MM Filosofie

De atoombommen dienen slechts even als een voorbeeld. De atoombommen spelen ook niet de sleutelrol in het verhaal. Het gaat om misbruik. Het uiteindelijke doel van de atoombom is dus (gek genoeg) het bewaren van de vrede geweest. Klopt! Maar een goed idee om zo de vrede te bewaren, vind ik het niet.

Dromen leiden tot zelfkennis, maar je moet ze wel kunnen onthouden! Ik zeg altijd; dromen komen van "God" of hoe je het verder noemen wilt. Hier bedoel ik mee; ze komen altijd zonder tussenkomst van je "dikke" ik. Vanuit het niets eigenlijk. Ze laten bij voorbeeld zien hoe jij zou handelen in situaties die je in werkelijkheid nog nooit hebt meegemaakt. De droomwereld zelf is surrealistisch - de wetten van de logica tellen er niet - maar in die wereld ben je wel puur jezelf. Je kun dus wel tig keer zeggen dat je geen mens zou kunnen doden, maar als je het in je droom wel doet, dan ben je er ook werkelijk toe in staat!

Tor zover mijn beknopte interpretatie van dromen die voor mij altijd een uitstekend middel tot zelfkennis zijn geweest en dat nog steeds zijn.

Misschien wel beter dan je denkt. Wanneer de grootmachten geen wapens achter de hand hadden die zo'n kracht hebben om hele steden te vernietigen, is de drempel voor een nieuwe oorlog wellicht veel lager geweest. Stalin staat er niet om bekend zuinig met zijn manschappen te zijn geweest. Een atoombom zou wel eens dé reden geweest kunnen zijn om het communisme niet verder te verspreiden in het westen.

je hebt zeker een goed punt aangehaald ook wat vrije wil betreft.

ik zat zo te denken stel je eens voor dat god werkelijk tot je zou spreken.

stel god zou mij een opdracht geven(in welke vorm dan ook)en ik heb de overtuiging dat

deze opdracht echt van god komt.

dan zou ik geneigd zijn dit op te volgen omdat ik ervan uitga dat god hier ongetwijfeld

een bedoeling mee heeft.

ik denk dat je dan echt niet jezelf afvraagt hoe zit het met de wetenschap?

of evt strafrechtelijke gevolgen.

maar goed zomaar even een gedachtegang....

ik ben niet zo slim als de meeste van jullie

ik ben maar een simpele ziel...ha ha.

Er is een boek wat gaat over hoe de situatie eruit zou hebben gezien als Hilter de oorlog had gewonnen. Heel aannemelijk, maar het blijft fictie. Wat de atoombom betreft, niemand weet hoe het leven nu zal zijn wanneer de atoombommen niet gegooid waren. En de details al helemaal niet. We kunnen er wel een voorstelling van maken. Misschien ontstaat er een nieuwe oorlog om het communisme te bestrijden waar ook weer miljoenen slachtoffers bij vallen. We kunnen het gewoon niet weten. Het is the butterfly effect.

wat het gooien van de atoombom betreft

harry trumans zijn beweegredenen...

ben ik het met@ lennert eens.

Ik zag laatst wat op het nieuws en dat ging heel even over gedetineerde die God hadden gevonden. Die man zei, ik heb mensen vermoord, maar in de cel hoorde ik zomaar ineens een heldere stem in mij klinken die zei, Hey kom op nou, jij weet toch ook wel het verschil tussen goed en kwaad. En de man is inmiddels helemaal into God. God klopte ongevraagd bij me aan en ik heb opengedaan zei hij. Maar andere mensen zullen kunnen zeggen, wat een stom gelul zeg. Wat tegen hem sprak, was zijn geweten. Zijn brein en meer niet. Niks geen God. Maar die man denkt er anders over en ik trouwens ook. Ik krijg overigens niet de indruk dat je niet slim bent.

Nee ok, maar je vind het geen goed idee om met een atoombom de vrede te bewaren, maar tegelijkertijd is wel vast te stellen dat een grote oorlog sindsdien wel uitgebleven is en dat er tussen de grootmachten op deze wereld geen directe open confrontatie geweest is. Opzet is tot dusverre geslaagd.

Inderdaad, maar wat ik ook tegen RuudC zei. Ik behandel het onderwerp misbruik.

