Lucy (2014)

Als je een film minder als een film ziet, maar meer kijkt naar het ontstaan van verhalen als het verhaal, dus uit het brein van de schrijver.

Dan begrijp je meer van het verhaal, of het nu om dit verhaal gaat of om de verhalen van Shakespeare of Maarten t'Hart.

Waar het om gaat is dat het is ontstaan uit de hersenen van de schrijver.

Vanaf het moment dat de mens zijn/haar verhalen kon vastleggen in grot tekeningen

is de mens mens geworden en is het verhaal uitgegroeid in de hersenen van schrijvers tot wat het

op heden is in al haar facetten.

Dat maakt dus dat dit een zeer goede film is, en het schreeuwt om een vervolg.

Ben geen fan van Besson op het geweldige Leon na. Ik heb hem atijd al overschat gevonden en ben bang dat het dit keer weer niet anders zal zijn. Op het moment van schrijven krijgt Lucy een magere 6,5 / 145339 op IMDB en 3.02 / 856 hier op MM. Geeft de burger niet veel moed.

Goed... de film zelf begint aardig en ben erg blij met Min-sik Choi in beeld, prachtige naturel acteur die man zeg. Beeld en geluid staan er mooi op, het wisselen tussen het hoofdverhaal en de evolutietheorie, verteld door Freeman, haalt de snelheid er wel vakkundig uit (kon je er al van spreken dan wel).

Na een half uur begint de "echte" actie en valt me op dat Scarlett ook beter tot haar recht komt met de rol als harde bitch op wraak-tournee. Qua camerawerk is het allemaal wel puik te noemen maar het verhaal is nogal simpel en het lukt me niet echt om diep in de film te duiken. Ik mis iets........... ik kan er geen vinger achter krijgen maar de film mist gewoon echte spanning en een goed verhaal o.i.d..

Lucy is omgetoverd tot een soort Marvel-held wat een beetje lacherig aandoet, misschien wel klungelig zoals het in beeld wordt gebracht. het valt op dat er vaak veel script is maar het gevoel zegt me vaak dat we geen stap vooruit komen in de film. Waar wil het nu eigenlijk heen, actie of SF of blijft het bij gewauwel over evolutie? Proberen om een wichtig onderwerp in een film te drukken leidt niet altijd tot een geslaagde aktie, ook hier niet. Wel geweldig hoe Scarlett ineens de tweelingzus van Lady Gaga blijkt te zijn (50ste minuut).

Al met al een film voor een regenachtige dag, ik zou er geen dag met mooi weer aan spenderen want dat is het niet waard. Het is matig op vele vlakken te noemen. Toch zijn er pluspuntjes te noemen, Scarlett komt steeds beter in haar rol, het camerawerk/regie en de soundtrack is zo nu en dan heel mooi te noemen. Freeman heeft een makkie gehad en ieder ander had zijn job kunnen krijgen, daar hoef je de prent dus niet voor te zien.

Nee matig tot zeer matig is Lucy te noemen, 3** nog vanwege een aantal mooie shots.

Doe wat onderzoek en je snapt misschien de link. Hoezo is het dom gebrabbel, waarom zou het niet waar kunnen zijn?

Waarom is het ongeloofwaardig? Weet jij wat de potentie is van ons brein en als mens, wanneer we alles unlocken?

Zelfs in science zijn er al voorbeelden van dat de mens bijvoorbeeld een (bestuurbare) auto kan besturen met alleen maar het gebruik van gedachten/het brein.

??

Denk juist eerder andersom. Het gaat veel dieper. Denk dat veel mensen gewoon niet kunnen en willen bevaten. Daarnaast als je kijkt naar science en o.a. Quantum Mechanics/Physics zijn er genoeg dingen te vinden waar op dit is gebaseerd in combinatie met oosterse leren en nog veel meer.

+ science (Quantum Mechanics/Phsysics) en andere leren.

Het gaat niet (alleen) om de actie in 'Lucy', maar meer om de hele weg (evolutie) naar het......

Nou Lancer, misschien moet jij wat minder geestverruimende middelen gebruiken.

Als jij denkt wanneer de mens haar brein vergroot gepaard gaat met het ontwikkelen van superpowers dan denk ik dat het beter is dat de evolutie de mens geen groter brein gaat geven.

Het gros zo'n 90% van wie reageert op films gebruikt maar 5% capaciteit van hun hersens.

Lancher

En hoe ga jij de zwaartekracht met je hersenen beïnvloeden zonder behulp van machines? Mensen die een auto met hun brein besturen zijn altijd nog aangesloten op computers die hersensignalen registreren en vervolgens zijn er machines/auto's die alles in werking stellen.

Doet me denken aan Limitless....ben benieuwd

Wel grappig de bekrompen gedachtes van bepaalde mensen hier boven!

