Unbroken (2014)

wist niet dat angelina jolie dit in zag had,,,ben gelijk ook benieuwd naar wat ze nog meer heeft geregisseerd.

Maar prachtige film, en Louis Zamperini is een enorme bikkel,die grootst respect afdwingt.

De haat die ik voelde voor de bird,en dat alleen al door de film, en hij kon omzetten in vergeving.

heel erg mooi.

De dramatiek scheerde soms wel over erg hoge toppen maar verder vond ik Unbroken geen onverdienstelijke film.Visueel zag het er allemaal prachtig uit en ook het onderwerp was interessant genoeg (al werden helaas de bekende clichés niet vermeden) om twee uur te kunnen blijven boeien.Zowel het acteerwerk als de regie waren dan weer minder/middelmatig,vond allemaal iets te overdreven overkomen (reactie van vogel met die balk).Desondanks toch een voldoende want verveeld heb ik me niet.

Angelina komt er goed uit, vind ik.

Het is een indrukwekkend relaas op ware feiten berustend, behoorlijk lang, wat het risico inhoudt dat er wat onevenwicht ontstaat, hetgeen mij evenwel weinig of niet gestoord heeft en ruimschoots vergoed wordt door de intensiteit van meerdere scènes.

Het acteerwerk is subliem en ik denk dat de hoofdacteurs zich behoorlijk, ook physiek, op het waarnemen van hun rol hebben moeten toeleggen.

Spijtig dat dergelijke films doorgaans een te lang nawoord krijgen wat dikwijls een klefferig gevoel nalaat dat afsteekt tegen de eigenlijke beleving tijdens de film.

Een film die je snel weer vergeten bent.

Jolie zit net tegen het randje aan om het niet te over sentimenteel te maken. Maar het gaat ook niet zo ver dat het echt een indruk maakt. Het waargebeurde verhaal is natuurlijk een fantastisch uitgangspunt, maar wordt net even wat te makkelijk mee omgegaan. Een hoop momenten die niet sterk genoeg zijn. Andere momenten zijn dat toch wel, de momenten in het vliegtuig in het begin en als ze ronddobberen waren vooral erg goed gedaan.

Verder is het vooral erg degelijk en heb ik qua acteer werk behalve op fysiek gebied niet veel bijzonders gezien. Gleeson is wel erg goed trouwens. op technisch vlak ook niet echt veel bijzonders gezien. Wel is het erg goed. Deakins schiet wel een aantal mooie plaatjes, maar heb beter van de man gezien. Film doet zijn werk maar verzuimd om op de juiste manier te imponeren.

Als iemand aan mij zou vragen hoe ik in één woord 'Unbroken' moet omschrijven, zou het 'effectbejag' zijn. De film is zo voorspelbaar en als er een gevoelig moment is, wordt de muziek wat harder aangezet, zodat we kunnen 'meeleven'. Helaas zijn daarvoor de karakters te saai, ook mist de film zelf een hart. Het acteerwerk is echter wel solide, net zoals de beelden.

Net eventjes bezien vanaf Netflix. Prima oorlogsfilmpje over een held, al heb ik beter gezien.

Om maar eens te beginnen, het is allemaal wel tikkeltje dik aangezet met de gekke Japanse korporaal. Wat eerder iets bij mij opriep was: Waarom maakt Zamperini het zichzelf zo lastig daar? Ik begreep zijn doel totaal niet en misschien dat daardoor de film ook niet helemaal aanslaat.

Wat overblijft is dus dat ik mijn bedenkingen heb bij hoe Jolie het neerzet. Wat ook overblijft is een toch wel indrukwekkend inkijkje bij hoe de Jappanners tewerk gingen.

Aardig filmpje, er is eenvoudigweg gewoon beter.

Ondanks dat je redelijk dicht op de personages zat, voelde de film behoorlijk afstandelijk aan... alsof je naar taferelen zat te kijken die anderen overkwamen. M.a.w. je zat nooit IN het verhaal. Het ontbrak ook aan gelaagdheid. Personen bleven vooral 2D characters. Op zich opmerkelijk dat dit verhaal dat je meer verwacht bij een man als Spielberg, terecht is gekomen bij een Angelina Jolie. Indertijd was er veel weerstand tegen het uitkomen van de film in Japan. In het boek (dat ten grondslag aan het mede door de Coen Brothers geschreven script) staan heel wat ergere dingen beschreven dan in de film getoond werd/kon worden, waaronder kannibalisme en levend verbranden van gevangenen.

