Frantic (1988)

Jammer van het slappe einde (anti-climax), maar verder vind ik het wel een onderhoudende thriller.

De plot is soms wat te onwaarschijnlijk, toch verder wel een vakkundig gemaakte film met inderdaad een typische Polanski sfeer. Vanwege het belabberde einde van de film een halve punt aftrek.

Begint vrij sterk. Mist een beetje sfeer, maar is in het begin wel erg intrigerend. Als Seigner (matige rol en irritant karakter trouwens) in beeld komt gaat het helaas alleen maar bergafwaarts. Het verhaal wordt steeds minder om uiteindelijk ronduit stompzinnig te eindigen. Uiteindelijk een van de minste Polanski's. Ford houdt zich nog vaardig overeind.

Maar ach, de stand is nog altijd 9-2 voor de goede Polanski's.

2.0*

Frantic is een sombere thriller en ik ben blij dat Polanski niet voor een spectaculaire vertelling heeft gekozen --ik geef wel toe dat het verhaal verkeerde wendingen neemt ( nucleaire wapens )--, maar de tijd heeft genomen om Walkers angst en ongerustheid in beeld te brengen. Daarbij weet hij goed actie, spanning en drama te combineren en ze met elkaar te wisselen zodat de film, althans voor mij, nergens echt saai wordt. Spijtig dat door die onnodige wendingen het eigenlijke mysterie een beetje op een zijspoor geraakt...

Geen uitbundige cinematografie, wel een uitstekende belichting die een melancholische sfeer opwekt in de eeuwige lichtstad... Laat het dus duidelijk zijn dat de sfeer 100% goed zit !
De muziek van Morricone kan vaak te nadrukkelijk aanwezig zijn, maar de soundtrack bevat enkele prachtige stukken.

Verder doet Ford het prima, is Seigner niet irritant en het einde haast ontroerend ! Wie een flitsend vuurgevecht verwacht komt er misschien bedrogen uit, maar voor mij was het een mooi 'einde van de miserie'-einde' ( mooi kleurencontrast ook met die rode jurk van z'n vrouw )

3,5*

Ik had ontzettend goede herinneringen aan deze thriller als een van de spannendste films ooit. Maar ik vond hem echt verschrikkelijk tegenvallen bij mijn meest recente kijkbeurt. Een Amerikaanse dokter ( Harrison Ford ) raakt zijn vrouw kwijt in Parijs en voelt zich opgesloten door de taalbarriere en de onbehulpzame autoriteiten. Zijn enige medestander is een aantrekkelijk hoertje c.q. drugsdealer.

Het moet gezegd worden dat de sfeer van Hitchcock en de film noir redelijk benaderd wordt. Dat is dan ook een redelijke verdienste voor Polanski, want de film als geheel voelt wel heel erg dertien-in-een-dozijn aan. Ik vond het soms zelfs een tikkeltje beledigend worden door de flauwe cliches die op een gegeven moment de kop opsteken. Om maar niet te spreken over een vrijwel geheel Amerikaanse soundtrack en in gebroken Engels pratende schurken. Jep, Parijs mag toch niet teveel als buitenland aanvoelen... Het draagt er allemaal aan bij dat ik deze film op een bepaald moment vervelend begon te vinden als uiterst xenofobische bangmakerij. Alleen de relatie tussen de wat stijve arts en het hoertje kon mij wel bekoren door de totaal verschillende werelden van de twee. Maar ook dat had het net iets strakker uitgewerkt kunnen worden.

Emmanuelle Seigner

Prima film van Polanski. Nooit echt spannend, maar constant boeiend. Harrison Ford doet het prima en Seigner is geweldig. Precies de goede rol voor haar. Dansscéne in de club is één van haar hoogtepunten in de film, heerlijk. Prima verhaal, die goed is uitgewerkt. De hele film word gedragen door een somber sfeertje, die goed uitpakt, ook dankzij de prima setting in Parijs. Ook de muziek van Morricone is goed overigens.

