The Imitation Game (2014)

toch mijn waardering verhoogt,overtuigt dat hij met zijn inzicht de oorlog heeft verkort en toch dat velen hem veroordeelt hebben op andere opzichten.

ben ook een beetje gek?beetje?

Goede film over het tragische en briljante leven van Alan Turing. Combinatie van spannend code-kraken en (het niet kunnen omgaan met) emotie. Tekst aan het einde vind ik jammer: met nog een paar minuten was het hele leven in beeld gebracht. Overigens is de conclusie zelfmoord vaker in twijfel getrokken - maar dat is voor de film niet van belang.

Eindelijk ook gezien, deze must-see (voor mij dan in ieder geval). Indrukwekkende laatste scene tussen Knightley en Cumberbatch. Wat is die man een geweldige acteur.

4*, recensie volgt hieronder

Mooie film, die het voor mij net aflegt tegen de vergelijkbare 'Theory of Everything'. Ook the Imitation Game wordt bijna volledig gedragen door één persoon. Cumberbach is fenomenaal, minstens zo goed als Redmayne. Misschien was de rol van laatstgenoemde net iets heftiger. De film behandelt een zeer interessante, waargebeurde plotlijn (nuja, gedeeltelijk dan, met de details is gerommeld) en doet dat op boeiende wijze. De muziek van Desplat is prima, het acteerwerk is uitstekend. Alleen Knightley vond ik niet zo heel sterk. Het verhaal van Turing is heftig en komt af en toe iets aangedikt over (weet nog niet genoeg van de man om daar een echt waardeoordeel over te vellen). Cumberbach maakt eigenlijk alles goed met een Oscarwaardige acteerprestatie, die toch vooral maakte dat ik de hele speelduur op het puntje van mijn stoel zat.

De film zelf vond ik sterk, maar hij had denk ik beter gekund. De oorlog zélf kwam niet echt goed over (door het gebruik van louter zwartwit-beelden), het einde was wat abrupt. Ook de tijdswisselingen vond ik af en toe wat rommelig. Echt storend werden deze zaken echter nooit; het positieve beeld blijft na het zien van deze film fier overeind staan.

4*, ruim.

Meesterwerkje.. en je wordt meegezogen in de film dat kom je mischien tegen bij 1 op de 10 films

Briljante acteerprestatie van Cumberbatch, ontroerend sterk! Prachtig verhaal over stille helden waar ons leven zo vaak op draait, zij die in de schaduw de wereld verbeteren.

Leek een saai gegeven, maar vooral Cumberbatch maakt er een thriller van!

Goede film. De link met The Theory of Everything is snel gemaakt, beide films gaan over een bekende en invloedrijke persoon, maar deze vind ik met afstand de betere van de twee, juist omdat deze inhoudelijk wat dieper graaft en niet in het liefdesleven van de hoofdrolspeler blijft hangen. In The Theory of Everything kom je niet te weten wat Hawking nou precies bereikt heeft, terwijl deze film dat over Turing wel laat zien.

De film kent voldoende spanning en details, van Enigma had ik (zoals iedereen vermoed ik) wel gehoord maar ik had geen idee dat men zo tewerk ging. Filmisch is het dik in orde, acteerprestaties, cinematografie, sfeer, enz. is prima in orde. Alleen de flashbacks liepen niet altijd even lekker.

Cumberbatch vond ik sterk spelen, hij zet een autistische Turing neer die niet zichzelf mag zijn, zijn eigen gevoelens en emoties moet verdringen, een enorm verantwoordelijkheidsgevoel heeft en de meest onmenselijke beslissingen en geheimen met zich mee moet dragen. Zijn tragische afloop in het echte leven waar hij totaal geen hulp kreeg vind ik niet gek. In die zin vond ik zijn rol een stuk moeilijker dan die van Redmayne (Hawking in The Theory of Everything) die het vooral van zijn looks moest hebben.

