De Amerikaanse acteur Joaquin Phoenix is afgelopen week boos van de set van een aankomende Todd Haynes-film gewandeld. Dat valt te lezen op verschillende entertainmentwebsites. Waarom de acteur de productie achter zich heeft gelaten, is onbekend, maar volgens een producent heeft het niets met de homoseksuele aard van het project te maken.
De Amerikaanse acteur Joaquin Phoenix, onder meer bekend van films als Jokeren Gladiator heeft zich vijf dagen voor de opnames van een nieuwe film van regisseur Todd Haynes teruggetrokken. Dat valt te lezen op de website van Deadline. Het ging om een liefdesverhaal tussen twee mannen, een project waar Phoenix zelf mee op de proppen was gekomen. Waarom de acteur de set heeft verlaten, is vooralsnog onbekend, maar wel is duidelijk dat de productie heeft besloten de film volledig te schrappen en de rol van Phoenix niet aan een andere acteur te geven.
De producent van de film, Christine Vachon, is woest en teleurgesteld. Ze ontkent dat Phoenix’s keuze iets te maken heeft met het homoseksuele thema van de film. Ze benadrukt juist de ervaring van haar productiemaatschappij met LGBTQ-projecten. "En alsjeblieft - als je geneigd bent om met je vinger te wijzen of te zeggen 'dat we het over onszelf hebben afgeroepen omdat we met een hetero acteur in zee zijn gegaan', doe dat niet," schreef Vachon. "Dit was zijn (Phoenix', red.) project dat hij aan ons heeft voorgelegd. Met jullie kritiek heb je een vreselijke situatie nog erger gemaakt."
Liefde tussen Phoenix en Ramirez
Phoenix zou twee weken geleden in Guadalajara, Mexico, van de set van Haynes' film zijn weggelopen, en producenten hebben sindsdien geprobeerd het project weer op de rails te krijgen voordat de productie volledig stilgelegd werd. Lokale crewleden hebben nog geld tegoed. Naast Phoenix was er in de film een andere hoofdrol weggelegd voor Danny Ramirez. De film speelde zich af in de jaren 30 en volgde twee mannen die een intense romantische relatie met elkaar opbouwen en hun levens in Los Angeles verruilen voor een teruggetrokken bestaan in Mexico.
Wat heeft dit in vredesnaam met woke te maken? Waarom ga je er automatisch vanuit dat kijkers iets zou worden 'opgedrongen' met deze film? Mag heteroseksualiteit in cinema breed uitgemeten worden terwijl homoseksualiteit moet worden doodgezwegen...?
En dit is zijn eigen idee geweest, hè? Uit de weinige informatie die hierover naar buiten is gekomen, blijkt dat Phoenix zelf heel erg de grenzen op wilde zoeken in dit verhaal. Maar plotseling verlaat hij de set en dupeert daarmee iedereen die tot nu toe aan de film gewerkt heeft. Da's in en in triest en verre van 'gelukkig maar', als je 't mij vraagt.
Heeft inderdaad niets met Woke te maken. Queer cinema en Haynes' bijdrage daaraan stammen van tientallen jaren voordat dat woord zijn huidige 'betekenis' kreeg: Todd Haynes on 30 years of New Queer Cinema. En zoals het artikel al benoemt, Phoenix kwam zelf met dit project op de proppen. Bovendien is het geen acteur die louter veilige rollen kiest.
Wat heeft dit in vredesnaam met woke te maken? Waarom ga je er automatisch vanuit dat kijkers iets zou worden 'opgedrongen' met deze film? Mag heteroseksualiteit in cinema breed uitgemeten worden terwijl homoseksualiteit moet worden doodgezwegen...?
En dit is zijn eigen idee geweest, hè? Uit de weinige informatie die hierover naar buiten is gekomen, blijkt dat Phoenix zelf heel erg de grenzen op wilde zoeken in dit verhaal. Maar plotseling verlaat hij de set en dupeert daarmee iedereen die tot nu toe aan de film gewerkt heeft. Da's in en in triest en verre van 'gelukkig maar', als je 't mij vraagt.
Je hebt zeker een punt.
Alleen wat wel zo is
Tegenwoordig mag je niks meer zeggen, veel kunnen weinig hebben.
Bedoelde het meer ludiek.
