Home (2014)

Home is een prima horrorfilm die dankzij een fijne sfeer, goed camerawerk en redelijk acteerwerk van mij een voldoende krijgt. Home is dertien uit een dozijn maar daar moet je als kijker eigenlijk helemaal niet naar kijken, de originaliteitsprijs zal het nooit winnen. Toch weet regisseur Nicholas McCarthy een horror te maken die niet verveelt dankzij de fijne speelduur van anderhalf uur.

het verhaal is een beetje halen en brengen. Het ene moment is het vrij sterk en het andere moment zakt het in als een pudding. Zo balanceert de film dus op het randje van matigheid. Gelukkig llgt de kracht van de film niet in het verhaal, maar in de sfeer. Dankzij goed camerawerk wordt die sfeer vergroot. Strakke shots in het huis waar de film zich grotendeels afspeelt, zorgen voor enkele angstige momenten. De film verrast ook een enkele keer: het laat je focusen op een personage en switcht dan naar een tweede. Een truc die bij een hoop andere films mis gaat: daar zie je het al van mijlenver aankomen.

Ja, wat kan ik verder over deze film zeggen? De film is per definitie niet slecht maar lijdt aan het dertien uit een dozijn kwaaltje. Je mist niets als je deze film niet ziet maar je vervloekt jezelf ook niet dat je anderhalf uur van je tijd kwijt bent.

3*

De film is op zich wel aardig, ook spannend. Alleen jammer van het einde. Ik snap het niet. Ik vind het prima als er een open einde aan een film zit of dat het juist een beetje vaag is. Maar dit slaat naar mijn mening nergens op. Jammer.

Stuk beter dan het gemiddelde doet vermoeden. FillumGek en Onderhond weten het verder prima te verwoorden, ik sluit me grotendeels bij hun meningen aan.

Redelijk saaie "horror"film, weinig tot geen schrikmomenten, waar zulke film toch mee staan of vallen. Het einde was zelfs nog slechter dan de rest vd film, een 4,5/10 is zeer gul. Er zijn er veeeeeel betere in dit genre.

Niet echt een geslaagde horror/thriller. Regisseur Nicholas McCarthy heeft vooral ervaring in kortfilms en dat zie je wel. Hij kan de sfeer en spanning niet echt vasthouden voor lange tijd. Jammer, want sommige momenten werken best wel. Had dit wat consequenter geweest had dit een mooie film kunnen zijn. De film moet het dan ook hebben van schrikmomenten, want eens er effectief iets te zien is, wordt het toch een heel pak minder.

Ik vond de film op de eerste plaats door de naam van Naya Rivera. Deze film zal helaas niet voor haar doorbraak zorgen in de filmwereld. Volgende keer beter. Home (At the devil's door) is een film die op zich niet slecht is, maar je volgende week al terug vergeten bent. Het is niet simpel om horror te maken...

Vage film. Het woord horror niet waardig, is meer een occulte thriller rond de wedergeboorte van de duivel . Het volledige eerste uur is moeilijk door te komen, met ettelijke wandelingetjes door huizen die bijzonder slaapverwekkend zijn. Ik dacht dat het einde nog met een twist zou afkomen maar nee, het is al even onbevredigend als de rest.

Aardige horror met een spannend begin en een paar schrikmomenten. Verder erg terend op sfeer.

Die sfeer is duister en dreigend. Prima hoor, maar sfeer en een leuk uitgangspunt zijn natuurlijk niet voldoende. Het gebrek aan vervolg doet de film de das om.

De handelingen volgend op het uitgangspunt zijn namelijk erg repeterend van aard en dat is jammer. Als een film erg sferisch is en dus minder geënt op effecten, dan wens je als kijker toch wat meer verhaal, wat meer invalshoek, wat meer verrassing. Die wens wordt niet ingelost.

Het acteerwerk is goed. De sfeerbepalende cameravoering is prima.

