True Detective - Seizoen 4 (2024)

blijft spannend. beetje eng zelfs.

Laatste aflevering zojuist gezien; 'alles valt op z'n plek'.

De eerste en de laatste aflevering de beste van de zes.

Subliem en sfeervol vierde seizoen uit de True Detective-reeks. Met Jodie Foster - in haar eerste grote serierol - als de cynische rechercheur Liz Danvers die te maken krijgt met een verdwenen bemanning van een afgelegen researchcentrum. Aan alles zijn de hoge productiewaarden van Night Country te zien. Het verhaal, de vormgeving, de IJslandse locaties, de belichting en het acteerwerk zijn van uitzonderlijk hoog niveau. Opvallend, omdat formulebedenker en scenarist Nic Pizzolatto dit vierde seizoen is ingewisseld voor de onbekende Issa López.

Night Country is een duistere (eco)thriller met bovennatuurlijke elementen, inclusief een vleugje horror. Het volgt de conventionele vertelstructuur van collega HBO-series als The Outsider en Fortitude, of het Zweedse Midnight Sun. En natuurlijk van de klassieker The Thing van John Carpenter uit 1982. Night Country is niet alleen spannend, maar tegelijk ook actueel en urgent. Nu al een hoogtepunt van 2024.

Ik vond het echt een verschrikking. Het wilde van alles zijn, maar was niks echt. Verwarrend, chaotisch, eendimensionale karakters. Neh.

Eindelijk weer een nieuw seizoen van True Detective maar maakt de verwachtingen helaas niet helemaal waar. De locatie is fantastisch en de Inuit zijn een boeiend volk en helaas onderbelicht in Hollywood. Grimmig en donker sfeertje, al gaat het regelmatig veel te veel tegen horror aan schurken. Niet nodig en niet passend bij de serie. Wel verfrissend met de twee dameshoofdrollen. Kali Reis is fantastisch in haar rol en steelt de show. Jodie Foster is een minder begaafd actrice al zit haar karakter ook niet echt mee. Al met al is de stijgende lijn van het derde seizoen niet doorgezet, hopelijk pakt S05 die wel weer op.

Wat ook wat beter had gekund; het gevoel van afstand ontbrak een beetje in de serie. We vliegen heen en weer tussen locaties terwijl die soms een halve dag rijden moet zijn geweest maar hier zie je wel erg weinig van.

3,0*

Seizoen 1 vond ik erg goed. Zo goed dat ik bij Seizoen 2 ging zin had om met nieuwe karakters te identificeren.

Nu weer wat hype gehoord over seizoen 4.

Het kijkt aardig weg, het prikkelde de verbeelding en nieuwsgierigheid flink, maar richting het einde vond ik het allemaal wat zwakker worden en de uitleg op het einde was 'realistisch' maar weinig interessant. Men probeert gedurende het seizoen er een een beetje een horror draai aan te geven met jump scares. Voeg daar nog spiritueel gedoe, relaties, detectivewerk, beetje rondneuken aan toe en het is inderdaad allemaal wat veel.

De relaties komen op het eind op de voorgrond maar muv 1 verhaallijn uit het verleden tussen Danvers en Navarro vond ik deze niet zo boeiend.

Er zitten weinig: yes, of lekker of opgelucht momenten in deze serie. Het acteerwerk is redelijk, maar niet uitzonderlijk. Ja we geloven het wel dat je depri en chagrijnig wordt in een donker Alaska. De reden waarom deze mensen zo zijn wordt enigszins beantwoord, maar meer dan een flashback hier of daar zien we niet.

Beetje jammer dat hoe verder het seizoen vordert het mysterie van de moorden steeds minder interessant wordt.

Wel gaaf dat ze op locatie (?) gefilmd hebben. De omgeving heeft veel mogelijkheden en creepy plekken. Als tiener zou je daar lekker kunnen rondstruinen en elk jaar weer wat nieuws ontdekken.

7/10.

Een goed plot, doorspekt met een mysterieus tintje, je moet er van houden. Net zoals de duisternis; een seizoen dat zich zo'n beetje volledig in het donker afspeelt. De laatste aflevering was een beetje taai, maar dat komt in het laatste half uurtje weer helemaal goed. Erg goed seizoen. Aparte sfeer en dito setting, goede muziek. Prima cast. Ik heb Jodie Foster nog nooit in zo'n bitch-rol gezien.

Deze vierde reeks profiteert van de aanwezigheid van Jodie Foster en een (letterlijk) duistere plaats van handeling, te weten Ennis, Alaska. De plot laat het helaas af en toe een beetje afweten, met name in de laatste aflevering, maar gelukkig maken de personages en de lekker deprimerende sfeer veel goed. Visueel ook grotendeels indrukwekkend, op een aantal matige cgi-shots na. Bij vlagen neigt dit seizoen overigens behoorlijk naar horror, met een aantal behoorlijk heftige schrik-momenten.

Zwak verteld, rommelig, vergezocht, sfeerloos. Karakters doen je niks en het duurt dan ook veel te lang terwijl het maar 6 episodes bevat.. ik lijk wel de enige te zijn maar Foster vond ik ook echt een heel matig personage spelen.

