jaren 80.

Wat ik me nog meer afvroeg: zou dit seizoen het vorige kunnen evenaren? Ik weet dat veel mensen dit met me oneens zijn, maar ik vond seizoen 3 het sterkste tot nu toe. Die conclusie trek ik overigens nog steeds, ook nadat ik de eerste drie seizoenen in de aanloop naar het vierde heb herzien. Het ligt allemaal dicht bij elkaar, maar alle genres komen in het derde seizoen samen, de personages zijn op hun best, men lijkt alles uit de kast te trekken en de zomerse sfeer is gewoon top. Ik gaf dat seizoen destijds - en nog steeds - de volle mep. Is het seizoen perfect? Nee, maar de schrale minpunten konden wat mij betreft niet opwegen tegen wat dat seizoen allemaal wél goed deed.

Afijn, seizoen 4. Ik zal heel eerlijk zijn: nadat ik aflevering 1 gezien had, vreesde ik even het ergste. Ik was nog niet onder de indruk. De eerste aflevering introduceert een hoop nieuwe personages en locaties, maar het 'Stranger Things gevoel' ontbrak een beetje. Dat gevoel blijft ook na de eerste aflevering nog even aanwezig en het heeft er, naast alle nieuwkomers, waarschijnlijk vooral mee te maken dat dit het seizoen is waarbij de groep volledig uit elkaar getrokken is en iedereen zich elders begeeft. Later in het seizoen blijkt dat er een duidelijke gedachtegang achter zit en de Duffer Brothers komen er uiteindelijk nog goed mee weg, maar ze weten niet te voorkomen dat niet alle verhaallijnen even interessant zijn. Met name die omtrent Mike, Will en Jonathan valt tegen. Ze hebben altijd belangrijke rollen gespeeld, maar voelen in dit seizoen helaas een beetje als beeldvulling. Bovendien duurt het seizoen eigenlijk iets te lang. Goed dat er aandacht wordt geschonken aan een goede opbouw en 'world-building', maar eigenlijk wordt het pas écht interessant vanaf aflevering 4. Daarnaast moet ik eerlijk bekennen dat ik de nieuwe personages nou niet allemaal even sterke toevoegingen vind. Ik heb heus geen hekel aan personages als Eddie en Argyle, maar ik kan ook niet zeggen dat ze veel indruk achterlaten. Dat Eddie in korte tijd zó enorm geliefd is geraakt onder de fanbase verrast me zelfs een beetje.

Maar goed, ik begon deze review met 'wow' Ik klink tot dusver misschien wat negatief, maar dat is omdat ik alles wat ik minder vond in één adem genoemd heb. Verder ben ik namelijk echt wel heel erg onder de indruk van deze nieuwe reeks. Ik zei dat het seizoen eigenlijk pas vanaf aflevering 4 echt interessant wordt, maar de serie gaat vanaf dat moment ook wel écht volledig los. De confrontatie tussen Max en Vecna in aflevering 4 is werkelijk schitterend: Stranger Things onderscheidt zich qua visuals eigenlijk niet meer van de de reguliere blockbuster in de bioscoop. Dat niveau weet men vervolgens gelukkig grotendeels tot en met het einde van het seizoen vast te houden. Complimenten zijn op zijn plaats voor de uitwerking van Vecna, die eigenlijk alles uit de voorgaande seizoenen in een nieuw daglicht plaatst. Grappig dat ik al die tijd gedacht heb dat de Mind Flayer de grote 'baddie' was en Dustin dit idee nog eens versterkt door te zeggen dat Vecna in dienst van hem opereert. Als ik het goed begrijp is het omgekeerde het geval en zit Vecna juist achter alles wat we gezien hebben. Gave twist! En daarnaast is het personage zelf ook goed uitgewerkt. Ik zie wel wat gelijkenissen tussen zijn origins en die van Voldemort, maar daar kijk ik graag doorheen. Alle lof ook voor Jamie Campbell Bower, die hem overtuigend weet neer te zetten en onherkenbaar is in zijn uiteindelijke vorm.

