Making a Murderer - Seizoen 2 (2018)

Het tweede seizoen van Making a Murderer is vanaf 19 oktober te zien op Netflix.

Ik heb gisteren en vandaag alle afleveringen gezien , was weer erg goed en de laatste aflevering vond ik de beste aflevering...ik hoop natuurlijk op een 3e seizoen ?

Maar is dit dan niet meer van hetzelfde? Ik begrijp sowieso de toegevoegde waarde van een tweede seizoen niet. Wellicht kan iemand dit uitleggen?

Ja moeilijk te zeggen xancran. Er zijn natuurlijk wel nieuwe ontwikkelingen zeker gezien het succes van het eerste seizoen. Maar met vlagen voelde dit seizoen voor mij ook repetitief en soms zelfs overbodig. Ik denk dat de Avery familie alle publiciteit graag aanpakt en dat de makers weer een succes willen. En blijkbaar wilden veel mensen ook weer een vervolg. Dus zo werkt dat dan. Maar ik moet bekennen dat ik me er best wel doorheen heb lopen worstelen.

Waar ik moeite mee had is dat de makers nogal een stijve leuter kregen van het feit dat de 1e serie zo goed scoorde. En dat ze zichzelf hiervoor in het 2e seizoen constant een schouderklopje aan het geven waren terwijl er ook een hoop nare kanten zitten aan het circus wat ze gecreëerd hebben. Ook vond ik bepaalde dingen erg ver gezocht en uitgemolken. Maarja er zaten soms ook wel weer interessante dingen in. Alleen hadden we daar geen 10 uur voor nodig gehad.

Dankjewel greenmannl

Tsja, ik vind het toch wel erg lastig om hier iets positiefs over te zeggen. Making a Murderer S1 had al de nodige gebreken - de selectieve en soms wel erg suggestieve manier waarop bepaalde ontwikkelingen werden verteld, en vooral de traagheid, zeker in het tweede deel van het seizoen - maar dat werd goedgemaakt door het, inderdaad, waanzinnige verhaal, vol tamelijk schokkende twists en gedenkwaardige figuren.
Daarom was ik benieuwd naar S2, maar dat had ik beter niet kunnen kijken. Veel van wat S1 zo de moeite waard maakt is hier verdwenen, en het enige wat S2 nog wel enigszins de moeite waard maakt, is in S1 al prominenter en beter aanwezig. Ik zou veel over dit tweede seizoen kunnen schrijven, maar dan ga ik me alleen maar ergeren en dat heb ik tijdens het kijken al genoeg gedaan. Kort gezegd vond ik het seizoen langgerekt en tergend traag, onaf, herhalend, nogal zelfvoldaan, niet in balans en het heeft ook een storend hoog 'hoe gaat het met dat personage van s1'-gehalte, wat voor het hoofdverhaal geenszins relevant is. In drie, vier strak geëdite aflevering had dit een aardige PS kunnen zijn, want het blijft een enerverende zaak en er wordt hier en daar in dit seizoen ook best wat boeiends aangestipt, maar als volwaardig serie-seizoen is het een grote teleurstelling.
Nog een paar dingen die ik eruit wil lichten: die advocate, Zellner, zit met haar ijzige, emotieloze houding veel te veel op de voorgrond. Soms leek dit wel een seizoen over háár, en niet over de Avery-zaak te gaan. Daarbij wordt voortdurend, ook door haarzelf, benadrukt hoe grondig ze te werk gaat, hoe goed haar reputatie is, maar als je sec kijkt krijgt ze heel weinig voor elkaar. De scènes met haar en haar team waren daarnaast overduidelijk geënsceneerd, en die onderzoekjes waar ze zelf hoog van opgeeft lijken me vaak juridisch onhoudbaar, en het is allemaal erg speculatief. Ze gaat ook steeds heel erg uit van de uitkomst Avery = onschuldig, wat ik nog steeds best bereid ben te geloven, alleen ze doet eigenlijk precies wat ze het OM verwijt (de zaak niet objectief bekijken, maar redeneren vanuit de uitkomst die je wilt).
Iets anders: in seizoen 1 was ze nergens te bekennen. Nu moeten we plotseling iedere stap van haar met camera en al volgen. Dat geeft mij toch wel erg de indruk dat ze (ook) gewoon aandacht zoekt en graag aandacht krijgt. Waarom wordt dat motief niet aangehaald, waarom wordt daar niets ook maar enigszins kritisch over gevraagd?
Iets anders: ze bouwt een casus tegen enkele andere verdachten, of doet in elk geval alsof, maar alle argumenten die ze daarvoor geeft zijn minder overtuigend dan de argumenten die er nog steeds tegen Avery overeind blijven. (Meerdere keren heel sterk suggereren dat iemand vermoedelijk de moordenaar is omdat er op zijn pc heftige - zij het niet-illegale - porno is aangetroffen? Come on.. Dat slaat nergens op.)
Tot slot: voortdurend zien we Avery's ouders, die oud en krakkemikkig zijn, vooral zijn moeder. Meerdere keren wordt gezegd dat Steven zou goed voor haar zou kunnen zorgen. Een nogal nadrukkelijk moreel appel: moeder heeft zoon nodig. Maar wat doet dat in deze serie? Het gaat hier om een zaak voor moord, wat dóet het er dan toe of de hoofdverdachte en zelfs veroordeelde een hulpbehoevende moeder heeft? Dat maakt het leed menselijker, ja, dat kan je zeggen, maar hier is de suggestie sterk dat Steven vrij moet komen om voor zijn moeder te zorgen. Wat een tendentieuze nonens, wat een afleiding van de juridische hoofdmoot van de serie.
Dit alles lijkt er misschien op te wijzen dat ik het wel goed vindt dat Avery en zijn broer tot nader order vast blijven zitten, nee, dat vind ik niet, maar daar was ik na s1 al van overtuigd. Dit vind ik een ijdele, slordig gemaakte en nogal lege voetnoot, die niets veranderd aan hoe ik over de zaak denk, en wel aan de mensen die hem maakten (en aan een paar van de hoofdpersonen).

