MM Filosofie

Mij favoriete passages over bewustzijn komen uit van Nietzsche's: De vrolijke wetenschap.

sententie 11:

"Het bewustzijn"- De bewustheid is de laatste en uiteindelijke ontwikkeling van het organische en derhalve ook het minst voltooid en lrachtig. Uit de bewustheid spruiten ontelbare misslagen, die maken dat een dier, een mens eerder dan nodig zou zijn te gronde gaat "aan het noodlot", zoals Homerus zegt. Zou het behoudende verbond der instincten niet zoveel machtiger zijn, zou het over het algemeen niet als regulerende factor dienen, dan zou de mensheid onvermijdelijk aan haar verkeerd oordelen en fantaseren met open ogen, aan haar lichtgelovigheid en gebrek aan grondigheid, kortom juist aan bewustheid te gronde gaan--liever gezegd, zonder dit verbond zou zij al lang niet meer bestaan! Voordat een functie ontwikkeld en rijp is, is zij een gevaar voor het organisme, en het is een goed ding, als zij zo lang duchtig getiranniseerd wordt!

Zo wordt wordt dus de bewustheid duchtig getiranniseerd--en niet in de laatste plaats door de trots op de bewustheid! Men is van mening hier met de kern van de mens te maken te hebben, met wat er duurzaam, eeuwig, uiteindelijk en het meest oorspronkelijk aan hem is! Men beschouwt de bewustheid als een vaste gegeven grootheid! Ontkent haar groei, haar intermittenties! Vat haar op als éenheid van het organisme'!--Deze bespottelijke overschatting en miskenning van het bewustzijn heeft een belangrijk en zeer nuttig gevolg, en wel dat hierdoor een al te snelle ontwikkeling van het bewustzijn verhinderd is. Omdat de mensen meenden de bewustheid reeds te bezitten, hebben zij zich weinig moeite getroost om haar te verwerven--en ook nu nog is het niet anders gesteld!

Het is nog altijd een gloednieuwe en pas nu voor het menselijk oog opdoemende, nog nauwelijks herkenbare taak, het weten in zich zelf in te lijven en instinctief te maken,--een taak, die slechts onderkend wordt door diegenen, die begrepen hebben dat tot dusverre uitsluitend onze dwalingen in ons ingelijfd waren en dat al onze bewustheid op dwalingen teruggaat!

"Dwaling" prachtig woord is dat toch.

sententie 354

"Over de genius van de soort" werkt hij bovenstaande ideeën verder uit.... maar die is me te lang om te citeren, maar dit is belangrijk:

"Gesteld, dat deze waarneming juist is, dan mag ik overgaan op het vermoeden, dat bewustheid in het algemeen zich slechts onder druk van de mededelingsbehoefte ontwikkeld heeft-- dat het van het begin af aan uitsluitend tussen mens en mens (in het bijzonder tussen hem die beveelt en hem die gehoorzaamt) nodig was, nuttig was en zich slechts ontwikkeld heeft in verhouding tot de mate van deze nuttigheid. Bewustzijn is eigenlijk slecht een verbindingsnet tussen mens en mens--slechts als zodanig heeft het zich moeten ontwikkelen: de mens als kluizenaar en roofdier zou het niet nodig gehad hebben.(...)

Mijn gedachte is, zoals men ziet: dat het bewustzijn niet eigenlijk tot de individuele existentie van de mens behoort, maar veeleer tot datgene, wat er aan hem gemeenschap en kuddenatuur is; dat het, zoals daaruit volgt, ook uitsluitend met betrekking tot gemeenschaps- en kuddenuttigheid fijn ontwikkeld is, en dat bijgevolg ieder van ons, bij alle goede wil, om zich zelf zo individueel mogelijk te begrijpen, 'zich zelf te kennen', toch altijd alleen maar het niet-individuele van zich zelf in bewustzijn zal brengen, zijn 'middelmatigheid', --dat onze gedachte voortdurend door het karakter van bewustzijn---door de daarin gebiedende 'genius van de soort'-- als het ware overstemd wordt en in kuddeperspectieven terug vertaald. Onze handelingen zijn welbeschouwd allemaal op een onvergelijkelijke wijze persoonlijk, uniek, onbegrensd-individueel, dat lijdt geen twijfel; maar zodra we ze in bewustzijn vertalen, schijnen ze dat niet langer te zijn

Schreef Nietzsche in 1886...