Ik zeg alleen dit: Het (Al) Universum is mentaal!

Redelijk wazig... maar wel in lijn met de film die dat ook is.

Tja... dat is meestal zo he.

Anders heet het schenden van copyright

Fijne hamburger. Geen moment verveeld. Scarlett blijft fijn om naar te kijken. Niet echt een film die blijft hangen maar goed gemaakt en prachtige effecten. Opmerkelijk dat de 'wraak' die zo eigen is aan USA actie achterwege blijft. Lucy redt niemand, neemt geen wraak op haar beulen (alleen op het begin een beetje) en komt niet tussenbeide wanneer er onrecht plaatsvindt of mensen gered moeten worden. Geheel volgens haar karakter.

Uiteindelijk een prime SF.

Okay... een behoorlijk hoogdravend gehalte quantum fysica theorieën, X-men invloeden overgoten met een oerknal sausje..Maar prima>> het werkte wel voor mij en sprak bij tijd en wijle zelfs behoorlijk tot de verbeelding, wat wat mij betreft een must have is in een goede SF

Luc Besson haalt inspiratie uit recente films om hier zijn eigen idee om te vormen? Ik neem aan dat iedereen die Limitless heeft gezien direct aan Limitless dacht bij het horen van het plot…

Scarlett Johansson weet natuurlijk menig klap uit te delen. Iets wat ze al vaker heeft laten zien. Iets wat haart karakter in eerste instantie niet direct in zich heeft. Een dellerige, kort rokje dragende, blonde schone. Ze leeft om een of andere reden fladdert ze als een verdwaalde vlinder in Tokyo (in het verhaal heeft het geen duidelijke reden. Voor het verhaal natuurlijk wel als ze slimmer wordt.) Deed me direct denken aan twee films waar ze eerder in speelde: Don Jon (zelfde soort personage) en Lost in translation (zelfde setting, sort of)

Wat natuurlijk altijd een leuke insteek blijft, is het feit dat de mens maar 10% van de hersenactiviteit gebruikt. Interessant! De film speelt hier op in en zodra Scarlett en onbekende en fictieve drug (*kuch* Limitless *kuch*) tot zich neemt kan ze de uiteindelijke 100% van deze hersenactiviteit benutten (*kuch* Limitless *kuch*). Iets wat begint met de 10%, verder gaat naar 20%, Slimmer, ze kan rake klappen uitdelen. 30%, 60%, Meer, meer. 90%, 100%. Dat is de film. Ze kan hele toffe dingen zodra haar hersenactiviteit in percentage stijgt. Best leuk.

Tof concept maar dat is het wel zo’n beetje. Er zijn veel ideeën die leuk zijn uitgewerkt maar na een tijdje weten we het wel. Het personage van Johanson ontwikkeld zich van een persoon naar een robot achtig figuur gezien haar gevoelens en emoties worden uitgeschakeld. Dit maakt haar karakter niet interessant. Nu gebeurt alles op de automatische piloot en heeft haar personage Lucy nooit het idee ‘Oh shit, dit kan ik!’. Als kijker wordt je niet echt meegenomen in haar ontdekking en openbaringen. De droom van mij als kijker om ooit mijn volle 100% te kunnen gebruiken wordt hier niet mee geprikkeld. Want je veranderd in een robot. Saai. Helaas bestaat haar omgeving niet uit mensen die zich kunnen verwonderen over het feit dat ze zulke toffe dingen kan doen. Behalve Morgan Freeman, maar zijn personage is ook slimmer dan de gemiddelde persoon en zijn aandeel is niet interessant genoeg om hier in mee te gaan.

De film kijkt wel lekker weg. Het script heeft genoeg inventieve ideeën om interessant te blijven en een spannende achtervolging hier en daar weten de boel op te fleuren. Echt spannend wordt het nooit. De echte dreiging komt uit het tekort aan de drug met als gevolg het aftakelen van de persoon, maar dit loopt af met een sisser. Ook het einde gaat wel heel erg ver. Letterlijk en figuurlijk.

Desalniettemin, prima vermaak. Visueel leuke vondsten en met Scarlett en Morgan als vehikel trekkers een oke cast.

Taipei als ik het me goed herinner.

Ik ga hier even op het gemiddelde zitten. Ik vond de film best vermakelijk en dat is toch vaak de hoofdreden om zo'n film op te zetten. Erg klopt natuurlijk geen drol van en de acteerprestaties zijn daarnaast een beetje vlak. Na het sterke begin wordt het ook nergens meer echt spannend, maar blijven diverse scenes toch wel voor wat vermaak zorgen en hier en daar een glimlach.

Had zonder enige twijfel meer uitgehaald kunnen worden.

Een bar slechte film wil ik het niet noemen, maar zeker geen aanrader. Het moet ook wel net je genre zijn om naar dergelijke lariekoek te kijken.

