AmnesiA (2001)

Trouwens, mijn theorie over de zelfmoord van Aram:
Beide broers worden na de moord op de dokter en de zelfmoord van de vader die daarop volgende, verteerd door schuldgevoel.
Alex, de meer passieve broer, verdringt het zo erg dat hij zich bepaalde facetten maar moeilijk meer kan herinneren en probeert, als dingen weer een beetje terug beginnen te komen, zelfs zijn vader te vervangen, tot in het bed van zijn moeder aan toe.
Aram past zich aan, aan het beeld wat hij van zichzelf heeft, de slechte broer, de moordenaar. Hij raakt verstrikt in allerlei louche zaakjes waar hij uiteindelijk ook in faalt; zijn partner in crime legt zelfs het loodje.
Aram vindt Alex maar een slappe zak. Zwakke mensen worden uiteindelijk, net als brandnetels, toch op een bepaalde manier gepakt door bladluis of (bij mensen) misschien door kanker, zoals in het geval van hun moeder. Het past dus goed bij het karakter van Aram om daar niet op te wachten en hij ziet maar een uitweg om te ontsnappen aan het schuldgevoel en dat is door naar beneden te springen.

zeg dan niets.....

Zoiets gebeurt natuurlijk niet per ongeluk. Overigens zat er nu ook weer niet _zo_ weinig muziek in hoor.

Grappig, heb ik ook. Bleef toch weer even hangen gisteren. Beter een erg interessante film waar flink wat mis mee is dan een film die op alle fronten "aardig" is, wat dat betreft (niet dat m'n oordeel daar mee omhoog gaat btw ).

Hele aardige film;

AmnesiA heeft een lekkere bizarre sfeer, absurde personages en veel humor. De film doet me zeker ook aan Lynch denken....
Fedja van Huet speelt een erg sterke dubbelrol (en ik irriteer me normaal snel aan het typische oplees-acteerwerk in Nederlandse films. Daar was hier geen sprake van) en ook Sacha Bulthuis is erg goed in de rol van uiterst irritante moeder. (het zou je schoonmoeder maar zijn, Jezus!) Het camerawerk is zeer degelijk, maar tegelijkertijd kan ik me ook geen fantastische plaatjes voor de geest halen.

Nu de minpunten;

De prestatie van Theo Maassen smaakt niet naar meer. Ik had het idee dat ie weer met een theatershow bezig was......te nadrukkelijk aanwezig ook.

De clou van het drama wordt te snel weggegeven. Het laatste gedeelte van de film verliest daardoor spanning en kracht.

Er worden plotsklaps karakters geintroduceerd die geen functie lijken te hebben: Wouter, Sandra, gangster en meisje... En misschien zitten de antwoorden wel in de film verborgen, ik vind niet dat de kijker een gespecialiseerd onderzoek moet doen om surrealisme in een bepaalde film te begrijpen (ook mijn commentaar bij Lost Highway eigenlijk).

De flashbackstructuur had ook iets beter gekund (Stephan gaf dat al aan, ook ik verwachtte steeds weer 10 seconden aan flashback zonder echte openbaringen, was een beetje geforceerd)

Er zitten een paar rare plotwendingen/situaties in de film die de realiteit van de surrealiteit aantasten. (ik kan het niet duidelijker verwoorden)
Dat zijn problemen die kunnen ontstaan als je intens drama met surrealisme mixt....voorbeeld;

Alex in bed met zijn moeder omdat ie meedoet met verstoppertje......moeder beeldt zich haar man in en begint 'm te zoenen, dan stap je toch het bed uit?! En stel dat Aram dood is, hoe kan Sandra er dan mee vrijen......? Als het om meervoudige persoonlijkheid gaat, waarom is de daaropvolgende discussie tussen Alex en Sandra zo raar? Als zijn broer nog echt bestond (wat niet aannemelijk is) waarom is Alex dan niet ongelooflijk pissed off vanwege dat 'slippertje'? Het zijn maar een paar voorbeelden.....

Maar in ieder geval, ik heb me aardig vermaakt met de film......humor en sterke acteerprestaties voeren voor mij toch de boventoon...

Ik geef 3 sterren.......vind 'm beter dan De Grot!

Waar Suzy Q een zeer aangename verrassing was, was AmnesiA dat helaas niet. Ik vond het absurdisme regelmatig té geforceerd overkomen. Ik kreeg een aantal keer het gevoel dat de regisseur (Wouter!) iets had als: "laten we proberen om David Lynch te imiteren".

Lynch staat natuurlijk bekend om zijn absurde karakters, maar op de één of andere manier weet Lynch deze karakters vaak in een verhaal neer te zetten, zodat je deze karakters in al hun rariteiten weet te accepteren (en met ze mee te leven). Dat mis ik in AmnesiA. Er worden een aantal mensen geïntroduceerd (zoals de gangster, zoals de dikke gangtervriendin e.a.) die met opzet 'rare' karaktereigenschappen hebben, maar de plank wordt naar mijn mening misgeslagen met de acceptatie en medeleven van mijn kant. Ik kan ook niet benoemen waarom Lynch het wel lukt en waarom het me hier niets doet.

Ook Carice haar rol (Sandra) deed me weinig. Waarom was ze er? Waarom deed ze zoals ze deed? Ietsje meer aandacht voor haar was voor mij wel op zijn plaats geweest. Als het zo bedoelt was door de maker, dan zal ik het wel gemist hebben of zal ik het niet begrepen hebben.

Pluspunten zijn er natuurlijk ook voldoende, zoals het prima acteerwerk en de aardige dialogen / humor. Verder dan een 3 kom ik helaas niet, daarvoor is er me teveel onduidelijk en leeg.

