Horrorfilm Challenge

12. Djinn (2013)

Verenigde Arabische Emiraten

FTV – 82 minuten – Horror / Thriller

2 punten – 23-09-2018 - (12 films, 22 punten)

https://agirlsguidetohorror.com/wp-content/uploads/2015/09/Djinn-2013-Aiysha-Hart-Razane-Jammal-HD-Wallpaper-3-728x309.png

De laatste film van Tobe Hooper (The Texas Chain Saw Massacre). Het is weinig origineel om mee te openen, maar dat zal vermoedelijk de eeuwige associatie blijven bij Djinn. Deze productie uit de Verenigde Arabische Emiraten is de eerste bovennatuurlijke horrorthriller die deel Engels en deels Arabisch is, en grotendeels rond Dubai opgenomen. 5 miljoen dollar budget is misschien niet veel geld vergeleken met het gros van de films die in de bios draait, maar een ervaren filmmaker als Hooper heeft lang geleden al bewezen met beduidend minder uit de voeten te kunnen. Het is dan ook jammer dat de film niet iets beter is. Zo’n acteur als die Amerikaan in het eerste kwartier van de film. Zo jammer. Gelukkig doet de rest van de cast het beter dan dat. Aiysha Hart (hier in haar debuut) en Razane Jammal zijn bovendien geen straf om naar te kijken.

Djinn is uiteindelijk minder slecht dan ik had verwacht, maar de verwachtingen waren laag, grotendeels door de poster en het gemiddelde cijfer hier. Bij vlagen wordt het nog best wat creepy en de locaties zijn prima. Hooper is alleen weinig terughoudend, met de Djinn. We zien hem snel en ook daarna gaat hij niet voor de subtiele onderhoudse spanning, wat je ook terughoort in de soundtrack. Wat ik alleen niet snap is dat de manier waarop Hooper hier jump scares gebruikt. Als je de spanning over langere tijd is opgevoerd, kan jezelf even compleet de tering schrikken erg fijn zijn, bij wijze van ontlading. Maar hier komen ze óók uit het niets, in scènes waar van spanningsopbouw geen enkele sprake is. BOE! -schrik. Of niet eens. Ja, en dan? -Dan nog een keer. Meh.

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMDEzY2Q3NWUtOGQ1ZS00YjM0LWJkMGMtYmQ4ZTQ5OGFiMTM5XkEyXkFqcGdeQXVyMjUyNDk2ODc@._V1_SX1777_CR0,0,1777,832_AL_.jpg

Als we Djinn vergelijken met een film als Za'er (2004) uit Bahrein, dan is het zowat een meesterwerk. Maar uiteraard komt Hooper er zo makkelijk nou ook weer niet vanaf. Soms lijkt hij net iets teveel te willen voor wat het budget toelaat, en meer dan eens voelt de film wat chaotisch, vooral naar het einde van de film toe, waar Hooper wat mij betreft alsnog uit de bocht vliegt en zijn voldoende verspeelt. Al stel ik het de afloop stiekem wel op prijs.

2,5*

2. Qaqqat Alanngui (2011)

Groenland, FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/94000/94653.300.jpg?cb=1537604977

Ik kan me wel aansluiten bij het verhaal van John Milton. Altijd leuk om een wat ongebruikelijke lokale productie te zien, en Qaqqat Alunngui is ondanks z'n duidelijk aanwezige gebreken een charmant filmpje geworden. Nu scheelt het dat Groenland er fantastisch mooi uitziet, en dat er ook voor een lokale legende gekozen is die mij in ieder geval nog niet bekend was. Al is de mythe van de Qivitoq hier wel een beetje uitgevoerd als een klassieke slasher, inclusief grote messen in de rug; desondanks is er best wel creatief omgesprongen met het duidelijk magere budget.De acteurs zijn verder niet geweldig maar goed genoeg voor een film als dit. De speelduur is wel een beetje een dingetje; het is typisch het soort film wat in een goeie anderhalf uur zou passen, maar hier wordt het ietwat onnodig uitgerekt naar een uur of twee. Desondanks, leuk om gezien te hebben.