Wismerhill Goed en duidelijk verhaal, ik ben benieuwd of ik er hetzelfde over ga denken want wat je inderdaad zegt, het verhaal an sich is waanzinnig in seizoen 1. Ik weet nog hoe ik me voelde na afloop van seizoen 1, helemaal afgepeigerd en razend benieuwd hoe dit verhaal verder zou gaan. Nu is daar dus seizoen 2 en deze staat helemaal bovenaan de lijst om te bekijken.

Ik vond het juist nog best een boeiend seizoen, ondanks dat ik niet al te hoge verwachtingen had. Het eerste seizoen was weliswaar heel aardig, maar ook niet meer dan dat in mijn ogen. Het was niet zozeer een seizoen met een gigantisch interessante zaak, maar een waarin het vooral zo frustrerend en ergerniswekkend is om te zien hoeveel machtsmisbruik er is binnen het Amerikaanse rechtssysteem. Zoals meestal in dit soort misdaaddocumentaires over meerdere afleveringen weet je het na een paar afleveringen wel.

Maar dit tweede seizoen vind ik dan eigenlijk wel weer interessant omdat Zellner heel veel focus op het forensisch bewijs legt. Dat vond ik vaak eigenlijk nog best overtuigend overkomen eigenlijk. En ja, Zellner is duidelijk een beetje een ijskoningin die maar al te graag zo'n bekende zaak aannam, maar het is wel interessant om haar manier van werken te zien. Ze is sluw en weet goed hoe ze de media moet bespelen. Al gaat dat soms wel wat ver met die tweets van haar.

Vond het trouwens best een verademing om wat van die hogere rechters van the Seventh Circuit etc. aan het werk te zien. In tegenstelling tot die plaatselijke rechter werden er nu ook wel kritische vragen gesteld, zowel aan de aanklagers als aan de verdediging. 3.5*.

Afgehaakt; wat een draak van een seizoen zeg. Waar ik seizoen 1 toentertijd geweldig vond, is seizoen 2 één lange, grote zet van herhaling, na herhaling, na herhaling... vreselijk. Op een gegeven moment zit je voor de zoveelste keer te kijken naar beelden uit seizoen 1 en hoe moeder Avery tien minuten lang aan de keukentafel zit te staren... ja nu weten we het wel. Dit had allemaal met gemak in een uurtje of 2 gekund. Had er gewoon een special van gemaakt, want dit slaat nergens op. Dik uur per aflevering waar wellicht vijf tot tien minuten nieuwe informatie is. De rest is bekende informatie en bekende beelden. Schandalig slecht seizoen dat enkel wil cashen op het succesvolle eerste seizoen.