Ik vind dat geen rationele oplossing nee in de zin van verstandelijk. En ik sluit een derde wereld oorlog ook niet uit. Veel mensen in deze wereld zijn corrupt, ze willen macht, geld en bezit. Deze mensen bevinden zich ook aan de top. Zij die geloven in de goedheid van de mens zien onze wereldleiders dus als vredelievende mensen. Nou, zorg dan eerst maar voor een manier (met zn alle) om de vrede te bewaren zonder een oorlog te beginnen. Maar aanleiding tot oorlog komt (te) vaak weer op hetzelfde neer. Geld, macht en bezit. Ik kan er ook niets aan doen, maar zo denk ik erover. Maar ach, we leren het nooit. Mensen voeren al duizenden jaren oorlog met elkaar. In de USA zijn het ook niet bepaald lieverdjes en de leiders doen veel uit eigen belang. (wie niet?)

Wat nog steeds niets te maken heeft met waarover de discussie oorspronkelijk begon, die ging over het ongefundeerd doen van feitelijke uitspraken en het feit dat de onbewijsbaarheid van het wel of niet bestaan van God, je al helemaal geen basis geeft om wetenschappelijk onderzoek aan de kant te schuiven van 'ik geloof het niet'.

maar buiten verantwoordelijkheid en eigen inzicht heeft god ons nog veel meer

gegeven en zelfs meegegeven een boodschap een boek een leidraad.

de 10 geboden bijvoorbeeld....

jezus heeft hier op aarde de mensen veel mooie en zinvolle verhalen verteld en als

iedereen nou naar hem zou luisteren en de 10 geboden op z'n minst proberen na te leven

dan zou de wereld er een stuk beter uitzien.

maar we zijn zelf verantwoordelijk voor de keuzes die we maken.

nou moet niemand denken dat ik heel erg religieus ben of zo..

wetenschap is ook belangrijk zolang het nut heeft voor de mensen en het

iets positiefs brengt.

Mijn discussie begon na jou opmerking over déjà vu's, wetenschap, religie en gekken. Wat ik een beetje kort door de bocht vind. Ook al houd wetenschap zich ermee bezig en wordt (misschien uieindelijk) alles verklaard, dat hoeft niet uit te sluiten dat het religieuze gekken ervan weerhoud om idiote dingen te doen omdat ze denken een visioen te hebben gehad ofzo. Dus je opmerking heeft niet veel zin. En gek is een gek en kan misbruik maken van religie, wetenschap, geld, zijn machtspositie of wat dan ook. Dus zeggen: 'het is maar goed dat wetenschap zich hier mee bezig houd i.v.m. die religieuze gekken' blijft overbodig. Dan kan ik bijvoorbeeld zeggen: Het is maar goed dat ze gestopt zijn met de ontwikkeling van de atoom, want stel je voor dat een één of andere gek er een stad mee gaat bombarderen. En dat opent dan meteen de nieuwe discussie of het gerechtvaardigd is om twee atoombommen op steden te gooien om een oorlog te beindigen.

Kortom: Religie op zichzelf en gekken staan los van elkaar. Wetenschap op zichzelf en gekken staan los van elkaar. Een gek blijft en gek en het interesseert ze geen fluit wat de bevindingen in de wetenschap zijn. Een gek kan van alles als trigger gebruiker om idiote dingen te doen.

Ik vind zelf dat we deels verantwoordelijk zijn. Wat ik zei over een verkrachter. Waarom is hij een verkrachter? Als kind ben je net een spons en enorm vatbaar voor allerlei externe factoren. Stel het kind wordt seksueel misbruikt, geslagen, vernederd, gepest op school, vader aan de drank, ruzies, slaat zijn vrouw en dan nog een stukje erfelijke aanleg. Dit soort factoren kunnen iemand later tot een verkrachter vormen of misschien een moordenaar. Dat hij verkrachter is geworden is hem denk ik vooral overkomen en niet 100% zijn keus. Vandaar dus dat gedoe over ontoerekeningsvatbaarheid. Hij begaat het strafbaar feit dus niet meer uit eigen wil, maar in de wil van zijn of haar stoornis. Maar veel mensen zijn keihard en zeggen die vent is gewoon verantwoordelijk, dus op de elektrische stoel ermee.

Hier ben ik het dus niet mee eens. Wetenschappelijk onderzoek naar iets komt denk ik meestal voort uit nieuwsgierigheid of misschien beter gezegd naar het verleggen van de wetenschappelijke grenzen. Kennis is nu eenmaal macht. Het ligt er natuurlijk ook aan met welke tak van wetenschap je bezig houdt. Wetenschappelijk onderzoek naar het milieu of naar hoe we bepaalde ziekten moeten bestrijden heeft natuurlijk altijd nut voor de mens.