Jammer dat het eigenlijk nergens over gaat. Beetje een teleurstelling toen ik kreeg te horen dat het om dat kleine ontstekertje gaat. Maarjah, voor de rest is dit een prima film. Nergers blinkt de film uit, maar Polanski scoort op de meeste punten een voldoende en dat is deze film ook waard.

Nog niet zo heel erg lang geleden heb ik The Ninth Gate gezien; een heel aardige film van Polanski waarin de sfeer echt optimaal werd neergezet. Helaas is dat bij deze Polanski totaal niet het geval. Frantic is niet boeiend en kan nergens langer dan 2 minuten de spanning vasthouden. De film heeft sowieso een vrij lange aanloop nodig maar ook daarna werd ik als kijker nergens door gegrepen. Daarnaast vond ik het einde ook enorm afgeraffeld en vond ik de acteerprestaties ook niet noemenswaardig. Ford kijkt de hele film alsof ie enorm moet poepen en ook de andere acteurs wisten weinig te overtuigen.

Conclusie: een behoorlijk sfeerloos filmpje en daardoor een moeilijke zit = 1,5*.

Interessante film! Spannende thriller die zich tamelijk sloom voorbeweegt. Nou is dat bij deze film erg lekker. Harrisson Ford speelt erg goed! En Goede muziek trouwens!

4*

Prima thriller van Polanski, die zich in een rustig tempo voortbeweegt, maar daarnaast wel erg sfeervol is en heeft met Emmanuelle Seigner een actrice die om verschillende redenen de aandacht wel weet vast te houden van mij als kijker.

Wel is het enigszins jammer da de film niet echt veel spanning bevat, al verveeld de film geen moment en blijft het tot op het laatst interessant hoe het afloopt. Ford is altijd wel goed in dit soort rollen en daarnaast heb ik bedoeld of onbedoeld toch een keer goed moeten lachen toen Ford nogal onhandig op het dak bezig was en later ineens in bed lag.

Het is geen superfilm, maar wel weer een boeiende en goede, die mij prima vermaakt heeft. Ja Polanski weet er altijd wel wat van te maken, dat is voor mij nu wel een zekerheidje.

3,5*

Nogal saai...

Mager verhaaltje over twee koffers en een gegijzelde vrouw.

Harrison Ford vind ik maar 'n slome zak en totaal niet grappig. Emmanuelle deed me ook niks met haar rustige houding steeds.

Dat gedoe op het dak zag er niet uit, ik vond het maar onnodig dat hij z'n schoenen uit trok. Daarna was het wel verassend toen hij zich voordeet als bewoner en toch nog een high-kick kreeg.

Dan draait het uit op een simpele deal: vrouw tegen apparaatje. De manier waarop dat gebeurde was ook nogal stuntelig. Die Arabieren lieten Sondra al gaan terwijl Michelle nog vrij was met dat ding.

Muziek miste ik op sommige plaatsen.


Niet erg boeiend.

Afgelopen nacht gekeken... tja het is toch (nog) vakantie.

Ik moet zeggen dat hij me positief heeft verrast. Spanning loopt lekker op en het verhaal volgt in een lekker tempo. Het is een typische jaren 80 film, waarbij the USA weer eens iets kwijt is in dit geval een onstekingsmechanische voor kruisraketten met kernkoppen. Deze is per ongeluk bij de vrouw van Richard terrecht gekomen, door het meenemen van een verkeerde koffer
Het vrijheidsbeeld aan de Seine deed me wel iets beseffen... Ook al ben ik eens in Parijs geweest, dat beeld heb ik totaal gemist dus moet ik nog een keertje terug

Het is gewoon een goede film. Ondanks het tijdstip (0:20 tot 2:35u) heb ik hem de hele tijd gevolgd met mijn ogen open. Normaliter val ik bij de eerste commercial in slaap. De muziek van Grace Jones wil daar nl ook nogal aan meewerken, maar deze keer past hij perfect in de tijd (jaren 80)

Ik weet niet of dit toendertijd een goede thriller was, tegenwoordig is deze film oersaai. Verschrikkelijke muziek, saaie beelden, saai camerawerk, het duurt en het duurt allemaal....