Het is wel iets te gedetailleerd ja, deze.. wordt bij vlagen vrij vermoeiend.

Als je weinig te vertellen hebt is tien keer een uur best lang.

Eenzijdig en oneerlijk. Kijkersbedrog.

Seizoen 1 van Making a Murderer vond ik, na enig leeswerk te hebben doorgenomen, een nogal misleidend en manipulatief stukje "documentaire". Toen ik hoorde dat seizoen 2 was aangekondigd hoopte ik stiekem dat het wat gebalanceerder en eerlijker zou zijn dan seizoen 1. Sinds dat seizoen was er namelijk veel informatie over de zaak verschenen op internet, op televisie en in de vorm van boeken dat ik dacht, ze kunnen eigenlijk ook niet anders.

Kort nadat deel 1 was uitgekomen was het bijvoorbeeld volgens mij al geen geheim meer dat één van de sterkste argumenten uit de serie - het onverklaarbare gaatje in het dopje van het buisje met bloed en de gescheurde tape eromheen - een heel onschuldige verklaring had. Namelijk dat Avery's eigen advocaten en de Wisconsin Innocence Project de tape hadden losgescheurd, en dat het gaatje in het dopje was gemaakt door een zuster die op die manier het bloed in de tube deed. Dit was ten tijde van de rechtszaak allang bekend, maar de documentairemakers hebben het uit de serie gelaten. Waarom? Zouden ze dat vergeten zijn? Vind ik moeilijk te geloven.

Eigenlijk zat de hele serie zo in mekaar. Op vrijwel alle vragen die de verdediging stelt over het aangeleverde bewijs krijgen we in de serie geen antwoord. Wat voor mij als kijker destijds het idee opwekte dat de aanklagende partij er gewoon geen antwoord op had. In de realiteit zijn vrijwel alle vragen (waarom was de sleutel pas bij de zevende zoektocht gevonden? Hoe kan een sleutel in een boogje uit dat kastje vallen?) tijdens de rechtszaak beantwoord en logischerwijs is Avery dan ook schuldig bevonden.

Ik hoopte dus dat de documentairemakers doorhadden dat de kijkers inmiddels ook wel het een en ander hadden opgestoken - ook van de kant van de aanklager - en in de wetenschap dat de waarheid toch wel boven water komt een wat gebalanceerder vervolgseizoen zouden maken. Maar helaas, seizoen 2 gaat vrolijk verder waar seizoen 1 gebleven was, alleen dan met een ander hoofdpersoon: Kathleen Zellner.

Het lijkt haast alsof Zellner zich er volledig van bewust is dat de tegenpartij niet aan het woord gaat komen in seizoen 2. Het lijkt alsof ze heel goed weet dat wat zij gaat zeggen niet tegengesproken gaat worden. Er gaat niet iemand zeggen, "wacht even Zellner, wat je hier en hier zegt klopt niet, want...." Of "Oké het klopt dat er lugubere porno op die pc gevonden, maar so what? Hoezo is hij dan de moordenaar?"

Zonder iemand die tegengas geeft lijkt haar bewijs heel sterk. Maar is dat wel zo? Ik zelf denk van niet. Probeer al haar bewijs maar eens aan mekaar te knopen en dan met een plausibel verhaal te komen. Dat lukt niet. De data, locaties en personen die ze aan bepaalde gebeurtenissen en bewijsstukken wil koppelen matchen samen totaal niet. Bobby Dassey die Halbach op klaarlichte dag op Kuss Rd neerknuppelt (waarom eigenlijk?) en als Scott Tadych (die nog maar net met Barb aan het daten is en Bobby nauwelijks kent) toevallig in de beurt is schakelt ie niet de politie in, maar doet ie vrolijk mee? Oké dan. Even later zou de auto ineens "verstopt" zijn aan de kant van de weg nabij Mishicot, want aan de kant van de weg is natuurlijk een hele goede verstopplek. Vervolgens zou Andrew Colborn de auto, waarvan hij weet dat tenminste 1 iemand die al heeft gezien, stiekem verplaatsen naar Avery's Auto Salvage en daarna steelt Bobby bloed uit Avery's trailer en dumpt dat in de auto die nu op Avery's Auto Salvage staat? Oké, sterk hoor.

