Wild at Heart (1990)

Auto ongeluk. "I got sticky stuff in my hair." "Where's my lipstick."

Wat ik ook een zeer leuke scene vind in deze film is als Nicolas Cage en Laura Dern in de bar/disco zitten te dansen op het geweldige nummer Slaughterhouse (vroeger gebruikt in de tune van MTV Movies) van Powermad. Daarna wilt zo'n gast dansen met Laura Dern en wordt Nicolas Cage een beetje boos waarna ze gaan dansen op een nummer van Elvis.

Vind ik ook de meest memorabele scène uit de film.

De ''what do you faggots want?'' scéne naar het einde toe is ook geniaal.

"Say Fuck me" scene. Scene met de dikke dames in Big Tuna, de openingsscene, Buffelo hunting, Uncle Dell, Mister Reindeer op de wc, etc, etc. Allemaal juweeltjes.

Ik denk dat ik de film eens moet herzien, kan we echt werkelijk niets meer van de scènes herinneren die hier opgenoemd worden

met uitzondering van de cameo van Sheryl Lee

Weird at heart with wild on top,

Er zijn verschillende manieren om een verhaal te vertellen binnen een film. Een film kan 'character driven' worden genoemd als de film sterke driedimensionale personages bevat. Als de personages leeg zijn maar het plot sterk is word het 'story driven' genoemd. De zomerblockbusters, hersenloze karakterontwikkelingen en eenvoudig plot worden vaak als 'effects driven' beschouwd, de inhoud boeit niet zolang de effecten maar gelikt zijn.

David Lynch is apart, verteld een verhaal op zijn eigen manier, de manier die ik verwoord onder de 'What the hell?' methode. Lynch vermijd karakteropbouw of een solide plot, maar spoelt het verhaal door het bizarre het vreemde op te laten volgen, de kijker roept: "What the hell?" ... Tenzij ze stoned of andersinds gedrogeerd zijn, in dat geval zijn Lynch zijn films waarschijnlijk prima te volgen.

In Wild at Heart gooit Lynch het verhaal van het smoorverliefde koppel Sailor (Cage) en Lula (Dern) naar het publiek, de relatie wordt bedreigd door Lula's moeder (tevens haar echte moeder), zij vindt dat Sailor van slechte invloed is op Lula en verdenkt hem ervan meer te weten over de criminele geschiedenis van de familie. Uit voorzorg wordt er een huurmoordenaar ingehuurt, zonder succes want Sailor mept em zonder moeite, morsdood.

Een celstraf voor Sailor, wanneer hij vrijkomt staat Lula met open armen te wachten, echter wordt het koppel opnieuw bedreigd en zijn ze gedwongen de weg op te gaan, weg van haar paranoïde (schoon)moeder.

Als het verhaal zo verteld word is er geen kind aan, maar wel te begrijpen. Maar Lynch met zijn "What the hell?" stijl blikt terug op gebeurtenissen uit het begin van de film, tevens blikt hij vooruit naar dingen die kunnen of zullen plaatsvinden in een later stadium, ook zoomt hij in bij elke keer dat er een sigaret word aangestoken. Verder komen we meerdere bizarre personages tegen, zoals Crispin Glover's Dell die verslaaft is aan kerst, de hele nacht wakker blijft om broodjes te smeren en kakkerlakken in zijn ondergoed te stoppen. Jammer genoeg hebben personages als Dell geen fluit met het verhaal te maken en werken ze alleen maar als 'storende factor' in het basis verhaal. Hierdoor word het warrig, opzich niet erg als er later maar iets me gedaan word.

Voor mensen met een scherp oog zit de film vol symboliek. Patronen van slangenhuid beschrijven Sailor, zijn slangenlerenjasje representeerd zijn individualiteit en eigen vrijheid. Halverwege de film kauwt nostalgie blijkbaar aan Lynch zijn geweten want 'the wizard of Oz' geloof het of niet, speelt ook hier een rol, een geschifte heks en referenties naar Emerald City. Wild at Heart gaat diep genoeg om dit soort dingen achterwegen te laten, het verstoord de film en kijkplezier.