2 uur van mijn leven verspeeld!

Prima thriller die ook nog eens boeiend en spannend is. Verder kijkt de film zich heerlijk weg en weet je niet wat er gaat gebeuren. Harrison Ford deed het prima en de beelden van Parijs waren fraai. Emmanuelle Seigner was overigens best een schoonheid in deze film.

De film "Unknown" uit 2011 die ik gisteren heb gezien deed me vaak aan deze film denken.

Licht tegenvallende film van Polanski. De film is niet slecht, maar is nergens echt goed, echt spannend of enigszins bijzonder.

Ford speelt bijvoorbeeld niet slecht. Hij komt geloofwaardig over, zowel als nette chirurg als stuntelende angstige antiheld, maar daar blijft het bij. Nergens echte diepe uitwerking. Hij is zojuist z'n vrouw kwijtgeraakt, maar dat zie je niet aan hem af, noch de echte angst of het slaapgebrek. Nee, dan kijk ik liever naar een Al Pacino in Insomnia. Ook de andere rollen zijn niet memorabel. Seigner is verder ook niet heel goed, maar zij is dan weer behoorlijk opwindend als kijkvoer, en dat kan nooit kwaad. Zo'n meisje is zoveel mooier dan een plastic pop als Megan Fox. En de slechterikken in de prent zijn dan weer karikaturen, zonder echt dreigend te zijn.

Het verhaal zelf is degelijk, nergens echt spannend, soms zelfs wat naïef, maar het is nog net te accepteren. De film krijgt echter toch een voldoende. Meestal ziet de film er goedkoop uit, groezelig haast, zoals veel films uit NL in de jaren 70. Vind dat niet heel mooi. Dan ziet het 15 jaar oudere Chinatown er toch even wat gelikter uit. Maar Polanski haalt wel het meeste uit zijn beelden. Mooie kadrering, schaduwen, belichting, en vooral sfeer uit de wat mindere buurten van Parijs. Soms haast kitscherig, met veel goud en glinstering in barretjes en café's, maar het helpt wel in deze film.

Al met al wel vermaakt, dus 2,5*.

Deze van de week opgenomen en zaterdagavond bekeken.

Het was zeker vijftien jaar geleden dat ik deze nog eens zag.

Tja, wat kan een film na al die jaren toch tegenvallen.

Het kwam allemaal erg langzaam op gang, Ford acteert ontzettend sloom, bijna ongeinteresseerd en Seigner -hoewel erg knap en lekker- kan net als alle andere fims waarin ze meedoet, ook bij haar debut absoluut niet acteren.

De film kabbelt maar een beetje door zonder echt spannend te worden.

De enige scene, die me even recht op in de stoel deed zitten was met Ford op een schuin aflopen dak, maar ook dat was meer grappig, dan werkelijk nagelbijtend spannend.

Verder zitten de scenarioschrijvers tegen het einde met het probleem dat Ford niet met en Seigner en zijn vrouw (Buckley) over kan blijven en wordt dit probleem wel erg makkelijk en snel "opgelost".

Duidelijk een tussendoortje van een regisseur, die -gezien zijn staat van dienst- veel beter kan.

Een zes, ofwel drie sterren.