De personages die direct met Vecna te maken hebben en hem proberen te verslaan hebben ook gelijk de meest interessante verhaallijn te pakken. Ik vond Sadie Sink behoorlijk sterk in dit seizoen, maar ook Joe Keery weet er echt wat leuks van te maken, want er is sprake van chemie tussen hem en vrijwel iedereen waar hij het scherm mee deelt. En ja... David Harbour is gewoon fantastisch natuurlijk. De verhaallijn van Hopper had faliekant kunnen mislukken, omdat deze lange tijd compleet losstaat van wat zich in Amerika afspeelt, maar Harbour haalt zó veel uit zijn rol hier dat het moeiteloos interessant blijft en de climax in Rusland is uitermate spannend. Eigenlijk doet de hele cast het uitstekend. Ook Noah Schnapp wil ik nog even apart benoemen. Ondanks dat zijn personage tot het groepje behoort dat er wat verloren bij loopt dit seizoen, weet hij wel heel mooi neer te zetten dat Will met zijn gevoelens voor Mike worstelt. Die ene scène in het busje waarbij hij zijn tranen probeert te verbergen is erg sterk.

Verder kent het seizoen nog talloze andere memorabele momenten. Het bezoek aan Victor Creel en de flashback, Vecna die de vorm aanneemt van Billy, de onthulling van Henry, het groepje dat de Upside Down binnendringt, de hereniging tussen Eleven en Hopper... Het is te veel om op te noemen eigenlijk. Zoals gezegd: vanaf aflevering 4 kom je in een achtbaanrit terecht die zijn weerga niet kent. De climax is op en top spectaculair en is (voor de vierde keer op rij!) bevredigend. Mooi dat de Duffer Brothers zo weten uit te pakken en dat ze er telkens in slagen om hooggespannen verwachtingen waar te maken. Verder keert al het andere goede uit de voorgaande seizoenen weer terug: de soundtrack, aankleding en de mix van genres komen absoluut uit de verf. De visuele effecten zijn bij vlagen adembenemend.

Kortom: ik ben zondermeer erg tevreden met dit seizoen. De ietwat (te) trage start daargelaten heb ik me hier weer ontzettend goed mee vermaakt en ik kijk alvast uit naar een toekomstige herziening. Ook ben ik natuurlijk ontzettend benieuwd naar seizoen 5 en ik waardeer de keuze dat de schrijvers het daar vooralsnog bij willen laten. Laat Stranger Things nou alsjeblieft gewoon een serie zijn met een duidelijke start, middenstuk en slot, en niet vijftig spin-offs krijgen of nog allemaal late vervolgseizoenen. Dat verdient deze prachtserie niet.

4,5*

Ik heb deze serie zo gemist. Objectief bekeken is het eerste seizoen misschien veruit het sterkste(van de eerste drie althans), maar voor mij kan de serie bij voorbaat al weinig fout doen door de heerlijke sfeer en de personages. Veel van hen zouden voor mij al in hun eentje een serie kunnen dragen. Daarbij moet wel gezegd dat de originele hoofdrolspelers na hun groeispurt zijn ingehaald door acteurs als Sink, Hawke en Keery.

Dit nieuwe seizoen gaat het wel weer de goede kant op, en een belangrijke reden is dat de serie eindelijk zijn horizon wat verbreedt. We krijgen uiteindelijk drie verschillende verhaallijnen op uiteenlopende locaties, en dat op zichzelf garandeert eigenlijk al een vlot tempo. De serie blinkt er nog altijd in uit om steeds nieuwe samenstellingen van personages te vinden die samen echt goud waard zijn.

Overigens begint het nog wel wat stroef. De eerste aflevering is een typische introductieaflevering vol met montages. Maar zodra het speurwerk van de vriendengroep aanvangt kan je echt weer amper stoppen met kijken. De nieuwe sfeer en locaties zijn weer zo enorm fijn, en de Duffer Brothers hebben zich duidelijk door allerlei 80's horror laten inspireren, A Nightmare on Elm Street in het bijzonder. Alles is een stuk meer duister nu. De gore is vrij bruut. Vond die satanic panic wel mooi de tijdsgeest vatten, al drijven de schrijvers dat wat te ver door met die irritante Jason en zijn clubje.

