Qu'est-ce Qu'on A Fait au Bon Dieu? (2014)

Vanaf 26 juni in de bioscoop (Cinéart - NL titel kortweg 'Bon Dieu!')

Release in Vlaanderen: 25 juni.

De ene cliche volgt de ander op in rap tempo. Je ziet de grappen mijlenver aankomen maar blijft toch wel vermakelijk om naar te kijken.

Ik geloof inderdaad wel dat racisme nog dieper geworteld zit in de Franse volksaard. Las laatst toevallig een interessant artikel over Franse Joden die vanwege de toenemende haatdragende sfeer in Frankrijk steeds meer naar Israel emigreren.

Het is geen Intouchables maar wel een leuke vrolijke Franse comedy. Ik heb genoten.

Opvallend om te zien dat deze film, die halverwege april 2014 in Frankrijk uitkwam, anderhalve maand geleden al Le Fabuleux Destin d’Amélie ruim van haar plaats heeft verdrongen (voor wat betreft bioscoopbezoek binnen Frankrijk zelf).

Het verhaal van “Au Bon Dieu” lijkt met de informatie die ik nu heb op zich zelf al vrij clichématig behandeld, er zijn bovendien voor zover ik die ken en herinner meerdere films met vergelijkbaar thema. Maar de film staat nog op mijn lijstje, ik moet hem nog zien. Ik ben toch benieuwd.

Misschien is dat wat te grof tegenover de Fransen zelf. De nieuwkomers weten helaas ook van wanten. In extremo kan je daarbij denken aan Mohammed Merah, Mehdi Nemmouch (door Frankrijk uitgeleverd aan België), Dieudonné M'bala M'bala en dergelijke. Maar die hebben wel hun aanhang onder gewone burgers. En dan zit je daarbij met het FN.

Afgelopen dinsdag 29 juli 2014 stond er een interessant artikel in een Franse krant. Ik citeer daar heel kort twee zaken uit.

“Qu’est-ce qu’on a fait au Bon Dieu?” zou de eer van de (Franse) geschiedenis hebben gered. Iedereen heeft wel iets racistisch over zich, maar “de Republikeinse deugden” (…) van Frankrijk, waardoor iedereen toegang heeft tot betere maatschappelijke klassen, worden door de film ondersteund. Daarmee voorziet de film ook in een ondersteuning van de eenheid op het niveau van families en zelfs van de nationale eenheid (…). De nogal cynische journalist ziet een zeker verschil met de Franse werkelijkheid: extremisme, protesten, werkeloosheid.

Verderop in zijn artikel stelt hij over “Intouchables” dat dat gaat over een relatie, die alleen binnen de bioscoopmuren is gewenst.

Zijn conclusie ergens in het stuk is dat “komedies wel verantwoording afleggen aan het publiek, maar niet aan geschiedenis of sociologie”.

Ik dacht dat er met "Au Bon Dieu" een komedie op mijn lijstje “nog te zien” staat, maar zo wordt het wel erg zwartgallig.

Geweldige film, je hoeft er niet veel bij na te denken en is voorspelbaar. Maar ondanks dat heb ik meerdere keren erg gelachen.

Hoewel de film redelijk vol met cliché's zit, zowel qua personages als grappen, vond ik het wel een leuke film. Kijkt redelijk makkelijk weg, even 1,5 uur niet nadenken.

Draait kennelijk al een tijdje, maar had er nooit van gehoord totdat het ineens langzaam bij vrienden en familie een hype begon te worden. Dat lijkt alleen hier te gebeuren, verder lijkt de film weinig aandacht te krijgen, maar ik moet nu de hele tijd aanhoren dat dit beter is dan Intouchables en de grappigste komedie ooit is. Niettemin, kan ik me hier niet toe zetten. Klinkt als Guess Who's Coming to Dinner, maar met vier problematische huwelijken...

Per ongeluk in deze film terecht gekomen, wij zouden naar een heel andere film gaan. Deze zomer in Rotterdam met 3 vriendinnen gezien. Wij hebben vanaf scène één compleet in een deuk gelegen en zijn er niet meer uit gekomen tot het einde. Wat een geweldig leuke film, wij hebben genoten met volle teugen. Jammer dat er aan dit soort Franse films zo weinig aandacht wordt geschonken want ik had er voor het bioscoopbezoek nog nooit van gehoord. Groot succes, een aanrader.

Heel leuke komedie met een cast in topvorm. Een chauvinistische Fransman ziet zijn dochters één voor één in het huwelijk treden met "Fransen van allochtone afkomst" (een jood, een algerijn en een chinees-). Voor de vierde dochter hopen de ouders op een normaal huwelijk, maar dan komen ze voor een verrassing van formaat te staan...

De rassen-vooroordelen zorgen voor grappige dialogen en situaties. Omdat het een feelgood film is eindigt het allemaal met een wat geforceerd lesje in tolerantie maar met de beste bedoelingen en een brede glimlach. Dat kan echter de pret helemaal niet drukken en ik vond het best geslaagd.