Soms wordt zijn personage wel erg dik aangezet, maar dat lijkt me meer een gebrek van de producers. Ik kan anders niet begrijpen waarom men de film soms zo ontzettend fout arrogant brengt, het moge duidelijk zijn dat Turing niet het type was die zijn ego streelt, anders was hij met zijn successen in de media gaan pronken en was dit project nooit gelukt. Het meest foute was toch het zinnetje "Was I god? No, because god didn't win the war. We did", een typisch moment om een teiltje bij de hand te houden. Ondanks die enkele foute momenten heeft de regie toch een degelijk product af weten te leveren. 4*

Was voor mij een film die 2 kanten uit kon. Geniaal of doodsaai. Het werd geniaal. Zit fantastisch in elkaar. De psyche in de karakters is erg fraai, inclusief de sfeer in de hele film. Acteerwerk is ronduit top. Aanrader. Ook weer eens even heel wat anders.

Geweldige film. Sfeer, entourage, acteerprestaties....ik heb me geen minuut verveeld.

4,5*

Een goede film, inderdaad prima geacteerd!

Het verhaal leent zich prima voor een vermakelijke, zelfs spannende film. Dat komt tot op bepaalde hoogte ook wel uit de verf, toch had er wat meer in gezeten. Turing z'n karakter en relatie met zijn collega's en vriendin is niet echt overtuigend uitgewerkt. Het belang van hetgeen hij mee bezig is wordt pas echt goed duidelijk als de film is afgelopen. Dat was in het echt ook zo, maar voor de insiders natuurlijk niet. Hier had wat meer mee gedaan kunnen worden.

Prachtige film , echte Britse kwaliteit!!!

Boeiend portret van het leven van Alan Turing. Kennelijk zitten er wel aardig wat afwijkingen in ten opzichte van het echte levensverhaal van Turing, maar storend is dat verder niet. Benedict Cumberbatch zet hier een uitstekende acteerprestatie neer. Ook Keira Knightley is goed gecast, maar had nog iets meer aan bod mogen komen.

Hoe weet je nu dat dat niet stordend is? Ik krijg niet de indruk dat je weet waar de film wel of niet de waarheid volgt?

Heb de film eerst gekeken, dat is goed bevallen. Daarna op Wikipedia gelezen waar het al dan niet afwijkt van het werkelijke levensverhaal van Turing. Dus inderdaad pas achteraf beoordeeld wat dat betreft.

Deze film heb ik nu pas gezien vanwege een aantal grote vooroordelen die ik koesterde op basis van recensies en andermans meningen, en helaas zijn ze helemaal uitgekomen. Een collega die logicus is, had me ook al gewaarschuwd: ga dit niet thuis kijken, dit is een film die je nu eenmaal afgevinkt moet hebben, maar die ook dusdanig slecht is dat je er niet een avond voor een grote tv mee wilt verspillen. Hij zal binnenkort wel in elk vliegtuig te zien zijn, dus prima om de verveling van een vliegreis te verdrijven. Nu was mijn reis naar Japan voor een conferentie over logica in computerwetenschappen (!) al gepland, dus ik ben blij met dit advies.

Zoals verwacht audiovisueel geen zak aan. Vanwege het ongeveer gelijktijdig uitkomen met die andere film over een wetenschapper met de nodige persoonlijke problemen, The Theory of Everything, is het vergelijk ongemijdelijk; en waar in de laatst genoemde film visueel flink wordt uitgepakt, ook om de ideeën van Hawking enigszins vorm te geven, gebeurt er hier echt nauwelijks iets.

De grootste pijn zit hem echter in hoe Turing wordt neergezet. Ik vind het niet erg als aan de werkelijkheid geweld wordt gedaan zolang het maar een goede film oplevert. Mozart schijnt echt niet zo vulgair geweest te zijn als wordt gesuggereerd in Amadeus, maar de film wordt er wel een stuk leuker op. Ik snap de keuzes in The Imitation Game wel degelijk; het draait hier onder andere om de vraag of computers het denken van mensen kunnen imiteren (zoals ook één van de personages het formuleert), en dan is het natuurlijk "leuk" om er eens mens tegenover te stellen wiens denken dat van een computer imiteert. Echter, deze keuze werkt voor mij niet; de aparte situaties waartoe het leidt vind ik niet of nauwelijks grappig, en het wekt eerder vooral woede op.

