• 15.983 nieuwsartikelen
  • 179.041 films
  • 12.274 series
  • 34.084 seizoenen
  • 649.228 acteurs
  • 199.273 gebruikers
  • 9.390.200 stemmen
Avatar
 
Still uit 'Jaws'
Foto: © ANP

Still uit 'Jaws'
Foto: © ANP

Wanneer je even je ogen dicht doet en denkt aan je favoriete film, wat gaat er dan door je heen? Grote kans dat het iets met de muziek te maken heeft. Muziek en geluid hebben altijd al een essentiële rol gespeeld bij hoe we een film beleven, en het kan de minst interessante scènes omhoog tillen naar een filmisch meesterwerk. Grote franchises zoals Star Wars, Pirates of the Carribean en Harry Potter hebben zulke herkenbare soundtracks dat men bij de eerste tonen van de muziek meteen al terugdenkt aan de film die er bij hoort, en dat is niet voor niks.

Muziek is ontzettend belangrijk om de toon te zetten in een film. In een scene waar bijvoorbeeld een van de hoofdpersonen ergens rent, zorgt onheilspellende muziek er voor dat de kijker doorheeft dat het gaat om een achtervolgingsscène. Wanneer de muziek triomfantelijk is, verandert de scène plotseling in iets anders: onze held heeft de wereld gered en is op weg om ontvangen te worden door een juichende menigte. Sombere muziek zorgt er voor dat een acteur die peinzend uit het raam kijkt, duidelijk verdriet heeft. Terwijl dezelfde scène met zoetsappige muziek ons juist vertelt dat onze hoofdpersoon denkt aan zijn grote liefde.

Context

Zonder de context die muziek aan bepaalde beelden geeft, zouden we als publiek veel minder begrijpen van wat er op het beeld gebeurt. Dit geldt voor alle filmbeelden, van komedies tot actiefilms en zelfs reclames gebruiken muziek om een bepaald gevoel teweeg te brengen bij kijkers. Kijk maar naar het onderstaande voorbeeld, waar de bekende scène in Pirates of the Carribean: The Curse of the Black Pearl waarin Captain Jack Sparrow arriveert in een haven in een boot die aan het zinken is, gemonteerd werd met verschillende soorten muziek, wat de hele toon van de scène ontzettend beïnvloedt.

Voordat er films werden gemaakt waarin er geluid was, vroeger werden deze films talkies genoemd, bestonden films enkel uit beelden. Deze stomme films werden vaak begeleid door iemand die piano speelde, of er werd muziek bij afgespeeld. Verdere uitleg over het verhaal van de film, werd gegeven door teksten in het beeld. Toen al werden dezelfde technieken toegepast als nu. Een spannende scène krijgt snelle, bombastische muziek, een enge scène krijgt onheilspellende muziek en een liefdesscène krijgt zachte, romantische muziek. In 1927 werd de eerste film gemaakt waar de woorden die uit de mond van de acteurs kwamen, ook te horen waren voor het publiek. Dit was in de film The Jazz Singer van Charlie Chaplin. Vanaf dat moment werd geluid in films steeds belangrijker. Al vanaf 1935 wordt er een Oscar uitgereikt voor de beste filmmuziek. En dat is niet zo gek ook. Terwijl films vaak worden gezien als een met name visuele kunstvorm, zorgt de muziek in een film waarschijnlijk voor de meest emotionele momenten.

De doelen van muziek

Of het nou gaat om een goede collectie van muziek uit een bepaalde tijd waarin een film speelt, of muziek die speciaal gecomponeerd is om in een film te verschijnen, alle muziek dient een duidelijk doel in een film. Al vroeg werd er veel nagedacht over deze doelen die muziek kan dienen in een film. Hierover schreef Aaron Copland, een bekende componist uit die tijd die ook veel muziek voor films maakte, in 1940 het essay Film Music, waarin hij vijf doelen voor muziek in films omschreef, die tot op de dag van vandaag relevant blijven.