Internet, social-media, mededelingsbehoeftigheid en toename in groei (zelf) bewustzijn...

ik zal het eens simpel stellen:

Bewustzijn = weten dat je leeft, weten dat je bestaat.

hier sluit ik mij bij aan

Zelfbewustzijn is typisch menselijks: we beseffen van onszelf en van elkaar dat we bestaan en dat we onze eigen gedachten hebben. Maar hebben dieren ook zelfbewustzijn?

De Amerikaanse psycholoog Gordon G. Gallup jr. verzon in 1970 een test om daarachter te komen: de spiegeltest. Gallup baseerde zijn methode op observaties van de vader van de evolutie, Charles Darwin. Bij een bezoek aan een dierentuin bracht Darwin een spiegel mee, die hij een orang-oetang voorhield. De orang-oetang begon vervolgens gekke bekken te trekken. Dat kon volgens Darwin 2 dingen betekenen: of het dier dacht dat hij een soortgenoot zag, of hij behandelde de spiegel als een nieuw stuk speelgoed.

Weg sticker!

Gallup gebruikte het spiegelidee van Darwin om zelfbewustzijn van dieren te meten. Bij de spiegeltest krijgt een dier een sticker opgeplakt. Daarna wordt hij voor een spiegel gezet. Als het dier zelfbewustzijn heeft, zal hij proberen de sticker te verwijderen. Heeft het dier geen zelfbewustzijn, dan zal hij daar geen moeite voor doen. Naast de sticker die zichtbaar is in de spiegel, moet ook een controlesticker worden geplakt op een lichaamsdeel dat voor het dier niet zichtbaar is. Want het kan ook dat hij de sticker probeert te verwijderen omdat hij hem voelt zitten.

Ekster ook

Welke dieren doorstonden tot nu toe de test en hebben dus zelfbewustzijn? Het zal je niet verbazen dat alle ‘grote mensapen’ (bonobo’s, chimpansees, gorilla’s, orang-oetangs) de sticker probeerden te verwijderen. Maar ook tuimelaardolfijnen herkennen zichzelf, net als orca’s, olifanten, en jawel, eksters. Honden en katten kun je daarentegen helemaal volplakken met stickers. Maar als je ze vervolgens voor de spiegel zet, zullen ze zichzelf alleen glazig aankijken. Mensen hebben trouwens niet vanaf hun geboorte zelfbewustzijn. Pas als ze 1,5 tot 2 jaar oud zijn, slagen ze voor Gallups spiegeltest.

Hebben dieren ook zelfbewustzijn? - Achtergrond | Quest Braintainment

Interessant...

In die docu The Cove kwam ook al naar voren dat dolfijnen zelfbewust zijn. Overigens geen review van mij aldaar, ik heb gewoon geen woorden voor zinloos afslachten en het raakt mij teveel.

Ik ben wel voor spelen met materialen in de natuur, daar is het m.i. ook voor bedoeld. Opdoen van ervaringen, maar ik denk dat de mens ook grenzen moet respecteren van andere wezens. Vrijheid in gebondenheid zogezegd. Het zal elke keer een keuze zijn, maar daar hebben we dan ons (zelf) bewustzijn voor, voor eenieder vrij om te gebruiken of niet (de rode pil of de blauwe pil).

Heeft Bob ook gekozen tussen de rode en de blauwe pil?

O gelukkig ik dacht even dat je het naar een ander niveau wilde trekken.

Ja, Bob heeft blijkbaar zijn keuze gemaakt (op zijn manier). Het is mij niet duidelijk of het hem wat opgeleverd heeft en hoe hij er verder mee gaat, in dit korte filmpje.

Maar een keuze maken is stap 1, de gevolgen wezenlijk integreren is een volgende stap. En als de 'ogen' eenmaal open zijn, is er geen weg terug.

De mededelingsbehoeftigheid van de mens richting dier is groot. Of een dier daar altijd blij van wordt is maar de vraag. Omgekeerd: mededelingbehoeftigheid van dier richting mens is zeer beperkt. Ondanks onze domesticatie dwang blijven dieren veelal zwijgen, alleen lichaamstaal spreekt vaak boekdelen. Dat dieren een soort van zelfbewustzijn hebben lijkt me logisch...het gaat alleen om de vorm en de mate waarin. Een dolfijn herkent zich in een spiegel. Maar misschien ziet een krab zichzelf als een kreeft....