Ik vond the railway man indrukwekkender. Het is wel een onderhoudende film en leuk om een keer te zien.

Uitstekend biografie/drama/sport/oorlog film...

Uitstekend verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Mooi opname...

Prima camerabeweging...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Boeiend.

Ja, als je dit zo ziet, ben je blij dat je dit gewoon lekker op de bank kijkt. Indrukwekkende beelden worden hier soms vertoond. De acteerprestaties helpen hier ook wel aan mee, soms wat houterig maar weinig waar je je echt aan kan storen.

De effecten in het vliegtuig zien er goed uit, en hoewel er weinig lijkt te gebeuren gebeurd er eigenlijk toch weer heel veel. Op sommige stukken is het ook wel redelijk heftig, niet zo heftig als dat ik vaker heb gezien maar het kwam wel goed over.

Een prima bio/oorlog filmpje, leuk om gezien te hebben.

“If you can take it, you can make it.”

Een indrukwekkende maar ook wat onevenwichtige film. Sterke en zwakke scènes volgen elkaar op, en spannende momenten worden afgewisseld met saaie en langdradige gedeeltes. De regie is van Angelina Jolie en ze doet het zeker niet slecht, maar een iets strakkere regie had een nog betere film opgeleverd. Unbroken begint sterk, maar de overgang van de ene periode in het leven van Zamperini naar de andere loopt niet altijd even soepel.

Jolie legt vooral de nadruk op de oorlog en deze scènes zijn sterk. Het gedeelte in zee mag dan wat lang zijn, indrukwekkend is het wel en de transformatie van sterke jonge mannen naar uitgemergelde schimmen is knap gedaan. Complimenten voor acteurs O’Connell en Gleeson. De gevangenneming en de scènes in het kamp zijn langdradig, maar ik snap dat het allemaal getoond moet worden. De acteerprestaties blijven sterk, en Jolie heeft duidelijk met veel passie en liefde aan deze film gewerkt. Dat ze dan soms uit de bocht vliegt vergeef ik haar graag.

Zeker geen slechte film deze productie van Angelina Jolie. De verwachtingen lagen best hoog. De film deed me de hele tijd denken aan het betere The railway man met Colin Firth. Ook daar is er sprake van gevangenschap en martelpraktijken van de Japanse heersers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Verbaasd (positief verrast eigenlijk) was ik echter over het levensverhaal van Zamperini als atleet op de Olympische Spelen, zijn deelname aan de oorlog en zijn latere levenswandel op moreel en sportief gebied. Ook met het morele aspect zijn er wel wat gelijkenissen met The railway men, hoewel in deze film louter informatief in plaats van verweekt in de film.

Het zou ons echter wat te ver gebracht hebben gezien deze Unbroken al in drie afgebakende delen bestaat met zijn atletiekcarrière, het ronddobberen op zee en tenslotte zijn gevangenschap in een Japans krijgsgevangenenkamp. Wat ik vooral het meest miste in de film was de diepere emotionaliteit. De personages beven in hun emoties vrij oppervlakkig buiten wat schmink natuurlijk. Weinig psychische teloorgang van de uitzichtloosheid op zee of de praktijken in de kampen. Weinig doden ook, ondanks wat gepest en de stok- en vuistslagen bleef het vrij “braafjes”. Heel eventjes werd bij Louis getracht informatie los te peuteren, maar dat was gauw gedaan.

Maar Unbroken is zeker een degelijke film die mits wat finetuning een toppertje kon geworden zijn. Strakke regie, goede cast en acteerprestaties. Hier en daar wat sentimenteel, maar best ok. De film kon me de hele duur boeien. De scènes op zee waren overigens prachtig en de aftakeling werd goed weergegeven, doch te weinig uitgediept. Je zou bijna denken dat het een visuitstapje was van Chris McCandless.