Klunzige Harrison Ford wordt in Parijs na de verdwijning van zijn vrouw op sleeptouw genomen door een jonge, streetwise Seigner. Op zoek naar zijn vrouw biedt Parijs een sfeervol decor voor allerhande klop- en schietpartijen met criminelen en geheime diensten van buiten- en binnenlands allooi gelardeerd met een enkel nachtclub-bezoek voor wat couleur locale.
Aangenaam wegkijkende film met diverse humoristische scenes van een Ford die, niet in zijn natuurlijke habitat, naar hartelust aanblundert en letterlijk en figuurlijk menigmaal zijn hoofd stoot. Niet Polanski’s beste werk (van wat ik gezien heb vind ik alleen al Bitter Moon meer kwaliteit hebben), maar heb wel een zwak voor deze film. Heimelijk genoegen. 3*

Ik denk dat ik ook van spoorzoeken houd, want elke keer als ik deze film weer zie vind ik 'm toch weer spannend. Harrison Ford zet een goede speurneus neer, die niet rust voor hij antwoorden heeft.

Onderweg beleeft hij natuurlijk allerlei avonturen. Leuke klassieker (voor mij) van Polanski.

Herziening.

Niet Polanski's beste en een redelijk ongewone rol voor Ford, die zijn gekidnapte vrouw zoekt. Het eerste uur wordt alles op de goede manier geheimzinnig gehouden en ontdekt Ford slechts met mondjesmaat hoe het in elkaar zit. Eens de waarheid aan het licht komt verzwakt het allemaal. Seigner was irritant. Je hoort eerst dialoog in het frans en daarna wordt het nog eens vertaald naar het engels om zeker te zijn dat het duidelijk is. Ook het plot met de omgewisselde koffers en de ontsteker in het vrijheidsbeeldje vond ik niet bijzonder. De soundtrack kon ook wel beter. Vier keer hetzelfde nummer van Grace Jones vond ik te veel.

Ook ik ben er eentje die gaat afwaarderen wanneer Emmanuelle Seigner in beeld komt. Niet vanwege haar of haar personage, alhoewel het eigenaardig typetje is, maar ook het verhaal neemt vanaf dat moment een wending naar meer omvangrijke zaken. Het past ook niet erg bij de non-glamour die Frantic tot dan toe uitstraalt. Neem alleen al de grauwe wijze waarop Polanski Parijs toont. Veelal gespeend van de pracht en praal die de stad kenmerkt.

Ook de hoofdrol is zo ongeveer het tegenovergestelde van een held. Een onhandige, onzekere en ongeruste man die verbouwereerd en gefrustreerd op zoek gaat. Walker en Michelle zijn nog wel een interessant duo, maar het gaat toch allemaal beduidend stroever dan daarvoor. Wanneer Ford nog maar eens een keer z'n hoofd stoot bekruipt je zo'n gevoel van nu weten we het wel. Hoe meer er duidelijk wordt, hoe minder aansprekend deze Polanski is.

Een uur lang erg goed. Redelijk spannend en de acties van Ford zijn ook volledig geloofwaardig. Lekker sfeertje ook. Daarna wordt het wat onwaarschijnlijker en de intrige wordt niet waargemaakt. Het gedoe met kernwapens was nogal flauw en het geloofwaardige is dan al enige tijd verdwenen, net als het grootste deel van de spanning. Helemaal onvermakelijk wordt het nooit en daardoor is dit toch weer een bovengemiddelde film van Polanski, die geen echt slechte film kan maken. 3,5 sterren.

Geen slechte film maar goed is hij ook niet.

De eerste helft wordt zorgvuldig opgebouwd. Dit is dan ook het sterkste deel van de film. De slecht acterende Franse griet haalt de film onmiddellijk omlaag. Naar het einde toe wordt het allemaal wat standaard en voorspelbaar. Er zitten wat quasi-spannende scènes in (het geklungen op het dak), maar die boet door het gebrek aan logica veel aan kracht in (het is krankzinnig dat hij zoveel lawaai maakt en dat ze badguys dat niet horen).

Desondankds geen straf om naar te kijken. Het is een rustige, sfeervolle film met een redelijke rol van Ford (die ik trouwens geen al te denderende acteur vind). Het is te merken dat er een goede regisseur achter zit, al kan deze de film ook niet boven de middenmoot tillen.