Maar de mens heeft een (zelf) bewustzijn die opmerkelijk groeit. Er moet dus een duidelijk verband zijn tussen vorming van taal en ontwikkeling van bewustzijn. Hamvraag: is taal door toeval ontstaan en hebben de ontwikkeling van de hersenen zich daarbij aangepast? Of is taal als bijprodukt van de zich ontwikkelende hersenen zomaar ontstaan. Beide processen kunnen natuurlijk met elkaar vervlecht zijn. Maar door oefening kun je, verbindingen tussen (spiegel)neuronen stimuleren en talenten (functies) ontwikkelen. Aanleg, erfelijkheid etc bepalen de grens van deze plasticiteit. Dieren zijn in verschillende gradaties veel minder plastisch (o.a. leervermogen) dan de mens.

Hoe mensen met dieren omgaan, alsof het een mens is (of nog erger: een kind of baby!) vind ik ook je reinste waanzin en niet respectvol ten opzichte van de natuurlijke behoeftes van het dier.

Dieren kun je beter in hun waarde laten en m.i. zo weinig mogelijk domesticeren.

Maar, nogmaals, de natuur is er m.i. op gebouwd en mee te spelen, grenzen te verkennen, mee te interacten. Alles wel met respect (en liefde?) voor wie of wat je tegenover je hebt.

Dus stil in een hoekje zitten lijkt mij i.v.m het voorgaande niet natuurlijk, hoewel contemplatie ook zinvol is.

Het is m.i. de bedoeling de stimulatie (zoals in je link beschreven wordt) toe te laten en erop te reageren, lijkt mij, actie-reactie (vormt de psyche).

Dit zal je vast interesseren Dreiecke...

Inderdaad actie-reactie, maar ook stimulatie-simulatie, is waar het bij spiegelneuronen om gaat... Het kijken naar andermans handelingen stimuleert al de neurale motorische gebieden zonder dat je handeling direct hoeft na te bootsen als feitelijke handeling... Ook praten of schrijven is een handeling en luisteren en lezen zorgen voor activatie neurale motor: (mee)denken...

Van belang zijn de verbindingen tussen de neuronen en die kun je een leven lang blijven activeren.

Zolang we dat niet beseffen is het een onzinnige stelling.

Hoezo? Alles wat je niet beseft of niet precies weet of bewust bent is toch niet per definitie onzinnig? Of niet het filosoferen erover waard? Ik heb het over de mogelijkheid van (een vorm van) bewustzijn, maar het niet bewust zijn daarvan. Ik denk niet dat er iets uit te sluiten is, tijdens het ‘keeping your mind open’

Geen enkele onzinnige theorie is uit te sluiten, maar we moeten het toch echt doen met wat we weten of kunnen onderzoeken. Ik vind het een zinloze piste om maar wat in het wilde weg te speculeren zonder dat er ook maar één aanknopingspunt is die die speculatie ondersteunt. Tenzij je een sci-fi boek schrijft ofzo.

Ok sorry, ik zal niet meer afdwalen

En op Narcissus moet ik steeds maar terugkomen, maar het lukt maar niet om op te schieten

(misschien later)

Misschien later besef je wat je hebt gemist...

Al dat lezen............ (bedoel je? lol)

Naja, ik kom er écht op terug

Even iets tussendoor:

Vandaag zag ik de docu over Claude LeLouch. Tegen het eind vertelt hij dat hij gelooft dat reïncarnatie plaatsvindt via je kinderen, dat je een biologisch geheugen doorgeeft aan je kinderen, reflexen, instincten, een gedachte…...

Het laatste, dat geloof ik ook. Ik denk dat gedachten en emoties (waar energie in gestopt is) blijvend zijn en doorgegeven worden aan de wereld (meestal op ontvangst staande naasten), als erfenis. De wereld kan deze energie m.i. dan onveranderd (vaak onbewust) aanvaarden of actief omvormen.

Hij zei nog iets: “Iedereen is de God van iemand anders. Er is niet één God, maar een hele reeks goden. Voor mijn hond ben ik een god.” Het laatste zie ik dan weer meer als gewoon instinct van de hond, het natuurlijke bepalen van wie leider en wie volger is, door gedrag.

