The Imitation Game (2014)

Toen we gisterenavond in de bios aankwamen belandden we per ongeluk in de verkeerde zaal. We dachten dat er nog maar één film draaide (Wolff City, vrij kleine bios) dus hadden gewoon gezegd dat we een kaartje wilden. Wij die zaal in en begint daar opeens na een aantal voorstukjes Birdman te draaien. We zaten blijkbaar bij de sneak preview, hahaha. Gelijk maar de zaal verlaten en bij de verkoper het kaartje omgewisseld voor de juiste. En gelukkig dat we dat hebben gedaan.

The Imitation Game is zo'n film waarvan je zegt dat het een verhaal heeft wat geweldig in elkaar zit. Alleen laat dit verhaal nou nog echt gebeurd zijn ook. Dat maakt het voor mij indrukwekkender. Als maker moet je dan nog maar wel even de boel goed verfilmen en dat is hier zeker het geval. Door de spelen met de verschillende tijden (jeugd, de oorlog en na de oorlog) vallen alle stukjes een beetje op zijn plaats. Het is allemaal mooi in beeld gebracht en Cumberbatch is goed. Hij lijkt ook wel op zijn rol in Sherlock en daar vind ik hem ook geweldig, dus ik was erg tevreden. Sommige stukken dialoog, voornamelijk met Knightley, zijn vrij vermakelijk en ik heb er eigenlijk echt heel weinig op aan te merken. Een klein puntje wat me opviel was het verschil tussen de jonge en de oude Alan. Op die school is hij echt heel erg veel autistischer dan later in zijn leven. Nu is hij wel volwassener geworden, maar ik vond het een vrij groot verschil. Al met al zeer positief en ik raad iedereen deze film aan. 4.5*

Mooie biopic over een tragisch leven en zeker de jaren na de oorlog. Een film waarin geweldig word geacteerd door vrijwel de gehele cast en die een goede balans heeft tussen zijn flashbacks en het heden (in de film).

Cumberbatch speelt erg overtuigend, alhoewel de film misschien toch vrij aan de langdradige en uiteindelijk saaie kant werd een mooie 3.5*.

Er komen geen homoscenes in voor, wat door sommige recensenten als een zwakte wordt gezien. Maar ik vond het bij nader inzien niet nodig. Hoewel die man gepakt is vanwege zijn homoseksualiteit, had hij geen serieuze relaties. Ik denk daarom dat het weinig had toegevoegd om wat gefriemel in steegjes te laten zien. De film is vooral gericht op de man zijn totale obsessie met zijn machine en zijn onvemogen om met mensen te communiceren. Als je er dan te veel andere zaken bij haalt, zwak je dat juist af m.i.

Prachtige film! Films met als uitgangspunt de genialiteit van iemands hersenen en bijna het bovenmenselijke kunnen, vind ik altijd ontzettend interessant. Niet dat ik nu de vergelijking ga trekken met de films 21 (2008) en A Beautiful Mind (2001), maar heeft iemand nog meer aanraders met als uitgangspunt de genialiteit van het menselijk brein? Beslist niet te verwarren met science fiction films. Daar houd ik helemaal niet van.

Ik zal je Limitless en Lucy besparen in dat geval. Met plezier zelfs. Mijn goede daad van de dag.

Er is deze lijst, vind ik persoonlijk niet zo geweldig door een hoop crappy titels, maar er zitten genoeg films tussen die je zeker de moeite waard zal vinden. Kritisch en selectief kijken dus. Deze top tien is iets bondiger, net als deze. Je ziet dat een hoop titels terugkomen.

Verder vond ik deze Wiki-lijst met films over wiskundigen. Wederom zelf kritisch kijken.

Persoonlijk heb ik Good Will Hunting en A Beautiful toch nog steeds bovenaan staan. Maar zo'n klein persoonlijk filmpje als Little Man Tate, die Foster zelf regisseerde, werpt toch een heel andere kijk op het genre door de protagonist een kind te laten zijn. Heb hem al tien jaar niet gezien, dus weet niet in hoeverre die overeind is gebleven. Anyway, hoop dat er wat moois voor je bijzit!