Waar de wetenschap zich absoluut niet mee moet bezighouden is God. Proberen te bewijzen dat God niet bestaat is de meest zinloze bezigheid die er is. God is geen ding, ook geen persoon maar slechts een naam die de mens aan het onbekende en onverklaarbare heeft gegeven. Het is toch volkomen absurd dat de wetenschap probeert te bewijzen dat het onbekende niet bestaat. Het bestaan van God kan slecht ervaren worden, niet door het verstand maar door het gevoel en daarom is het ook puur subjectief. Proberen te bewijzen dat god wel bestaat is daarom ook net zo onzinnig als proberen te bewijzen dat God niét bestaat. Je gelooft in God of je gelooft er niet in, zo simpel is het. Nogmaals, elke voorstelling van God als de Almachtige, de Schepper enz wijs ik af. Dit leidt alleen maar tot verwarring. God is voor mij niet meer dan een "NIETS", maar niet zo maar een niets. Heeft het zin om te bewijzen dat NIETS bestaat. Neen dus. God is dus voor mij niets meer dan een naam voor het onbekende, dat het verstand te boven gaat. De Chinezen noemen het Tao, de Japanners Zen en in het Boedhisme heeft het geen naam, enz enz. Het komt allemaal op hetzelfde neer.

We praten echt langs elkaar heen. Mijn punt is, nogmaals, dat bepaalde (vooral feitelijke) uitspraken niet gedaan kunnen worden op basis van een ontoetsbaar en onbewijsbaar uitgangspunt. Zeggen dat déja-vu's een visioen van God zijn, is het doen van een onbewijsbare en ontoetsbare uitspraak, wat de uitspraak compleet zinloos maakt. De uitspraak over dat het maar goed is dat wetenschappers zich bezig houden met onderzoek om ervoor te zorgen dat de ideeen van religieuze gekken weerlegt worden, is een klein gedeelte van het grote punt: de mogelijkheid tot het doen van feitelijke uitspraken en de onderbouwing van uitspraken. Geen voorbeelden van gekke mensen, onderbouwing van uitspraken via een juiste, toetsbare methodologie.

Er zijn ongeveer 1,5 miljard mensen niet religieus en we zitten met 7 miljard mensen op de wereld. Religie bestaat al duizenden jaren en ik denk dat de ervaringen vroeger anders waren dan nu. Ik kan mij tevens ook niet voorstellen dat alles maar uit de grote duim komt. In iedere mythe zit een kern van waarheid en de kern kan dan God zijn, maar alles daar omheen met regeltjes en dit en dan is door mensen erbij verzonnen..

Neem nou de Veda's. De basisgeschriften van de Hindoes. Deze zijn al zo'n 3500 jaar oud.

Ze bestaan uit religieuze hymnen over God(en), spirituele filosofie, het universum, de natuur en de juiste levenswijze. En zo is er nog veel en veel meer. Mensen waren hier vroeger al mee bezig en nog steeds. Als er in al die duizenden jaren geen enkele aanwijzing zal zijn voor een God, waarom houden zich ook zelfs nu nog in 2012 miljarden mensen zich bezig met het geloof?

Ik geloof toch wel in iets als God, maar dat komt omdat ik niet zo slim ben.

"Hoe hoger IQ, hoe minder geloof in God" - HLN.be

Een negatief bewijzen is sowieso onmogelijk, het enige wat de wetenschap bijvoorbeeld kan weerleggen is een letterlijke Bijbelse creatie en het kan religieuze visioenen uitleggen op basis van neuro(bio)logie.

Ik zou nog verder willen gaan dan mezelf agnost noemen, maar zelfs een ignost. Ik stel dat het bediscussieren van God op zichzelf al inhoudsloos/zinloos is, zolang er geen heersende consensus is over het te bediscussieren concept zelf. Ik vind het niet erg om God binnen een bepaalde context (christendom bijvoorbeeld) te bespreken (zijn ontologische staat, ethiek etc.), maar stel alsnog dat God hierbuiten als concept leeg is.

Mensen mogen van mij echt geloven wat ze willen, maar waar ik al de hele tijd op hamer is het doen van feitelijke uitspraken die hun fundering hebben in het geloof en waarbij wetenschappelijk onderzoek even weggeveegd wordt van 'dat geloof ik niet'. Dit doet me denken aan een discussie die ik ooit had met een gelovig persoon die me vroeg waarom we een staartbeen hebben, maar niet wilde horen wat de evolutionaire verklaring was, omdat hij dit niet geloofde. Als je een verklaring wil horen, moet je jezelf niet buiten spel zetten door te vluchten in 'dat geloof ik niet', op eenzelfde wijze dat ik niet mag vluchten naar wetenschap als ik een discussie over de heilige drie-eenheid zou hebben.

