WolfCop (2014)

Ik kan het altijd erg waarderen als een horrorfilm(in dit geval met een flinke dosis humor)bestaat uit gore zonder CGI en zo ook bij deze film...heerlijk waar blijft die tijd.

Al zitten er wel kleine CGI dingetjes in maar niet in het bloedvergieten, daarvoor krijgt deze film al een punt extra.

Verder neemt deze film zichzelf niet zo serieus en dat moet de kijker ook niet doen.

Redelijk acteerwerk en camerawerk ...het verhaal is vrij simpel en weinig origineel,tis meer de uitwerking die ik leuk vind.

"It was a big fucking wolf cop."

Misschien toch iets te veel van verwacht.

Op zich is het gegeven van een wolf agent best lachen. Dit wordt dan ook gebracht met een zekere mate van 'tongue-in-cheek'; alleen al de naam Lou Garou is een subtiele verwijzing. Hoewel het merendeel van de grappen niet aankomt, zit de vaart er aardig in.

Jammer genoeg is het qua verhaal enigszins rommelig. Hierbij worden er een paar subplotjes geïntroduceerd die ietwat vergezocht zijn en het geheel er niet beter op maken. Gelukkig creëert het wel een hoop gestoorde situaties waarin onze harige vriend tekeer mag gaan. Daarover gesproken, de transformatiesequentie van mens naar weerwolf ziet er prima uit. Wat dat betreft komen de praktische effecten goed uit de verf, wat zich resulteert in een aantal komische, bloederige scènes.

Al met al redelijk vermakelijk, maar buiten het wolfgebeuren om valt er eigenlijk weinig te genieten. Op naar deel twee dan maar. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

2,5 Sterren.

Redelijke horror komedie. Het eerste deel is beter dan het laatste. Daar gaat de film redelijk uit de bocht. Wanneer we dat deel vergeten houden we een aardig mogelijke cult film over. Het verhaal is matig, maar de uitwerking best grappig en leuk gevonden. Het acteerwerk is redelijk. De special effects vallen best mee. Jammer van het einde. 2.5/3.0

Dankzij het bizarre, geestige concept en voldoende bloederige scènes maken dat deze film zeker niet zal vervelen. De titel alleen al spreekt boekdelen. De film kent wel een lange aanloop ondanks de korte speelduur waarbij het verhaal ( hier eigenlijk overbodig ) warrig en totaal oninteressant overkomt. De cast viel wel mee waarbij Sarah Lind niet te versmaden valt. 5/10

Met opschriften als "Dirty Harry... Only Hairier" en "He's a cop, and he's also a werewolf. Together they fight crime" is het niet moeilijk te raden dat deze film gaat over een agent die lijdt aan lycantropie. Mocht je nog twijfelen dan wordt het met een naam als; Lou Garou ook wel duidelijk! Wat je nog niet weet is dat deze wolf-man, die veel weg heeft van Cobra (Sylvester Stallone) eigenlijk een vreemd soort superheld is die extra krachten opdoet als hij liters alcohol drinkt en donuts eet en rondrijdt in een wolf-mobile.

Schlock met een heerlijke jaren '80 stijl. Old-school, practical effecten en gore. Hoogtepunt is de ongelooflijke goede transformatie-scene. Verantwoordelijk voor die FX's (geen CGI) was Emersen Ziffle bekend van films als Ghostland en The Tall Man. Verder is het vooral plezier wat je met de film kan beleven. Het plot is niet te zwaar maar het achtergrondverhaal is wel enigszins bijzonder want films over een weerwolf die door een occulte sekte is ontstaan, zijn er volgens mij (bijna)niet. Al is deze legende van de Rougarou in Canada alom bekend en is meegebracht door de Franse kolonisten.

Daarnaast is er ook een goed portie humor aanwezig. Erg genoten van een (weer) wolf die drie overvallers met varkensmaskers uitschakelde of het romantisch onderonsje heeft met de rondborstige Sarah Lind, in roodkapje-outfit. Tegenvallend was dan weer de climax die veel weg had van de actie die we ook zien in de A-team.Al zien we wel iets meer bloed. Daarbij komt dat het gevecht tussen de snoodaards en de Wolf-cop maar vrij mager waren. Ik had toch wel gehoopt op een fijne monster-gevecht. Ach we kunnen niet alles hebben!

Toch vond ik het over het algemeen een heerlijke film met goede gore, aardige grappen, wat bloederige taferelen, enkele borsten. Voor genre-fans die Schlock een warm hart toedragen is dit een prima traktatie.

Zoals eerder gezegd is dit een projectje met een verrassend hoge production value. Afgaande van de poster etc had ik et eigenlijk wat amateuristischer verwacht, dus dit is mooi meegenomen.

Openingscene met die afgeleefde, dronken dorps hulpsheriff Lou is tof en zet een veelbelovende toon. Eenmaal als weerwolf blijft het ook leuk, maar misschien net iets minder dan verwacht. Voor zn korte speelduur voelt het ook best wel lang aan.

Had wat dat betreft toch gehoopt op meer daadwerkelijke 'Wolf Cop' scenes waar hij tuig een kopje kleiner maakt. Die scenes zijn er wel, maar niet genoeg. Had het tempo wel ten goede gekomen.

Toch is het zeker niet slecht. Wellicht dat deel 2 een stapje vooruit doet.

WolfCop. Die titel zegt al voldoende. De gedachte is lachwekkend. De film is dat ook en gelukkig pretenderen de maker ook niets anders. Het begint met wat leuke elementen best aardig. De protagonist draagt de Franse naam voor weerwolf, Er zijn slechteriken die grappige varkensmaskers dragen. Er zijn leuke tekstuele vondsten. Het lijkt er warempel eventjes op dat WolfCop nog een behoorlijke komedie is ook.

Valt tegen. De leuke ideetjes zijn niet meer dan leuke aanzetjes die verder niet worden ontwikkeld of worden aangevuld met andere leuke ideetjes. Als je op de helft van de film bent aanbeland, besef je dat WolfCop een onbenullige film is en slaan verveling en lichte ergernis toe. Een lange zit volgt naar het einde dat in dergelijke films nog wel eens verrassend vermakelijk en opwekkend van aard wil zijn. WolfCop behoort echter niet tot die categorie films.

Ook op het visuele vlak valt er weinig te beleven. In den beginne bemerk je dat er nog zichtbare moeite is gedaan om de speciale effecten het aanzien waard te maken. Hoe verder in de film hoe minder goed de effecten worden en hoe beweeglijker de camera manoeuvreert in een poging om dat te verdoezelen. Het gevolg is dat de film een inconsequente stijl hanteert, die je doet vermoeden dat de eigenlijke reden van de optische terugval is gelegen in budgettaire tekorten.

Ik bekeek de film zonder mezelf tijdens het kijken te voorzien van alcoholische of andere genotsmiddelen. Ik bekeek de film met een nuchtere blik, zogezegd. Ik raad iedereen aan die van plan is de film te gaan kijken mijn gedrag niet te volgen.