Uitsluitend omdat het onderwerp mij boeide, heb ik mij, met samengeknepen billen, aan deze film gewaagd. Ik was nml. geen fan van Benedict Cumberbatch. Zijn kop stond me gewoon niet aan maar ik wilde eens flexibel doen. Lang verhaal kort....geen minuut spijt gehad en mijn mening betreft Benedict 100% moeten bijstellen. Wat mij betreft een Oscarwinnaar. Zowel film als beste acteur!

Een onderhoudende film. De oorglogsbeelden die recht uit een computerspel leken te komen, konden perfect weggelaten worden. Liever geen CGI dan slechte CGI.

Op basis van The Imitation Game zou ik durven zeggen dat we in Morten Tyldum een nieuwe Ron Howard hebben gevonden. Zijn regie is ongeveer even vindingrijk, wat wil zeggen dat er werkelijk niet één verrassende keuze gemaakt wordt en dat het regisseurshandboek waarschijnlijk voor ieder shot geraadpleegd is. Je kunt deze film er makkelijk van beschuldigen typisch te zijn voor de Oscars, maar zelfs die nomineren niet vaak zoiets identiteitsloos als dit voor Beste Regie. Hier wel.

Stiekem hoopte ik tegen beter weten in op een nieuwe Tinker Tailor Soldier Spy. Het zijn immers beiden Britse spionagefilms, waar ook verborgen elementen in het leven van de spionnen een belangrijke bijrol spelen (homoseksualiteit komt in zekere zin op dezelfde manier terug bij beiden). Daarbij zijn de allebei geregisseerd door een Zweed en bevatten ze rollen voor Benedict Cumberbatch en Mark Strong. Tinker Tailor was toendertijd de eerste films waarin Cumberbatch me opviel en die is toen een van mijn favoriete acteurs van het moment geworden. In feite is Cumberbatch hier het enige wat de film overstijgt en de enige Oscarnominatie die ik kan plaatsen. Hij heeft dit misschien vaker gedaan, maar hij weet wel echt iets menselijks te maken van zo'n afstandelijke rol.

Voor de rest mist dit alles wat Tinker Tailor zo speciaal maakte: filmische middelen die ingezet worden om visueel het thema te versterken, sfeer, subtiliteit en onderhuidse spanning. Alles hier is te dik aangezet. Ik had vooral een hekel aan de ondervragingsscènes van de sceptische agent in de jaren '50. De nogal expliciete dialogen daar maken van Turing ineens een extreem zelfbewuste man die de ethische kwesties eens luid en duidelijk op tafel gooit. De link tussen de mysteries van Enigma en de geheimen die mensen zelfs met zich meedragen is sterk, maar vereist wat mij betreft ook een gevoel van mysterie in zichzelf. De scènes met de agent zijn haast cartoonesk en nogal flauw.

Nog een extra stoorpuntje was de muziek van Desplat. Niet dat die op zichzelf slecht was; Desplat weet hoe hij moet componeren. Echter, het past nogal eens slecht bij wat er te zien is. Op een bepaald moment krijgen we bijvoorbeeld een overzicht van de bombardementen op Engeland door de nazi's. We zien mensen schuilen en lijden (al blijft het enorm bloedeloos allemaal). En wat voor 'n type muziek klinkt daar? Een soort magische melodie, van het type dat de eerdere Harry Potter-films nogal eens hadden toen de kinderen de toverschool gingen verkennen. Wie verzint het om zoiets hier achter te plaatsen. Ik vond de muziek over de gehele lijn wat te grotesk voor een film over een stel mannen die in een donker kamertje een computer bouwen.

Ach, het is verder ook weer niet vervelend om te kijken. Er is ook gewoon bevredigend om dat groepje in de weer te zien en de code te zien kraken. Daarbij is het uit zichzelf een boeiend verhaal. Echter, de zijlijnen zijn te beperkt uitgewerkt, zowel de scènes voor als na de oorlog en het is filmisch te voorspelbaar. Hier zat een betere film in.

