A Nightmare on Elm Street: The Dream Child (1989)

De zoveelste suffe sequel in de Nightmare-reeks, zelfs Freddy komt er amper in voor. Bovendien was het plot amper te volgen en zagen de 'tieners' eruit alsof ze de dertig al voorbij waren. Het totale gebrek aan spanning en de uitzonderlijk lage bodycount (slechts drie lijken) doen The Dream Child finaal de das om.

1 ster

Aardig deel in de (verder maar matige) serie Krueger films met een lekker gruwelijk einde.

2,5*.

Slechte film! Het wordt steeds komischer en minder eng. Freddy Krueger wordt zoals in alle voorgaande delen goed gespeeld door Englund. Maar het verhaal en de moorden spreken mij echt niet meer aan. 1 was super! 2 was goed! 3 was top! 4 was matig! 5 is slecht! Freddy Krueger en de special effects maken de film enigszins te kijken.

Vond dit de beste van de reeks totnutoe.

Komt vast omdat er hier nogal wat typische effecten inzitten. Zo vond ik die geboorte van Freddy wel gaaf, ook het einde is in dat opzicht erg tof (met Freddy die uit dat meisje kruipt). Decors zagen er ook vaak best sfeervol uit, en de droommoorden zijn best creatief.

't Is niet allemaal even geslaagd, zoals iemand hierboven ook al zei is dat stripgedoe een beetje duf, al vond ik die animatie dan wel weer gaaf.

De oneliners van Freddy zijn wat irritant, het acteerwerk niet om aan te zien en het verhaal is één grote puinhoop. Gelukkig zat er verder genoeg leuks in om dit best vermakelijk te houden. Voor mij ook het eerste deel waar een paar afzonderlijk spannende scenes inzaten.

3.0*

Wedermaal niet telleur gesteld.

In tegenstelling tot de meeste hier schijn ik met vrijwel alle delen geen moeite te hebben.Natuurlijk zitten er zwakke momenten in, maar dat word ruimschoots gecompenseerd door Freddy Krueger zelf. De scene waar hij als kok z'n slachtoffer vermoord is vrijwel een van de leukste in de 5 delen die ik tot nu toe gezien heb. Was tevens ook aangenaam verrast toen ze wat meer gingen vertellen over Freddy z'n verleden, daar was ik namelijk al enkele delen op aan het wachten.

Hoewel ik z'n geboorte wat overdreven vond '' feit dat hij misvormd was en meteen al kon rondsprinten '' was het toch wel bijzonder om te zien. Z'n verwekking was trouwens ook een sterk moment in de film.

Al bleef het bodycount deze keer een stuk lager, het heeft de pret niet bedorven.
3.5*

Matig tussendoortje in de verder geinige Nightmare on Elm Street-serie. Deel 4 en 6 zijn wel wat beter.

Dit vijfde deel uit the Nightmare on Elm Street reeks is stukken minder dan alle vorige.

Welliswaar speelt ook nu weer Wilcox de hoofdrol, waardoor er iig een soort van continuiteit te bespeuren valt, maar helaas wordt het er niet bepaalt beter op.

Het wordt steeds flauwer en flauwer, met als absolute diepte punt de jongen, de stripfanaat, die in de strip gezogen wordt. Dit is vrij genant en amateurachtig uitgewerkt.

Toch heeft de film ook wel een paar sterke momenten:
zo krijgen we te zien hoe Freddy is ontstaan en een aantal van de droomscene's, zoals Freddy als kok, zijn om van te smullen.

Helaas kon het nog minder, gezien het volgende deel.....

Een zes, ofwel drie sterren.

Nine, Ten
Never Sleep Again

Veruit het minste deel van heel de reeks. Het is wel leuk om wat meer over Freddy te zien maar dan wil ik meer info over hoe hij zo is geworden en niet over zijn geboorte wat we eigenlijk al bijna voor 95% weten.

