Abel (1986)

Na erg lang zoeken had ik deze film dus gevonden in de openbare bibliotheek.

Abel was mijn eerste aanvaarding met van Warmerdam en die is me uitermate goed bevallen. Zo'n absurd (in positieve zin) verhaal doet het bij mij altijd erg goed. Dit had ik ook bij Suzy Q. Een ontzettend absurd verhaal wat de film alleen maat ten goede komt. Verder een uitstekende cast, 'lekkere' muziek (door als ik me niet vergis een broer van van Warmerdam) en geweldige dialogen. Zeker de moeite waard om te zien en te herzien. Ook ben ik zeker wel van plan om meer van van Warmerdam te gaan bekijken (als dit ergens te vinden is).

Toch minder dan 'De Noorderlingen' en dat zal veel te maken hebben met het magere verhaal.
Ik had vaak het idee van "kijk eens hoe absurd (leuk) ik (de film dus) ben" zonder dat het wat toevoegde aan de film.

Wel een paar memorabele quotes en scenes.
Onder andere de tafel scenes, maar vooral op het einde waar Abel's vader, Zus en Abel om de tafel rennen terwijl de moeder uit het raam dreigt te springen vond ik een erg sterke scene.
Geweldige sfeerimpressies ook, acteerwerk was het overgrote deel uitstekend al zat er hier en daar een misser in.

De muziek is zeer passend. Prachtige decors ook.
Al met al net iets minder dan 'De Noorderlingen', maar zeker nog altijd veel beter dan gemiddeld.
****

Meegenomen uit de grabbelton bij de Blokker voor 3 euro. En met mijn 4,5 * moge duidelijk zijn dat grabbelen zo nu en dan goed uitpakt!

Dit is mijn soort humor, heerlijk absurd. Volop memorabele scenes, prachtige aankleding (ja zelfs de maquettes passen in de film), etcetera etcetera.

Grootste compliment die ik kan geven is dat deze film totaal niet aanvoelt als een jaren 80 produkt. Eerder tijdloos. Ik schrok dat dit uit '86 kwam.

Een hoogtepunt uit de Nederlandse cinema mijns inziens. [nu ook zeer benieuwd naar de rest van Van Warmerdams werk]

Mijn 2de Van Warmerdam en hij smaakt naar meer.

Leuk portret van een familie in een soort van mid - life crisis. Vooral de relatie tussen vader en zoon is boeiend om te volgen. Komt soms wat herkenbaar over, met moeder als bemiddelaar. Gewoon het feit dat je als 32 jarige jongen nog geen eens het huis uit zou willen is op zich al een aardig uitgangspunt om van te glimlachen

Leukste moment is absoluut het moment dat Abel en zijn ouders bezoek krijgen en door vader vooraf geïnstructureerd worden hoe zij zich op bepaalde momenten moeten gedragen. Fijne afwisseling tussen stille momenten en momenten waarop de bom barst. Naar het einde toe wordt het allemaal wat minder grappig. De film verliest zich dan wat teveel in het vertellen van het verhaal en de dialogen ogen ineens wat minder grappig omdat ze zich focussen op het onderlinge getouwtrek en dat oogt net wat teveel van hetzelfde. Al sluit de film wel leuk af. Vooral grappig als er nauwelijks naar moeder wordt omgekeken.

Cinematografisch redelijk, met name de symboliek die van Warmerdam gebruikt om onrust aan te tonen doet zijn werk uitstekend. Niet beter dan Ober. Maar ik heb mij geen moment verveeld. 4*

Ben benieuwd of Caro en Jeunet deze film zagen voor ze Delicatessen gingen maken. Zelfde surrealistische sfeer, zelfde soort humor en staat qua art direction niet zo heel ver van elkaar af. Zijn allebei toppers trouwens.

Ontzettend grappig post modern familiedrama. Zeer sterke dialogen en veel grappige momenten de uitdrukking op van Warmerdam's gezicht als hij die vlieg doormidden knipt (wat hem natuurlijk op het laatst pas lukt), die eeuwige verhalen over het ijzeren gordijn, de vrees om naar buiten te gaan (en dan bijvoorbeeld overhoop geschoten te worden door een jager), het wel erg enthousiaste dansen (en Luca de schuld geven) en nog veel meer.