Ik heb persoonlijk geen één keer aan David Lynch gedacht bij deze film. Vraag me af hoe jullie daarbij komen.

Tja...vage personen, surrealisme. Er zijn toch zoveel filmmakers die dat hebben? Als ik aan Lynch denk, denk ik eerder aan de sfeer en daar leek deze film in de verste verte niet op.

De man steekt meer dan een jaar van zijn leven in het maken van een film van (bijna) anderhalf uur, en dan vraag je hem om e.e.a. even in een forumberichtje neer te kladden?

Dat bedoel ik dus, ik had het gevoel dat de film het wilde zijn, maar niet lukte. Trouwens, natuurlijk zijn er regisseurs die vage personen in hun verhaal hebben, maar hier was het wel op een zeer Lynchiaanse manier gebruikt. Zoals Goodfella al zei, die dikke madam zou zo uit Blue Velvet kunnen komen. Evenals de gangster die zo uit een willekeurige Lynch gestapt zou kunnen zijn.

Ik wil er nog even aan toevoegen dat ik het ook helemaal normaal vindt dat iemand die iets maakt, beïnvloed wordt door datgene wat hij zelf goed vindt. Aangezien Wouter een MM-user is, is het makkelijk om te zien dat hij ook een Lynch-aanhanger is en daarom is het helemaal niet raar dat Lynch een invloed heeft op zijn creaties.

Zo zaten er wel meer verwijzingen in. Miller's Crossing bijvoorbeeld (het shot tegen de bomen omhoog) Jungle Fever (de acteur die op de dolly staat wat een bizar effect geeft omdat die dan tov de camera stil staat maar de achtergrond beweegt.) Vertigo (het inrijden/uitzoomen als Carice haar hoogtepunt bereikt) wat ik overigens allen "goed gejatte" shots vind. Niks mis mee om van voorbeelden gebruik te maken. Als ik meer in de film had gezeten was het me waarschijnlijk niet eens opgevallen. Soms denk je overigens iets origineels te bedenken, maar dan is dat al talloze keren gebruikt.

Maar Stephan, Is elk shot in elke film die dat "tegelijk in- en uitzoomen effect" gebruikt gelijk een Vertigo verwijzing? Is het niet meer een cliché-shot geworden voor wanneer de hoofdpersoon slecht nieuws krijgt of in verwarring is?

Dat Jungle Fever effect dat je beschrijft (als ik het goed begrijp, niet gezien) zat eerder al in bv. Jacob's Ladder.

Wel leuk om Wouter's 5-sterren lijstje nu even langs te gaan met z'n allen, kijken wat er nog meer te herkennen viel

Hmmnn kan ik me niet herinneren. Was het een verwijzing Martin? Of vind je het gewoon een mooie techniek?

Wat ik me trouwens voorstel bij wat Stephan beschrijft is wat bv. ook in Requiem for a Dream wordt gebruikt bij o.a. de overgevende Connely en de wegrennende Wayans.

Vond ik trouwens érg mooi om te zien.

Die op de crane? Nee, niet aan gedacht.

(niet dat ik er verder geen verwijzingen in heb zitten, hoor)

iemand stelt een vraag of trekt iets in twijfel en er wordt daarop alleen gezegd; 'is logisch hoor' (ongelofelijke arrogante dooddoener, trouwens).

de voor de hand liggende volgende vraag is; 'waarom dan?' en je krijgt als antwoord dat het antwoord in de film zit.

'zeg dan niks' lijkt me dan een meer dan gerechtvaardigde reactie. erg makkelijk om je zo van een discussie te ontrekken.

dat de beste man een jaar van zijn leven met het maken van de film is bezig geweest heeft er echt he-le-maal niets mee te maken.

doet me aan een docent Engels denken. Hij was altijd dolblij als hij zijn kennis kon spuien. nooit te beroerd om te helpen. (nu het stuk wat me aan hem doet denken) als hij echter het antwoord niet wist zei hij; 'zoek maar op in het woordenboek'.

Is niet arrogant. Ik vind teveel uitleg gewoon niet wenselijk.

LOL

Veel verder dan Eraserhead, Blue Velvet, Miller's Crossing en Lost Highway kwam ik niet .. leuk dit

Alex een verwijzing naar A clockwork Orange?

Een kunstenaar zou z'n werk ook niet uit hoeven moeten leggen.

Dat is net alsof Vincent van Gogh naast zijn schilderij uit staat te leggen waarom hij zoveel blauw en geel heeft gebruikt.

Dat zou wel een hele flauwe zijn, niet?

De meeste inspiratie kwam van Lynch, Pinter en Polanski. Met name Lost Highway, The Birthday Party en Cul-de-Sac.

Maar er is zoveel meer te noemen. De Mahabarata (het Bhisma verhaal), de Paul McArtney mythe, High Plains Drifter.

Kijk - ik vind mezelf nu al pretentieus en pathetisch klinken. Laat staan als ik dingen ga uitleggen. Elke maker heeft inspiratiebronnen en bedoelingen, maar als ze ze er te zwaarwichtig over gaan doen, haak ik snel af.

Daar ben ik het wel mee eens.

Dat is grappig dat je dat zegt... Want bij zo'n van Gogh heb ik ook niet de behoefte dat ik een uitleg krijg.

en ook niet nodig heb.

Dat hoeft ie zeker niet, want dat hebben anderen al voor hem gedaan. Vincent van Gogh had een oogaandoening waardoor hij steeds minder kleur zag. Hij had daardoor dus niet in de gaten dat de kleuren die hij gebruikte heel erg fel waren.

En nu... terug naar de film!