13. Alléluia (2014)
België
FTV – 95 minuten – Crime, Horror, Romance
2 punten – 23-09-2018 - (13 films, 26 punten)

https://3.bp.blogspot.com/-mom7dUjst9E/U-4VtJSINtI/AAAAAAAAKV4/UTomdFQ88hg/s1600/01_4737.png

Dat schreef ik ruim een jaar geleden bij Calvaire (2004), de eerste Fabrice Du Welz film die ik zag. En gek genoeg wilde ik bij Alléluia iets soortgelijks neerpennen. Laurent Lucas is wederom van de partij, en de man heeft een ontzettend biologerende kop. Niet eentje die ik met die priemende ogen ’s nachts in een steegje tegen wil komen, maar in een film als dit werkt het fantastisch.

De stijl van Du Welz ligt me overigens niet helemaal. De manier waarop hij zijn verhaal verteld gaat me na een tijdje tegenstaan, en ik word er licht onrustig van. Dat heb ik niet vaak, maar het is een gevoel vergelijkbaar met iemand die te langzaam een mop vertelt, terwijl je naar de clue toe wilt. Ook de visuele stijl bekoort me niet, morsig en oud. Wel haalt de man mooie prestaties uit zijn acteurs, en ook de soundtrack is dik in orde. Het laatste kwartier haalde voor mij de film onverwacht terug naar een 7, echt sterk. Al ben ik er nog niet over uit wat ik van het einde vind.

3,5*

------------

14. Noita Palaa Elämään (1952)
Finland
FTV – 80 minuten – Thriller / Horror
2 punten – 23-09-2018 - (14 films, 28 punten)

https://www.elonet.fi/sites/default/files/tenho/kuva/fields/field_kuvatiedosto/49804_v753737e86.jpg

Je zou het niet zeggen aan de dartelende naakte deerne, maar het is toch echt een film uit ’52. Mama Milton zat misschien al wel in de buik van oma Milton, maar was hoe dan ook nog niet geboren. Het is pas de achtste Finse film die ik zie, maar wel de tweede uit ’52, na Valkoinen Peura (1952). The White Reindeer vond ik dan toch net iets sterker, niet in het minst door de landschappen en volkse charme. Maar dan nog is het leuk om te zien hoe deze wulpse heks (Mirja Mane, die wel iets van Bettie Paige wegheeft), alle mannen het hoofd op hol brengt.

Naar de horror is het een beetje zoeken voor hedendaagse kijkers, maar ik neem aan dat gorehounds niet direct een Finse film uit de jaren ’50 zouden pakken. De liefhebber van horrorklassiekers echter, kunnen deze onderbelichte film rustig een kansje geven. De scène op de weide bijvoorbeeld waarbij ze al verleidend de man meelokt tot hij wegzakt, voelde zelfs wat als een voorloper van de gelijkaardige scène in Under The Skin, maar dan zonder de zwarte drab. Zou het zijn dat Glazer dit gezien heeft? Het kan, maar heel voor de hand ligt het niet.

De boeren met harken en zeisen die ‘heks, heks’ roepen, hebben natuurlijk de schijn een beetje tegen voor eenieder met wat historisch bewustzijn, maar het mag de pret niet drukken. En ze hebben gewoon gelijk hier. Een gewaagde film wat het tonen van naakt betreft ook, niet alleen voor die tijd.