De film ziet erg geweldig uit, zelfs de opnamen die buiten zijn geschoten zien eruit alsof er driftig gebruik is gemaakt van decors. In dit geval werkt dat ook. De acteurs hebben hun rol allemaal uitstekend begrepen en de film heeft mede daarom een enorme schwung. Heb de rest van de van Warmerdam films hier liggen en ben zeer benieuwd geworden. 4,5 sterren. Geen minpunt aan te ontdekken.

Originele en bijzondere film die het met name van de vreemde sfeer en bizarre humor moet hebben. Onnederlands goed.

Opnieuw een heerlijke Warmerdam waarbij vooral het hilarische eerste uur absoluut top is. Daarna verschuift de toon van Abel een heel klein beetje waardoor de grolfrequentie wat vermindert. Ik begrijp die aanpak, maar het laatste half uur vond ik toch ietsje minder.

Verder opnieuw een heel kleurrijke prent met geinige acteurs (Vader Victor doet het geweldig, maar het is toch weer het prachtige hoofd van de regisseur dat de show het meest steelt). Echt een unieke stem binnen de (Nederlandse) cinema, deze man!

Ook in Van Warmerdams debuut is dat typische sfeertje al aanwezig, en zeker niet minder dan in zijn latere werk. Het absurdisme is weer flink aanwezig in Abel. Zeer sterke rollen van Henri Garcin en van Van Warmerdam zelf zorgen voor mooie confrontaties, waarin de scheldpartijen en droge opmerkingen je om de oren vliegen. Visueel is het niveau niet echt hoogstaand, maar dat vind ik bij films, die vooral draaien om sterke dialogen, ook wat minder belangrijk. Toch zou een stijlvolle, aparte aankleding wel wat toe kunnen voegen aan de absurdistische stijl. Samen met Kleine Teun tot nu toe het beste dat ik van de man gezien heb.

Leuk om eindelijk het debuutfilm op dvd te mogen aanschouwen. Alleen de uitgave is wel kut met peren. De radio 100% NL uitgave! En laat dat nou net zon kutzender zijn met die NL wauwel muziek zoals met bv die Frans Bauer en die aandachtschreeuwende Zeik-Jan Smit en Nick en Fucking Simon, Andre Hazes en al die incestueuze schijtzangers uit Volendam met name dat irritante kutventje Jordy van Loon. Tis als met een mes in een duur schilderij krassen. Je zou er als regiseur maar blij mee moeten wezen dat jou film in zo'n jasje word gestoken. Maarja, ik wou die films graag een keer zien dus ik had geen andere keus.

Maar Abel is zoals gezegt een erg fijne debuutfilm en de humor is weer lekker gortdroog en zwart. Ik stoorde me wel aan die lelijke decor als stadsskyline. Leek wel alsof dat met kartonnen dozen allemaal is gedaan. Ook is dit de eerste rol van Alex van Warmerdan, als zoontje in een gezin met een kalme moeder en een hatelijke vader die hem maar een nietsnut vind. Die vader was echt erg en het lijkt ook met de film alleen maar absurder met die vent te worden. Ook die stripteasedame Zus was erg leuk.

Maar verder een leuk debuut van Warmerdam dat ik toch wel een held blijf vinden. Dit was in ieder geval een mooi begin.

4,0*

Het eerste uur van de film was geweldig met ijzersterke dialogen en absurde maar geweldige humor (ik heb regelmatig in een deuk van het lachen gelegen). De toon van het leuke en maffe verhaal werd al gelijk gezet bij het geweldige kerstontbijt in het begin van de film. Ook de vele tafel momenten waren ijzersterk. Dat deze film zo goed is, is vooral te danken aan de cast die geweldig acteert en dan vooral de drie hoofdrol spelers Alex van Warmerdam (heerlijk onnozel en lekker irritant tegen zijn vader), Henri Garcin (geweldige acteur) en Olga Zuiderhoek. Het was ook leuk om Annet Malherbe in vrij slanke vorm te zien en ze mocht er best wezen. De decors in deze film waren ook best fraai en leuk gedaan. Het eerste uur van de film vond ik zeer sterk daarna vond ik het wat minder worden (dat is trouwens meestal het geval bij de films van Alex Warmerdam). Zeker in het eerste uur vliegt de humor je om de oren:

"Abel weet niet eens wat een Neger is"

"Ik ben gek op tomaten, maar ik mag ze niet eten"

Samen met "Ober' en "De Jurk" behoort deze tot de beste films van Alex Warmerdam.