Ook komt Zellner weg met bepaalde "foutjes". Zo introduceert ze op een gegeven moment de theorie dat de "hood latch" afname verwisseld zou zijn. Haar bewijs? Een afname van de hood latch van een andere RAV4 liet allemaal donkergrijze smurrie achter op de wattenstaaf. Volgens Zellner zou haar eigen expert gezegd hebben dat er op de wattenstaaf die voor Halbach's RAV4 gebruikt was geen donkergrijze smurrie zou zitten.

Helaas voor Zellner staat de onderedeverklaring van haar expert, Karl Reich, gewoon online en kun je daarin nalezen dat hij wel degelijk een donkergrijze wattenstaaf had ontvangen van het forensisch lab van Wisconsin. Helaas, Zellner! Hele grote fout (of keiharde leugen) die door de eenzijdige focus van de serie helaas niet is opgemerkt.

Vergelijkbare geintjes haalt Zellner uit met onder andere kogel FL, de botten in de groeve, het DNA op de hood latch en het DNA op de autosleutel. Volgens Zellner zou de aanklager beweerd hebben dat kogel FL door Halbach's schedel zijn geschoten, en vervolgens laat Zellner allerlei experimenten doen om aan te tonen dat een kogel van zo'n kaliber slechts zelden door een schedel komt, en als het al gebeurt, er waarschijnlijk botresten achterblijven op de kogel. De aanklager heeft echter nooit beweerd dat kogel FL door haar schedel is geschoten. In tegendeel: de aanklager heeft juist onder ede laten verklaren dat er geen bewijs is dat de kogels die Halbach's hoofd in waren geschoten er ook uit waren gekomen. Een stropopredenering dus eigenlijk.

Het DNA op de sleutel en de hood latch zou volgens Zellner "te veel" zijn, echter wijzen tests uit dat de hoeveelheid DNA overeenkomt met wat je gemiddeld mag verwachten. De botten in de groeve zouden van een mens zijn, maar het bewijs hiervoor is een oude aanname van Eisenberg die ze later heeft gewijzigd. Ze heeft het ook geregeld over de speurhonden, maar laat achterwege dat het spoor van Halbach hen leidde naar Steven's schuur en woonwagen en dat er een geurspoor liep van Steven's voordeur naar de RAV4.

Een onbetrouwbare serie en, in tegenstelling tot deel 1, ook nog eens behoorlijk saai en langdradig. De soundtrack van Gustavo Santaolalla en Kevin Kiner vond ik dan wel weer sterk.

Ik heb seizoen 1 en 2 nu in enkele weken afgekeken en dat eerste seizoen was echt sterk met een redelijk bizar verhaal en de nodige what the fuck momenten. Maar eigenlijk was het verhaal toen wel verteld en vroeg ik me af wat seizoen 2 nog interessant kon maken. Nou ja, dat gevoel wat ik had was dus terecht, want dit nieuwe seizoen is gewoon niet interessant. Het is een herhaling zetten, veel van de aangestipte punten zaten al in het eerste seizoen en eigenlijk gebeurt er ook niks meer, behalve dat Brendan dicht bij vrijlating was, maar wat nooit echt ging gebeuren. Nieuwe toevoeging is de familieadvocate die zich focust op minimale detals en in mijn ogen ook een hoop onnodig complex en groot maakt, terwijl dat allemaal nog wel mee viel. Ze is ook geen leuk mens, dus de scènes waren niet echt een hele fijne toevoeging. De serie is nog steeds het sterkst in de rechtszaal en bij de familie Avery thuis. Het is mooi hoezeer de familie gelooft in Steven en Brendan.

Maar hier wringt het voor mij ook, want deze 2 seizoenen zijn gemaakt om je als kijker te overtuigen dat beiden onschuldig zijn, maar als ik eerlijk ben dan geloof ik dat na 20 afleveringen nog steeds niet echt. Er is veel misgegaan in het proces van beiden en het lijkt er ook echt op dat justitie en de lokale politie zijn werk heel matig heeft gedaan en niet echt bereidwillig is om goed door te zoeken, maar welk bewijs is nou zo overtuigend dat beiden 100 procent onschuldig zijn? Dat is er niet. Die advocate kan wel op details blijven wijzen, maar er zijn ook geen aantoonbare namen die je wel aan kan wijzen als dader(s). Zou niemand in die familie twijfels hebben?