3,5*

4. Der Student von Prag (1913)

FTV - 2 punten

Totaal: 8 punten

https://i.pinimg.com/originals/73/d6/a7/73d6a7c55b26053878a6348d95a41444.jpg

Ik sluit me aan bij de recensies van John Milton en Woland. Ik heb mede door Woland zijn beklag over de traagheid van de film gekozen voor de verkorte versie van om en bij de 45 minuten. Maar ook deze bleek alsnog een lange zit. Historisch interessant maar voor de liefhebber van horror valt er maar weinig te genieten. Soms heb ik echt wel nood om eens een silent te zien als ik het vele getater in de talkies beu ben. Maar als het aantal title cards echt laag is zoals bij een film als deze vind ik het toch wel moeilijk om te volgen en bijgevolg mijn aandacht erbij te houden. Een Faustiaans plot zorgt uiteraard voor veel dramatiek, maar het is ook wel nogal voorspelbaar.

15. Hagazussa (2017)

Duitsland

FTV – 102 minuten – Horror

2 punten – 24-09-2018 - (15 films, 30 punten)

http://www.cinepunx.com/wp-content/uploads/2017/10/Hagazussa-Still_05-1444x600.jpg

Hagazussa is het afstudeerproject van Lukas Feigelfeld, een donkere folkloristische vertelling zich afspelend in de vijftiende eeuw, wanneer het heidense geloof in heksen en andere natuurgeesten, angst en terreur verspreidt onder de plattelandsbevolking in de Oostenrijkse Alpen.

Een indrukwekkend debuut waarin gestileerd minimalisme en beklemmende gothic sfeer hand in hand gaan. Feigelfelds scènes zijn vaak woordeloos en langgerekt, met stilte of de dreunende, onheilspellend gonzende ambientklanken van het Griekse collectief MMMD. Die grotendeelse afwezigheid van dialoog maakt van Hagazussa bijna een silent film. Een traditioneel, zich vlot ontwikkelend plot hoef je hier evenmin te verwachten, al is wel degelijk sprake van een verhaal, ook al is dat eenvoudig. Wanneer je een scène zoals het melken van een geit zó verfilmd, dan zit je dermate gefascineerd naar dat verstilde tafereel te kijken dat plotontwikkeling je hopelijk een zorg zal wezen.

http://www.cinepunx.com/wp-content/uploads/2017/10/Hagazussa-Still_52_fe65df48-ed01-4112-86be-246bea419b94-1444x600.jpg

Het verbaast niet om te horen dat Feigelfeld eerst fotografie gestudeerd heeft, voordat hij met deze deels crowdfunded film afstudeerde aan de film- en televisieacademie in Berlijn; de film ziet er prachtig uit. Het is echter het sound design dat de film voor mij naar een nog hoger niveau trekt, de wind die door kieren giert, knerpende sneeuw, opgewonden ademhaling… Alles staat in dienst van het opwekken van gevoel bij de kijker. Als dit je eerste stappen in de filmwereld zijn, dan belooft dat wat.

Geen standaard horror dus, die draait om gore of nagelbijtende suspense, maar een feestje voor wie de (behoorlijk) langzamere en gestileerde arthouse-horror een warm hart toedraagt. Een prima companion piece van Robert Eggers The VVitch: A New-England Folktale (2015), wat mij betreft.

Teaser

4*

John Milton

Had je Pindakaas (Hagazussa) op je boterham gesmeerd? Of heb je deze op DVD? Ik ben namelijk al een tijdje op zoek? Er wordt inderdaad menigmaal als referentiekader over de The VVitch gesproken. Een film die ik heel erg goed waardeer!

alexspyforever

Ik kwam het bij toeval tegen door de best gave posters.

Kijken is op eigen risico hé!

Ik heb laatst al mijn 400 dvd's voor een habbekrats aan Jeroentjuhhhhh verkocht, en het moet echt niet anders kunnen wil ik iets op fysieke drager kopen, laat staan 480p dvd'tjes die op een grote tv (en helemaal op 4k) behoorlijk aan flarden getrokken worden. Dan is blu-ray eigenlijk wel het minste voor zo'n mooi geschoten film als dit.

Maar het was pindakaas, idd. Blu-ray lijkt wat uitverkocht te zijn, joolstein.