Het eerste doel was, volgens Copland, het creëren van een overtuigendere atmosfeer voor de tijd en de plek waar de film zich in afspeelt. Het tweede doel is de psychologie en gevoelens van hoofdpersonen benadrukken. Ten derde kan muziek ook dienen als een neutrale opvuller voor op de achtergrond. Het vierde doel is om het verhaal een gevoel van continuïteit te geven, zodat de scènes naadloos in elkaar overlopen. Het laatste, en misschien wel belangrijkste doel is het benadrukken van de theatrale opbouw van een scène, en deze afronden met een gevoel van afsluiting en voldoening.

Aaron Copland

Soundtrack en score

Wanneer je het hebt over filmmuziek is het belangrijk om een onderscheid te maken tussen de soundtrack en de score. Wanneer we het hebben over een soundtrack, gaat het om muziek die wordt gebruikt in een film, die niet specifiek gecomponeerd is voor deze film. Wanneer we het hebben over een score, gaat het juist om de muziek die specifiek gemaakt is om bij een bepaalde scène te gebruiken. Veel films gebruiken een combinatie van beide: in sommige scènes werkt het beter om een nummer dat niet alleen met de film wordt geassocieerd te gebruiken, terwijl andere scènes juist meer baat hebben bij een nummer dat speciaal gemaakt werd om de beelden kracht bij te zetten.

Hierbij is het weer belangrijk om te kijken naar de eerdergenoemde doelen van muziek. Een soundtrack werkt vaak vooral goed voor het eerste doel, het overtuigend plaatsen van de scène op een tijd en plek, door bijvoorbeeld popmuziek uit de tijd waarin de film speelt te gebruiken. Ook het derde doel, achtergrond opvulling, kan goed vervuld worden met een soundtrack, bijvoorbeeld door de radio te laten spelen in een scène waar de hoofdpersoon in de auto zit. Maar het benadrukken van de theatrale opbouw gaat vaak beter met een goede score. Door de muziek naadloos aan te laten sluiten bij de gebeurtenissen op het scherm, wordt de kijker echt meegezogen in de scène. 

Still uit Psycho

Een zeer bekend voorbeeld van een score die een essentieel deel is van een film, is die van de film JawsAl voordat er in beeld te zien is waar we bang voor moeten zijn, een enorme witte haai, wordt er met de welbekende onheilspellende muziek die steeds wat sneller wordt, duidelijk gemaakt dat iemand gevaar loopt, en dat er steeds meer urgentie zit achter uit het water komen. Door de muziek op de achtergrond is er iets wat wij als kijkers weten waar de mensen die in het water liggen in de film geen weet van hebben. Terwijl de muziek steeds harder aanzwelt, weet je dat er als kijker niks is dat je kan doen om de nietsvermoedende zwemmers te redden. In de klassieker Psycho, waarin een vrouw bruut wordt neergestoken terwijl ze onder de douche staat, speelt er bij de bewuste scène een opgejaagd vioolorkest. De violen doen bijna denken aan een alarm of een gillende vrouw, en lopen naadloos over in de schreeuwen om hulp van de dame die op het scherm wordt vermoord.  

Soms kiezen filmmakers er ook voor om juist muziek uit te kiezen die een bepaalde tegenstelling benadrukt. Zoals in A Clockwork Orange, waarin een zeer gewelddadige scène wordt bijgestaan door een vrolijk en opgewekt klassiek muziekstuk. Ook is soms het gebruik van een stilte heel belangrijk. In een film die veel luide muziek heeft, zorgt een stille scène er voor dat het publiek de aandacht er bij houdt en wacht tot er weer wat gebeurt. Al met al zijn er ontzettend veel manieren om de emoties en gevoelens van een publiek te beïnvloeden met de muziek die er wordt afgespeeld onder de beelden van een film. Daarom is het des te leuker om de volgende keer dat je naar een film kijkt, extra aandacht te besteden aan de muziek die er gebruikt wordt. Is die zachtjes of juist opvallend? Word je er zenuwachtig of juist verdrietig van? Wat was de bedoeling van de filmmaker, toen hij dit specifieke nummer uitkoos? Door hier beter op te letten, kan je veel leren over de intenties van een film, en waarom jij je op een bepaalde manier voelt terwijl jij die film kijkt. 