Woede, omdat het flink bijdraagt aan de stereotypering van de wiskundige. Hij is wiskundig begaafd, dus moet er op sociaal vlak wel wat met hem mis zijn. Een label dat op menig wiskundige geplakt wordt, en wat behoorlijk storend is. Het leidt ook tot de gedachte dat gevoel en ratio niet samen kunnen gaan. Ik zie mezelf echt als een gevoelsmens, en dan is het behoorlijk irritant als men er bij voorbaat van uitgaat dat je dat niet bent omdat je wiskunde doet.

Ik ben zeker geen expert op het gebied van Turings levensgeschiedenis, maar wat ik begrepen heb, is dat hij weliswaar enigszins excentriek was, en bij een eerste kennismaking erg terughoudend (wat dan ook makkelijk verward wordt met contactgestoordheid), maar als je de moeite deed om hem te leren kennen, hij bijzonder geestig en charmant bleek. Een beeld dat ik ook heb bij sommige collega's van me, die soms enige tijd en vertrouwen nodig hebben voordat ze zichzelf durven te uiten, waarna blijkt dat het eigenlijk prachtige mensen zijn. Op mijn werk is er slechts één iemand die echt een aan autisme verwante stoornis heeft, en ook hij is een leuk en grappig persoon, als je tenminste de moeite doet om af en toe met hem te praten zodat hij zich een beetje op z'n gemak voelt. Misschien dat Turing toch een autistische stoornis had, maar betekent niet meteen dat het één of andere freak was.

Goed, een hoop persoonlijke frustratie dus. Heeft de film dan nog positieve punten. Jazeker, Knightley is voor de verandering een keer niet irritant. Het kan echter niet voorkomen dat ik op het absolute minimum uitkom. 0,5*.

Aangezien ik The theory of everything nog niet gezien heb is de vergelijking daarmee voor mij zeker niet onvermijdelijk; wel denk ik terug aan eerdere films over het onderwerp (Enigma [2001]), over Alan Turing (Derek Jacobi in het ontroerende Breaking the code [1996]) of over een vergelijkbaar personage (met name John Nash in A beautiful mind [2001], ook qua opzet een vergelijkbare film: ook daar leidt een situatie in een bar tot een essentieel inzicht, en zelfs de rol van Keira Knightley deed me denken aan die van Jennifer Connelly). Uiteindelijk kan The imitation game echter toch heel goed op zichzelf staan, dankzij een klassiek gegeven (underdog viert historisch belangrijke triomf), een degelijk script waarin alle draadjes keurig aan elkaar worden geknoopt en ook veel ruimte is voor geestige bon mots en subtiele humor (Turing die een mop probeert te vertellen!), goed ingevulde bijrollen voor een paar zwaargewichten (Mark Strong, en vooral Charles Dance als Commander Deniston) en met als belangrijkste troef een briljante hoofdrol van Benedict Cumberbatch die van de sociaal onhandige Alan Turing gelukkig geen karikatuur maakt. Britse ambachtelijkheid op z'n best (ook al is de regisseur dan een Scandinaviër – maar bij Tinker tailor soldier spy pakte dat óók al zo goed uit).

"Do you know why people like violence? It is because it feels good. Humans find violence deeply satisfying. But remove the satisfaction, and the act becomes... hollow."

Hier was ik al langere tijd nieuwsgierig naar en gisteravond laat dan maar eens bekeken.

The Imitation Game is een sterke dramafilm over een wiskundige die in de tweede wereldoorlog de Duitse Enigma-code moet kraken voor de Britse inlichtingendienst. Het acteerwerk is uitstekend, wat je kunt verwachten van een Britse film. Benedict Cumberbatch speelde een erg sterke hoofdrol en de andere acteurs pasten er ook perfect bij.

Mooi hoe ze het verhaal niet helemaal chronologisch vertellen, vooral aan het eind werkt dat uitstekend.