Mijn Tweede van Warmerdam, die iets beter is bevallen dan de Noordelingen, al ben ik niet zo enthousiast als de meeste mensen hier.

Het leuke aparte verhaal is in ieder geval een pluspunt. De humor vond ik nogal wisselend. Vooral in het begin zit er zeker leuke humor in, waarbij vooral de grappige dialogen opvallen. Toch vond ik niet alles even grappig en zakt het beetje bij beetje langzaam in. Het acteerwerk is goed. Van Warmerdam is leuk als de zoon, die lekker dwarsligt tegen zijn vader. Zuiderhoek is ook niet slecht, maar het is vooral de vader, die voor mij de show steelt en erg goed wordt neergezet door Henri Garcin.

De setting is vrij eenvoudig en visueel is het allemaal niet erg bijzonder. Helemaal niet erg, maar het viel mij vooral richting het einde van de film op, omdat alles in de tweede helft toch net een stukje minder leuk en boeiend is, dan aan het begin. De scherpte lijkt daar te zijn verdwenen en zo goed als in het eerste halfuur wordt het ook nooit meer.

Abel is een leuke film, die veelbelovend begint, maar helaas iets minder sterk eindigt.

3,0*

Geweldig.

Ongelofelijk grappige film. Moet ik ook wel zeggen dat ik enorm houd van ongemakkelijke stiltes en ronduit pijnlijke situaties. Ik kan er niks aan doen, maar dat vind ik gewoon erg grappig.

In het begin is het nog even wennen aan het wat houterige acteerwerk. Van Warmerdam is en blijft niet de beste acteur die je kunt bedenken, maar ik kan het volledig accepteren dat hij zich steevast in zijn eigen films cast. Juist om de regie in de belangrijkste dialogen te bewaren, werkt uiteindelijk ook perfect hier.

Kroon op de film is natuurlijk de hele scene met Loes Luca. Ik denk dat ik zelden zo lang gelachen heb om een film als tijdens deze scenes. Echt ongelofelijk, vanaf de hele planning tot het einde zit het zo perfect in elkaar. Die lullige triestheid van mensen. Alles daar om heen is wat minder, maar nog steeds zitten er erg veel zeer leuke scenes in.

Perfect ook om het erg op toneel te laten lijken. De decors zien er wat knullig uit, maar het past geweldig in de hele atmosfeer van de film en het verhaaltje.

Van Warmerdam is geniaal. Dikke 4*

ps. ook wel bizar om Annet Malherbe terug te zien, maar dan zo'n 100 kilo lichter..

Absurdistisch en bij vlagen wrange film van van Warmerdam, zonder diepere lagen en/of gedachtegangen. Een welkome vrijzinnige kunstuiting op Nederlands filmgebied, maar niet een film die je bij de lurven pakt en bezig houdt. Tal van leuke vindingen (van het imbeciel-gedrag van Abel tot aan de wrange gesprekken in het ouderlijk huis tot aan het onbeschaamd haring eten) en ook aan de dialogen en het acteerwerk mankeert niets, maar al met al geen groots geheel.
Uiteindelijk doet het vrij langgerekt en traag aan (helaas!), want ik zou zo'n alternatief stuk film heel graag willen waarderen, zeker omdat het van Nederlandse bodem is. Voor mijn derde van Warmerdam een nipte onvoldoende: 2,5*

Alex van Warmerdam weet een eigen universum te scheppen in zijn films. Mede hierdoor hebben ze iets tijdloos. Dit kan ook van Abel gezegd worden, enige detonatie is het gepraat van de hoofdpersoon over het IJzeren Gordijn.

Abel doet niets, behalve pogingen om vliegen door midden te knippen en wordt na een ruzie op straat gezet. Hij ontmoet Zus, sensueel gespeeld door Annet Malherbe. De film is bijzonder traag en verder gebeurt er weinig,

Vooral een hele fijne surreële stijloefening waar absurdisme de kroon spant. Erg fijne art-direction, mooie decors en vooral erg 'eigen'. Moet helaas bekennen dat dit mijn eerste Warmerdam is en met dit als debuut kan ik mij alleen maar afvragen waarom het zo lang geduurd heeft.