Dieren:

Misschien dat dieren ons inderdaad leren wat dierlijk is en wat menselijk is. In dieren kun je eigenschappen van jezelf her-kennen, als je tenminste je ogen open hebt (of je antenne op ontvangst staat).

Die mogelijkheid is vrij. Als mensen gesloten zijn voor de natuur (inclusief dieren, want ook planten zijn erg leerzaam ) is er m.i. geen mogelijkheid tot menselijkheid. En is/blijft/wordt zelfs het dierlijke gedeelte van de mens beestachtig (zelfs niet waarde-vol dierlijk).

Zeg het maar niet tegen orthodoxe godsdienstigen, dat dieren de leermeester van de mens zijn.

Ik gebruik trouwens steeds het woord godsdienstig in plaats van gelovig of religieus, omdat ik niet achter het woord ‘dienst’ sta in combinatie met een ‘god’(-sbeeld), want dan spreek je m.i. namelijk over een heerser en een horige, een andere verhouding dan gelijkwaardigheid, dan synchroon zijn, in ieder geval.

Een verschil tussen dieren en mensen is m.i. ‘geweten’. Geweten wil zeggen dat je je bewust bent van de oorzaak en het gevolg, dat je dat (langere termijn) overzicht kunt hebben. En geweten brengt m.i. verantwoordelijkheid (voor het overige, voor de ander) met zich mee.

verantwoordelijkheid / actiebereidheid / medelingsbehoeftigheid

"Als gedeelde circuits de basis vormen van onze ethische gevoelens en onze zorg voor anderen, zou het feit dat dieren spiegelneuronen bezitten suggereren dat zij althans een rudimentaire vorm van ethiek bezitten. Is dat inderdaad het geval? Het antwoord is: ja."

("Het empathische Brein" Christian Keyesers 2012, pag 240)

Wat mij nogal heeft verbijsterd bij het lezen van Dick Swaab's "Wij zijn ons brein" en de index doorlas op zoek naar steekwoorden was dat het woord "emotie" totaal niet aanwezig was. Laat staan dat er een verwijzing in voorkomt naar standaart werk "De Emoties"(1986) van Nico H. Frijda. Terwijl Swaab beweert zijn klassiekers te kennen en hebben toegepast.

Sterker nog in de index komen "spiegelneuronen"ook niet in voor...terwijl het boek in 2010 verschenen is! En nog mooier: van Nico H Fijda verscheen in 2008 "De wetten der emoties", daarin komen die spiegelneuronen wel voor omdat theoreticus Frijda al voorvoelde dat er iets belangwekkends aan de hand was, vooral ook omdat dat neuronenconcept naadloos past in zijn bevindingen.

Maar Swaab was tijdens het schrijven van zijn boek waarschijnlijk niet overtuigt van het belang van "spiegelneuronen".... dat lijkt hij inmiddels wel, gezien zijn opmerking op Keysers boek.

"Bevel is ouder dan taal" (Canetti)

"Toestand van actiebereidheid is een centraal begrip voor emoties" (Frijda pag 14 "Wetten der emoties")

"Kennelijk nemen we andermans handelingen dus waar in dezelfde gebieden waarmee we onze eigen handelingen programmeren en voelen we andermans emoties aan in die gebieden van onze eigen hersenen die onze eigen emoties reguleren. Daaruit kunnen we concluderen dat spiegelen kennelijk geen speciale eigenschap van bepaalde hesengebieden is, maar dat het een algemeen geldend principe is voor hersenfuncties" ("Het Empathische Brein" pag 146)

Ook nabootsing en simulatie zijn begrippen die Swaab niet echt van belang vond, ze komen in de index niet voor...dat geeft te denken!.

"Psychologen als Josha Greene van Harvard of Jonathan Haidt van universiteit van Virginia zijn tot de conclusie gekomen dat bewust redeneren niet ten grondslag ligt aan onze ethische beslissingen. Het feit dat de eerste man helpen (die we in nood nabij ontmoeten) en geen geld doneren voor mensen in (het verre) Afrika is niet te wijten aan onze gedachten daarover; gevolgd door een conclusie dat dit de best mogelijke beslissing is. We hebben simpelweg de instinctieve (emotionele) aandrang om zo te handelen". ("Het Empathische Brein" pag 235)

Mooi citaat geciteerd door Keysers: "Toeval begunstigt degenen die goed voorbereid zijn"

"Het is bekend dat mensen die onder bevel handelen tot de verschrikkelijkste dingen in staat zijn. Als de bevelsbron is uitgeput en men hen dwingt op hun daden terug te zien, herkennen zij zichzelf niet. Ze zeggen dat heb ik niet gedaan, en ze beseffen lang niet altijd dat ze liegen"

(Elias Canetti "Massa en Macht" hoofdstuk "Bevel en verantwoordelijkheid" pag 376)

Tegelijk met "Het empathische Brein" kocht ik het boek "De Soldaten" die volgens de cover onthutsend inkijk pleegt te bieden in de gedachtenwereld van militairen...