De bodycount is ook veel lager, er gaan misschien 3 mensen dood? In een kleine documentaire dat als extra staat op de dvd zegt de regisseur dat hij hier geen rekening mee had gehouden maar dat hij dacht dat het publiek wel tevreden zou zijn. Not! Robert Englund is ook wel weer awesome en er zitten wel weer een aantal leuke scènes in. Zoals die moord op Mark met dat stripboek, wal wel mooi vormgegeven of de moord op Greta met een hilarische Freddy als kok.

Maar wat het spijtigste is, is dat er geen enkele link meer is met de originele Elm Street kinderen en/of hun ouders. Oké Alice heeft haar kracht via Kristen die nog wel één van de originele was maar het begint toch wel wat uitgemolken te geraken.

Nu hoop ik dat dit het laagste punt van de reeks is en dat de andere delen me wel weer kunnen bekoren.

3*

Is trouwens één van die maniakken in het begin niet Robert Englund zelf? Zonder make-up. Je ziet hem volgens mij ook even op het bed van Alice.

Nadat The Dream Master het meeste geld van de vier Nightmare films opbracht, kon een vijfde deel dus niet uitblijven. Een flinke klus voor de schrijvers, want valt er nog iets nieuws te verzinnen? Freddy had zich al twee films als middelpunt kunnen uitleven en was compleet in beeld geweest. Uiteindelijk werden er, net als bij deel 4, tig schrijvers bijgehaald om met een fatsoenlijk script te komen. En hoewel de film, mede dankzij regisseur Hopkins, bezaait is met creatieve ideeën en pogingen om het geheel een ander gevoel te geven, het is allemaal toch wat matigjes uitgewerkt.

De focus ligt bij The Dream Child op het surrealisme. Hopkins komt met een bijzondere gotische sfeer en heeft veel tijd en energie gestoken in de settings, onder andere gebaseerd op het werk van Escher. En hoewel dat allemaal leuk en aardig is, uiteindelijk moeten script, de acteurs en de karakters wel meewerken, anders lukt het nog niet. Het gaat bij Nightmare 5 echter nog het meest mis bij de droomsequenties en bijbehorende moordpartijen. De ideeën zijn prima, maar om geen X-rating te krijgen werd er bizar veel weggeknipt, waardoor de scènes hun impact bijna geheel verliezen. Met name van Greta’s moord bleef uiteindelijk niks over. Van de drie moorden is enkel die van Dan (hoewel ook flink gecensureerd), nog enigszins de moeite waard.

Wél een groot pluspunt van The Dream Child is de openingsscène, waarin iets meer over het ontstaan van Krueger wordt prijsgegeven. En verder is Robert Englund duidelijk weer in zijn sas en speelt de moordende boeman opnieuw met verve. Enkel de Krueger make-up gaat vanaf dit deel kwalitatief nogal bergafwaarts, jammer genoeg. Nightmare 5 is imo de minste van de serie (Freddy vs. Jason niet meegeteld), maar desondanks weet de film nog best te amuseren, mede door de ietwat eigenzinnige aanpak en een aantal creatieve momenten. Desondanks viel de film ook aardig tegen bij de kassa’s en werd besloten om met het laatste vervolg het hoofdstuk Freddy Krueger voor eens en voor altijd af te sluiten.

4 sterren.

Jammer, makkelijk de minste die ik tot nu toe zag uit de reeks. Freddy komt nog wel een paar keer grappig uit de hoek, maar voor de rest vond ik dit maar een flauw deel, érg vergezocht allemaal.

Dat hele gedoe met die baby's vond ik maar niks, zowel die van Alice en het trieste verhaaltje daar omheen als dat andere gedrocht, what the fuck?! Wel een hilarische scéne trouwens, wanneer die comic-gast tegen ''Super Freddy'' gaat vechten, erg grappig. Voor de rest matige effecten, bij vlagen echt erg slechte acteerprestaties en ook de sfeer was minder dan in de voorgaande delen. De heerlijke 80's sfeer lijkt zo langzamerhand te verdwijnen.