Warmerdam's eigen stijl is een hele goede fundering. Ook flink wat leuke vondsten maar net niet genoeg om echt te beklijven maar met zo'n debuutfilm kan ik mij niet voorstellen dat ik geen film van 'm ga zien die ik helemaal geweldig vindt. Hele fijne humor, prima ingevuld door cast ook.

Een film die de ene moment gefascineerd doet kijken en dan weer vervelen. Een film die me doet denken aan de films van Jeunet, waar ik dezelfde kijkervaring mee heb. Het begint vrij goed met een visuele setting die het houdt tussen theater (de regisseur heeft daar dan ook zijn ervaring van) en een creatief absurdisme. Leuke dialogen in een geschift gezin. Helaas wil het gaandeweg iets te serieus worden met de komst van Zus en is de film zijn chemie wat kwijt. Een film die dus zeker niet slecht is, maar helaas af en toe ontspoort.

"En als ik dan langs mijn neus strijk, dan vraag jij Zus ten dans" zegt vader tegen zoon.

Dan is het zover en vader strijkt langs zijn neus, zoon wil helemaal niet dansen en raakt geïrriteerd, vraagt dan aan zijn vader, "wat zit je nou aan jouw neus"?

Als dan na veel "vijfen en zessen" vader en moeder dansen, gaat Abel het gehele bord met toastjes en vis leegeten, wel op 'een manier' die aandacht trekt.

We gaan hem deze week voor de derde maal zien en ondanks dat ik in de twee jaar niet alles meer herinner, weet ik nog dat het een echt prachtige en komische film was.

Absurdisme, bij mij vaak een kwestie hit or miss, en dan vaker die miss. Ook bij deze Abel smaakte mij dat niet. Soms zitten er dan wel geslaagde stukken in (die haringscène of die achtervolging tijdens die vergadering), maar dat zijn slechts kleine momentjes. Het is niet slecht, het verveelt niet, de sfeer is uniek, maar ik vind het gewoon niet echt leuk om naar te kijken. De bijrollen worden alle wel leuk neergezet met die twee ouders als droogkomische figuren en een voor mij volstrekt onherkenbare en magere Annet Malherbe. Van Warmerdam zelf vind ik dan echt nergens overtuigen of ook maar ergens geloofwaardig, niet binnen dat absurdistische, niet als dit een meer realistische film was. Hij lepelt zijn teksten echt op in plaats van ook maar iets dat lijkt op acteren. 2,5*.

In plaats van de ideale gezinnetjes die al te vaak het scherm teisteren, krijgen we hier een niet te best functionerend gezin voorgeschoteld. De zoon is een luie krent met een gebrek aan sociale vaardigheden. De pater familias stelt zich op als een autoritaire figuur met conservatieve waarden, maar hij wordt niet ernstig genomen. Zijn vrouw is nog de meest stabiele, maar dat is niet moeilijk. Het leidt tot kolderieke situaties en geruzie om pietluttigheden. De grappigste momenten zijn wanneer Abel zich in het toilet opsluit met de televisie, en het autoportier dat eraf gaat door een lantaarnpaal. Soms komt het op het randje van slapstick, maar er zit ook een ernstige ondertoon in. Veel mensen zitten vast in een zinloze situatie en weten niet wat ze met hun leven aan moeten.

Ook visueel zitten er originele momenten in, zoals die roltrap vanuit een schuine camerapositie, waarop de mensen naar voren lijken te leunen. Ja, dit is een van de beste Nederlandse komedies.

Absurde toestanden in deze drama-komedie met toch het accent op komedie, want al ligt de ondergrond wel ernstig met onbegrip tussen ouders en zoon en tussen de ouders onderling, het hypocriete van de vader, de oppervlakkige betutteling van de moeder enz, het is toch veruit het grappige dat de bovenhand haalt en vaak hilariteit verwekt (de haringscène).

Stijlvol (met de tafelscène begin kreeg ik het gevoel naar een stuk van Pinter te kijken) en heel wat spitsvondigheden (de roltrap, de ontmoeting met het meisje, de dansende asbakjes, het vliegensnijwerk...)

Spijtig wel die slapstickscènes op het einde, maar niet zo erg, want een zeer genietbare film met uitstekend acteerwerk.