Ik heb mijn reactie weg gehaald, sorry voor het ongemak.✌️
Wat heeft dit in vredesnaam met woke te maken? Waarom ga je er automatisch vanuit dat kijkers iets zou worden 'opgedrongen' met deze film? Mag heteroseksualiteit in cinema breed uitgemeten worden terwijl homoseksualiteit moet worden doodgezwegen...?
opgedrongen is mischien een groot woord maar gepromoot word er absoluut , en sinds wanneer word heterosexualiteit gepromoot dan ? , ik zie over het algemeen een vrachtlading aan single mothers en gebroken gezinnen in films en series voorbijkomen .
promoten en opdringen heeft ook te maken in de manier waarop deze films altijd de hemel in worden geprezen puur en alleen omdat het dezelfde sexe is en word de sexualiteit als een soort genre gekwalificeerd , bezopen gewoon , de overtrokken media aandacht eromheen komt daar nog eens bij , met dat aspect in het achterhoofd kan je wel degelijk soms spreken van opdringen .
opgedrongen is mischien een groot woord maar gepromoot word er absoluut , en sinds wanneer word heterosexualiteit gepromoot dan ?
Met 'breed uitgemeten' bedoel ik alom vertegenwoordigd. Wanneer er een liefdesverhaal tussen een vrouw en een man op film wordt gezet, kraait daar geen haan naar. Maar zodra het om een homoseksueel stel gaat, is er opeens sprake van een 'agenda'.
promoten en opdringen heeft ook te maken in de manier waarop deze films altijd de hemel in worden geprezen puur en alleen omdat het dezelfde sexe is en de overtrokken media aandacht eromheen , met dat aspect in het achterhoofd kan je wel degelijk soms spreken van opdringen .
Maar daar kunnen de filmmakers niks aan doen. Die willen gewoon een verhaal vertellen. Er bestaan bovendien genoeg kwaliteitsfilms en -series waarvan de promotie mij tegen de borst stuit, puur omdat trailers en andere advertenties de plank volledig misslaan. Denk aan - ja, ik weet 't, we mogen het er niet over hebben - Fight Club. Fox vond het eindresultaat helemaal niks en speelde met de marketing dus in op de fysieke gevechten waar de titel naar verwijst om die titel toch maar aan de man te brengen. En zo liepen een heleboel mensen die de film heel interessant gevonden zouden hebben deze dus in eerste instantie mis.
En ik heb met mijn ouders ook 's een trailer gezien van The Road waar ik hen nadere tekst en uitleg bij moest geven. Wegens de montage en gebruikte muziek werd daar een compleet verkeerde indruk van gegeven. Die deed geloven dat het een ontzettend hoopvol relaas is, terwijl ik het bekijken van die film als ontzettend deprimerend beschouw. Fantastisch, maar superdeprimerend. Alles om maar aandacht te genereren voor het product.
Mijn punt is dus dat de relatie tussen deze twee mannen natuurlijk heel erg in de marketing zou gaan worden gebruikt. Logisch ook. Eveneens vanwege een narratief standpunt; homoseksualiteit wordt heden ten dage nog steeds niet volledig geaccepteerd, maar negentig jaar geleden nog veel minder. Hoe zouden die twee hun relatie verborgen houden? Wat voor impact heeft dat op zo'n stel? Hoe kijkt hun omgeving tegen hen aan en hoe reageert men zodra hun geheim wordt prijsgegeven?
Ik ken het script niet en vul zaken in, maar dat zijn allemaal elementen die tot een boeiend verhaal zouden kunnen hebben geleid. Dan zie ik het probleem niet in dat daarin twee homoseksuele mannen centraal staan.
opgedrongen is mischien een groot woord maar gepromoot word er absoluut , en sinds wanneer word heterosexualiteit gepromoot dan ? , ik zie over het algemeen een vrachtlading aan single mothers en gebroken gezinnen in films en series voorbijkomen .
promoten en opdringen heeft ook te maken in de manier waarop deze films altijd de hemel in worden geprezen puur en alleen omdat het dezelfde sexe is en word de sexualiteit als een soort genre gekwalificeerd , bezopen gewoon , de overtrokken media aandacht eromheen komt daar nog eens bij , met dat aspect in het achterhoofd kan je wel degelijk soms spreken van opdringen .
Jij omschrijft het beter als ik met een soort genre kwalificering, hoe jij dat omschrijft.
Daar zit zeker wat in.
Daarom haalde ik mijn reactie maar weg, tegenwoordig zijn mensen gauw op hun tenen getrapt met dit onderwerp.
Een voorbeeld een legendarische film classic als Hocus pocus de oude classic was ontzettend leuk.
