Wild at Heart (1990)

bedankt DVD-T en Awake78,

Ik ken de meeste lynch-films wel maar van deze had ik nog nooit gehoord en wist niet echt wat te verwachten. Geen Inland Empire shit dus

@ Asaharo. Random betekend willekeurig of toevallig! Je stelde gewoon geen goeie vraag.

Maar ik weet wel wat je bedoelt hoor! Dit is Wild at heart shit. Dus!

En deze shit is weird, maar goed te volgen, misschien zelfs wel vette shit!

En trouwens, Inland empire is ook lang niet gek! Beetje vreemd, maar wel lekker.

ga je nu wat gaan mierenneuken?

En ik gebruikte het woord shit als uitdrukking, ik waardeer Inland Empire met 4.0* en maar wel een taaie brok die moeilijk te verteren is. Ik heb meer zin op een ''conventionelere'' lynch en blijkbaar is dit wat ik zoek. Ook nooit verwacht dat Nicolas Cage in een lynch film gespeeld heeft.

Ik had je vraag anders ook totaal niet begrepen...

Zo een moeilijke vraag was het toch niet? En als je de vraag niet snapt dan vraag je toch wat de desbetreffende user daarmee bedoelt in plaats van gewoon te negeren. Ik snap de commotie niet echt.

Wel, die vraag gaf de indruk dat de films van Lynch in 2 soorten te verdelen zijn: 'random' en 'weird'. Ten eerste ligt dat zo simpel niet, ten tweede ken ik die termen niet.

Verder zag ik je vraag pas toen er al op geantwoord was.

Ik hoop maar dat je me niet gaat vervolgen nu ik in opstand gekomen ben, Jozef ?

Awel daar geef ik je gelijk, Ik was mischien niet al te duidelijk met mijn woordkeuze. Ik wou gewoon weten of het een brave lynch was of een experimentele. Ik wil zeker de lynch-films niet tekort doen door ze in 2 stijlen te definieren.

Ik schenk je gratie

Bedankt.

Deze film is voor mij een beetje te geforceerd cool en vreemd, maar zeker wel de moeite. Blue Velvet is ook een 'conventionelere' Lynch, maar die heeft wél wat te melden, da's voor mij zijn beste. (Maar zeker niet 'braaf', zeer ruw en aanstootgevend zelfs.)

Met 'of' kan men in het normale taalgebruik zowel een exclusieve (óf A óf B, niet beide) als een inclusieve (óf A, óf B, óf beide) disjunctie bedoelen. Om de een of andere reden gaf jij de eerste interpretatie eraan, dit is niet 'logisch'.

PS: dit is niet aanvallend bedoeld hoor!

Ik ben dan ook niet zo'n logische kerel .

Ik ken de betekenis van de wel, 'raar' en 'willekeurig' - maar een film valt gewoon niet zo gemakkelijk woorden in 2 categorieën te verdelen. Dan scheer je bijvoorbeeld Blue Velvet en The Straight Story over één kam, terwijl je geen erger verschillende films kan bedenken. Ik ben sowieso tegen dat 'hokjesdenken' altijd.

Saai filmpje die me niet kon boeien en me veel moeite heeft gekost om uberhaubt af te kijken.

Had al geen hoge verwachtingen ervan maar dit vond ik erg matig,ook Laura Dern die ik alleen van JP ken en Cage vind ik maar matig acteren en ben blij dat ik deze film nooit meer hoef te zien.

Tja. Allemaal erg vaag, af- en toe een beetje erg vreemd ook. Niet het beste van Lynch, da's wel duidelijk. Desondanks zaten er een aantal leuke stukjes in en zijn de personages geinig bedacht, evenals een paar scènes. Maar Lynch kan beter.

Leuke bizarre scènes en types, ook weer een aantal typische fraaie Lynch-elementen, zoals de close-ups van brandende lucifers etc. Fraaie soundtrack ook weer.

Maar na het zeer sterke eerste uur vond ik het vervolg nogal gezapig en vaag. Jammer. Al met al vind ik het, na Mulholland Dr., Inland Empire, Blue Velvet, Lost Highway en the Elephant man gezien te hebben, toch wel de minste Lynch.

3*

Na bezinning toch een half puntje erbij, voor de sfeer en unieke scènes die ook deze film weer bevat...

Deze film vind ik echt heel goed maar tegelijkertijd ook behoorlijk slecht.

Zitten echt geniale scenes in en zeer grappig ook.

Maar telkens als die moeder in beeld kwam irriteerde ik me, het kon me ook vrij weinig schelen eigenlijk allemaal.

Hierdoor verliest de film de nodige spanning waardoor het totaal beeld verslechterd.

Die tovenaar van oss shit vond ik wel goed maar ook weer slecht uitgewerkt ofja het kan beter.

