Frantic (1988)

Na lange tijd herzien. Blijf erbij dat het maar een matige thriller blijft. Het is wel vermakelijk en goed gemaakt. En het is leuk dat we in het begin net zo weinig weten als Ford zelf. Maar later wordt het soms ook wat knullig zeker wanneer je later leert dat er drie verschillende geheime diensten bij betrokken zijn, maar de dokter en het hoertje hun eenvoudig het nakijken geven.

Al met al toch nog een 3,5 want het kijkt wel allemaal lekker weg en het sfeertje in Parijs is leuk.

Het Engelse woord 'frantic' heeft veel betekenissen, die allemaal wel van toepassing zijn op deze film. Met de mooie muziek van Morricone en 'I've seen that face before' van Grace Jones als rode draad. Prima film met een goed plot maar helaas net niet goed genoeg uitgewerkt door Polanski. Ik heb deze film nu voor de derde keer gezien en hij blijft goed; dit is echter zeker geen meesterwerk. De spanning blijft redelijk en het geheel blijft ondanks de speelduur toch boeiend. Het genre 'Mystery' kan ik niet echt plaatsen. Hier had eerder misdaad voor in de plaats mogen staan. Ford vertolkt in ieder geval een prima, en in deze film de beste, rol.

Niet weten wie de vrouw ontvoert en waarom vind ik behoorlijk "mystery"

Ik heb Frantic indertijd beslist gezien, maar er was niet heel veel van blijven hangen. Alleen het gedoe met de Eiffeltoren en het dak, zo'n beetje - en een vage herinnering aan dat Seigner er wel spannend uit zag. Bij herziening blijkt dat dan ook wel terecht te zijn, hoewel Seigner nu bepaald minder indruk maakt. Bepaald niet Polanski's beste werk, hoewel het zwakste punt wel het slappe script is. Nouja, in 1988 hadden we nog net het laatste eindje koude oorlog, misschien dat het daarmee wat beter lag.

Aan de andere kant is dit geloof ik wel de eerste in wat ondertussen zo ongeveer een genre op zich geworden is, en Liam Neeson als specialist met wat aanvoelt als tientallen titels volgens precies hetzelfde recept. Dat geeft toch ook wel weer wat aan.

Het zijn allemaal klonen van North by Northwest.

Mwah, ja, misschien. Hoewel ik daar ook wel een hoop verschillen in denk te zien, als ik me die nog een beetje herinner (en dat is niet best eerlijk gezegd, ik heb het eigenlijk niet zo met Hitchcock). Ik zal 'm eens opzoeken.

Niet echt de meest ingenieuze Polanski die ik al zag. Vond het bij momenten een vrij rommelig plot en niet zo duidelijk waar de politie nu wel of niet mee bezig was, laat staan dat ik dat wel wist van de ontvoerders. Harrison Ford moet het dan zelf maar uitzoeken en zijn belangrijkste aanzetten krijgt hij dan nog van de hotelreceptie. Ik vond ook Ford zelf nauwelijks geweldig in zijn rol zitten.

Al bij al spannend en onderhoudend genoeg om geboeid te blijven kijken, maar om het nu allemaal geweldig te vinden, dat zeker niet. Ook niet echt om nog eens op de lijst van "te herzien" te zetten.

De scène op het dak vond ik nog het leukst. Het einde daarentegen komt wat stuntelig over daar aan de Seine. Matige prent met een aantal laagtes. Niet superslecht, maar best vermakelijk, al was het maar voor Ford zelf.

getriggerd door "i've seen that face before" op de radio nog eens Frantic gezien. de film moet het niet hebben van zijn originaliteit of acteerprestaties, wel van de sfeer.

Zeer matig.

Harrison Ford beweegt zich als vanouds houterig door een mysterieus plot, op zoek naar de waarheid. Het is wel eens de opzet van meerdere van z'n films. Frantic begint goed - traag, beheerst en sfeervol. Al snel verzandt de film in een gezapig tempo. Ford begeestert absoluut niet en andere rolletjes met op papier meer schwung, zoals dat van Emmanuelle Seigner, komen net niet genoeg uit de verf. De soundtrack is soms goed, dan weer bizar. Roman Polanski blijft zo een erg wisselvallige regisseur voor mij. Z'n naam en faam matchen, voor mij althans, voorlopig niet met de kwaliteit van z'n films. Benieuwd of dat ooit nog gaat veranderen.

2

Ik ben al tientallen keren in Parijs geweest, en telkens voelt het een beetje zoals Franctic. De tremelo tango van Grace Jones weerklinkt er in de duistere alkoven van de nacht. Van de unheimliche rit van de luchthaven tot de misprijzende hoffelijkheid van de hotelbedienden tot de afdaling in de hel van de Bains Douches: Polanski begrijpt als geen ander welke kwalijke lokroep deze stad uitoefent op de verveelde toerist.

Goed uitgewerkt verhaal, wat ontbreekt aan spanning wordt gecompenseerd door de beklemmende situatie waar Ford al snel in terecht komt. Ford speelt heel goed, Seigner is een fijne medespeelster die als kruimelcrimineel een mooi contrast mag vormen met de upper class chirurg. Genoeg Parijse sfeer ook, met een lekkere chaos.

Er zit wel een typisch cliche in: nachtclubs die hun eigen doosjes met lucifers gebruiken en crimineeltjes met de onhebbelijke gewoonte om deze achter te laten in hun bagage, zelfs als ze niet lijken te roken...

Maar allez! Met Polanski zit je altijd wel goed. Seigner moet hem bevallen zijn want in het wrange maar sterke Bitter Moon mocht ze opnieuw spelen.

Prima te doen mystery/waar is mijn vrouw gebleven film. Met een cast die goed speelt met name Harrison Ford en Emmanuelle Seigner. Het verhaal is onderhoudend en de actie is dat ook, zeker een kijkbeurt waardig als je hem ergens kan zien.