Ruimte was reden nummer 1 van wegdoen inderdaad. De beperkte resolutie en gemak nummer 2.

Dankzij de challenge wordt deze toch nog wat bekeken. Gelukkig maar

16. Kagbeni (2008)

Nepal

FTV – 130 minuten – Drama / Horror

2 punten – 24-09-2018 - (16 films, 32 punten)

https://assets.mubi.com/images/film/87124/image-w1280.jpg?1445903210

The Monkey's Paw is een bovennatuurlijk kort verhaal, waarin de eigenaar van de mysterieuze apenpoot een aantal wensen mag doen, die echter grote consequenties blijken te hebben. Kagbeni verplaats dit verhaal naar het tussen India en Tibet ingesloten Nepal. Ik heb de afgelopen tijd meerdere films gekeken uit landen waar de filmindustrie nog min of meer in de kinderschoenen staat, met wisselend resultaat. Ook bij deze moest de crew schijnbaar toen ze wilden beginnen eerst uren gaan lopen naar een cybercafé om instructies te vergaren hoe deze digitale camera’s nu precies werkten. Met die context in je achterhoofd, is Kagbeni nog helemaal zo slecht nog niet.

Uiteraard is het acteerwerk niet altijd even indrukwekkend, maar de landschappen en muziek maken een hoop goed. Hier geen schuddend camerawerk en wanstaltig gekadreerde shots. Dat zal mede komen doordat debuterend regisseur Bhusan Dahal al wel ruime ervaring had met muziekvideo’s en televisie. Horror is het nochtans niet echt, en veel meer dan een curiosum werd het voor mij niet, vooral omdat er wel wat getrimd had mogen worden van de speelduur. Maar om in een horrorchallenge een film uit Nepal te zien... Dat stemt me mild genoeg om niet al te kritisch te zijn.

2,5*

Ik heb hem destijds ook voor de challenge gekeken hoor, heb je niet goed opgelet :-p

Alexpsyforever, miniserie telt als dubbel zie ik, maar wat nou als hij niet superlang duurt? Ondergrens staat niet gespecificeerd. Ghoul (2018) die ik nu kijk duurt bijv 137 min, maar is wel een miniserie.

Tja ik heb geen ondergrens gespecifieerd want dan was het misschien weer een heel gedoe om daar een akkoord over te krijgen. Je mag zelf kiezen of je het als film of miniserie registreert. Anderzijds je staat nu toch al zo veel voor dus Heb jij nu de ziekte die Noodless vorig jaar had, zelfs die ging niet zo hard. Ik zal eens je baas ofwel Miss Milton moeten bellen om je wat meer werk te geven zodat je niet meer zoveel films kan kijken

Jezus, John Milton zit al op 16 films. Dat wordt een aardige inhaalslag .

Rustig, ik ben het maar, filmdip is coming

.

17. Ghoul (2018)

India

FTV - 137 minuten (miniserie, maar zo kort dat ik hem als film tel) – Horror

2 punten – 24-09-2018 - (17 films, 34 punten)

https://delhi-fun-dos.com/wp-content/uploads/2018/08/39629879_10156691003720238_7268774120282652672_n.jpg

Diegenen die regelmatig een Bollywood film kijken en die dan hier opzoeken, hebben misschien al eens een vernietigend commentaar van mij onder ogen gekregen; doorgaans ben ik er niet dol op. Shah Rukh Khan en vooral Aamir Khan zou ik het liefst gezamenlijk door de plee spoelen. Hoe onaardig van me. Máár er zijn uitzonderingen. Uiteraard is er het werk van Satyajit Ray (Pather Panchali), maar ook de iets minder kolderieke Bollywood producties zoals Drishyam (2015), Kahaani (2012) en Omkara (2006) kunnen me best bekoren. Ik was dan ook nieuwsgierig naar deze Netflix productie, vooral omdat ik vermoedde dat hij daardoor iets beter verteerbaar zou zijn voor een JM. En nog 16+ horror ook, toe maar. De mede door Blumhouse geproduceerde film is weliswaar geregisseerd door een Brit, maar voor de rest is het voor het overgrote deel overduidelijk een Indiase productie. Af en toe hoor je een woord of een zin Engels tussendoor, maar dat is normaal.