Opzich keek het redelijk weg allemaal, een paar grappige momenten en one-liners van Freddy: ''Bon appétit... bitch'' of ''Hey Alice, wanna make babies?''. Tjsah, blijft toch wel grappig, jammer dat het voor de rest gewoon een trieste boel is. Twee magere sterren dan maar. Laagste beoordeling tot nu toe voor een Nightmare film.

De zwakste tot nu toe.

Nightmare 5 heeft een groot manco: Waar was Freddy? Was het budget op om Krueger de nodige screentijd te geven? Ik zag hem echt weinig. Pas op het einde kwam hij een beetje frequent in beeld.

Ik kijk deze films toch vooral voor Freddy en niet voor veel andere dingen. Gelukkig waren de momenten met hem wel tof. Hij had toch wel een paar aardige opmerkingen en de paar kills die er waren vond ik wel aardig. De comicbook kill was best goed verzonnen. Jammer dat de film niet al te veel kills kende.

Maar verder stelde de film wel teleur. Zwak, niet interessant plot over hoe Freddy geboren werd en wederom wordt de hoofdpersoon voor gek aangezien als ze beweert dat Freddy moord in haar dromen. Je zou onderhand toch verwachten dat er na 5 films wel de nodige mensen daar op de hoogte zijn van het verleden.

Wat me verder opviel was ook dat Krueger zelf er niet altijd even goed uitzag. Ze kunnen hem beter wat meer in het donker laten zien, want ik zag nu wel een paar keer een beetje lelijke make-up of wat hij ook ophad om er verbrand uit te zien.

2,5*

Zwakste tot nu toe.

Hele mooie poster, dat wel. Maar goed, daar win je geen punten mee. Slecht is dit deel alles behalve. Het kan alleen niet helemaal mee met de vorige, en vooral na het 4e deel (beste vervolg tot nu toe) is het wat bleekjes.

Het verhaal is wel redelijk, de komst van het kind heeft niet veel meerwaarde maar het idee dat die de dromen veroorzaakt is dan wél weer erg leuk. Waar het echter aan ontbreekt is voldoende hoogtepunten, het is allemaal so so.

Freddy is niet constant scherp, al leg ik de schuld daarvan absoluut niet bij Englund, die blijft dé beste man voor dit soort rollen. Er zijn gelukkig nog zat gave scénes om het allemaal toch nog erg vermakelijk te houden. Ik heb het hier over de moord van Dan en het moment waarop Freddy uit Alice komt. Erg fraai . En het geestige moment met Greta mag ook niet vergeten worden.

Sommige scénes kunnen nu echt niet meer, waar ik de vorige delen me er niet aan kon storen is dat nu wel een keer of 2 voorgekomen. Wat jammer is, want ik hoopte dat elk deel voldoende de tand des tijds zou hebben doorstaan. Voor mijn gevoel was dat tot dusver zeer aardig gelukt. Wat wel behouden blijft is de sfeer, die zoals elk deel weer heerlijk is. Blijft een sterk punt van de reeks!

Het zet dus helaas niet de lijn van de vorige delen door, maar een misser is het absoluut niet. Benieuwd naar het volgende deel, hopelijk een stukje beter dan dit redelijke deel. 3*

Filet de Barbie!


Ja, ja ja! Wat is ANOES getransformeerd in een geweldige serie. Gewoon even de ondermaatse eerste twee delen vergeten want dit is geniaal.


Beginscene is echt erg tof. Prachtig geschoten, sterke belichting en ook gewoon een hele toffe scene. Misschien wel de beste uit de reeks. De scenes met Freddy voelen nu heel erg desolaat en duister aan. Dat deden ze al in 4 maar in dit deel maken ze het nog een tikkeltje erger. Behoorlijk over-the-top deze ANOES maar dat levert wel veel absurde dingen op. Erg leuke kills weer, waar het 'etentje' toch wel mijn favoriet is. Heerlijke finale ook weer, met Freddy die uit Alice kruipt. De personages zijn ook weer erg tof. Cute eighties chicks with fucked up hairdo's . Wat hou ik toch van die eighties horrors, dat eighties sfeertje is zo heerlijk.