Sommigen spreken vol lof over dit verhaal van geweld en erotiek. Ik persoonlijk, zie het niet zo. Het erotische aspect is verder nogal saai/nietszeggend. Het is nooit echt een zoet, teder en puur moment. Het is eerder wat stoten op het randje van verkrachting, niet dat daar iets mis mee is, maar het maakt het contrast van de film nogal groot en heeft het weinig invloed op de film, wat het overbodig maakt. Nee ik word niet wild van Wild at heart.

Het is, zoals altijd met Lynch,vooral een sferische vertelling. Als Sailor en Lula op de vlucht staan brokkelt hoe verder ze van huis komen de wereld om hun heen steeds verder af. Situaties worden steeds vreemder en bedreigender. Vind de sex tussen Sailor en Lula wel overtuigend, maar voor het verhaal verder niet zo interessant. Geeft wel een soort jonge energie aan de personage, die levenslust wordt bedreigt door de jaloerse en boze moeder. Ze verliezen samen met de kijker langzaam grip op hun situatie. De moordenaars komen steeds dichter bij en nemen de controle over in hun wereld (Say fuck me) om ze uiteindelijk in Big Tuna, waar ze met Fuck you begroet worden, in de val te laten lopen.... Al het goede verliest, het kwade overwint. Ook na de gevangenis straf dreigt duisternis te winnen, totdat The Good Witch ingrijpt en voor en happy end zorgt.

Met afstand de beste road movie ooit, voor mij.

Sfeer zit hier wel degelijk in, iets wat nimmer ontbreekt in een film van Lynch. Ik moet overigens eerlijk toegeven en mijn complimenten daarvoor aan David Lynch en crew. Hij flikt het altijd weer om een film in je hoofd te kerven. Zo denk ik de laatste tijd vaak hoe absurd ik die 'good witch' vind

en hoe belachelijk, maar hoe meer ik hier over nadenk hoe briljanter ik het vind. De Bizarre overbodige personages en saaie seksscènes blijf ik toch behoorlijke minpunten vinden,

ik heb de film een paar week geleden voor het eerst gezien maar heb de blu-ray al besteld voor een herziening, wie weet zit er een kleine verhoging in, maar mijn favoriete Lynch zal het nooit worden.

Tja, die twee sexscenes duren samen nog geen twee minuten. Krijg uit jouw bericht de indruk dat de film er voor de helft mee gevuld is.

Moet je nagaan als ze langer hadden geduurd. Nee da's flauw natuurlijk maar voor mijn gevoel duurde ze langer. Irriteerde me gewoon, verder heeft een personage als Dell geen donder met het verhaal te maken, het is leuk, maar doe er dan ook wat mee, nu is het gewoon een hardgekookt ei. En die lust ik niet. Maar nadat ik vanmiddag IE op blue-ray heb gekeken zal ik morgen deze zijn tweede kans geven.

Nou veel plezier alvast, ik verwacht wel een flinke verhoging.

Jawel Jawel een halve ster erbij voor Wild at Heart op pakjes avond, of middag eerlijk gezegd.

Op het oog een kleine verhoging weliswaar, maar toch voor mijn gevoel een ruime voldoende voor deze Lynch. De warrige bijpersonages nemen we maar voor lief, maar de rest is erg onderhoudend en vermakelijk. Vind de erotiek nog steeds niet boeiend maar het Wizard of Oz gedeelte past eigenlijk prima, het verstoord het contrast wel behoorlijk, maar eerder ten goede van de film. Nog steeds minder sfeervol dan de gemiddelde Lynch maar een tweede kijkbeurt heeft wel geholpen om het e.e.a. op zijn plaats te zetten.