Jason en de karikaturale Argyle zijn ook de enige nieuwe personages waar ik niet zo fan van ben. Eddie, Enzo en Yuri zijn wel fantastische toevoegingen. Vecna heeft weliswaar een stuk meer inhoud dan zijn voorgangers, en de schrijvers retconnen de hele mythologie van de serie op een knappe manier, maar op een of andere manier sprak hij me ondanks de prima acteur toch wat minder aan. Vond de onthulling van de ware identiteit van Vecna/001 ook weinig verrassend.

Het drama is wel behoorlijk geslaagd. Op dat verhaallijntje met Eleven die wordt gepest na is het allemaal meer dan overtuigend. Trauma vormt een belangrijk thema dit seizoen en Sadie Sink (veruit de beste actrice van de kinderen) draagt dat haast eigenhandig op haar schouders. Ook vond ik het wel mooi bitterzoet dat de vriendenclub wat uit elkaar is gegroeid. De Byers en Eleven zijn verhuisd naar Californië en Lucas wil graag bij de populaire kinderen horen. McLaughlin verraste me aangenaam in een aantal scènes. Schnapp is een van de betere acteurs, maar krijgt helaas weer wat te weinig te doen.

Vond het daarnaast wat raar dat Jonathan en Robin ineens zo van karakter zijn veranderd, ook al is Robin nog steeds erg leuk. Samen met Murray en Yuri is ze goed voor het leeuwendeel van de humor. Ik kan me inmiddels geen Strangers Things meer voorstellen zonder Murray. Hij vormt een onweerstaanbaar duo met Joyce, die ook wel wat meer momentjes had kunnen krijgen. Overigens vond ik de cinematografie wel wat anders voelen, niet meer zo overtuigend retro. Misschien mede doordat de serie zich nu ook elders afspeelt.

De laatste aflevering vond ik wat aan de rommelige kant. In plaats van dat de personages bij elkaar komen splitsen er nog een paar op. We krijgen een overdaad aan actie, cliffhangers en emotionele momenten. Ik vond de actie uiteindelijk ook niet zo sterk als eerder in het seizoen. Scènes zoals die shootout in aflevering vier of de scène in het vliegtuig maakten meer indruk en laten goed zien dat het budget wederom is opgeschroefd.

Het mooiste moment van de finale is als Eddie vanaf het dak Master of Puppets speelt. Vond dat een geweldige creatieve vondst, aangezien The Upside Down wel wat weg heeft van de cover art van dat soort metalbands. Dat hij uiteindelijk sterft kon je wel kilometers van tevoren zien aankomen. Had eigenlijk verwacht dat er nog wel een paar aan zouden gaan. Ik kan er niet al te rouwig om zijn dat dit niet gebeurt. Daarvoor hou ik teveel van de personages in deze serie.

Verslavend! Topserie, heb me vreselijk vermaakt met seizoen 1,2 en 3....en toen kwam 4!!!! Wat een genot. De laatste aflevering is een complete film, enorme vaart en afwisseling en Ik heb alle seizoenen enorm genoten van de verschillende typetjes, hilarisch soms! En de muziek, Philip Glass, Kate Bush, Siouxie & the Banshees....

Over een tijd ga ik het zeker nog een keer kijken!

Kijkt weer lekker weg en dit seizoen is beter als 2 en 3. Vond het allemaal wel langdradig, want je voelt al meteen aankomen hoe verhaal lijnen gaan lopen. Daarbij zijn sommige verhaallijnen erg langdradig en voegen wat mij betreft bijna niks toe. Will komt mij ontzettend onsympathiek over dit seizoen.

Ik ben absoluut fan van series die hun tijd nemen om een verhaal te vertellen, al denk ik niet dat dit het beste Stranger Things-seizoen is. Het voelde soms wat aan alsof ze toch wat moesten knutselen om alle verhaallijnen te laten passen.

Los daarvan: een van de grootste succesfactoren van Stranger Things is de casting en uitdieping van de personages. En net daar gaat het bij dit seizoen wat de mist in door belabberde acteerprestaties van de basiskarakters. Dustin en El zijn geweldig, maar Mike en vooral Will zijn soms echt tenenkrommend aan het acteren. Sadie Sink / Max redt gelukkig héél veel.