Lekker over-the-top madness en ik ben blij dat ANOES eindelijk zijn draai gevonden heeft. De serie heeft (op de eerste twee delen na) een bijzonder plekje in mijn hart gekregen. Wat een toffe serie tot nu toe. Zelden zijn sequels zoveel beter dan het origineel maar deze serie heeft dat wel.

Let´s Rock´n Roll

Zoals bijna elk bericht hierboven ook hier weer 1 van de vele cynische grappen van Freddy. Dat is toch waar het de latere delen om draait, Freddy Krueger is een heerlijk personage en de moorden zijn nog steeds bijzonder creatief. Vooral het Escher achtige gebeuren richting het einde zag er fraai uit.

Het verhaal zelf is iets ondergeschikt, want dat sloeg eigenlijk nergens meer op. Maar als geheel wist het me wel redelijk te pakken, zoals NW ook aangeeft is die 80´s sfeer nog wel goed aanwezig en zijn ook die dames met rare haardossen geweldig. Ook leuk om Erika Anderson is met kleren aan te zien

Deeltje nummer 5 is een geinig deel, zeker niet slecht of het zwakste. Die eer gaat nog steeds richting deel 2. Alleen deel 6 en 7 nog in de herziening gooien!

3*

Tegenvaller. Een nogal standaard Nightmare on Elmstreet deel waarbij de overdaad aan decors en bizarre situaties belangrijker leken dat humor of spanning. Vooral van een creatief regisseur zoals Stephen Hopkins van wiens The Life and Death of Peter Sellers ik enorm gecharmeerd was had ik meer verwacht. Nee A Nightmare on Elm Street: The Deam Child vond ik geen geslaagd deel.

En weer eentje waar clown Freddie op jacht gaat naar slachtvee. Weg Boogyman, hallo grollen en grappenmaker. En dat gaat weer helemaal mis. Vooral ook omdat regisseur Hopkins met een prul van een scrip moest werken. Duidelijk is dat hij wel raad weet met mooie beelden en ook zijn liefde voor comics heeft hij kunnen verwerken. Maar dat levert nergens een coherente film op. Het verhaal lijkt weer rondom het bloedvergieten gecentreerd.

Sterker nog: blijkbaar hoef je niet eens meer in slaap te vallen om in aanvaring met Freddie te komen. Te pas en te onpas blijken de tieners in een droom te zijn gewandeld.

Vervelend en nergens erg spannend. De formule is hier nu wel erg uitgewerkt.

2*en

Duistere dromendief.

Deel vijf uit de beroemde horrorreeks is vooral een herhalingsoefening met mooie decors. Creativiteit is, op een handvol leuke effecten na, ver te zoeken. Verder moet het zelfs de doorgewinterde 'Nightmare'-fans opvallen dat het verhaaltje omtrent de duistere dromendief nogal rommelig wordt gebracht en de zogenaamde 'droomregels' wederom worden opgerekt. De kills zijn dan wel weer leuk.

Redelijk.

Mmm, redelijk onverwacht vond ik deze toch weer een stuk beter dan deel 4. Lisa Wilcox heeft toch iets meer uitstraling gekregen en acteert een stuk overtuigender, terwijl men dat hele goofy karakter van het vorige deel ook wat heeft aangepast (ok, met uitzondering van die afgrijselijke stripboekdood).

Nu de meeste vrienden wel dood zijn, is er weinig over voor Krueger om te vermoorden, dus het kill-gehalte ligt wat laag. Dit wordt allemaal echter goed gemaakt door een gigantische hoop sfeervolle scenes (de scene op de operatietafel bijvoorbeeld) en behoorlijk effectieve designs, die in combinatie met de sterke regie en fijne soundtrack alles bij elkaar voor een geslaagd eindproduct zorgen.