Reacties (10)


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van mrkos

mrkos

  • 1034 berichten
  • 1809 stemmen

Steven Spielberg zei altijd dat het succes van Jaws voor 50 procent te danken is aan de score van John Williams. Daar ben ik het helemaal mee eens. Score/muziek is heel belangrijk en is gewoon 50 procent van de film.

Overigens vond Spielberg het, toen hij de score voor de eerste keer hoorde, een grote grap.


avatar van rikrik

rikrik

  • 87 berichten
  • 3884 stemmen

er was zelfs een criticus die vond dat je film pas volledig kon beoordelen door hem eerst normaal te bekijken, daarna met alleen het beeld en daarna met alleen het geluid


avatar van pierre18

pierre18

  • 762 berichten
  • 637 stemmen

Een eervolle vermelding van John Barry, verantwoordelijk voor de Bond muziek is hier op zijn plaats.


avatar van Kevinmastah

Kevinmastah

  • 107 berichten
  • 624 stemmen

Bill Conti met muziek in de Rocky films ( going the distance en gonna fly now) en de geweldige score uit The Karate kid.

Of indd Hans Zimmer met zijn fantastische Pirates soundtrack.

Brad Friedel met zijn soundtrack uit Terminator 2 Judgement day.

Om er een paar te noemen.


avatar van thunderball

thunderball

  • 5894 berichten
  • 1417 stemmen

Ik vind het altijd vreemd dat er tegenwoordig een verschil wordt gemaakt tussen soundtrack en score. Toen ik in de jaren '80 Lp's met filmmuziek ging verzamelen stond er gewoon altijd op de LP vermeld "The original motion picture soundtrack" en dan werd echt de filmscore bedoeld, waar inderdaad soms ook een (speciaal voor de film geschreven) title song bij was, maar verder toch alleen de voor de film gecomponeerde filmmuziek. Ik heb het idee dat pas de laatste ca. twintig jaar dit onderscheid gemaakt wordt, maar ik kan het mis hebben? Meer iets voor neo om antwoord op te geven.


avatar van eRCee

eRCee

  • 13449 berichten
  • 1981 stemmen

Twee voorbeelden van de meest impactvolle filmmuziek van de laatste jaren buiten Hollywood: de muziek van Martynov, gespeeld door het Kronos kwartet, aan het eind van La Grande Bellezza en de score van Jonny Greenwood onder Spencer.


avatar van John Milton

John Milton

  • 24244 berichten
  • 13427 stemmen

Misschien leuk detail: Hitchcock wilde bij de Shower scene aanvankelijk pertinent GEEN muziek, had hij Bernard Herrmann te kennen gegeven. Deze was het oneens met de master of suspense, heeft toch wat geschreven en de muziek er in zijn afwezigheid alsnog onder gezet. Hitchcock had het in de eerste instantie niet eens door, dat zijn composer zijn instructie in de wind geslagen had; zo goed werkte het. Die scene zou nooit geweest zijn wat hij is, zonder die iconische violen.

Zie hieronder het verschil met, en zonder muziek:


avatar van Glacius

Glacius

  • 4299 berichten
  • 3035 stemmen

Tja, dan moet Ennio Morricone ook maar genoemd worden he.


avatar van 1AngryMan

1AngryMan (moderator series)

  • 1578 berichten
  • 85 stemmen

Dit was in de film The Jazz Singer van Charlie Chaplin.

Wat heeft Chaplin met die film te maken gehad?


avatar van neo

neo

  • 15436 berichten
  • 10049 stemmen

''In een scene waar bijvoorbeeld een van de hoofdpersonen ergens rent, zorgt onheilspellende muziek er voor dat de kijker doorheeft dat het gaat om een achtervolgingsscène'''

'' In een film die veel luide muziek heeft, zorgt een stille scène er voor dat het publiek de aandacht er bij houdt en wacht tot er weer wat gebeurt.''

Snapt iemand hier iets van?

''Muziek en geluid hebben altijd al een essentiële rol gespeeld bij hoe we een film beleven, en het kan de minst interessante scènes omhoog tillen naar een filmisch meesterwerk.''

Ik kan werkelijk geen enkel voorbeeld noemen.

Tja, laat ik maar stoppen....