Want hoe verhoudt het uitvoeren van een bevel tot... actiebereidheid, daadwerkelijk handelen, nabootsen....en emoties.

Keysers behandelt ook de psychopaat in zijn boek...maar aan het uitvoeren van een bevel besteedtt hij 'iets' minder aandacht. Hoe verhoudt zich dat tot het empathische brein?

Poeh, waren alle mensen maar zo empathisch

Wat is empathie? Wellicht ook iets wat in de kinderjaren aangeleerd wordt door een voorbeeld voorgehouden te krijgen, zoals in vele leerprocessen gebeurt (taal o.a.). Het lijkt mij een complex geheel van het bewogen worden (emotie) en met inlevingsvermogen (herkennen en kunnen vertalen/plaatsen van de emotie) erop reageren. In spiegelneuronen zou ik nog verder moeten duiken om daar iets zinnigs over te kunnen zeggen.

Canetti lijkt mij iig interessant. Ik heb alleen een van de laatste links die jij over Canetti gepost hebt gelezen.

Het terugblikken op eigen handelen en ontkennen komt erg vaak voor, juist bij de dingen die door de persoon zelf of door de maatschappij als negatief worden gezien (misbruik, etc).

Het woord ‘emotie’ heeft als betekenis ‘bewegen’. Ik denk dat het de drijvende kracht, de ‘bewegende’ kracht in de mens is. Dit is niet het enige wat bestaat, er is ook nog een ‘wil’.

Tezamen, wil + beweging, stuwt het de mens voorwaarts in een bepaalde koers. Als de (eigen) wil onbreekt is een mens stuurloos, willoos en als emotie ontbreekt is de mens niet ‘bewogen’ en dus op een ‘onbewogen’ koers levend.

Bij een ‘bevel’ ontbreekt m.i. dus de eigen wil, of wordt overschaduwd, opzij gezet. De wil is iets wat met bewustzijn te maken heeft. Zonder bewustzijn van de beweging, van het handelen, is er m.i. geen sturing en niet een compleet of waardig mens-zijn.

Bevel wordt meestal gerelateerd aan uitvoeren van eenn opdracht geformuleerd in een (programmeer)taal. Maar de meeste bevelen gaan geruisloos d.m.v dominante lichaamstaal of juist innerlijk door streng vast te houden aan een beslissing .Bevel heeft twee kanten: degene die hem geeft en degene die hem ontvangt. In religie is meestal een god of de vergoddelijkte de (d.m.v een profeet als zender) bevelsbron en de gelovige de ontvanger van geboden en verboden....of een speciale energie.

Een bevel ontstaat vaak door een wens naar zekerheid op een onverwachts moment: opeens is er een een principe. Maar loslaten van dat principe zou tot gezichtsverlies kunnen leiden. Terwijl loslaten misschien wel tot een beter besluit leidt... Wraakgevoelens is een duidelijk voorbeeld. Of afspraak is afspraak: 3% blijkt opeens noodzakelijk en niet 2% of 4%..(.recht door de economische zee naar de ratsmodee ).

Bevel ingebed in overwachtse contexten blijkt een maatschappelijke noodzaak te hebben: op tijd op je werk komen. En iemand die boos is zou de bevelhebber in zichzelf kunnen ontdekken: het gebruik van krachtermen zou (eigen) gedrag moeten veranderen...al is het maar achteraf en dus is het, oh frustratie, niet meer mogelijk. er is geen beweging meer in te krijgen want het is al gebeurd.. Boosheid kan heel ontroerend zijn...want actiebereidheid is aanwezig: met een tentje voor een bank zitten...

Een schrijver, wachtend op inspiratie, gooit woedend een papieren prop in de prullemand en begint opnieuw...zijn lezers verwachten immers een meesterwerk.