Hmm, weet nou niet echt goed wat ik hiervan moet denken.

Filmpje die het éne moment neigt naar geniaal en het andere naar nogal opgedrongen bizar.

Voor het eerst dat Nicolas Cage echt een leuke rol speelt en dat ook erg goed doet. Rol van die moeder vond ik behoorlijk vervelend en overdreven en af en toe ook erg storend. Prachtige bijrol van Dafoe, dit soort typetjes zijn hem echt op zijn lijf geschreven, wat een kop heeft die vent toch. Bepaalde dingen in de film kon ik echter totaal niet plaatsen maar dat valt ook wel te verwachten van de heer Lynch. Probleem is echter dat ik nou niet echt brand van verlangen om uit te gaan zoeken wat het nou wel te betekenen had, een gevoel dat bij Mulholland Dr. vele malen sterker aanwezig was.

Een aantal zeer bizarre scénes die toch een beetje sfeer misten hier en daar, het deed ook niet echt wat met me. Tsja, 3*

Toch gek dat men hier zoveel 'problemen' mee heeft. Het verhaal is eigenlijk vrij recht toe rechtaan. Boze stiefmoeder stuurt huurmoordenaar(s) achter haar aanstaande 'schoonzoon' aan, omdat hij betrokken is geweest bij een door haar gepand misdrijf.. Zit ook niet zo heel veel achter behalve wat verwijzingen naar The Wizard of Oz.

Wat mij betreft kent de film ook meer sfeer dan alle andere Lynches bij elkaar. Alleen veranderd de sfeer per scene. Ik vind het juist heerlijk dat je constant met een nieuwe sfeerschests wordt geconfronteerd, maar blijkbaar vind men het lastig mee te schakelen. Begrijp wel de kritek dat men er geen (te weinig) lijn in ziet, al wordt het natuurlijk wel steeds duisterder naarmate de film zijn climax nadert. En ook de bizarre types, die komt met nog in elke Lynchfilm tegen? Het radiator meisje, de vrienden van Frank, de producente in MD, de ontmoetingen bij straight Story, om over Twin Peaks maar te zwijgen.... Juist heerlijk dat je er hier zoveel krijgt.

Heb nog maar 2 Lynch films gezien, maar volgens mij gaan zijn andere films vaak over wat meer onderbewuste zaken, nietwaar? Ik denk dat men in films die zich om dat soort zaken handelen eerder hele vreemde typetjes kunnen waarderen dan wanneer het gaat over twee gekken die op de vlucht zijn. Je hebt hier natuurlijk wel die heks enzo maar toch lijkt de film een redelijk 'normale' verhaallijn te volgen, de manier waarop dat op beeld gebracht wordt is natuurlijk alles behalve normaal.

Soms wist ik trouwens niet of ik iets nou geniaal of vreselijk moest vinden, denk dat die twijfel bij meer mensen aanwezig is.

Die twijfel had ik ook bij mijn eerste kijkbeurt, ben diezelfde dag weer gegaan en het werd het eerste.

Wie weet, als ik ooit een grote MoFeDu ben zie ik er ook wel het geniale van in Heb nou niet echt zin om deze gauw weer te zien.

Wel, ik heb zitten genieten van de vele kleurrijke incidenten die deze film sieren. Het is een leuke absurde vertelling waarin lynch ook nog eens heel wat acteurs uit het Twin Peaks universum laat opdraven. De goede fee!!

Het voelde soms ook aan alsof hij aan het lachen was met de Amerikaanse popcultuur, of is het een eerbetoon wie weet. Verwarrend vind ik de film allerminst, lynch probeert wel alles zo eigenaardig mogelijk in beeld te brengen en dat leidt tot zeer sterke scènes die hierboven al zijn beschreven. Voor mij had de film zelfs nog ietsje langer mogen duren, een fascinerende trip.