3 sterren

"Mr. Shaap, you're talking about my wife... you must be thinking about yours."

Mijn derde film van Roman Polanski alweer, dit keer een thriller met in de hoofdrol Harrison Ford. Frantic gaat over Richard Walker, een chirurg, die voor een medische conferentie naar Parijs komt met zijn vrouw. In het hotel komen ze er achter dat ze een verkeerde koffer van het vliegveld hebben meegenomen en als Walker een douche neemt is zijn vrouw ineens verdwenen. De politie en de Amerikaanse ambassade zijn niet bepaalt behulpzaam dus gaat Walker zelf op onderzoek uit. Maar hij beheerst de Franse taal nauwelijks...

Ford speelt zoals gewoonlijk een sterke hoofdrol en naast hem vond ik Emmanuelle Seigner (met het Franse accent) het ook wel aardig doen. Betty Buckley, die zijn vrouw speelt, was ook niet slecht. Ook een dikke plus voor Polanski dat er heel veel Franse acteurs meespeelde en dat de Fransozen zelden Engels verstonden, wat veel realistischer is dan je meestal in films ziet.

Het verhaal heeft bijna iets Hitchcock-achtigs. In ieder geval vond ik het een spannende en aangrijpende thriller, die me ook een klein beetje deed denken aan Unknown met Liam Neeson. Helaas is de film 15 minuten korter als Polanski voor ogen had omdat ze niet genoeg tijd hadden de film af te maken, toch vond ik de film niet gehaast aanvoelen. Wel was de nucleaire ontsteker misschien een beetje afgezaagd, of onwaarschijnlijk, maar dat wil ik Polanski best vergeven. Ben wel benieuwt of Walker na afloop geen gedoe heeft gehad met de Amerikaanse overheid...

De soundtrack van Ennio Morricone was fantastisch. Vooral het dramatische hoofdthema, dit is hoe muziek voor een dergelijke thriller zou moeten zijn. Aan het eind helpt de muziek de drama ook enorm. De 80s (club-)muziek die in de film is gebruikt mag er ook zeker wezen.

Ook een uitstekende cinematografie van Polanski, prachtige beelden van Parijs die in plaats van de nogal typische straatjes ook de andere kant laten zien.

Frantic vind ik een ondergewaardeerde film van Polanski, die lang niet alle aandacht krijgt die hij verdiend. Ben het trouwens wel met Harrison Ford's kritiek op de titel eens, de film is helemaal niet zo hectisch en eerder wat traag. De combinatie van sterk plot, goed acteerwerk, goede muziek en goede cinematografie maakt deze film tot een zeer sterke thriller.

Ik sluit me aan in de rij wat betreft de omwenteling in de film. Wanneer Polanski's protégé Seigner ten tonele verschijnt, weet je gelijk hoe het verhaaltechnisch in elkaar zit. Dat het dan allemaal blijkt te gaan om een ontsteker van een nucleaire bom is dan ook te verwaarlozen. Jammer. Het begin, wanneer we een broeierige, grimmige kenschets van Parijs te zien krijgen voorspelt namelijk een film met een stuk gelaagdere intriges. Polanski's onmeetbare talent voor sfeerschepping houdt me nochtans af van een onvoldoende. Geheel toevallig moest ik bij onderstaand moment in de film even wateren en zette ik hem op pauze. Prachtig.

Ford en Seigner

Verder is Harrison Ford's rol pure typecasting, evenals zijn vrouwelijke evenbeeld en zijn tegenpool Seigner. Niets mis mee, maar dat Ford dan nog even een stoeltje omkiepert bij zijn vlucht of dat Seigner tot vervelens toe op haar geld zit drammen en tussentijds ook nog de benen probeert te nemen, is natuurlijk overdaad. 3*

Aardige thriller die wel inkakt op het moment dat de plot duidelijk wordt (en Seigner haar intrede doet). De climax is dan ook teleurstellend.