De hoofdpersoon uit deze film is in die zin vergelijkbaar met die uit Hacksaw Ridge. Beide komen uit een slaapstadje, familie met verleden, in beide gevallen eigen gereide jongens en beide groeien uit tot nationale helden. Enige verschil is wat mij betreft dat Desmond Doss een bepaalde sympathie kweekt met zijn overtuiging en je iets voor hem gaat voelen en dat is nu juist wat er aan ontbreekt bij Louis Zamperini, de laatste is niet toegankelijk genoeg en ik heb te weinig met het hoofdpersoon.


Verder is het een aardig opgebouwd drama en komt de boodschap dat ze hem niet konden breken er wel uit naar voren. Desalniettemin had de vlucht waar ze wel ternauwernood van terugkeren niet van me gehoeven, wordt de film net wat te lang van en voegt mijn inziens niet zoveel toe.
Verder meer dan redelijke acteerprestaties en beeld van de wreedheden die de japanners beginnen. vind persoonlijke de beelden dat hij bezig is door te draaien in die kleine cel gedurende zijn eerste periode mooi om te zien.

Aardig drama, aardige oorlog, al met al prima film maar blijf erbij dat Zamp niet toegankelijk genoeg is, niet ver genoeg uitgediept wordt om echt heel erg met hem mee te voelen.

Beklijvende prent! Wat kan een mens dragen?

Toch wel een mooie film, van de hoofdrolspeler kom je niet veel te weten maar dat afstandelijke heeft wel wat.

Begint echt ontzettend zwak. Het is afstandelijk, saai, je hebt totaal geen band met de personages en de manier waarop zijn sportscènes en de oorlogsscènes met elkaar afgewisseld worden komt gekunsteld over en maakt geen enkele indruk. Ook eenmaal dobberend op zee weet het maar zelden echt boeiend te worden of op een bepaalde manier te amuseren. Het mist allemaal wat pit en urgentie.

Pas vanaf het kamp wordt het allemaal wat interessanter maar blijft de film vaak vervelend langzaam en kon ik persoonlijk weinig met de dynamiek die gecreëerd werd met Watanabe, of ik heb het gewoon totaal niet begrepen.

Hoe dan ook, een zwakke, wat obligate film die mij echt nauwelijks wist te raken, daarvoor is alles veel te afstandelijk uitgewerkt.

2*

Ontzettend trage film die nergens echt op gang wil komen. Met name het eerste uur is slecht gepaced en de hardloopscènes weten de aandacht amper te pakken. Zelfs de actiescènes (vliegtuigbattle en -crash) die aangrijpend zouden moeten zijn, zijn saai en langdradig te noemen. De personages reageren droog en emotioneel vlak op wat hen overkomt, waardoor het drama een gevoel van urgentie en spanning mist. Waar is de paniek, de angst, het verdriet? Men reageert gelaten en passief, alsof men op romantische wijze het filosofische en existentiële karakter van hun lot wilden benadrukken in plaats van de rauwe werkelijkheid.

Het tweede deel in het jappenkamp is al iets beter maar nog steeds tergend langzaam. Teveel nadruk wordt gelegd op relatie tussen Zamperini en commandant Watanabe, overigens gespeeld door een androgyne Japanse muzikant die zijn rol totaal niet overtuigend weet te brengen. Zijn sadistische trekjes worden zelfs lachwekkend wanneer hij huilend ter aarde stort in een poging Zamperini te kleineren. Alsof ik naar een teen-angsty anime zit te kijken.

Al met al een slechte film. Ik ken het boek niet, maar de film is vervelend patriottisch en heldenvererend door uitsluitend te focussen op de ontberingen van Zamperini, in plaats van het verhaal in een breder perspectief te plaatsen.

Tot mijn verbazing hebben de Coens aan het screenplay meegewerkt, iets dat ik me gezien hun schrijfkwaliteiten bijna niet kan voorstellen.

Indrukwekkend verhaal wat is verfilmd. Toch blijven de personages wat oppervlakkig voor mij.

Oppervlakkig.

Unbroken vertelt een heel dankbaar verhaal voor cineasten uit Hollywood: een als kleine jongen gepeste immigrantenzoon, die als underdog een mooi resultaat haalt op de Spelen, om dan nadien de gruwel van de oorlog te trotseren en, gelukkig, te overleven. Het heeft alles om een melig en episch drama te zijn.