Ghoul is een dystopische miniserie in een toekomstig en totalitair India, die zich grotendeels afspeelt in een afgelegen militaire gevangenis. Nida is een ondervrager in dit detentiecentrum, en wanneer sekteleider Saeed wordt binnengebracht die uiterst verontrustende antwoorden geeft, begint ze al snel te realiseren dat er iets vreselijks aan de hand is; er zit een vreemde entiteit in de gevangene. Uiteraard hebben we zulks al vaak gezien, en toegegeven, óók beter. Maar het is verfrissend om zoiets uit een compleet andere hoek te zien, net zoals Djinn (2013) uit de Verenigde Arabische Emiraten dit weekend. Kleine details en actualiteiten waar een film of serie dan op inspeelt, zijn interessant om te zien. Ghoul is gebaseerd op Arabische folklore, maar snijdt thema’s als islamofobie en sektarisch geweld aan.

https://occ-0-901-444.1.nflxso.net/art/61783/a4ca1c1ae7487448aa9ceadfb7ba9ae5b7861783.jpg

Ghoul schuwt het geweld niet, een kogel die door een hoofd gaat resulteert in hersenbrokken op de muur en de gevangenis is donker, nat en groezelig. De acteurs doen het schappelijk en de productiewaarden zijn ook prima. Maar dat ze in India ver gekomen zijn met gestileerd camerawerk, belichting en steeds vaker ook speciale effecten, dat wist ik al wel. Er is op zich wel een lekker onguur sfeertje, en als je ondanks dat je de jump scare aan ziet komen alsnog schrikt, dan valt zelf dat nog wel mee. Dan blijft het verhaal over, en daar wringt toch de schoen wel wat. Erg in de gebeurtenissen opgaan zat er niet in, en evenmin kon het me echt veel schelen waar het heenging. Dan houden we een zesje over. Maar ik ben blij dat dit soort producties gemaakt worden, en ik hoop dat we in de toekomst meer van dat soort internationale coproducties krijgen. Misschien dan met een iets meer ervaren showrunner/regisseur aan het roer?

3,2*

Die zal jou wel smaken, denk ik ja! Wel even voor gaan zitten, echt nog wel een fractie minder toegankelijk dan the Vvitch, denk ik.

Paying it forward, goed om te zien

gelukkig jij en niet alexspy.

Dat was niet de meest succesvolle tip vorig jaar

Proficiat en ja hoewel ik het persoonlijk brol vond is het zeker wel horror. Ik kijk trouwens niet of de geregistreerde films hier het horrorlabel hebben. We zijn niet streng en gebruiken ons gezond verstand.

Als je man niet wilt, kan je John Milton meevragen die is verlekkerd op die film. Eigenlijk zou ik nog eens zoiets moeten invoeren waarbij we elkaar moeten tippen en ik heel toevallig JM een tip moet geven

Hm even over nadenken misschien is dat wel iets voor op Halloween zelf...

Hopelijk zie ik iets van de film. Ik ga waarschijnlijk als een 14 jarige 'fangirl' naar Burton zitten staren.

Mandy lijkt me echt weer zo een love or hate it film. Als ik zie wie ervan smult (oa Woland, jeroentjuhhhhh, Basto, wibro) is al een goede indicatie dat ik deze beter links laat liggen (en rechts ook) vooral omdat ik hoor dat het erg arthouse aanvoelt. Ideaal voor John Milton en Cikx lijkt mij.

Tja, ik heb ook m'n twijfels of het wat voor jou is, en denk inderdaad dat Cikx (gaat vanavond) en John Milton dit wel gaan waarderen. Maar als je 'm toch ooit wil zien, dan zou ik wel proberen om 'm in de bios mee te pakken, als dat kan.