Het innemen van een stof waardoor je denkvermogen toeneemt, is op zichzelf een aardige ingrediënt voor een film. Echter de overdrijving waarmee deze film eindigt zorgt voor een ongeloofwaardige science-fiction die naast Transcendence (ook al zo'n onwaarschijnlijke climax, die totaal nergens op slaat) in de prullenbak komt te liggen.

Het verhaal is flinterdun, maar de film is een visueel spektakeltje. Ziet er allemaal erg mooi uit en Scarlett is natuurlijk altijd een lust voor het oog. Misschien moet deze film niet te serieus genomen worden, want het verhaal is eigenlijk absurd. Nog niet te spreken over het einde. Maar... ik heb me wel vermaakt. Misschien was 't een beter idee als ik 'm tien minuten voor het eind uit had gedrukt. Ach...

Ja, je hebt gelijk.

Ik had niet al te hoge verwachtingen toen ik aan de film begon, maar hij is erg goed meegevallen. Vooral de eerste drie kwart van de film zijn erg vermakelijk! Het einde is, zoals ik hier meerdere hoor/lees zeggen; iets over de top.. Behoorlijk misschien wel, het slot vond ik dan ook niet echt bevredigend. Maar alsnog; goed vermaakt en misschien in de toekomst nogmaals bekijken.

Niet heel bijzonder allemaal, maar zeker niet slecht.

Ik vond deze film best grappig en dat had ik op voorhand niet gedaxht, in die zin was het een verrassing. Verder slaat het richting het einde voor mij totaal de plank mis en wordt het allemaal wat raar. Film dus top, einde jammer.

Komt erg traag op gang, vindt de film totaal niet geloofwaardig. Scarlett is het enige lichtpuntje, Het eind is helemaal snot en dat blijft ook achter als de film is afgelopen.

Interessant,maar blijft het ook bij...

Blijf het toch bijzonder vinden, dat men hier steeds de geloofwaardigheid als kritiekpunt geeft. Dat lees ik nu nooit bij films als Superman en Lord of the Rings. Even grote kul naar mijn beleving.

Ik had meer verwacht van deze film. Het verhaal is niet onaardig en daarom was ik benieuwd naar de verfilming. Op een of andere manier viel die tegen. Veel geweld, veel bloed maar weinig echt spannend. De vechtscenes zijn van het kaliber schieten en vechten. Weinig inspiratief. Ik vond het ook niet spannend ofzo. De actrice vond ik goed spelen. Haar manier van doen was een beetje ala de Matrix. Koud, hard en emotieloos. Effecten waren ook aardig. Verder een weinig rakende film als het gaat over emoties en verhaallijn.

Superman is een superhelden film met buitenaardse elementen. LOTR is een fantasy epos. Bij Lucy daarentegen wordt het 'onrealistische' gebracht onder de mantel der wetenschap, terwijl het onzin brengt alsof het wetenschappelijke feiten zijn. Maar dat is natuurlijk niet het enige kritiekpunt, voor mij niet althans. Under The Skin is ook niet echt realistisch, maar die vond ik fenomenaal. Dat Lucy kul is, is voor mij slechts een van vele redenen om hem laag te waarderen.

Naar mijn beleving is Lucy een superheld en het verhaal pure fantasy.

Morgan Freeman speelt ookeen persiflage op veel van zijn andere rollen. Je hoeft het niet goed te vinden, ieder zijn smaak. Het ging me vooral om de argumentatie die ik hier vaak lees.

Zo kan je van SpiderMan ook wel zeggen dat de uitleg achter zijn bestaan gebracht wordt als wetenschappelijk feit. Punt is wel dat Lucy een wat andere invalshoek brengt dat het typische Marvel vs DC superheldenwereldje, waardoor het misschien niet meer als superheldenfilm aanvoelt. Een dikke plus wat mij betreft.

'Lucy' is heel vermakelijk. Echter, over die hele 10% theorie kun je denk ik het beste een film maken die wat minder serieus gebracht wordt. Nu lijkt het soms wel een bloedserieuze levensles die Besson ons voorschoteld, met Morgan Freeman als verteller. Verder heb ik me zitten verbazen over het hele proces wat Lucy ondergaat met haar percentages. Op een gegeven moment is ze bijv. zo ''slim'' dat ze met haar brein de pen naast de agent in Parijs kan waarnemen, terwijl ze later niet eens ziet dat de bad-guy bijna naast haar staat. Vreemd. Maar oke, alles ten faveure voor het plat geschreven script. Gelukkig regent het niet van dit soort momenten in deze prent, waardoor het vermaak niet te vaak onderbroken wordt.

Toch gek hoezeer de meningen hierover verdeeld zijn

het idee van de film is aardig