Het siert Angelina Jolie, toch een wereldverbeteraar, dat ze dat nog redelijk in toom houdt. Af en toe gaat ze uit de bocht, maar er zijn gelukkig nog genoeg momenten dat ze zich kan inhouden. Zo krijgt de survival op zee nog enig gewicht mee. Dat is voor mij ook meteen het beste gedeelte van de film. Het krijgsgevangenschap is vrij zwak verfilmd, zeker ook door de belachelijk slechte vertolking van die kampbewaker.

Jack O'Connell doet het gelukkig wél overtuigend, maar echt meeleven met Louis Zamperini zit er niet in. Daarvoor is het toch allemaal te vlak en te braaf. De zeikerige soundtrack helpt daar ook niet in mee en de mislukte climax al helemaal niet. Het interessantste vind ik dan nog de aftiteling, waarin je de echte Zamperini te zien krijgt en leert dat de beste man nog tot z'n 97e heeft mogen leven. Het is te hopen dat God hem echt geholpen heeft en hij z'n lange leven zonder al te veel trauma's heeft kunnen uitzitten.

2,5

Aardige oorlogsfilm. Het volgt de typische Hollywoodregels met American the brave en scènes die we al wel eens in andere films gezien hebben. Maar op zich zit het acteerwerk en de regie best goed. Ook al wordt het nergens echt zo bijzonder, is het toch een aangename film om te kijken. Interessant uitgangspunt wel met de atleet die de oorlog meemaakt. Zo zijn er natuurlijk nog wel meer verhalen van mensen die voor de oorlog mooie dingen deden. Sporters, kunstenaars, muzikanten, schrijvers, ... Een groot deel heeft het niet meer kunnen navertellen helaas, maar anderen hebben meer geluk gehad.

Wat langdradig en op de een of andere manier boeide de eerste helft me net wat meer, (waarschijnlijk door de fraaiere beelden). Juist de iets bekendere acteurs zoals Gleeson krijgen minder screen time en de voor mij onbekende O'Connell draagt de film.

De casting van de weinig mannelijke Miyavi als Watanabe, de Vogel, doet wat vreemd aan gezien het uiterlijk van de echte Watanabe. Toch krijg je juist daardoor het idee dat dit mankind, die zijn familie waarschijnlijk achter zijn rug om doet gniffelen, iets te compenseren heeft, omdat hij eigenlijk een mislukkeling is. En beperking van gezichtsverlies is alles in het verre oosten.

Jolie, die duidelijk geinteresseerd is in oorlogsdrama, mag een degelijke regie op haar naam zetten. Het blijft misschien allemaal wel wat braafjes en kleurt binnen de lijntjes. De meer weerzinwekkende wreedheden waar de Jappen om berucht waren blijven de toeschouwer bespaard. Maar uiteindelijk is het een mooi verhaal, ook door het aspect van vergiffenis, naast ontzagwekkend doorzettingsvermogen.

Nergens kon ik merken dat de Coen broers meewerkten aan het script, dit is gewoon een heel ander soort film dan wat ze hiervoor vooral maakten. De voornaamste kritiek erop zou niet moeten zijn dat het voorspelbare hap is, het is nu eenmaal waargebeurd net als, ik noem maar eentje. Rescue Dawn. Maar het mist misschien net die details, humor of merkwaardigheden, die de karakters nog wat meer persoonlijkheid kunnen geven. Zo is degene die de chocola opmaakt op dat vlot eigenlijk nog de meest menselijke.

Indrukwekkendste scènes zijn het begin van de film (B-24 Liberators) én daar waar 'Pizzanetti' zware fysieke dwangarbeid moet verrichten olv 'Goog' of 'Geek'...

Iets te langdradig en daardoor een 3,5☆ ipv 4☆.

Blijf dit een fantastische film vinden en begrijp niet waarom hier soms zulke lage cijfers worden gegeven. Heb misschien een klein kritiekpuntje. De hoofdrolspeler speelt oogt wat vlak. Voor de rest een uitstekende zware oorlogsfilm die niets aan het toeval overlaat. Oh ja nog een klein ander dingetje dan. Kennelijk was er weinig baardgroei na ruim 47 dagen. Dat vond ik echt vreemd. Voor de rest TOP drama film.

Film 4,5

Beeld 4,5

Geluid 5,0