Een soldaat bereidt zich voor op een eventuele oorlog en wacht op bevelen van hogerhand na een waanzinnig principebesluit politiek.

Een voetbalclub had geen hoge verwachtingen, maar het resultaat aan het eind van het seizoen deed veel enthousiasme ontladen....hiermee moet de clubleiding nieuwe financiers aan zich kunnen binden.

Een religieuze sekte hoopt op een teken van God... (een ramp, een profeet, een komeet...)

Een theaterbezoeker zit in gespannen afwachting op wat er komen gaat. Eindelijk het doek gaat open de artiest kan zijn mededelingsbehoefte botvieren op zijn publiek. Gedomesticeerd als komisch voert hij bevel over de emoties van zijn publiek...als beroemdheid kan hij immers de gevoelsgrenzen laten bewegen.

Een bevel is in veel gedaantes ingebed... (denk maar over het slaan naar een vlieg, of vlucthen voor een wesp...virus....kleine gevaarlijke diertjes kunnen je gedrag opeens veranderen)

Ik heb het idee dat je bevel vertaallt als 'een moeten'?

Je hebt het over een bevel wat ontstaat door een wens naar zekerheid.

Ik zou het dan willen terugbrengen naar de basis, angst. Ik denk dat in een besluit angst kan overheersen of 'wil' kan overheersen. Een aantal angsten zijn instinctief en reflexmatig ingebed. Zodra je pijn voelt, trek je terug, reflexmatig. Als je iets onbekends en groter dan jezelf tegenkomt, vlucht je, instinctmatig.

Alleen als de ervaring heeft geleerd (leerproces) dat iets niet bedreigend is, kun je bewust je wil erachter zetten en je voorgenomen koers vervolgen.

Ik blijf dus het bevel zien als iets wat je je eigen wil laat overheersen, een moeten van buitenaf opgelegd. Als je je eigen wil laat gelden is er geen sprake van moeten, maar van willen.

Het bevel kan inderdaad maatschappelijk opgelegd zijn. Je moet naar je werk, etc. Het mooiste zou zijn als dat bevel samenvalt met je eigen wil. Elk innerlijk bevel heb je m.i. zelf gecreëerd, (waarschijnlijk) op basis van angst.

Ik denk dat elk bevel wat niet samenvalt met je eigen wil stress (frustratie) veroorzaakt.

Mee eens maar..in noodsituaties, dwang der omstandigheden, heb je niks tot weinig te willen.

In oorspronkelijke toestand stond voor het niet uitvoeren van een bevel de doodstraf. Denk aan het leger, maffia of bepaalde religies... op het verlaten van een geloof stond of staat de doodstraf. "Bevel is bevel' is in ons dagelijks leven gedomesticeerd in "afspraak is afspraak". Bevel is dan een moeten...de sancties staan ver(der) van de doodstraf af. Maar vergeet niet hoe snel een 'gewoon moeten' kan overgaan in een urgent bevel: in noodtoestanden mag de overheid haar geweldsmonopolie gebruiken. Uiten van dreigementen impliceert een bevel. Anoniem op het internet schieten dreigementen makkelijk de kop op. In de diplomatie gebeurt dat met understatements. Als zus.... dan zo...

Zekerheid. Het verlangen naar een sterke leider is eigenlijk een verlangen naar een bevel. Een snelle beslisser die zijn besluiten snel uitvoert. Velen hebben liever geen discussie waar de beste argumenten telt. Daadkracht en recht door zee zijn dan de kreten. Argumenteren kost teveel woorden en is ingewikkeld en kost teveel tijd....Waarom werd dat Kunduz akkoord als een overwinnig gezien? De vijf partijen toonden daadkracht....niet wat er besloten werd was echt van belang maar dat men besloot...actiebereidheid dus. Dat bepaalde de stemming en dus een emotie: overwinningsgevoel.

Actiebereidheid ontsaat als bijvoorbeeld het leven van een dier met uitsterven wordt bedreigd. Of als een volk door een aardbeving word getroffen. Doodsdreiging is hier geen straf (behalve voor sommige religieuzen) maar meer vanzelfsprekend...maar de dreiging is er zeker en mensen handelen (geven geld) als ware het een bevel. Bij ons is de stand van (zee)water een bron van bevelen. De dijken moeten hoger.

Bij Canetti hangen: massa, meute, nabootsen, bevel, masker, gedaantes, overleven, macht, paranoia, metamorfose en taal heel van-zelf-sprekend met elkaar samen...