Valt wel mee vind ik. Ik heb geen idee wat een déja-vu nou precies is. De wetenschap is er ook nog niet helemaal uit. En ik dus ook niet. Maar wat je zegt:

Kan iemand uitleggen waarom alle 'goden' een naam hebben, maar de god waarover vaak wordt gediscussieerd amper meer gebruikt wordt? Kennen jullie trouwens iemand die geen naam heeft?

Slecht onderwijs is een goede reden waarom veel mensen nog steeds religieus zijn. Het gros van de Zuid-Amerikaanse, Afrikaanse, Aziatische en zelfs Noord-Amerikaanse scholen houden zich niet teveel bezig met wetenschappelijke verklaringen van de natuurlijke wereld, waardoor het idee van een schepping en een schepper centraal blijven staan.

Vergeet overigens niet dat evolutionair gezien, gelovig zijn heel erg veel voordeel oplevert (doel in het leven, gemeenschapsverbanden, bepaald ethos) en het daarom dus niet vreemd is dat religies sterk blijven. Het is daarnaast ook niet vreemd dat wetenschappers minder gelovig zijn, zij krijgen veel meer alternatieven voor ogen en zien ook in dat een hoop zaken als vermeend Intelligent Design bijzonder inefficient 'ontworpen zijn. IQ heeft hier mijns inziens niets mee te maken, het is gewoon opleiding en onderzoek.

Vanuit wetenschappelijk oogpunt is de uitspraak uiteraard compleet zinloos omdat het niets met wetenschap te maken heeft maar puur met het geloof. De wetenschap dient zich nu eenmaal niet met het geloof of God bezig te houden. Vanuit religieus of niet-wetenschappelijk oogpunt mag deze uitspraak wel gedaan worden maar die uitspraak blijft natuurlijk wel puur subjectief.

Je bedoelt nu JHWH?

Ik zie mensen al zeggen dat dromen ook boodschappen van God zijn, wat als iemand op basis hiervan een moord zou plegen en in de rechtszaal terecht komt dat hij een bericht van God heeft gekregen dat hij dit moest doen? We kunnen veel misdadigers verantwoordelijk houden voor hun daden, maar als iemand een religieuze ingeving gaat gebruiken als excuus in een plaats waar de wetenschap niets te zeggen heeft (dus niets kan vertellen over wat dromen daadwerkelijk zijn: geen boodschap van God) en God nog een hoop te vertellen heeft binnen het rechtsysteem (een shariah bijvoorbeeld). Ik denk dat wetenschap dan wel degelijk van invloed is op de uitkomst van een rechtszaak, op een zelfde manier als zij ook nodig is om 'toerekeningsvatbaarheid' vast te stellen.

Deels mee eens. Veel culturen hebben een achterstand ja. Aan de andere kant, 10.000 jaar geleden hadden mensen dus al een wonderbaarlijke kennis waarvan vele zaken nog steeds onverklaarbaar blijven. Als wij in 1930 Pluto ontdekken, hoe kan het dat ons complete zonnestelsel al terug te vinden is op een kleitablet van 6000 jaar oud? Gelukkig is er wetenschap, maar ook wetenschap weet misschien nog maar 5% van het geheel en misschien is die 5% al te veel. Dus God kan ten alle tijden bestaan. En het valt niet te bewijzen of het wel of niet zo is.

"Uw naam worde geheiligd" staat in het standaard gebed. Ondertussen gebruikt bijna niemand zijn naam...

Nee, wetenschap is niet van invloed. Er zullen altijd mensen blijven volhouden dat het van God komt. Misschien kennen ze de wetenschappelijke verklaring wel helemaal niet of ze negeren het gewoon. Maar ok vooruit, het zal een beetje van invloed zijn, maar er zullen altijd miljoenen mensen blijven zeggen dat het van God komt. Geen enkel wetenschappelijk artikeltje zal voor hun van invloed zijn.

De uitspraak over Pluto kan ik niet verifieren of falsifieren, ik heb geen kennis van wat men op een kleitablet van 6000 jaar geleden zei, maar denk niet dat ons 'complete' zonnestelsel hier al op stond. Naar kijken naar de sterren is niet per se iets wat geloof in een God doet aantasten, kijken naar de evolutie van het menselijke lichaam en het ogenschijnlijk ongerichte karakter daarvan, werkt absoluut wel als iets wat mensen hun geloof laat ondervragen.