Neen, daar krijg ik niemand voor mee (alleen ga ik niet) en wil er ook geen geld aan uitgeven. Misschien als iemand em ooit tipt of zo voor een game

Vraag me af hoe het n met Hollywood007 is, zou die nog op haar roze wolk zitten?

Vreemd je hele top 10 staat vol met arthouse horror. Zo je m op basis daarvan juist aanraden, ook al is het wat minder gedreven door het naratief. Maar ga wel in de bios, want dit is toch wel een beetje de 2001 van de horrorfilm op audiovisueel gebied.

Mijn top 10 vol arthouse? Company of Wolves (eerder jeugdnostalgie) ja maar de rest toch niet? Neen, die style over substance boeit mij niet zo. Vraag maar aan Woland en JM die hebben me al veel horen klagen en zuchten over de arthouse films die werden getipt of genomineerd (en die ik dan moest kijken om te kunnen stemmen). Dit jaar ga ik de horrordraft ook anders aanpakken (lijstje tegen lijstje) zoals het moet dus.

16 Hagazussa (2017) 3,5*

FTV - 2 punten

Totaal: 32 punten

https://image.jimcdn.com/app/cms/image/transf/dimension=456x10000:format=jpg/path/s6edefa1bb1b82d4e/image/ibefb77b0e459d085/version/1498810388/image.jpg

Hagazussa (een oud-Germaanse term voor heks) speelt zich af in de vijftiende eeuw en gaat over de jonge vrouw Albrun die een teruggetrokken bestaan leeft ergens in de bosrijke Oostenrijkse Alpen. Het is een trage, stemmige onheilspellende film, met duistere cellomuziek van het Griekse MMMD en tevens de afstudeerfilm van Lukas Feigelfeld. Doordat de film zich situeert in de vijftiende eeuw en min of meer een zelfde thematiek heeft is er enige verwantschap met de The VVitch: A New-England Folktale (2015)

Echter gaat regisseur Feigelfeld een stapje verder en vertelt zijn verhaal met een minimum aan dialogen, lange meditatieve takes en een dreunende, monotone soundtrack. Deze gehanteerde film- en vertelstijl brengen ook enkele nadelen met zich mee, die de film niet ten goede komen. Sommige scènes duren langer dan gewenst, waardoor er momenten van verveling toeslaan. Ook is de film door zijn minimalisme en lichte plot moeilijk doorgrondbaar. Je moet het maar weten dat een vrouw die een teruggetrokken bestaan leidt en haar natuurlijke seksuele behoeftes bevredigt door te masturberen, in de ogen van toen; een zonderlinge vrouw was die seks heeft met de duivel.

Toch blijft de film tot op het einde boeien dankzij de visuele pracht (het donkere bos als pure horror) en enkele spraakmakende momenten, waaronder de finale. (had nog wel wat gruwelijker gemogen)

Zeker geen film die iedereen zal aanspreken en ook ik had best moeite om hier iets van te vinden. Er zaten voor mij zowel goede als mindere momenten in de film maar één ding staat buiten kijf het is een opmerkelijk debuut!

Met dank aan John Milton die mij heeft voorzien van deze intrigerende film!

En nee, alexspyforever deze moet jij sowieso niet kijken! Die ga je absoluut niet trekken!

OK las style over substance je ding niet is, kun je inderdaad vbeter niet gaan, maar de volgende titels uit jouw top 10 classificeer ik toch wel als arthouse. (Pathe zie ik ze niet snel vertonen.)

1. El Laberinto del Fauno (2006)

3. Dolls (1987) (Moet het toch wel sterk van de sfeer hebben.)

5. Veneno para las Hadas (1984)

6. The Company of Wolves (1984)

7. Spider Baby, or The Maddest Story Ever Told (1968)

8. The Innocents (1961)

10. La Maschera del Demonio (1960)

Zitten toch een aantal titels tussen die het naar mijn idee vooral van hun stijl/sfeer moeten hebben.