Dit had ik allemaal niet verwacht! Bij de vierde film had ik het idee dat men de serie al om zeep begon te helpen met de nieuwe cast en het feit dat men toch wel erg af begon te wijken van de eerste film, maar hier werkt het allemaal toch een stuk beter. Was het dan toch deel 6 die ik me als rampzalig herinnerde? Op naar het volgende deel dan maar.

geen idee welke film jij hebt gezien lennert, maar deel 5 is een en al bucht.

Ok, Alice doet het beter als in de vorige film (was ook niet zo moeilijk). Maar de film verliest met de keer aan geloofwaardigheid. Gelukkig dat de regisseur zich hier kan verstoppen achter het droomwereldconcept, want bij momenten voelt de film aan als een B, nee C-horrorfilm.

Nochtans was het goed begonnen, de eerste 20 minuten zijn misschien wel de spannendste van de hele reeks! Maar daarna zakt de film als een pudding in elkaar, en doen zelfs oneliners van Freddy mij niks meer (hij wordt er overigens ook niet 'mooier' op met de film).

Nee, teleurstellend deel. Hoop dat we hiermee het dieptepunt hebben bereikt en dat deel VI en VII terug beter worden. Als ik me goed herinner had ik deze 2 al eerder gezien, dus heb er goed oog in...

2*

Dit was toch wel het vreemdste deel uit de serie. Freddy vs. stripfiguren in zwart wit, wtf? Wel tof was het M.C. Escher doolhof, een vergelijkbare setting was de zien in Hellraiser II: Hellbound, ook gebasseerd op o.a. Eschers werken. 2*

Iets beter dan het vorige deel, maar het komt niet in de buurt van de beste delen.

Ik vond vooral het concept hier nog best goed gevonden. Freddy keert terug door de dromen van de ongeboren baby. Verder moet je hier niet teveel logica achter gaan zoeken, want dat is inmiddels verder wel helemaal verdwenen. Een groot minpunt vond ik de personages, die erg overdreven en irritant werden neergezet. Vooral die latino vriendin van de hoofdrolspeelster was echt enorm irritant en kon daarnaast nog wel behoorlijk wat acteer les gebruiken.

Het zijn echter effecten en de wat betere kills, die dit vijfde deel toch nog een klein beetje de moeite waard maken. Zo was het ”stripgevecht” best leuk verzonnen, met prima effecten. Ook de scene, waarbij Freddyuit de buik van Alice komt, zag er lekker goor en smerig uit. Verder hield Freddy zich deze keer wat meer op de achtergrond en waren zijn oneliners wat minder geslaagd. Wel zat er zowaar een paar keer de nodige spanning in, iets wat ik eigenlijk niet meer had verwacht.

In zijn geheel matig, maar bij vlagen nog wel redelijk, dankzij een paar wat sterkere scenes.

2,0*

Alweer het 5e deel uit de populaire jaren 80 "A Nightmare on Elm Street" horrorreeks en ook in dit deel draait het uiteraard weer om horroricoon Freddy Krueger (wederom verdienstelijk gespeeld door Robert Englund), die dodelijk toeslaat tijdens het dromen (nachtmerrie) van personen.

Veel stelt het flauwe verhaal eigenlijk niet voor en hetzelfde geldt voor de uitvoering ervan. Het verhaal is vrij standaard en hetzelfde geldt voor het verloop ervan. Het verhaal weet ook niet echt te boeien, laat staan dat het ergens echt spannend wordt. Visueel ziet het er overigens allemaal nog wel redelijk uit (zeker m.b.t. het "goor" gedeelte zoals de eet scene die ook wel grappig was), inclusief de special effecten, en ook met duistere sfeer zit het wel goed. Omdat de film amper 90 minuten duurt, kijkt hij wel nog enigszins lekker weg.