Ford speelt een voorspelbare maar toch ook goede hoofdrol zoals hij dat uitstekend kan. Met name het begin is sterk; sfeervol en spannend. Uiteindelijk duurt de film dan ook net wat te lang, wat jammer is.

Deze was onlangs op tv en me er eens voor gezet. Jammer genoeg was het niet altijd even boeiend en zelf en af toe wat langdradig, hij mocht gerust een half uur korter geweest zijn.

De cast deed het prima.

Niet echt een meesterwerk, maar ook niet slecht. Leuk om eens gezien te hebben, maar 'k hoef deze niet meer terug te zien.

How do you spell that? With an "S" for shithead!

Ik blijf een rare verhouding hebben met Roman Polanski. Het is en blijft een regisseur met een zekere naam en faam, maar de eerste films die ik van de man keek konden me niet bekoren. Ik had hem eigenlijk bijna compleet afgeschreven toen er toch opeens verbetering in leek te komen. Zijn jaren '60 werk met Cul-de-Sac, Repulsion en Rosemary's Baby ligt me het meest maar ook zijn later werk met Death and the Maiden heeft wel iets. Benieuwd of Frantic zich in die categorie kan toevoegen.

Ja en nee. Frantic is op zich een vermakelijke film, maar een het niveau van bovenstaande titels wordt het nergens. Daarvoor is het plot rond het gestolen Krytron device wat te flauw. Wat zonde is aangezien de film op zich wel sterk start met de mysterieuze verdwijning van Sondra. De spanning wordt mooi opgebouwd, heerlijke scène wanneer Walker in een bar op zoek is naar zijn vrouw (the white woman) en uiteindelijk een hoop cocaïne onder zijn neus geduwd krijgt, en met de komst van Michelle ontstaat er nog wel een ietwat vermakelijk kat-en-muis spel. Het is niet lang daarna echter dat de film wat zijn vaart verliest. Een aantal schimmige en niet zo schimmige partijen komen allemaal op de proppen en aan het einde sterft Michelle. Een keuze van Polanski om aan te tonen dat misdaad (en gierigheid) niet loont? Ik weet het niet, maar het voelt wat geforceerd en overbodig aan.

Goede rol wel voor Harrison Ford. Blijft altijd vreemd om hem in iets anders buiten Star Wars of Indiana Jones te zien (vond zijn bijrolletje in The Age of Adaline ook nog wel goed trouwens) maar de rol van hopeloze Walker gaat hem in ieder geval goed af. Halverwege de film mag Polanski's chouchou ook nog opdraven. Het was de eerste van 4 samenwerkingen (tot nu toe en aangezien ze nog steeds getrouwd zijn verwacht ik ze nog wel eens in een toekomstige film van de regisseur te zien verschijnen) en ze doet dit op zich nog wel vrij redelijk. Goede chemie in ieder geval tussen haar en Ford. Verder weinig interessant volk dat hier meedoet, al is het wel nog even opletten voor een cameo van Polanski zelf als taxichauffeur.

Leuke soundtrack ook nog. Wat oldschool Grace Jones (dat ondertussen echt wel geclassificeerd mag worden als oude muziek) gecombineerd met Ennio Morricone.. Ik kon het wel smaken. Verder is Frantic een leuke film om eens gezien te hebben, maar Polanski heeft beter (en jammer genoeg ook slechter) gemaakt.

3,5*

Frantic

Een oubollig en gedateerd aandoende film. Gelukkig speelt Harrison Ford een uitstekende rol en met zijn spel en charisma weet hij de kijker toch nog een beetje bij de les te houden. Het begin is het beste gedeelte maar het verhaal wordt wel heel langzaam uit de doeken gedaan. Dat zal best realistisch zijn maar in dit geval is het op momenten ook oeraai.

