Home (2014)

The Pact is een prima horrorfilm, dus best benieuwd hiernaar.

Clip.

Geen idee wat ik kon verwachten, maar ik ben toch wel verrast door At the Devil's Door. Prima suspense, vaak subtiel en een beklemmende atmosfeer.

Ben geen groot fan van luidruchtige possession films, en McCarthy houdt het dan grotendeels ook vrij rustig. Zo voel je de aanwezigheid van de demon constant doordat er uiteraard met voorwerpen wordt verschoven, maar ook door zijn verschijning op de achtergrond of schaduwen. De paar scenes waarin de demon in volle glorie te zien is, hadden ze er uit mogen laten. Levert toch altijd wat aan spanning en mysterie in.

Een paar van die subtiele scenes vind ik zelfs lichtelijk geniaal. Het moment dat de demon zijn vessel als een jas van zich afdropt in de achtergrond is enorm creepy. De ogen in het donker laten je fantaseren over zijn uiterlijk en de babymonitor is wederom een ware nachtmerrie. Redelijke score en een prima cast verder.

Jammer dat het einde niet echt ergens naar toe lijkt te gaan. De '6 jaar later' voegde niet bijzonder veel toe, al was het toch spannend weer. Maar de finale is erg tam. Voor de rest een spannende film die vooral veel aan de verbeelding overlaat (tot op een zeker moment helaas). Beter dan de gemiddelde possession movie.

Als ik maar beter is dan The Pact ben ik al blij.

Deze week maar eens opzetten

Ashley Rickards? COUNT ME IN. Huge girlcrush alert.

Geen idee wat te verwachten, maar met haar in de hoofdrol zou het wel goed komen, dacht ik. Zeker toen ik Naya zag was er geen gebrek aan vrouwelijk schoon. Maar knappe dames zijn niet voldoende om een film goed te laten zijn.

De eerste minuten van de film waren niet sterk. De flashbacks zorgden even voor verwarring. Het hielp ook niet dat mijn vriend "Zeg Roodkapje waar ga je heen" begon te zingen, maar dat terzijde. Begreep in het begin ook niet helemaal hoe de vork in de steel zat, bleef een beetje vaag. Gelukkig werd dat na een tijdje duidelijker.

De schrikmomenten waren zorgvuldig opgebouwd. Rickards speelt weer goed, zoals ik van haar gewend ben. De babysitting scène vond ik erg sterk, de spanning was duidelijk aanwezig en de sfeer was om te snijden. (Ondanks de bombastische muziek)

Er zijn weinig dialogen, met name in de eerste helft weinig, iets wat goed werkt, op oeverloos gelul zit niemand te wachten bij een film als deze. Jammer dat het tegen het einde aan allemaal minder wordt, als alleen Vera nog leeft. Dat detective spelen was allemaal vrij voorspelbaar. Gelukkig werd toen wel de eerste vier minuten duidelijk, waardoor de puzzelstukjes meer op hun plek vielen.

De twist van de zwangerschap had ik niet zien aankomen. Het slot van de film, de "6 years later" had voor mij ook niet gehoeven. Al was dat kind wel heel freaky hoor, die blik, brrr.

Aardige film, met een behoorlijk sterke eerste helft. Vooral de Rickards scènes zijn de uitschieters van de film.

Doorsneetje... Zoals zo vaak bij horror's. Deze film moet het hebben van de drie zweef momenten van de slachtoffers, en verder is het doorkabbelen. De valse violen op de achtergrond zorgen voor de muzikale aankleding. En het verhaal is eigenlijk heel mager! maar omdat het redelijk in beeld was gebracht, stoor je je er niet aan. Waar ik me vaak aan stoor, dat zijn de emoties.... Geen enkele emotie in deze film is realistisch. Waar normale mensen hartstilstanden, broek poepen en voor de rest van hun lezen psychiatrisch zouden zijn. lopen hier de hoofdpersonen door het huis alsof het niets is. Zeker de zus! Weet niet waar het mis gegaan is bij het casten, maar verdenk haar dochtertje van de cameraman te zijn of zo. nichtje van....
Kortom, voor de nieuwkomers in horrorland misschien een spannend tussendoortje. voor de ervaren kijken een bron van ergernissen...
1.5

Matig filmpje en ik had ook niks anders verwacht.

Ik ben alleen blijven kijken omdat de dames er niet slecht uitzagen.