2,5*

I know it's not ordinary. But who ever loved ordinary?

Het is weer volop Oscarseizoen en dan kun je niet om films heen die op één of andere manier een aantal nominaties in de wacht hebben gesleept. Blijkbaar is dat dan altijd wereldnieuws en staan alle kranten er mee vol. Heel dat Oscar gebeuren kan me eerlijk gezegd gestolen worden, maar het was deze keer wel handig omdat daarmee The Imitation Game terug onder mijn aandacht werd gebracht. Een film die voor 8 Oscars is genomineerd en een grote kanshebber is op het verzilveren van een aantal van die beeldjes.

En als het aan mij ligt dan mogen regisseur Morten Tyldum en de zijn gerust met een paar van die naakte, gouden mannetjes naar huis gaan. The Imitation Game is een klassieke film in het genre. Een biopic zoals we ze al vaak hebben gezien (die bovendien hetzelfde stramien volgt met wat flashbacks naar de jeugd van persoon X), maar er is iets beklijvend aan de film. Is het misschien mijn bewondering voor Turing zelf die wat doorsijpelt in mijn score? Ik weet het niet, maar het mag gezegd worden dat Tyldum gewoon een erg geslaagde film aflevert waar weinig op is aan te merken. Al moet ik toegeven dat het gebrek aan een duidelijke uitleg hoe de machine nu juist werkt (zal te moeilijk zijn bevonden voor het publiek veronderstel ik?) wel een tikkeltje stoort. Ook niet elk aspect van Turing komt even nadrukkelijk aan bod, je hebt ongetwijfeld een tweede of misschien zelfs derde film nodig om Turing te doorgronden, maar het Enigma gebeuren is boeiend genoeg. Vanwege de focus op historische feiten is er weinig ruimte voor verrassingen en ook qua aandikken blijft de film met zijn beide voeten op de grond. De I'm Spartacus scène waar Turing's team het voor elkander opneemt tegen Denniston daarbuiten gelaten. En die pancartes ook natuurlijk, zal blij zijn als ze daar eens mee ophouden.

Nooit zo'n fan geweest van Keira Knightley, maar haar recentelijke bezoekjes aan de Graham Norton Show konden me wel bekoren. Als Joan Clark zet ze die aandoenlijkheid nog wat verder in de verf en Knightley weet zich perfect staande te houden in Hut 8 die gevuld is met testosteron. De hoofdrol is weggelegd voor Benedict Cumberbatch die, weliswaar met eenzelfde kunstje als hij in Sherlock doet, ook weet te overtuigen. Een Cumberbitch ben ik nog niet, maar ik begin er te geraken. Fijn ook om Matthew Goode nog eens te zien. Schitterend in Stoker en hoewel hij hier het moet afleggen tegen Cumberbatch weet ook hij zich recht te houden. Sowieso weinig op deze cast aan te merken met nog een speciale vermelding voor Alex Lawther die de jonge Alan Turing speelt.

Zoals vaker tegenwoordig is dit geen totaalbeeld van een persoon, maar hier is dat ook niet nodig. Je kan het storend vinden dat er niet meer aandacht is geschonken aan zijn homoseksualiteit of de chemische castratie, maar de focus op Enigma houdt de film strak. Het is een mooie tijd voor liefhebbers van de wetenschap in de cinema. Binnenkort The Theory of Everything maar eens bekijken.

4*

Erg boeiend onderwerp, maar de uitwerking had wat intenser gemogen. Benedict Cumberbatch zet een hele goede rol neer, daar ligt het niet aan. Maar ik krijg tijdens het kijken van de film nauwelijks het gevoel dat zijn werk de geschiedenis kon veranderen of heeft veranderd. En dat heeft het toch wel gedaan. In plaats van meer de focus op de enigma zelf te leggen wordt er vooral dieper ingegaan op zijn karakter en privéleven, maar te weinig op zijn machine en wat er mee gedaan zou kunnen worden. Daardoor levert het een wat droge film op, ondanks dat ik Keira Knightley wel graag in beeld zie. De film laat me tot het einde toe het gevoel houden dat het meer had kunnen vertellen dan dat het heeft gedaan.