De film is mooi opgenomen, er is goed gebruik gemaakt van widescreen. De CGI-scènes met gevechten in de oorlog hadden ze er van mijn part wel uit kunnen laten, zou de film een wat minimalistiser gevoel geven. De muziek was ook prima.

Al met al een erg sterke dramafilm.

Uitstekend gemaakte Britse film die gewoon goed en degelijk in elkaar zit. Daarbij vond ik de drie tijdsbestekken uitstekend met elkaar verweven. Zijn kindertijd (met afschuwelijk drama) de Tweede oorlog en kort daarna. Dit stoorde mij nooit. Ik denk goed gekozen om niet in valkuilen te lopen zoals in eerdere films over de Enigma. Het is toch een redelijk saai thema waarmee ze om deze manier alles goed in elkaar hebben gezet. Dat homo sexualiteit in die tijd streng verboden was wist ik eerlijk gezegd niet. Een gevangenisstraf van 2 jaar hoe verzinnen ze het.

De rol van Benedict Cumberbatch had voor mij een Oscar verdiend. Subliem gespeeld. Het jongetje dat hem speelde vond ik ook voortreffelijk. Wat kunnen die Engelsen toch uitstekend acteren. Keira vond ik in deze film juist niet echt passen.

Of we deze film een thriller mogen noemen? Ik denk het niet. Meer drama, maar goed. De oorlogsbeelden waren wellicht misschien niet van essentieel belang, maar gaven wel goed de tijd aan waarin ze zich bevonden.

Beeld is goed alleen jammer dat er op de BD geen extra's zaten. Muziek was mooi. Al met al een sterk drama.

Echt belachelijk zoals je hier een review geeft die bovendien de plank behoorlijk mis slaat. Zo heb jij het over een stereotype over wiskundigen Hij was apart ja maar de rest van zijn team ook? Vergeet ook niet dat hij homo was en in een benarde situatie zat. Je hebt het ook over visueel en auditief arm? In hoeverre is dat van belang? Ik zit hier niet naar Life of Pi te kijken. Dus het mag best wat sober. De film is serieus en dat mag. Bovendien vond ik de 3 tijdreeksen erg knap gemaakt en niet storend. Bekijk de film vooral ook IN de tijd en niet anno 2015. The social network is wel vrij stereotype neergezet. Vond ik ook zwaar irritant. Deze film krijgt ook een dikke voldoende bij imd dus dat zegt ook wel wat. Misschien spiegel je de film teveel aan je omgeving? Ik vond hem in ieder geval knap neergezet!

Ik noem het liever een mening dan een review.

De rest van z'n team was lang niet zo geniaal als hij. Het is alsof genialiteit en normaal niet samen kan gaan in films. Turing mag enigszins excentriek geweest zijn, autistisch op karikaturele wijze was hij niet.

Wat homoseksualiteit met apart zijn te maken zou moeten hebben is mij een raadsel.

Prima dat jij dat vindt, mag ik voor

andere criteria stellen? Bedankt!

Is dit nog steeds aan mij gericht? Ik heb die film niet gezien dus ik kan niets met die vergelijking.

Veel mensen vinden iets goed, dus moet ik het ook goed vinden?

Geweldig hoe jullie elkaar gevonden hebben, lijkt wel een getrouwd stel! .

Tja dan zouden wij het eens zijn. Hij vindt die film helemaal niks en geeft er een 0.5 voor. Dat kan alleen zijn argumenten vind ik te ver gezocht. Zoals ik beschreef over zijn homosexulaliteit. Natuurlijk niet apart in die tijd verboden. Dan kan je gedrag apart lijken, doordat je niet jezelf kunt zijn. Tot 1967 was in Engeland dit verboden. Of hij autistisch was weet ik niet. In elk vak of gedrag zit wel een vorm van autisme. Erg? Nee. Het komt soms goed van pas. Over het normaal zijn wil ik ook wel wat zeggen. Of geniale normale mensen zijn, well ze wijken wel vaak af van het normale patroon. Eerlijk gezegd is dat ook helemaal niet zo gek.