Lynch is wel weer goed in het bedenken van aparte meestal ook afstotelijke personages die ik wel echt de moeite waard zijn.

al met al heb ik genoten van de road scenes die zijn echt de moeite waard, aantal gesprekken en de soundtrack.

2.5

de laatste goede rol van Cage.

mwa adaption, leaving las vegas, knowing redelijk.

Wild at Heart is a love story that goes through a strange highway in the modern and twisted world

Het zijn mooie woorden die de heer Lynch hier uitspreekt. Ik kende de film alleen maar van titel maar de sfeervolle cover (een andere dan hier trouwens), de naam Lynch zelf en de lage prijs trokken me over de streep om deze te kopen. Het duurde een tijd eer ik hem opzette maar jammer genoeg werd dit een serieuze teleurstelling en meteen het slechtste wat ik tot nu toe van hem heb gezien.

De grootste ergernisfactor zit hem dan ook in de twee hoofdrolspelers. Iets wat de laatste tijd meer en meer voorkomt is het gezaag op het kunnen van Nicholas Cage. Hij kan tegenwoordig niet meer in een film opdraven of er komt commentaar langs alle kanten dat hij het charisma van een zoutzak heeft. Oké, de man heeft niet altijd de beste rollen uitgekozen maar ik was er nog altijd wel van overtuigd dat hij een deftige rol kon neerzetten. De verwachtingen stonden dan ook vrij hoog gespannen want ik vroeg me af of Lynch hem boven zichzelf kon laten uitstijgen maar dat is niet het geval want ik heb Cage nog nooit zo slecht zien acteren. Het overdreven macho gedoe, het veel te fake en idiote accent, ... Gewoon verschrikkelijk. Laura Dern is ook niet veel beter. Blijkbaar doet ze ook mee in Blue Velvet, de Lynch die ik als 2e laagste na deze heb staan, maar daar kan ik ze me zelfs niet meer herinneren. Zonder twijfel zal ik haar morgen ook alweer zijn vergeten, hoewel de ze een redelijk hoge irritantheidsfactor heeft dus het kan wel dat dat nog even blijft hangen. Lynch kiest zijn vrouwelijke cast meestal echt perfect in mijn ogen (Watts in Mulholland Drive, Sheryl Lee in Twin Peaks maar daar is bijna iedereen fantastisch gecast, Patricia Arquette in Lost Highway, ...) maar wat hij hier heeft gekozen is ronduit erbarmelijk. Het enige wat Dern doet is, is constant Sailor roepen en wat idiote one-liners zoals 'You got me hotter than Georgia asphalt' uitspuwen. Daar stopt het dan nog niet met de slechte cast want zelfs Dafoe is, in zijn relatief kleine rol, gewoon waardeloos. Het enige lichtpuntje dat ik zag was de rol van de Good Fairy die wordt neergezet door de oogverblindende Sheryl Lee. Eigenlijk is het altijd wel leuk om iemand uit het Twin Peaks universum te zien verschijnen in de films van Lynch. Het valt echt wel op dat hij een vaste groep heeft waar hij graag mee werkt.

Mijn DVD heeft om de een of andere reden geen plotomschrijving, er wordt meer wat geleuterd over hoe geniaal Lynch wel niet is, maar ergens verwachte ik een soort van True Romance/Natural Born Killers. Die eerste is fantastisch, die tweede zou ik nog altijd eens in zijn geheel moeten zien maar soit, dit doet eigenlijk niet ter zake. Het komt er op neer dat Wild at Heart wel aan beide doet denken maar het komt allemaal niet uit de verf. Het is misschien fout maar wanneer ik een Lynch film zie zet ik mij er helemaal voor klaar omdat ik verwacht dat het weer een serieuze mind-fuck zal zijn. Gebeurt dit niet dan wordt ik simpelweg teleurgesteld en dat gebeurt hier ook. Wild at Heart is te lineair naar mijn goesting. Op zich hoeft dit niet storend te zijn maar wat in godsnaam was het met die idiote, totaal niet passende, Wizard of Oz verwijzingen. Pas op, ik ben iemand die je altijd wel kan vermaken met film verwijzingen maar dan wil ik wel dat ze iet of wat in de film passen. Wel, dat was hier dus niet echt het geval. Hetzelfde geldt voor de verschrikkelijke Elvis imitatie van Cage. Eigenlijk was heel de muziek in de film storend en het idee dat Badalamenti hierachter zit vervult me met afschuw. De man maakt zo'n heerlijke soundtrack in Twin Peaks maar de rockmuziek paste hier gewoon niet, samen met alles anders eigenlijk.

Na meer als twee uur overheerst er maar één gevoel: wat een teleurstelling! Ik had hier zoveel meer verwacht maar Lynch stelt me weer teleur. Tot nu toe blijk ik een haat-liefde verhouding met de man te hebben met 4 films op een dikke voldoende en 3 op een onvoldoende. Gelukkig hebben we nog altijd Twin Peaks...