3*

Sometimes it's the people who no one imagines anything of who do the things that no one can ever imagine.

Prachtige film die een mooie weergave geeft van het lastige leven van een zwaar autistische en homoseksuele wiskunde hoogleraar, tijdens en vlak na de oorlog. Alhoewel het verhaal misschien volgens vele wat diepgang miste, snap ik wel dat het onderwerp dit moeilijk maakte. Een bijna niet te bevatten technische uitvinding die gelukkig op deze manier toegankelijk en begrijpelijk was voor al het publiek. Aanrader.

4*

Erg indrukwekkend, we waren er stil van. De film zit goed in elkaar en het acteerwerk is uitstekend.

ben het met je eens. Einde en impact kwam te erg uit het niets.

Verwacht geen gewelddadige oorlogsfilm. Een vertelling hoe in Engeland de enigma werd gekraakt door een homoseksueel. Die aan het laatste onderdoor gaat in het conservatieve Engeland Prima film.

Geweldige film. Cumberbatch fantastisch. Raakte mij persoonlijk enorm. Vreselijk wrang dat dit zo lang verdoezeld is.

Steengoed.

The Imitation Game is een erg mooie film die op subtiele, bijna onderhuidse wijze laat zien hoe een wat autistische man als Turing tegen de wereld vecht en ten onder gaat waardoor de film vooral ontroert. Sowieso is het onderwerp van de film natuurlijk onweerstaanbaar: het genie dat de Enigma-code kraakte maar de code van de menselijke interactie niet wist te kraken...

Mooie biopic over de wiskundige Alan Turing die mee het enigmaraadsel oploste. Cumberbatch acteert voortreffelijk (Oscarwaardig wat mij betreft) en de 2 uur zijn om voordat je het weet. Het was een aangename film, maar niet één die ik me zal blijven herinneren vermoed ik, daarvoor was het niet opvallend genoeg en iets te standaard.

Persoonlijk vond ik enkel de flashback naar de oorlogstijd de moeite, de flashback naar de kindertijd deed me weinig en het heden was niet goed uitgewerkt. Ik had graag wat verder ingegaan op zijn veroordeling en zijn zelfdoding, terwijl dat nu een beetje uitgewerkt was als faits divers. Daarnaast miste ik ook iets rond de verhaallijn van Christopher. Ik dacht dat er nog iets ging volgen nadat de rector meldde dat hij gestorven was, maar dat was dus niet.

Concluderend geeft deze film me zowat het zelfde gevoel dan The King's Speech: Mooi uitgewerkt, maar te weinig memorabel.

Bij zowel Mr. Turner als The Theory of Everything gaf ik al de omschrijving 'Brits' mee, wat zoiets inhoudt dat de film zeer degelijk is (dus altijd wel een voldoende) maar eigenlijk ook een eigen smoel mist, kraak noch smaak heeft en dus nooit overdonderde cinema kan zijn. Zo ook deze dus.

Ook nu is de prent knap gemaakt, met mooie sets, goede kostuums en kapsels, behoorlijk acteerwerk - zowelvan Cumberbatch die zijn tics geloofwaardig brengt, Knightley die een frisse verschijning neerzet en de jonge Turner die knal Cumberbatch weet na te doen-, een uitstekende snedige montage (terechte nominatie) waardoor het tempo heel behoorlijk is en alle stukjes komen netjes langs, zelfs zodanig dat alles net lang genoeg duurt. Ook de humor is heel behoorlijk.