En daar was ook meteen de eerste serie van de vakantie met deze True Detective 4 waar ik heel erg veel zin in had om te gaan kijken en waar ik ook best wel het nodige van verwachte. En laat ik vooraf duidelijk zijn dat seizoen 1 in mijn beleving onbenaderbaar is qua niveau en in mijn beleving één van de beste series die ik gezien heb. Maar een goede contender voor de tweede plaats moet dit toch zijn waar ik seizoen 2 helemaal niet gek vind en meer dan acceptabel en persoonlijk seizoen 3 het minste vind vanwege de opbouw en het stuitende karakter Hayes. Dat moet seizoen 4 toch beter kunnen doen, en dat kwam uit.

Hoewel, de naam Jodie Foster was vooraf wel even schrikken omdat ik deze dame meestal afschrikwekkend vind qua acteren, houding en intonatie en mij onwijs tegenstaat in de meeste van haar rollen. Maar gelukkig maakt de serie snel indruk met zijn locatie in Alaska, de rare toestand rond het onderzoeksstation en de algehele duistere sfeer, mysterie en muziek. Dit smaakt aanvankelijk goed waar het zorgvuldige fundament gelegd wordt voor een mysterie met een bovennatuurlijk randje. Sterker nog, voor sommige mensen zullen bepaalde momenten doodeng zijn en dan praat ik niet over het voortdurende duister en de sfeer, maar behoorlijke bizarre en enge verschijnselen en de mogelijkheid dat er duistere krachten spelen want zoals redelijk vaak gezegd wordt in de serie verlaat niemand echt Ennis en ziet iedereen wel eens iets...speelt het duister parten of is het echt niet pluis in Ennis Alaska, that's the question.

En het duister en de locatie met de sneeuw is sowieso een setting en omgeving bij uitstek voor spookachtige beelden als de ontdekking van de lijken of de weirde dingen die Navarro ziet, iets waar ze niet de enige in is. Maar zoals een echte True Detective betaamt is het niet alleen het heden dat telt maar spelen er ook dingen uit het verleden met in het bijzonder een zaak die nooit opgelost werd en langzaamaan in verband wordt gebracht maar waar ook enige tegenwerking als tegenreactie op lijkt te komen. Behalve de duistere omgeving lijkt er heel veel meer te spelen met protesten tegen de plaatselijk mijnbouw, een coöperatie die meer vingers in de pap heeft, de eerdere moordzaak, rare verschijningen en tekens, een kleine link naar de eerste True Detective, en twee behoorlijk getroubleerde hoofdpersonen in de vorm van Navarro en Danvers.

En laat bij dat duo nog wel eens het knelpunt liggen waar Danvers nogal een bitch is en Navarro, neergezet door ex-bokster Kali Reis, nu ook bepaald niet innemend is, en er toch wel heel veel tijd opgesoupeerd wordt aan hun relaties en familiaire problemen met zus en dochter. Het zijn momenten dat de zaak praktisch ondergeschikt is, het tempo onderuit zakt, en de karakters veel tijd krijgen maar in mijn beleving niet heel interessant zijn. En dat is toch best een minpuntje in een serie die vergeleken met de andere seizoenen niet eens heel lang is. Maar goed, gelukkig staan er veel positieve dingen tegenover waarvan reeds verschillende genoemd zijn maar nog niet genoemd is het beeld dat me aan Wind River doet denken, de spanning tussen al dat politie volk en dat je niet weet wie te vertrouwen is, de soundtrack met alle nummers goed en passend is, en blijft de interesse hoe het nu precies zit toch wel tot het einde leven en is de ontknoping, wat er nu gebeurt is met de onderzoekers, toch best goed en zelfs kostelijk.

En zo komt deze True Detective ook alweer tot een einde en maakt een goede en sterke indruk hoewel er weliswaar punten van kritiek zijn. Toch is dit zonder twijfel de beste na het fantastische eerste seizoen, al zou het alleen maar zijn vanwege de setting, sfeer en het mystieke randje met enkele shockers van momenten die de serie goed maakt, behoorlijk goed, maar niet in de beurt komt van de buitencategorie waar seizoen 1 tot behoort.

Met afstand het zwakste seizoen van True Detective. Er zit een horrortintje aan, maar dat is ook omdat je nogal vaak tegen de kop van Kali Reis moet aankijken, inclusief wangpiercings. Niet dat de rest van de locals in de serie, een soort eskimovolk, als moeders mooiste mag gelden. En dan wordt je ook nog "getrakteerd" op een ketsscene met Kali (gelukkig maar eentje), alsmede eentje met oude fiets Foster.

Het lijkt daarom wel alsof ze hun best hebben gedaan om de lelijkste serie ooit te maken. Want de setting moge dan wel interessant zijn door het isolement, maar mooi is ook daar iets heel anders. Een hoop duisternis en sneeuw.

De ontknoping leent zich niet echt voor een kritische analyse, dan kun je er veel teveel gaten in schieten. Wel is het gelukkig niet zo opgerekt zoals seizoen 3. En je blijft in ieder geval gissen.

Wederom is de muziekkeuze vrij slecht, ik had er helemaal niets mee.

Hoezeer het ook zijn best doet zich te onderscheiden, al met al is het matige kost, goed voor een krappe voldoende. Het hele formuletje (stoute agenten die wat erg korte bochten nemen zullen we maar zeggen) doet nu ook al sleets aan.