Het beste personage blijft misschien wel gewoon de muziek. Subliem alweer.

Het gene wat deze serie waard maakt om te kijken is dat het mij elk seizoen weer verrast.

Het is niet zo als in TWD dat je voordat een seizoen begint al bijna weet hoe het hele seizoen eruit gaat zien.

De schrijvers van series kunnen nog wat opsteken hoe Stranger Things in elkaar is gezet.

De 3-5 verschillende story lines die uiteindelijk weer uitmaken van 1 groot geheel in zo goed in elkaar geschreven dat ik dit één van de beste series vind die ik ook heb gekeken .

Voordat ik seizoen 4 starte dacht ik ''De mindflayer is dood hoe gaan ze in vredesnaam een vervolg hier van maken''.

En wat er in dit seizoen gebeurde hebben ze heel goed gedaan want ik had dit niet verwacht.

Ondanks ik dit seizoen misschien iets minder vond dan de rest , hij is nog steeds super goed met onverwachte wendingen en een aantal nieuwe personages , zeker kijken dus !

Heb net aflevering 4 gezien en na een aardig begin, wordt het niveau toch wel heel bedenkelijk.

Twijfel of ik doorkijk.

Dit seizoen was echt aanzienlijk beter dan 't voorgaande! Heel interessant seizoen met toch eigenlijk wel erg leuke plotwendingen, met name aflevering 7 was erg goed.

Seizoen 4 is wederom heerlijk en het is allemaal wat grootser, langer en uitgebreider. Veel uitleg over 11 en haar verleden in het lab, iets wat nog niet heel extreem uitgebreid is verteld. Mij stoorde de langere afleveringen niet, vooral de laatste is natuurlijk een enorme climax en heel goed gemaakt en geschreven!

Wat mij niet neigt naar een halve ster erbij is feit dat het natuurlijk allemaal 'nieuw' geschreven is en misschien wat vergezocht om met deze conclusie te komen na 3 eerdere seizoenen....maar misschien ben ik daar de enige in

Anyway, ik kan niet wachten op seizoen 5 nu, heb alle seizoenen achter elkaar bekeken voor de 2e keer afgelopen weken.

4*

Minder flauw en campy dan het vorige seizoen, maar ook een stuk minder spannend en interessant eens Eleven haar superkrachten verliest. De momenten in de Russische gevangenis zijn niet heel interessant. De Russen die een monster gevangenhouden dat even later op erg simpele manier zonder enig probleem kan ontsnappen (en daarbij bijna het volledige personeel uiteenrukt). De toevoeging van een behoorlijk irritant personage met haar tot op zijn kont, dat van Argyle, die niets aan het verhaal toevoegt anders dan wat infantiele comic relief, helpt ook niet. De acteerprestaties zijn over het algemeen wel nog steeds even sterk, en de chemistry tussen de talloze hoofdpersonages blijven overeind staan. Winona Ryder met haar grote bruine ogen en vreemde gezichtsuitdrukkingen is ook erg leuk! Eleven als CGI kindje ziet er niet heel goed uit, maar het achtergrondverhaal van nummer Een die bewaker werd en later ook de bad guy, is wel interessant. Dat hun 'papa' eigenlijk in seizoen 1 al was gedood, zien we maar gewoon door de vingers.

Het vierde seizoen.

Het is verbluffend hoe de makers en cast het voor elkaar krijgen.

Weer is er een meesterwerk afgeleverd.

Vol spanning en vol ontroering en zo bijzonder de karakters zich zo ontwikkelen en alle hoofdrol spelers hebben hun highlight momenten van meesterlijk acteren.

Deze jongeren hebben alle acteer skills in huis.

Veel classic beroemde eighties films nieuw leven in te blazen met hun uitzonderlijke acteer kwaliteiten.

Hopen vele makers dit zullen zien.

En ook de film muziek met meesterlijke songs waaronder ook de grote hit song van de onvergetelijke virtuoze zangeres Kate Bush met haar schitterende power song Running up that hill.

Een serie en film muziek die je weg blaast pffffffffff om stil van te worden.

Als het kon 10*