De film lijkt een beetje op Unknown met Liam Neeson maar daar zat wat meer vaart in en de cinematografie was een stuk beter. Ik begrijp alleen niet waarom dit soort films nooit een normaal en logisch einde aan hun films kunnen breien. Unknown had daar last van en ook Frantic wordt steeds onrealistischer. Vooral nadat Seigner haar opwachting maakt. Een teleurstellend tussendoortje voor Ford en Polanski.

Geslaagde thriller met een leuk duo in de hoofdrol, maar wat de film bij mij naar 4* doet klimmen is toch vooral het tijdsbeeld.

Net als andere users hierboven werd ik wat nostalgisch door het Parijs van eind de jaren ‘80 te zien (de Franse francs, de gigantische lichtreclames van elektronicamerken bovenop gebouwen langs de brede Parijse ring die ik als kind voorbij reed op weg naar het zuiden van Frankrijk, dat geweldig nummer van Grace Jones,...)

Enorm genoten!

Een redelijk tot matig mysterie dat niet helemaal op gang lijkt te komen hoewel de film in eerste instantie wel vaart bij het door Polanski gehandhaafde tempo.

In eerste instantie lijkt Polanski je een beetje in slaap te sussen en je mee te nemen in de verbazing van de gewone man, dokter Walker, zelf. Hoe kan dit? Is er iets aan de hand of is het een misverstand? In dat kader begint de film best wel aangenaam en realistisch waarop steeds meer frustratie naar buiten begint te sijpelen. De taalbarrière en 'the miles of red tape' zoals het stroperige gedoe bij de ambassade werken niet mee en maken het geheel nog iets realistischer.

Daarna faalt de film op het iets sneller tot de essentie te komen of uberhaubt een tempoverhoging. Ford blijft redelijk gefrustreerd maar lijkt zich verder niet in het bijzonder op te winden en het tempo blijft aan de lage kant. Kolderiek moment hoe Ford bijna van het dak lazert, Polanski heeft zijn vrouw, Seigner, ook weer gecast en wat is dat ondanks haar matige acteren toch een lekker ding. De muziek is overigens heel aardig van de grootmeester Morricone zelf. Maar daar is dan ook alles wel mee gezegd. Ik meende ooit deze film al eens gezien te hebben maar achteraf kan ik me er weinig van herinneren, hoewel er eigenlijk ook niet zo heel veel de moeite van het herinneren waard is.

Frantic: redelijk op het matige af. Voor deze tijd niet meer de moeite waard.

Het Engelse woord 'frantic' heeft veel betekenissen, die allemaal wel van toepassing zijn op deze film. Met de mooie muziek van Morricone en 'I've seen that face before' van Grace Jones als rode draad. Prima film met een goed plot maar helaas net niet goed genoeg uitgewerkt door Polanski. Ik heb deze film nu voor de derde keer gezien en hij blijft goed; dit is echter zeker geen meesterwerk. De spanning blijft redelijk en het geheel blijft ondanks de speelduur toch boeiend. Het genre 'Mystery' kan ik niet echt plaatsen. Hier had eerder misdaad voor in de plaats mogen staan. Ford vertolkt in ieder geval een prima, en in deze film de beste, rol.

Ik heb Frantic indertijd beslist gezien, maar er was niet heel veel van blijven hangen. Alleen het gedoe met de Eiffeltoren en het dak, zo'n beetje - en een vage herinnering aan dat Seigner er wel spannend uit zag. Bij herziening blijkt dat dan ook wel terecht te zijn, hoewel Seigner nu bepaald minder indruk maakt. Bepaald niet Polanski's beste werk, hoewel het zwakste punt wel het slappe script is. Nouja, in 1988 hadden we nog net het laatste eindje koude oorlog, misschien dat het daarmee wat beter lag.

Aan de andere kant is dit geloof ik wel de eerste in wat ondertussen zo ongeveer een genre op zich geworden is, en Liam Neeson als specialist met wat aanvoelt als tientallen titels volgens precies hetzelfde recept. Dat geeft toch ook wel weer wat aan.