Voor mij had het bij 1 seizoen mogen blijven en dat tweede seizoen had dan een docu van een uur of 2 mogen zijn, was meer dan genoeg geweest. Alleen als een van de twee ooit nog vrij wordt gesproken zit ik te wachten op een derde seizoen, anders is het zo wel meer dan genoeg geweest ook al is het wel vakkundig gemaakt. Het kijkt sowieso wel goed weg, maar echte inhoud ontbreekt hier wel een beetje.

Kleine 3*

Na tien afleveringen ben ik er nog niet uit of Zellner een AI robot is of mens. Maar goed, overtuigende kwaliteiten heeft ze wel. Even los gezien van de eenzijdige benadering en bepaalde tactieken van ‘r.

Desondanks heb ik me ermee vermaakt, net als vijf jaar geleden met het eerste seizoen. Het blijft een boeiend schouwspel, met uiteraard opnieuw in het achterhoofd dat de docu hoofdzakelijk één invalshoek hanteert. Vind vooral de kwestie rondom Brendan interessant. En Nirider, mooie vrouw.

Ik blijf me er wel over verbazen dat er zoveel experts zijn die elkaar compleet tegenspreken, al dan niet gebaseerd op twijfelachtige experimentjes, zoals ook in bijvoorbeeld The Staircase. Dan bedoel ik experts op het gebied van bloedspetters, gedrag etc., niet experts in onomstotelijk, (bio-)wetenschappelijk onderzoek (DNA).

Of de familie van Halbach ook blij is met al die (media-)aandacht en protesterende mensen die denken alle juridische ins en outs te kennen na het zien van televisie... Moet er niet aan denken eerlijk gezegd. En dan las ik dat er waarschijnlijk nog een docu over deze zaak komt, Convicting a Murderer, die meer de andere invalshoek vanuit het OM hanteert.

Kennelijk een garantie voor hoge kijkcijfers en ik zal die dan denk ik ook gaan kijken. Blijf het interessant vinden en vult de loze uurtjes prima in.

Nieuwe verdachte in zaak 'onschuldige' Steven Avery uit 'Making a Murderer' - MovieMeter.nl

Da's vrijwel dezelfde motie die ze vorig jaar probeerde in te dienen, maar dat toen niet kon vanwege reeds lopende procedures. Ik vraag me serieus af wat ze hiermee wil bereiken? Ze presenteert een vermeend ooggetuige met een vrij vreemd verhaal (die hij ook al een aantal keer heeft gewijzigd) en die niet gestaafd wordt in de motie. Dit is toch veel zwakker dan wat ze in haar vorige periode heeft gepresenteerd? En dat werd ook al hard afgewezen...

Dit tweede seizoen begint met een verwijzing naar hoe de familie Hallbach geraakt wordt door alle sensatiebeluste media-aandacht en hoe iedereen er geld wilt uitslaan, waarna ze er zich doodleuk nog een tweede keer aan bezondigen.

En ook dit seizoen wordt bijna uitsluitend de kant van de Avery's belicht.

Deze keer krijgt ook advocate Zellner de kans om zich te profileren als mediaster.

Ze beschuldigt hierbij bijna iedereen, behalve de veroordeelde criminelen, waaronder de (corrupte) politiemacht, Kratz de advocaat van het OM, de buurman van de Avery's, Ryan Hillega het ex-vriendje van Teresa Hallbach, Bobby Dassey de broer van Brendan Dassey, en diens stiefvader Scott Tadych.

Inderdaad, zowel Zellner als de andere advocaten van de verdediging gaan er gewoon vanuit dat Avery en zijn neef onschuldig zijn, en gaan daar dan bewijzen voor zoeken, terwijl ze net het OM daarvan verwijten. Daarom vind ik dan ook dat het speur- en forensisch onderzoek niet objectief kan uitgevoerd worden.

- Yeah.

- Yeah?

- Yeah.

- Oh yeah.