Maar verder ziet de film er zo oerdegelijk en ook gewoon saai uit, is de soundtrack ongeïnspireerd (zoals zo vaak bij Desplat) en soms zelf irritant, gaat het acteerwerk nooit heel diepgravend en komt de film niet hard genoeg binnen. Alles komt wel langs, maar vaak terzijde en nog vaker gaat men snel over tot een volgend onderwerp. En zeker het laatste deel, als eenmaal de Enigma is gekraakt , komt er vrij bekaaid vanaf. In wezen zit voor de film hier net de meeste potentie, met de keuzes tussen leven en dood, maar dat is allemaal snel afgeraffeld. Ja, die éne knul heeft net een broer op dat schip zitten dat zal worden aangevallen. Ik vond het sowieso niet geloofwaardig, maar dat er vrij snel wordt weggecut vond ik nog het meest zonde. 3,0*

Een goede film, maar volgens mij hadden andere films eerder recht op een nominatie beste film, en ik snap al helemaal niet waarom Keira Knightley een oscarnominatie kreeg voor haar rol, want als er nu 1 ding niet goed is uitgewerkt is, is het haar rol in heel het enigma verhaal. Turing wil ze er zo graag bij maar eens hij ze dan heeft zien we niet veel meer van haar. Voor de rest is het wel een meeslepende film met Cumberbatch in goede vorm, al is dit een beetje een mix van Sherlock en Tietjens uit Parade's End qua personage.

Heb hem afgelopen weekend in de bios gezien en moet zeggen dat ie zeker boeit. Maar ik vind hem hier wel erg overgewaardeerd. Op IMDb een dikke 8 en hier een 7,5. Persoonlijk zou ik een 6,5 geven, maar dat kan niet dus neig ik toch iets meer naar 3 sterren (een 6)....

Sterke film toch wel. We zien eens een andere kant van de oorlog die toch wel interessant is. Ondanks de traagte van de film boeit hij gans de film door.Cumberbatch zet een zeer sterke rol neer. Aanrader toch wel.

Turing papers that cracked Nazi code were used as draught excluders

Blijkbaar al wel wat verouderd nieuws (papieren zijn al gevonden in 2013), maar nu dus gerestaureerd en ze zullen over een maand tentoongesteld worden.

Goeie film. Goed acteerwerk en verveelde niet, waar ik wel bang voor was in eerste instantie. 3,5*

Film over een van de grondleggers van de computer. Beetje traag, maar de film boeit. 3.5

Zeer boeiende film! Indrukwekkend en bij vlagen prachtig!

Ik word niet snel enthousiast van een film, maar dit was er weer eentje!

Sublieme film, absoluut één van de beste van 2014. Benedict Cumberbatch is voortreffelijk in de hoofdrol als de autistische wiskundige Alan Turing, die in de tweede wereldoorlog wordt ingeschakeld om de duitse Enigma-codes te breken. De cast om hem heen is tevens eersteklas. Een prachtig subtiel en niet zelden ontroerend script, meesterlijk geregisseerd door Morten Tyldum, die eerder verantwoordelijk was voor het eveneens erg sterke Headhunters.

Goed verhaal en goed vertaald naar het witte doek!

Lang niet slecht, maar ook: lang niet uitzonderlijk. Qua opbouw, historische sfeerschepping en beeldtaal zeer traditioneel. Op het morele plan wel bovengemiddeld: eerst de spannende zoektocht naar de sleutel voor Enigma, vervolgens de vraag hoe die code moet worden aangewend en tenslotte een veroordeling van homofobie, waardoor 'The Imitation Game' op het nippertje nog zijn geschiedkundige context overstijgt en een universeel pleidooi voor verdraagzaamheid voert.
Klinkt schitterend? Dan heb ik iets overdreven bij elkaar gepend. Maar een onderhoudende en tot op zekere hoogte meeslepende tot zelfs ontroerende film is dit wel degelijk.
3,25*

Goede film, maar niet echt indrukwekkend. Daarvoor vond ik het toch teveel formulewerk en kwamen de personages voor mij onvoldoende tot leven (Cumberbatch kende ik niet maar vond ik hier vooral een acteur die iemand met een gedragsstoornis 'imiteerde', en Knightley's rol was leuk maar niet echt geloofwaardig). Het sterkste deel vond ik de vaststelling dat het oplossen van de code slechts een deel van het probleem was, en het gebruik ervan vervolgens minstens zo moeilijk - iets waar ik tot dat punt in de film ook niet bij stil had gestaan. Het onbekende verhaal van een onbegrepen man met een belangrijke rol in de gebeurtenissen van WO II deed me wel denken aan The King's Speech, waarbij ik die laatste in mijn herinnering toch iets beter vond. The Imitation Game doet vrijwel niets fout, maar er was ook niets dat me echt de film introk. 3*