Overigens, zonder hier in te gaan op wetenschappelijke uitvindingen, wat is een vorm van kennis die jij niet zou willen hebben, die al 'te veel' zou zijn?

P.S. en nu moet ik weer aan het werk.

Absolute Waarheid - Onbuigzame Realiteit

"Absolute waarheid" wordt gedefiniëerd als de onbuigzame realiteit: vaststaande, invariabele, onwijzigbare feiten. Het is bijvoorbeeld een vaststaand, invariabel en onwijzigbaar feit dat er met absolute zekerheid geen vierkante cirkels bestaan en dat er met absolute zekerheid geen ronde vierkanten bestaan.

Absolute Waarheid versus Relativisme

Hoewel absolute waarheid een logische noodzakelijkheid is, bestaan er enkele religieuze oriëntaties (atheïstisch humanisme, bijvoorbeeld) die tegen het bestaan van absolute waarheid argumenteren. De uitsluiting van God in het humanisme vereist een moreel relativisme. Humanist John Dewey (1859-1952), co-auteur en ondertekenaar van het Humanist Manifesto 1 (1933), stelde: "Er is geen God en er is geen ziel. Er bestaan daarom geen behoeften aan de rekwisieten van de traditionele religie. Wanneer we zo dogma en leerstellingen uitsluiten, dan is ook de onveranderlijke waarheid dood en begraven. Er is geen ruimte voor een starre, natuurlijke wet of morele absolute waarden." Humanisten geloven dat iedereen moet doen waarvan hij of zij zelf denkt dat dat het juiste is.

Absolute Waarheid - Een Logische Noodzakelijkheid

Je kunt op een logische manier niet argumenteren tegen het bestaan van absolute waarheid. Het argumenteren tegen een bepaald iets is hetzelfde als het vaststellen dat er een waarheid bestaat. Je kunt niet tegen de absolute waarheid argumenteren tenzij een absolute waarheid de basis van je argument vormt. Beschouw de volgende klassieke argumenten en uitspraken eens die worden gemaakt door mensen die proberen tegen het bestaan van de absolute waarheid te argumenteren...

"Er bestaan geen absolute waarheden". Allereerst geeft de relativist aan dat er met absolute zekerheid geen absolute waarheden bestaan. Dat is een absolute uitspraak. De uitspraak is zelf een logische tegenstrijdigheid. Als de uitspraak waar is, dan bestaat er in feite een absolute waarheid - dat het een absolute waarheid is dat er geen absolute waarheden bestaan.

"De Waarheid is relatief." Dit is opnieuw een absolute uitspraak die impliceert dat de waarheid met absolute zekerheid relatief is. Afgezien van het feit dat er een absolute uitspraak wordt gemaakt, kunnen we voor de aardigheid toch eens veronderstellen dat deze uitspraak waar zou zijn en dat de "waarheid relatief is". Alles wat dan in deze uitspraak wordt omvat zou dan relatief zijn. Als de uitspraak relatief is, dan is de waarheid soms niet relatief. Dat betekent dat er absolute waarheden bestaan, wat betekent dat de bovenstaande uitspraak onjuist is. Als je de logica volgt, dan zullen relativistische argumenten zichzelf altijd tegenspreken.

"Wie weet wat de waarheid is. Toch?" In dezelfde zin verkondigt de spreker dat niemand weet wat de waarheid is, maar dan zwenkt hij de tegenovergestelde richting in en vraagt hij zijn luisteraars om de waarheid van zijn uitspraak te bevestigen.

"Niemand weet wat de waarheid is." De spreker gelooft overduidelijk dat zijn uitspraak waar is.

Er zijn filosofen die werkelijk ontelbare uren zwoegend besteden aan het schrijven van dikke boekwerken over de "zinloosheid" van alles. We kunnen aannemen dat zij denken dat hun teksten niet zinloos zijn! En er zijn onderwijzers in de filosofie die hun studenten vertellen: "Niemand's mening is superieur aan die van anderen. Er bestaat geen hiërarchie van waarheden of waarden. Ieder's standpunt is net zo geldig als dat van anderen. We hebben allemaal onze eigen waarheid." En het volgende dat ze doen is het nakijken en waarderen van de opstellen die de studenten schreven!

http://www.allaboutphilosophy.org/dutch/absolute-waarheid.htm

Wetenschap is wel degelijk van invloed, bijvoorbeeld in de zin dat demonische bezetenheid in rechtbanken al niet meer als geldig excuus gebruikt kan worden, omdat men nu veel meer weet over geestesziekten.