Lof zeker voor van Warmerdam die instond voor scenario en regie.

Bij vlagen een geniaal absurde film die erg doet denken aan de films van Roy Andersson - MovieMeter.nl (en beschouw dit als een groot compliment).

Geweldige Warmerdam achter en voor de schermen. Wat mij betreft zijn beste film. Door de beperkte scènes en personages voelt de film voor het grootste deel als een toneelstuk aan. Ook mede door het feit dat hij speelt met donkere schaduwen en verlichte spots.

De film is als het ware een klein kunstwerkje en is vrij uniek in de Lage Landen. Ook Jaco Van Dormael durft zich wel aan iets soortgelijks wagen. Abel is een eigenzinnig out of the box werkje geworden van Van Warmerdam met bijzondere personages die je je in het echte leven niet zou kunnen voorstellen. En toch voelt de film alledaags of vertrouwd aan, misschien ook door het theatergevoel.

Het begin van de film - het kerstdiner - is alvast een voorsmaakje wat de film te bieden heeft. Sterke cast met prima dialogen waarbij het gekissebis erg aanstekelijk werkt. Bijzonder figuur toch die Abel die met een schaar vliegen probeert te vangen. Maar ook andere scènes springen in het oog zoals de toiletscène of de bezoekjes van het meisje of de psychiater.

Een film die duidelijk de komische noten bespeelt, maar eveneens onderhuids die maatschappelijke treurigheid naar de oppervlakte brengt. Sterk!

Een beetje absurdistisch, maar anderzijds ook herkenbaar. Dat is "Abel" van en met Alex van Warmerdam. De setting doet veel denken aan de jaren '50. Van Warmerdam liet de personages vaak op een ruzietoon praten. Dit om de standaard kunstmatig klinkende dialogen in Nederlandse films te voorkomen.

Het niveau van de humor vond ik minder dan bij Flodder. Toch bevat de film een aantal aantrekkelijke scènes. De absolute uitblinker was ongetwijfeld de haringscène. Voor Nederlandse begrippen een leuke en onderhoudende film. Met name omdat van Warmerdam hiermee ook nog eens zijn debuut als filmregisseur maakte.

3,0 *

Twee regisseurs speelden een rol bij het filmregisseur worden van Alex van Warmerdam. Deels was het uit frustratie omdat hij niet tevreden was over de verfilmingen van Frans Weisz van een drietal toneelstukken van de toneelgroep waaraan hij verbonden was, Hauser Orkater. Hij begon met een filmscript en dat werd Abel. Dat werd verfilmd omdat Dick Maas na het succes van De Lift samen met producent Laurens Geels op zoek was naar filmprojecten. En hoewel de stijl en de toon van Van Warmerdam totaal niet lijkt op die van Maas bleek het een goede match. De film was een surprise-hit en legde het fundament een filmloopbaan die nu bijna 40 jaar en na deze nog eens 9 films verder is.

Ik heb wisselende ervaringen met Van Warmerdam. Soms ligt hij me wel en soms niet. Dit vind ik een van zijn fijnere. Vooral stilistisch. Het kunstmatige wereldje (een beetje a la Aki Kaurismaki, Jim Jarmusch of Roy Anderson, maar ook weer anders) is hier werkelijk prachtig. Qua verhaal is het soort absurdistische fabel over een zoon die los moet komen van zijn vader. Verfrissend is dat de film vooral ademt in zijn eigen wereld die een kwartslag van de werkelijkheid afstaat en bijvoorbeeld geen enkele poging doet om het geheel psychologisch te duiden. Als dat evenwicht klopt bij Van Warmerdam werken zijn films voor me. Dat lukt bijvoorbeeld hier en bij Borgman. Maar gaat minder goed bij Grimm en vooral De Jurk.

Ik moet nu Kleine Teun, Ober, De Laatste Dagen van Emma Blank en Nr. 10 nog zien.

Absurde film, dit lijkt me meer op een verfilmd toneelstuk. Nee, dit is helemaal niet mijn ding. Waar die hoge score vandaan komt, is mij een raadsel. t Zal wel iets Nederlands zijn dat ik als Belg niet vat. Ik kan mij niet voorstellen dat ik hiervoor naar de bioscoop zou gaan, al zijn er wel een handvol leuke momenten. Nipt 2.5 sterren