Het is alweer een tijdje geleden dat ik The Imitation Game in de bioscoop gezien heb, maar ik kom er nu pas echt goed aan toe om een mening te plaatsen. Mijn verwachtingen? Ik had ze niet. Ik ben hier heel neutraal, zonder het kijken van een trailer of het lezen van het plot heen gegaan. Het enige dat ik op de een of andere manier had opgevangen, was dat het verhaal zich tijdens de Tweede Wereldoorlog zou afspelen.

Ik hou van films omtrent deze periode. Een afgrijselijke tijd, maar wel heel interessant. Daar waar ik films over onderwerpen als de Holocaust en de concentratiekampen, D-day en het verzet al meermaals heb zien worden aangehaald, had ik over Enigma en Alan Turing nog nooit iets gezien (en ook nog nooit eerder van gehoord). Van mijn mag deze man opgenomen worden in de Geschiedenisboeken voor scholen, want ik vind de belevingen die we te zien krijgen in deze film toch niet niks. Het verhaal had mijn interesse eigenlijk vrij snel te pakken.

Alan Turing is een interessant figuur. Benedict Cumberbatch weet op bijzonder natuurlijke wijze gestalte te geven aan deze figuur. Je staat er nooit bij stil dat je naar een acteur zit te kijken. Ook Keira Knightley is goed op haar plaats hier. Eén van de betere rollen die ik van haar gezien heb. Het overige deel van de cast presteerde duidelijk op niveau, maar het zijn vooral eerdergenoemde personen die opvallen en uitblinken. Lijkt me dat Cumberbatch met deze rol de nodige prijzen gaat binnen slepen. Hij is niet alleen op dreef in deze film, maar ook in zijn vak. Hij is een indrukwekkend cv aan het opbouwen.

Het verhaal is van zichzelf al interessant, maar Morten Tyldum weet het ook heel goed naar het scherm te vertolken. Het hele gebeuren rondom het kraken van de Enigma-codes en Alan die koste wat het kost zijn plan zal laten werken, terwijl de klok doortikt, vond ik imponerend en ik was benieuwd naar de uitkomst. Op het moment dat zijn plan eindelijk slaagt en de groep een mate van blijdschap en opluchting ervaart, betrapte ik mezelf op een grijns. Dit is een teken dat ik meeleefde met de personages en dat de uitwerking hiervan goed gelukt is. Het relatief korte gedeelte dat zich na de oorlog afspeelt en zich vooral bezighoudt met de persoonlijkheid van Turing werd ook goed overgebracht. De tragische afloop van zijn leven kwam wel bij me binnen.

Toegegeven, qua camerawerk wordt er hier redelijk volgens het boekje gewerkt. Er zitten niet veel bijzonder opvallende shots in, maar bij een dergelijke dramafilm, die er vooral op gericht is een verhaal te vertellen, is dat naar mijn mening niet zo'n probleem. Wat ik wel goed vonden waren enkele beelden uit de oorspronkelijke oorlog tussendoor. Het zorgt ervoor dat je de film zelf wat beter in de tijd kan plaatsen, want het technische gedeelte (de manier waarop de codes gekraakt moeten worden) oogt soms wat modern. De beelden zorgen tevens voor het aanwakkeren van de eerder aangehaalde, voelbare tijdsdruk waar Turing mee te maken heeft. Het zal best dat de film zoveel mogelijk Oscars wil binnen halen met Cumberbatch in een opvallende hoofdrol en een verhaal dat gebaseerd is op waargebeurde feiten, maar ik beoordeel vooral hoe de film op mijzelf overkomt. Het verhaal vond ik erg aangrijpend, was boeiend van begin tot eind en de regisseur krijgt mijn sympathie en dank voor het onder de aandacht brengen van deze gebeurtenissen.

4*