Plezante film, nu en dan wel lachwekkend, dus de humor is beter vertegenwoordigd in deze film dan in sommige poep-en pies films. De humor is licht verteerbaar zodat je eigenlijk constant met een glimlach op jouw gezicht zit en nu en dan kunt schaterlachen. Het onderwerp leent zich daar dan ook goed voor, allerlei rassen die vanuit vooroordelen over elkaar oordelen.; Heerlijk!!! En omdat de meeste komedies niet vaak een lach opleveren en deze wel, waardeerden wij hem eerst met 3,5 en uiteindelijk met 4 Sterren!

Goed voor een ieder, want een dag niet gelachen........................................!

Na de kaskraker van Intouchables, een non-Engelse, francofiele film verscheen er een tweede follow-up Franse film, die zeer populair onthaalt wordt: Bon Dieu! Een fantastische, hilarische film die in een dubbele helix spiraal zwart met blank laat vermengen, Fransen met allochtonen, vooroordelen versus omhelzingen, angst voor het vreemde ontdaan door middel van kennismaking.
Bon Dieu teert op dezelfde thematiek zoals Intouchables; dat van raciaal Frankrijk. Dat op de hak wordt genomen. In eigen land een bioscoophit, bóven Amelie D'Estin - de gevoelsfilm voor jonge meisjes.
Een succesformule waarin alle rassen door elkaar heen worden gemixt ten behoeve van tolerantie en openheid waarbij de welgestelde Vader Claude het moet ontgelden totaan een intolerante Afrikaanse baas (die hij terstond de financieel minister van Burundi noemt) aan toe die zijn familie wel even meeneemt.
Bon Dieu kent een enorme scherpte in grappenmakerij en is zo nu en dan ook sentimenteel als dochterlief alleen staat of vader Claude het wel heel zwaar te verduren krijgt.
Een hilarisch feest der tolerantie. Arabio.

gEWOon een leuke weg kijk feel good film!, Film kijkt lekker weg.. zitten zo nu en dan leuke grapjes in en vermaakt van begin tot eind!

Is geen topper, maar gewoon leuk om te zien

verhaal gaat over een gezin met 4 dochters, en 3 dochters zijn allemaal met een ' buitenlander'' getrouwd wat hun ouders niks vinden.. dan krijgt de 4e dochter ook een relatie..

Leuk acteerwerk, relaxte film

3*

Beetje vlakke comedy die toch wel aardig is. De tegenstellingen in opvattingen en gewoontes van de drie schoonzoons en de traditionele ouders waren te gauw bijgelegd en hadden (meer) leukere situaties of gesprekken kunnen opleveren.

Super genoten van deze film! Heerlijk die Franse humor op het randje. Blijf ook genieten van Clavier. Wat een acteur...

Na een aantal tamelijk “zware” films wat ik wel toe aan iets (k)luchtigs. Deze film voldoet daaraan in alle opzichten. Het is ontspannende komedie, waarin racisme en vooroordelen op slinkse wijze op de hak worden genomen. Vooral de dialogen zijn af en toe kostelijk. Het gedrag van de ouderparen vertoont frappante overeenkomsten met het gedrag van de ouders in Guess Who's Coming to Dinner (1967). Ook erg leuk.

Een leuke film. Maar niet hilarisch. Soms wat te braaf voor mij. Mocht wel wat lomper. Maar de film kijkt prettig weg. En de acteurs spelen erg goed.

Dit is gewoon vermaak dwars door het racisme en vooroordelen heen.

Grappige dialogen die allusies maken op allerlei politieke en godsdienstige toestanden en geaardheden.

Verdienste van de film is dat hij het anderhalf uur volhoudt, zonder al te veel af te zwakken en zonder in onnozele toestanden (de snoek niet te nauw genomen) te verzeilen.

Zowat alle acteurs kunnen bekoren in hun rol maar de pluimen gaan toch naar de twee vaders, met Christian Clavier, graag geziene gast in Franse komedies ("Les Visiteurs", maak ook vroeger in de "Bronzés"-filmpjes) toch meest op het voorplan.

Bij het lezen van de namen van de acteurs, zie ik dat de acteur die de pastoor speelt Legendre heet. De schoonzoon. Grappig.

Leuke film vol vooroordelen, racisme en cliché's. Voorspelbaar maar wel leuk.

Fijne film die soepel weg kijkt.ik heb niet plat gelegen van het lachen, komisch was het af en toe wel.

Aardige comedy die in snel tempo gaat en humor over vooroordelen en racisme niet schuwt. Clichés zijn niet te mijden, maar in een comedy accepteer ik het wat beter. Tot mijn teleurstelling gaat het naar het einde toe in een iets serieuzere modus zitten en is er een tenenkrommende feelgood-finish, helemaal a la Hollywood, iets wat ik niet zo verwacht had met deze Franse prent.

Een aardig tussendoortje, that's all.

Leuke feel good komedie.

Viel me mee! Begint veel sterker dan hij eindigt, maar een paar érg leuke grappen. Vooral fijn omdat niemand gespaard bleef. Ook leuk dat het niet 'de' Jood was, 'de' moslim enz. Geinig!

3,5*

Geweldige comedy!