Hier had meer in gezeten, vooral het eerste gedeelte was mij veel te traag. Maar na de geboorte werd het lekker creepy maar dat was maar van korte duur. Leuk verhaal maar het had allemaal wel vlotter gemogen. Waarschijnlijk komt er een deel twee, anders is het wel jammer van het einde.
Ik zou het geen ramp vinden dat het meisje op ramkoers met de wereld gaat in een vervolgdeel.
Deze prent krijgt 2.5** van mij, ietwat te traag en droog opgezet.

Een film die moeizaam op gang komt en nauwelijks spannend is. Op zich hadden wat extra schrikmomenten en spanning deze film veel goeds kunnen doen, maar nu was het maar erg matig.

Net wat beter dan een matige horrorfilm.

Spannend met genoeg schrikmomenten, en een paar echt vette griezelige shots.
De spanning werd ‘oké‘ opgebouwd en aangehouden, hoewel het op sommige momenten ook ’n beetje te lang sleepte.
Ze wisselen in de film drie keer van hoofdpersonage; eerst Hanna, dan de makelaar Leigh, en voor de third act haar zus.
Er zijn wel een paar kleine onduidelijkheden en verhaallijnen die niet helemaal goed uitgewerkt of afgesloten zijn, dat ik zoiets had van; “Hier moeten ze toch iets mee…”
Ashley Rickards (Hanna) vond ik erg goed acteren voor een redelijk kleine film als deze; de rest had misschien net wat beter gemogen.
Het einde was inderdaad vrij abrupt en niet geheel naar voldoening.
De laatste paar shots met de sterk dreigende en duistere wolken vond ik wel goed en mooi gedaan en ook vanwege de tekst die het meisje dan weer op zegt, geven ze zo toch een beperkt antwoord op het anders volledig open einde over hoe het dan verder kan gaan.
Tegelijkertijd opent dat ook weer een deur voor meer vragen; want als de duivel steeds maar één persoon kan bezitten hoe wil hij dan de hele wereld overnemen?
En uiteraard, waarom heeft ze toch niet haar “dochter” vermoordt? Ik denk dan waarschijnlijk omdat de duivel dan weer in haar lichaam zou terugkeren en haar weer opnieuw zwanger zou maken; dus dat ze uit zichzelf al besefte dat het geen nut had haar te doden.

Dit is typisch zo’n horrorfilm die ik toch graag minimaal een voldoende geef, dus een 5,5.
Maar 2,5* vind ik te weinig, dus vanwege de meerdere hele coole shots van de duivel en wanneer de meisjes overgenomen worden, krijgt At the Devil’s Door een nipte 6/10 van me.

Erg saai over het geheel, met moeite uitgekeken, spanningsloos.

Dit is het soort horrorfilm dat probeert onder je huid te kruipen met een griezelige sfeer.. De sfeer die het creëert is zo dik dat je hem met bijna met een mes zou kunnen snijden. Er zijn een paar alledaagse jump-scares (een knieval voor de producers?) Maar voor het grootste deel is het niet afhankelijk van harde geluiden om je bang te maken. Dit vind ik toch net iets leuker! Er is zelfs een moment dat er spanning kwam van toen een ladekastje openging.

Het meisje Hannah verkoopt, zonder goed te weten wat ze doet, haar ziel aan de duivel. Enkele jaren later zien we makelaar Leigh ingeschakeld worden om een huis te verkopen, al snel realiseert ze zich dat een kwaadaardige wezen ook plannen heeft voor haar en voor haar zus, kunstenaar Vera. Het schrijven van de regisseur is niet vlekkeloos en lijkt afgeleid van een aantal andere horrorfilms. Maar ondanks dat is regisseur Nicolas McCarthy erin geslaagd een film te maken die doet wat niet alle genrefilms doen, met onheilspellende geluid en sfeer, spanning opwekken!

Edit; Naya Marie Rivera die hier Vera speelt, is in 2020 verdronken toen ze tijdens een boottochtje met haar vierjarige zoontje ging zwemmen