Tegenwoordig is begrip 'pac' of 'pack' van belang voor de G 500, een jongerenbeweging die inflitreert in bestaande politieke partijen om op bepaalde onderwerpen invloed uit te oefenen.. het concept komt uit Amerika. Maar die 'pack' is ook terug te vinden in "Massa en Macht"..als.de meute. Dat woord oorspronkelijk uit latijn en Frans betekent: motiva, beweging, opstand, oproer...bereidheid tot actie. Wat een meute effectief maakt is dat de groep niet al te groot wil zijn maar wel hecht en doelgericht. Wilders leidt zijn fractie als ware het een (jacht)meute...bevelskracht, gevoed door angst, daar gaat het bij hen eigenlijk om! One-liners als pijlen....Hoezo argumenteren? Is het je opgevallen hoe Brinkman een (mentale) metamorfose heeft ondergaan...er viel een last van zijn schouders, zo zwaar was zijn masker.

Een roman, een film, kan met wisseling van perspectieven, een goed voorbeeld zijn van een Web of Life.

Reptielenbrein van de mens moet coherent worden met limbisch systeem en neocortex « Spreker Arend Landman BLOGT over Bewustwording, Leiderschap, Overvloed, Gezondheid en Toekomst - arendlandman.wordpress.com

Niet dat het van levensbelang is, maar ik wil wel wat gedachten delen.

What if..... (en ik ben er al maanden mee bezig) onze aardbol het universum IS en dat wij aan de binnenzijde van de aardbol leven? Stel dat ons universum slechts 12000 km in doorsnede is, wat ook weer discutabel is, want boven de dampkring kunnen wetten van tijd en ruimte anders zijn dan op de aardkorst. Waarbij de aardkorst dan de buitenzijde van het heelal vormt in mijn theorie.

Dit is niet mijn theorie trouwens, maar die van Cyrus Teed, een man die dit in 1908 bedacht en uitwerkte, nog lang voordat huidige technieken een en ander zouden kunnen verifiëren. Hij heeft wel proefnemingen gedaan waarin hij bewees dat het aardoppervlak HOL is en niet BOL.

Waarom horen we daar niets meer van? Ten eerste worden mensen die een echte wereldwijde revolutie zouden kunnen veroorzaken vaak de mond gesnoerd. Ten tweede was de techniek en het wereldbeeld, laat staan de bestaande machtsstructuur nog niet zo ver om dit te aanvaarden of toe te laten, wellicht gebeurt dat nooit.

Want waarom is de theorie van Teed (heeft hij overigens geheel theoretisch-wetenschappelijk uitgewerkt) in de doofpot gestopt of anderszins verdwenen uit de wetenschappelijke onderzoeken, net als de vrije energie theorieën van bv Reich, Mesmer en Tesla?

Teed was overigens niet de eerste die over onze aarde als een holle bol sprak, maar wel de eerste die beweerde dat wij aan de binnenzijde leven en die hierop een heel nieuw heelalbeeld opstelde en een doorwrochte poging deed het te bewijzen.

Als je alle godsdiensten naast elkaar legt en meditatietechnieken erbij zouden deze meer waarheid bevatten binnen deze theorie. Want dan is onze kruin bv altijd gericht op het middelpunt van onze aarde (tevens heelal), de ZON, waar je je ook op de aardkorst bevindt. En dus niet op vele wazige punten in de ruimte rondom een aardbol gericht, nee, op 1 punt: de kern, de zon. Ook het idee van 1 god en 1 middelpunt, etc blijft dan beter overeind.

Waarom zien wij de zon als bol en de planeten idem dito? Hoogstwaarschijnlijk omdat boven onze dampkring illusies gecreeërd worden in zicht, gehoor en ander waarnemen, puur door (afwijkende of juist ver doorgevoerde) natuurwetten en (licht)brekende (lagen van) materialen, kristallen van stoffen uit het periodiek systeem waarschijnlijk (of wie weet wat).

Het centrum van ons heelal is dan geen bol, maar waarschijnlijk iets wat op een energiegenerator lijkt, een perpetuum mobile in de vorm van een spoel (vergelijkbaar met in elkaar getwiste DNA strengen) met een ‘vorm’ of begrenzing eromheen, misschien een octaëder, om de energie te geleiden en vorm te geven. En wij zien dan een bol, door alle lagen (spiegelingen en brekingen) van ons heelal heen.