Al met al gewoon niet meer dan een matige tot redelijke horrorfilm, die leuk is om eens gezien te hebben en dan vooral vanwege het jeugdsentiment.

Ondanks dat Robert Englund dit deel een succes noemde, zwakte de populariteit af.

Zowel Stephen King als Frank Miller werden benaderd voor het script en de regie. Uiteindelijk werd dit deel geregisseerd door Stephen Hopkins. Dit allemaal binnen een tijdsbestek van 8 weken. Deze prestatie gaf hem eveneens de kans om Predator 2 (1990) te regisseren. Het matige script werd geschreven door John Skipp en Craig Spector. Dit resulteerde in een tweestrijd tussen beide schrijvers.

De cast is mager. Lisa Wilcox en Danny Hassel keerden terug, nadat ze hun avonturen uit deel 4 overleefden. Robert Englund bleef uiteraard de film overeind houden. Zo had hij een korte cameo zonder zijn make-up. Ook voormalig drummer Eric Singer van Alice Cooper is kort te zien.

Uiteindelijk werd er ontzettend veel geknipt in de film. Sommige scènes zouden oorspronkelijk veel meer gore bevatten. Om een zogenaamde X-rating te voorkomen, werden deze ingekort. Dit deel is veruit het slechtste. Het nummer van Bruce Dickinson met "Bring Your Daughter to The Slaughter " won in 1990 een Razzie Award. Tevens werd het nummer "Let's Go! " van Kool Moe Dee hiervoor genomineerd. Wonderbaarlijk genoeg won regisseur Stephen Hopkins een Critic's Award in 1990, en werd zijn film genomineerd voor een International Fantasy Film Award.

2,0 *

Kids... always a disappointment...

Oeioei, het is al 20 jaar geleden dat ik die nog eens zag en dacht dat dit één van de beste van de reeks was. Zou het kunnen dat de VHS ongecensureerd was? Het verhaal is graatmager en bij het haar gegrepen. De spanning is nihil, iets dat de sequels van A Nighmare on Elm Street typeert.

De oneliners zijn voor Freddy, de ergernis is voor mij. Enkele mooie special effects kunnen de film niet uit de middelmatigheid redden. Een herziening die me niet is bevallen.

Dit vijfde deel is behoorlijk door het ijs gezakt. Niet alleen is dit de minste Nightmare on Elm Street tot nu toe, maar het is ook een hele slechte (horror) film. Althans dat was de bedoeling, maar van horror is geen sprake.

Bij mijn recensie over het vierde deel, gaf ik aan dat ik 'mijn hart' zal vasthouden voor dit vijfde deel en dit is jammer genoeg ook uitgekomen. Daar gaan we weer; niet eng, niet spannend, weinig van Krueger gezien en een erg slecht verhaal. De openingsscène mocht er wel weer zijn en op een paar special-effects na. That's it.

Maar we gaan door en geven uiteraard niet op! Slechter kan het bijna niet meer en ik hoop in de laatste 2 delen van mijn blu-ray collectie een stijgende lijn weer terug te zien Op naar Freddy's Dead: The Final Nightmare!

What's wrong with me?
Nothing, you're just a little pregnant.

Het irritantste aan de reeks is dat ieder deel zijn sterke punten of verbeteringen heeft, maar tegelijk op andere vlakken weer een stap terug zet. Deze film voelt zich bijvoorbeeld stukken vrijer in de droomrealiteit. Het levert niet altijd hogere spanning of betere kills op (Mark ) maar er wordt wel wat creatiever omgegaan met de fantasie. Betere scene-overgangen, erg mooie decors en een overall over-the-top-sfeertje dat niet meteen eng wil worden, maar soms best indruk maakt.

Jammer dat het verhaal dan weer een afschuwelijk bedacht zooitje is geworden. Nog altijd voortbordurend op eerdere elementen, moeten er telkens nieuwe manieren gevonden worden om Freddy te laten kunnen moorden (de Elm Street kinderen zijn al een tijdje op), hem dromen te laten binnendringen (via een ongeboren baby!) en uiteraard dood-maar-niet-dood te laten gaan. Zo veel potentie voor een reboot die het simpel houdt, al moet ik nog zien wat ze er in 2010 van hebben gemaakt.