18. Histeria (2008)

Maleisië

FTV - 90 minuten – Horror

2 punten – 29-09-2018 - (18 films, 36 punten)

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMjM3ZjIwYzgtNDgzZC00NmUyLTkxNzQtNzI0YTRlY2E0NWZlXkEyXkFqcGdeQXVyMjgzNDQyMjE@._V1_SY1000_CR0,0,683,1000_AL_.jpg

Iedereen maakt wel eens een minder geslaagde grap. Maar wanneer deze grol op een exclusieve, nette school voor meisjes verkeerd gaat, wordt een demon op de populatie jongedames losgelaten. Klinkt als ultiem voer voor teensploitation, maar aangezien het mijn eerste film is uit Maleisië, had ik geen idee welke kant het op zou gaan. Regisseur James Lee maakt doorgaans films die wat meer naar arthouse neigen, zoals Mei Li De Xi Yi Ji (2004). Des te leuker om een genrefilm van zo iemands hand te zien.

Het acteerwerk is niet indrukwekkend, maar wanneer is dat wel het geval bij horrorfilms waarbij een groep tienermeiden een demon ontwaakt? De film voelt nergens enorm vakkundig gemaakt, maar echt slecht is het evenmin. Er zitten een aantal gory scènes in die heel behoorlijk gedaan zijn, en regisseur Lee maakt aardig gebruik van montage om de sfeer kracht bij te zetten. Niet verkeerd, en met minder dan 90 minuten op de klok valt het behoorlijk uit te zitten, ook al is het geen knaller.

2,5*

19. The Duplex (2015)

Nigeria

FTV - 118 minuten – Horror

2 punten – 29-09-2018 – (19 films, 38 punten)

https://nigeriancelebritynetwork.com/MainHome/wp-content/uploads/2016/02/nollywood-movie-review-of-The-Duplex-640x431.jpg

Nollywood. De filmindustrie van Nigeria is groot, erg groot; afhankelijk van welk artikel je leest, is het de tweede of derde filmindustrie van de wereld, na Hollywood en Bollywood (India). Toch had ik er nog steeds geen film uit gezien. Net als Onderhond was ik ook al jaren op zoek naar een (goede) film uit Nigeria, of had het op zijn minst op mijn to-do list staan. YouTube staat er vol mee, maar dat lijken allemaal met een videocamera, in één dag geschoten soapdrama’s. Het leek me onbestaanbaar dat er in een land met zo’n gigantische filmproductie niet iets beters gemaakt zou worden, of al reeds gemaakt was.

Ik heb gewacht, maar er diende zich niets aan. Daar blijken redenen voor te zijn. Dan toch maar een keer in het diepe, en aangezien The Duplex op Netflix staat momenteel, kon ik het lekker in de trein kijken. In de eerste shots zie je al dat er met dergelijke producties anders omgegaan wordt dan we in het Westen gewend zijn: wanneer in een scène de camera van een medium close-up naar een wide shot gaat, hoor je opeens de dialogen een stuk minder goed, en de auto’s die blijkbaar achter de cameraman op straat rijden en continu toeteren, des te beter. Amateur hour dus. Aan het eind van de scène zit een cut waarbij de muziek dus niet overvloeit in de volgende scène, maar van het ene op het andere moment overschakelt naar iets anders. Dat geeft het effect alsof ‘je cd overslaat’. Oei.

Het verhaal zit boordevol plotgaten, bevat behoorlijk onnodige scènes en het is eigenlijk nog het meest interessant dat we dit überhaupt op Netflix kunnen zien.

1*

Noodless heeft me na vandaag ingehaald gok ik met mijn 2 horrors afgelopen week. Ik heb PAC festival en daar zitten geen potentiële registraties tussen