De planeten zijn dan geen bollen met enorme afmetingen, maar (in verhouding met de zon) bv piepkleine energie centrales, of iets met een toch wat andere functie. Of de sterren kunnen toch gigantisch zijn, bestaand in de natuurwetten van ver boven onze dampkring). Wat ik ervan denk is dat het (=materie) in principe gaat om energie en communicatie.

Als wij zouden reizen naar de zon zouden wij zelf ook steeds meer piepklein worden en de ruimte eromheen als reusachtig beleven en zouden wij tevens daardoor nooit bij de zon kunnen aankomen.

Weet NASA (en andere satelliethouders en ruimtevaarders) hiervan? Mogelijk inmiddels wel, met de huidige techniek. Hoewel veel (zo niet alle) wiskundige berekeningen hetzelfde blijven, of een oppervlak nu hol of bol is bv. Ook het ruimtereizen zou dezelfde voorwaarden blijven kennen.

Eigenlijk blijft veel hetzelfde behalve dat het wereldbeeld dan binnenstebuiten gekeerd is.

Of er dan ander leven (of hetzelfde soort leven) binnen ons universum is? Zou ook nog steeds kunnen.

Een intrigerende en fantastische mindfuck, niet?

"Do you understand...?"

Wijze woorden over communicatie

Communicatie en bewustzijn zijn ergens op gericht. (intentionaliteit) Daar drijft Daniel Dennet nuchter de spot mee. Een mens kan door de taal zich op oneindig aantal zaken richten, een micro organsime kan zich maar op een paar zaken richten, zijn wereldbeeld is veel kleiner. Vergissing in zo'n microwereld zal een bioloog een mutatie noemen. Vergissing in de mensenwereld een foute veronderstelling. Misschien ziet een alien-wetenschapper in de kosmos onze vergissing aan als een belangrijke mutatie in onze ontwikkeling.

I.p.v gerichtheid zou je het ook perspectiiviteit kunnen noemen.

Het gelijktijdig scannen van breinen tijdens een groepsproces....dat zou interessant zijn want de mens richt zich hoofdzakelijk tot de mens.

@Dreiecke:

Cyrus Teed kon in 1908 helaas nog niet google afbeeldingen gebruiken, anders had hij allang gezien dat de aarde bol is en niet hol.

Maar even serieus, voor mij persoonlijk is de theorie in ieder geval te onwaarschijnlijk om in te kunnen geloven.

In 1908 waren er ook nog geen foto's van de aarde (gezien vanuit de ruimte).

Als ik er een paar maanden mee bezig ben wil dat nog niet zeggen dat ik alles betreffende die theorie doorgenomen heb. En ik geloof ook niet alles onvoorwaardelijk. Ik vind het wel de moeite waard om over te denken, met name vanwege het idee van een focus op een centrum van het heelal, waarbij dan die theorie op dit moment voor mij zelfs meer voor de hand zou liggen dan de huidige. Ook is het heelalbeeld al diverse malen gewijzigd in de loop van de geschiedenis, terwijl we technisch misschien niet eens kunnen verifiëren of het waarheid is. Ook nu misschien nog niet eens.

En wij zijn daarbij geconditioneerd om te geloven wat (al eeuwen) als wereldbeeld gedicteerd wordt, zonder iets anders te bedenken.

Wat het geval schijnt te zijn, is dat raketten een schild voorop moeten hebben wat zeer hoge temperaturen kan verdragen en dat er zich bij terugkomst een laagje gesmolten glas op schijnt te bevinden. Ik wil daar nog meer info over opzoeken.

Wat Teed zei is dat er een (lichtbrekende/-buigende) laag of zelfs lagen van bepaalde kristalsoorten zouden zijn boven onze dampkring.

De foto’s vanuit de ruimte van de aarde zouden ook nog te verklaren kunnen zijn, omdat men dan door een glas- (of kristal) laag fotografeert, welke een lichtbrekende werking heeft, net als een lens die een voorwerp van hol bol kan laten lijken.

Sinds ik hiervan kennis nam, zal ik het niet meteen opzij schuiven als onmogelijk.

En waarom spreken/spraken zoveel filosofische stelsels en wijsgeren over een illusionaire wereld?

WTF | Moeten We Niet Willen - moetenwenietwillen.nl