Maar goed je kunt er lang over lullen filosoferen ik vond The Imitation Game gewoon een sterke film. Uiteraard mijn mening

Hier ben ik het niet mee eens, als geneeskundestudent kan ik mededelen dat ''Alan Turing'' echt precies voldeed aan de criteria; Autisme Spectrum Stoornis/Asperger. De kernmerken die hij vertoonde, kwam juist heel goed overeen met wat we in de dagelijkse praktijk zien. Stoornis op sociaal vlak, op communicatief vlak en rigiditeit, zijn de hoofdkenmerken van autismegerelateerde stoornissen. Natuurlijk hebben mensen met autisme ook gewoon gevoel/humor etc. Alan Turing had ook gewoon gevoel/humor, alleen wist hij dit niet op een gepaste manier over te brengen op zijn medemens, wat duidelijk past bij autisme. Dat wiskundigen vaak gezien worden als autisten is idd wel misschien een onjuiste vooroordeel dat mensen hebben, maar je ziet vooral dat mensen met bijv, Asperger heel goed zijn op het vlak van rationeel denken. Mensen met Asperger zijn daardoor eerder geneigd om in de exacte vakken terecht te komen, maar natuurlijk niet iedereen in de exacte vakken heeft Asperger!

On: Ik vond dit een hele boeiende film, waarin je echt meegesleept werd. Vooral hoe toch best een onbekend persoon (meer mensen kennen Justin Bieber), zo een groot impact heeft gehad op de geschiedenis, is bewonderenswaardig. Deze man verdient echt veel meer credit en bekendheid! Verder vind ik het een schande hoe de mens in het verleden (nu nog steeds) is omgegaan met homoseksuelen, terwijl het al zo goed als bewezen is dat homoseksualiteit geen keuze is, maar een voorkeur die al bij de geboorte aanwezig is. Een pardon is dus niet alleen gerechtvaardigd voor Alan Turing, maar voor alle homo's waarbij onrecht is aangedaan.

Interessant is wellicht dit artikel van z'n biograaf Jack Copeland, waarin een flink ander beeld van Turing wordt geschetst dan zoals hij in de film naar voren komt. Ook interessant is de beschouwing van de film door Copeland. Een quote:

Copeland vindt de film overigens wel goed, maar ziet het niet als historische documentatie, maar als dramatizatie, net zoals een opera niet realistisch hoeft te zijn, maar wel vermakelijk kan zijn.

Mij iets te gemakkelijk (of je nou geneeskundestudent bent of niet) om Turing zoals fenomenaal neergezet door Benedict Cumberbatch het predikaat "stoornis" op te plakken. Iemand die qua intelligentie zo boven de middelmaat uitsteekt, en een leven lang worstelde met zijn geaardheid, kan niet anders dan een enigszins gereserveerd en geïsoleerd leven leiden. Juist deze bijna onzichtbare persoonlijke worsteling was zijn drama, en is op ingetogen wijze prachtig verbeeld in de Turing die Cumberbatch heeft neergezet.

Ben geen geneeskundestudent, maar de autistische trekjes kunnen de kijker met enige ervaring met autisme moeilijk ontgaan zijn. Of de echte Turing ook zo was, geen idee, in de film wordt ie wel zo neergezet, en er spelen zeker veel meer factoren die zijn leven er niet makkelijker op hebben gemaakt.

Autisme is een ontwikkelingsstoornis dat zich al uit op kinderleeftijd. Jij zegt dat factoren in het verdere verloop van zijn leven ertoe heeft geleid, dat hij zich zo heeft weten te ontwikkelen. Echter, autisme komt al op kinderleeftijd voor. Zoals je zag hoe de jonge Alan Turing, omging met het verlies van zijn vriend (het niet kunnen uiten van zijn emotie, het opproppen etc.) laat zien dat autisme eerder het oorzaak is van zijn sociale isolement.

Jouw voorbeeld geeft te weinig informatie om af te kunnen afleiden of hij autistisch was of niet. Verder weet ik natuurlijk niet of de echte Alan Turing echt zo was... maar ik denk dat de film het wel ergens op gebaseerd heeft (buiten heeft feit dat hij slechts een ''wiskundegenie'' was).