Soundtrack mixt het slechtste van 80's achtervolgingsriedeltjes enerzijds en anderzijds onheilspellende orgels. Laatstgenoemde willen nog wel effectief zijn, maar de snelle afwisseling met corny synths bij paniekmomenten werkt op een gegeven moment wel op de zenuwen.

Wederom veel oninteressante personages en helaas moeten ook zij weer uitvoerig van het bestaan van Freddy overtuigd worden (vooral Yvonne bijt zich lang vast in ongeloof). Freddy zelf is een beetje gereduceerd tot een bijrol en de helft van de tijd geeft hij zijn karakteristieke, maniakale lachsalvo, dat allang geen indruk meer maakt.

Niet de slechtste, maar ook niet de beste. Al zal die uiteindelijk moeilijk aan te wijzen zijn, want dit blijft een gebrekkige reeks. 2,5*

Tegenvallende film waarin Freddy Kreuger de dromen binnendringt van een ongeboren kind van één van zijn slachtoffers. Het gegeven van de baby is een leuk idee, maar er wordt uiteindelijk te weinig mee gedaan waardoor dit gewoon weer een herhalingsoefening is. De kills zijn eerder lachwekkend te noemen dan spannend. Ook het acteerwerk is van een zeer matig niveau.

Best wel weer eens een aardig deeltje uit de Nightmare on Elm Street-serie. Met het slasher-genre heeft het allemaal niet zo veel te maken, maar de jaren 80 sfeer zit er nog wel steeds lekker in.

Desalniettemin best hele aardige kills en er was in ieder geval meer budget dan in 99% van de horrorfilms vanaf 1990. Het ziet er ook allemaal best heel aardig uit. Deel 1, 3 en de remake uit 2010 zijn beter, maar deel 5 krijgt voorlopig de vierde plaats.

Redelijk deel in de reeks maar een aantal personages zijn slecht gecast. Er zitten knappe effecten in hier en daar en een paar brute kills: het vreetfestijn en vooral de snelheidsduivel zijn wel goed gedaan. De comic book guy is dan weer totaal niet wreed gedaan.

Het Rosemary's baby gegeven is amper genoeg om leven in de franchise te blazen want je krijgt het idee dat spanning gewoon niet meer de bedoeling is, cartooneske kolder krijgt nog meer de bovenhand. Visueel is er nog wel wat te beleven, op een gegeven moment krijgen we zelfs een Escher achtig tafereel dat veel wegheeft van de trapscene in Labyrinth (en waarschijnlijk heeft deze Freddy 5 daar ook leentjebuur van gespeeld). Op het einde wordt het allemaal wat warrig afgeraffeld en denk je het zal wel.

Bij de credits worden we net als in deel 4 getrakteerd op matige hiphop, dit maal met een slap Kool Moe Dee aftreksel...oh oeps het is echt Kool Moe Dee, die man heeft wel betere raps gemaakt.

Ja, lap. Dit is het moment dat alle films in de franchise op elkaar beginnen te lijken. Kudo's dat men wel al een aantal films direct op elkaar laten volgen. Nu is het wel genoeg en mag iets nieuws komen. Wat kijk ik uit naar Wes Craven's New Nightmare. Shit, is er nog Freddy's Dead?! Verdorie.

Ik houd van camp maar Freddy werkt niet (meer) bij mij. Het is er allemaal dat tikkeltje over. De storyline is niet echt interessant meer en de personages zijn allemaal te inwisselbaar. Geen enkele acteur (m.u.v. Englund) springt er uit.

Production design blijft wel dik OK met als hoogtepunt nog steeds de visual effects. Jammer dat zelfs die de film niet kunnen redden van een voldoende.

2*

*Gaap*