Hocus pocus 2 van Disney is een woke festijn.
Zo zonde om zo vervolg film dan zo te maken.
Een gemiste kans.
En dit staat natuurlijk los van de film die hier omschreven wordt.
Een voorbeeld een legendarische film classic als Hocus pocus de oude classic was ontzettend leuk.
Hocus pocus 2 van Disney is een woke festijn.
Zo zonde om zo vervolg film dan zo te maken.
Een gemiste kans.
...en je stelt niet teleur! Ik ga niet ontkennen dat er inderdaad zat films zijn die een bepaalde boodschap heel erg hoog in het vaandel hebben zitten, wat het vertellen van een solide verhaal ondermijnt. En jij noemt hier een titel die jou in dat opzicht tegen het zere been schopt. Ik heb Hocus Pocus 2 ook gezien. Ik kan me niet meer zo goed voor de geest halen in hoeverre ik me aan dezelfde zaken heb gestoord, maar ik vond dat vervolg in z'n geheel al volledig onnodig en de personages irritant. Maar voor jou lag in ieder geval 'de boodschap' er veel te dik bovenop en dat vind ik een behoorlijk steekhoudend argument. Zoiets kan inderdaad enorm schadelijk zijn voor kwaliteit in storytelling.
Zie je wel? Begrijpen we elkaar ineens toch veel beter!
En dit staat natuurlijk los van de film die hier omschreven wordt.
Anders is men hier weer boos over.
Allerminst. Wat mij betreft vulde je zaken misschien wat te veel in, maar blijkbaar vreesde je dat deze gedoemde productie in dezelfde valkuilen zou trappen als Hocus Pocus 2. Of dat terecht is, zullen we alleen nooit weten.
Had wat mij betreft niet gehoeven hoor, ik voelde me niet aangevallen. Wel was ik erg benieuwd naar je argumenten...
(quote)
...en je stelt niet teleur! Ik ga niet ontkennen dat er inderdaad zat films zijn die een bepaalde boodschap heel erg hoog in het vaandel hebben zitten, wat het vertellen van een solide verhaal ondermijnt. En jij noemt hier een titel die jou in dat opzicht tegen het zere been schopt. Ik heb Hocus Pocus 2 ook gezien. Ik kan me niet meer zo goed voor de geest halen in hoeverre ik me aan dezelfde zaken heb gestoord, maar ik vond dat vervolg in z'n geheel al volledig onnodig en de personages irritant. Maar voor jou lag in ieder geval 'de boodschap' er veel te dik bovenop en dat vind ik een behoorlijk steekhoudend argument. Zoiets kan inderdaad enorm schadelijk zijn voor kwaliteit in storytelling.
Zie je wel? Begrijpen we elkaar ineens toch veel beter!
(quote)
Allerminst. Wat mij betreft vulde je zaken misschien wat te veel in, maar blijkbaar vreesde je dat deze gedoemde productie in dezelfde valkuilen zou trappen als Hocus Pocus 2. Of dat terecht is, zullen we alleen nooit weten.
Da homosexualiteit nog steeds niet geaccepteerd word geloof ik niks van , niemand durft nog te zeggen dat hij tegen homo's is , dat is zo langzamerhand een taboe geworden , dat zegt al heel veel , en natuurlijk word een heterostel vaker gebruikt , dat is tenslotte verreweg de grootste groep , maar nooit ( al jaren niet meer gepromoot) .
sterker nog , de meeste personages in drama's en zogezegde verhalen die om relaties draaien zijn of single , of gescheiden , dat zag je in de jaren 90 en zelfs 80 al veelvuldig ,
het enige genre waar hetero realties echt nog worden gepromoot zijn de hallmark films en sommige kerst producties , verder is het een en al gebroken gezinnen , single mothers en alleenstaanden .
ik zit eigenlijk te wachten op het eerste homostel dat gaat scheiden of het eerste lesbische paar .
Nogmaals ; als je een genre in het leven roept gebasseerd op sexuele voorkeur dan zit promotie op de eerste rij en zelden iets anders , wat mij betreft is het idee ook leeg gebloed, er is niks controversieels meer aan en dat zegt al genoeg , de shock value is al een tijd geleden verdwenen rond dit thema .
Wat is toch die fixatie op promoten? Waarom en hoe zou een film een heteroseksuele relatie moeten 'promoten'? Je bent misschien in de war met reclame.
Film zoekt spanningsvelden op. 'Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar, elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze', schreef Tolstoj in de 19e eeuw.
Reacties (17)