De eerst Lynch die me nergens echt kon raken zoals ik gehoopt had.

Zeker waren er een aantal sterke dialogen, absurde personages/scenes en werd en er (Dern en natuurlijk Dafoe) weer goeie rollen neergezet. Misschien dat het Cage is die me in z'n stoere rol niet aansprak of dat het verhaal me niet wist te pakken, ergens mist het iets om de

indruk op me te maken zoals zijn andere films dat deden.

Je merkt aan alles dat Lynch probeert om zijn eigen draai aan een ogenschijnlijk simpele roadmovie te geven. Wat dat betreft is hem dat zeker gelukt. De film zit weer vol met niets-/veelzeggende dialogen en randpersonages die niets met het verhaal vandoen hebben en je met een groot vraagteken boven je hoofd achterlaten. Hij laat wederom zien een waar meester te zijn in het creëren van mysterie, absurditeit en verwarring.

Wild at Heart is een typische Lynch en heeft zijn sterke kanten maar is helaas niet voor mij weggelegd. De minste Lynch tot nu toe.

3*

Een komedie in elkaar zetten blijkt Lynch ook te kunnen, maar dan wel een volslagen absurde, surrealistische en soms verontrustende komedie met duistere randen - en waarom ook niet? Wild At Heart is een aaneenschakeling van memorabele scènes, en daar zit ook het probleem van de film: het schiet alle kanten op en is allesbehalve een coherent geheel. Een verzameling vreemde maar wel leuke en mooi gefilmde sketches, vooral de bijrol van Willem Dafoe is zeer de moeite waard. Tof.

4,0*

Minste film van Nicolage Cage die ik tot nu toe heb gezien, en dat zijn er wat.

Als je dit als een Nicolas Cage (de actie acteur) film benaderd kom je inderdaad bedrogen uit. Beste van Lynch dat wel.

Ik moet zeggen dat het me erg veel moeite heeft gekost om Cage op een andere manier te zien.

Alleen in Adaption. (en New Orleans PoC in zeker mate) heeft hij me echt kunnen verrassen.

Maar misschien is het ook gewoon niet mijn type acteur

Leaving Las Vegas is ook een erg sterke rol, maar ook Bringing Out the Dead. Gekke is dat hij in het beging juist helemaal geen actieheld was en hij dat pas later opeens veel gevraagd werd voor dat soort rollen. Voor mij blijft hij in de eerste plaats toch vooral een character-acteur

Ik heb het niet echt met de films van Lynch. Wat vind jij dan zo goed aan deze film Reinbo?

Een ontzettend goede film van de heer Lynch. Er gebeurt genoeg en geen enkele scene is overbodig. Veel memorabele scenes en Nicolas Cage speelt ontzettend goed. Gedetailleerde beelden en ook heel erg symbolisch. Realisme, fantasie en fictie doorkruisen elkaar nauwlettend.

Werden er maar meer films zoals dit gemaakt.

Terecht een plek in mijn top 10

Net binnen van FRS!

Een aaneenschakeling van geniale scènes, en een geheel van romantiek, hoop, humor en weirdness.

Nicholas Cage is écht een goede acteur en heeft hier een bloedmooie vrouw aan zijn zijde, hij draagt een leuk vestje maar het accent van beiden mochten ze achterwege laten, al draagt het wel bij tot de excentriciteit. Veel mooie muziek, maar blijkbaar had Lynch toch een klein probleem met de seksscènes want het hoort toch Wild te zijn? Hij brengt ze telkens zo vluchtig in beeld en het lijkt wel of het hele gebeuren maar half gezien mag worden. Lynch maakt wel duidelijk dat ze levenslustig zijn maar ik had liever één lange, passionele scène gezien. Veel kritiek heb ik echter niet want dit is absoluut een kanjer van een roadmovie en ik ben zeer blij deze film in mijn collectie te mogen hebben.

Alweer genoten van een Lynch.