1.5*

Zeer goede roadmovie met sterk acteerwerk van de spelers.

Mooie plaatjes afgewisseld met leuke en spannende momenten.

4 sterren

En plots wordt "Love me tender" een fantastische plaat....

Wisselende gevoelens bij deze Lynch.

Lynch weet als geen ander een portie sfeer aan zijn films te geven. Hier werd die sfeer soms ruw onderbroken. Zo vond ik bijvoorbeeld de 'wilde' moves van ons liefdeskoppel aan de kant van de weg, midden in de woestijn, toen de radio niet helemaal mee wilde werken, nogal vervelend om naar te kijken.

Het begint trouwens wel mooi vlot, er lijkt in eerste instantie weinig aan de hand, gewoon een normaal intro'tje, maar ik werd eigenlijk meteen achterover geblazen door een tamelijk verrassende vechtscène. Die net zo plots eindigt als hij begint, met onmiddelijk weer zeer vredige muziek, erg cynisch en creepy eigenlijk.

Acteerwerk van vooral Dern, maar ook van Cage viel me soms wat tegen, al komt dit deels door een paar matige dialogen. Wel geniaal hoe Lynch altijd weer een stel excentrieke (rand)personages neerzet. Wat dat betreft altijd genieten.

3.5*

Behoorlijke tegenvaller, deze film van Lynch.

Nicolas Cage als een totaal ongeloofwaardige stoere jongen met slangen lederen jasje.

Ik had ook gehoopt op een mindfuck, maar die bleef maar uit. Het was eigenlijk, maar een simpel verhaaltje.

De film had wel sfeer en goeie muziek dus geef ik hem een 2.5

De eerste film die ik zag van david Lynch en van Nicolas Cage.

En toen vond ik Cage eigenlijk al wel een rare snuiter.

Maar moet toegeven dat hij hier de zogenaamde graag op elvis willen lijkende Sailor voortreffelijk speelt.

De hele film is een beetje een nachtmerrieachtige roadtrip.

Maar ook met veel humorristiche trekjes. zoals de scene van willem dafoe met laura Dern , die eigenlijk heel creepy begint en erotisch(onbedoeld) en super hylarisch eindigt.

Deze film ,lijkt mij is een beetje een vergeten pareltje, maar een ieder die je er over spreekt zegt meestal al gauw...oooh ja...die!

Eigenlijk stiekem wel een beetje topcinema.

Behoorlijk vlot filmpje, dat zeker tijdens het eerste halfuur als het cinematisch equivalent van adrenaline kan omgeschreven worden, met een toepasselijke heavy metal soundtrack. Helaas zakt de film nogal snel in. Waar ik de geschifte hoofdrollen van Cage en Dern aanvankelijk best vermakelijk vond, worden ze naar het einde toe wel als overdreven cool en excentriek voorgesteld. Vooral Cage komt bij momenten buitengewoon ergerlijk uit de hoek. Om dan nog maar van alle 'kijk eens hoe raar we zijn' - nevenpersonages te zwijgen!

Dat is dan ook voor mij het principiële probleem aan deze film: Lynch hanteert een zodanig absurde stijl die werkelijk in elke scène, in elk personage en in elke dialoog merkbaar moet zijn. Ik vind het eerlijk gezegd allemaal nogal geforceerd overkomen. Beetje 'weird for the sake of weird' zeg maar.

Nu op weg vanuit Engeland, dus volgende week hopelijk kijken. Ben zeer benieuwd!

Net herzien op blu-ray. En wat een geweldig sound design. Lynch is daar echt een meester in. Fijn dat er n eindelijk blu-ray is en we er ook thuis optimaal van kunnen genieten. Dit blijft mijn favoriete Lynch. Al zijn stijlen en thema's komen aan bod. Wat mij betreft was zijn latere werk enkel herhalingsoefeningen. Pas met Inland Empire wist hij zichzelf echt te vernieuwen. De scene met Sherlyn Fynn blijf voor mij het meest ontroerende filmfragment ooit. Verder zijn Cage en Dern voortreffelijk, Dafoe, weergaloos en is de film een heerlijke aaneenschakeling van briljante scenes. Daarnaast is ook het verhaal op heerlijke wijze gestructureerd. Langzaam krijgen we steeds meer achtergrond info. En wat een finale.

En als er ooit een film gemaakt is met het thema hoop is het deze wel.

5* en nummer 3 in mijn top 10. (Overweeg zelfs nummer 1 plek)

Klinkt goed. Ik heb nu ook weer érg veel zin in een herziening van deze. Binnenkort maar even!

Even ter herinnering: hoe is de scène met Sherilyn Fynn ook weer?