Voor de rest vond ik niet dat er veel gebeurde en zoals hier gepost is geweest ook geen emoties enz...

"He's chosen you."

The Pact (2012) vond ik niet echt bijzonder, dus met lage verwachtingen opgezet.

Op zich begint het nog best aardig, maar het zwakt naargelang af. Dit komt mede doordat het verhaal enkele keren wisselt tussen drie personages die niet helemaal uit de verf komen, alleen Ashley Rickards' personage vind ik de moeite waard. Hierdoor voelt het aan alsof de film te veel kwijt wil in een korte tijdspanne, wat niet bevorderlijk is.

En dat is jammer, want 'Home' weet een prima sfeertje te creëren. Het resulteert zich in een aantal zorgvuldig opgebouwde scènes. Helaas blijft het bij die paar momenten, want voor de rest kabbelt het maar wat voort. Wat dat betreft is het slot overbodig te noemen; het ontbreken van een sterke pay-off is een domper.

Al met al oké, maar ik weet niet of de doorgewinterde horrorfan zich hiermee zal vermaken. Desondanks zie ik wel een stijgende lijn in het werk van Nicholas McCarthy.

2,5 Sterren.

Best een aardige film..met een meer dan behoorlijke duistere sfeer,het verhaal is niet zo vernieuwend maar wel beter gebracht dan andere vergelijkbare films van de laatste paar jaar.

Hier bewijst zich weer dat een film zonder gore of viezigheid zeer zeker best spannend kan zijn.

Acteer werk was middelmatig tot goed...ja dit werk was beter dan zijn vorige film.

Leuke wegkijkert

Het begint gelijk goed, de spanning zit er meteen in. Maar dan zwakt het verhaal steeds meer af en de spanning ook, om te eindigen met een flinke domper. Acteerwerk is redelijk, de special FX zijn matig. 2,5 ster

Binnen het occulte genre komt er de laatste tijd niet veel verrassends uit. Films van hetzelfde laken een pak en weinig tot geen spanningsmomenten of climax extases. Zo is 'Home' dan ook zeker niet vernieuwend en past deze prima tussen dit rijtje van nietszeggende pseudo metafysische onzin. Het verhaal begint zoals eerder beschreven belovend, zwakt daarna af en eindigt ronduit triest.

McCarthy lijkt veel moeite te hebben gestoken in het professioneel doen ogen van deze film.Veel van de "verschijningen komen dusdanig kort in beeld dat het niet enorm opvalt dat het gewoon mensen met maskers en/of make-up zijn. Hij slaagde er echter niet in om de aandacht van de kijker de hele tijd bij de film te houden. Dit lijkt voornamelijk door het tempo van de film te komen. De film begint namelijk wel op een fijne manier, maar heeft dan een vrij lang middenstuk waarin er gewoon te weinig gebeurd. Pas tegen het einde komt er weer wat meer leven in, maar dan is het helaas al te laat.

Naar mijn mening een horrorfilm die men met een gerust hart links kan laten liggen.

Gisteren deze film gezien en ik moet zeggen het was weer een film na een tijdje die mij bleef

boeien goed gedaan

Behalve de mooie tuitlippen van de exotische Naya Rivera valt er aan dit vehikel helaas weinig plezier te beleven. De laatste tijd rollen ze vlotjes van de band: occulte horrorfilmpjes over "de duivel" waarin een klassieke, afgelegen setting wordt omgeruild voor een urbane, met een iets flitserende cinematografie. Met wisselende successen, The Pact (2012) is bijvoorbeeld een bescheiden hoogtepunt, maar over het algemeen baart deze nieuwe golf de ene miskraam na de andere. Zo ook deze, een schrale poging waarin de vele perspectiefwissels, het gebrek aan opbouw en de onhandig geïntegreerde subplots in een rommeltje resulteren. In één welbepaalde scène wordt de premisse dan ook nog eens tot in detail uitgelegd, waarmee alleen maar benadrukt wordt hoe gebrekkig het scenario wel is. Maar het grootste probleem is waarschijnlijk het gebrek aan spanning en schrikmomenten, iets wat in dit genre onontbeerlijk is.

Flauwtjes. McCarthy weet zich hier niet echt te onderscheiden, terwijl je van goede of eigenzinnig huize moet komen om nog op te vallen met zo'n occulte horror. Van het laatste is nog wel een beetje het geval met een sober, geladen stemming die door de film waart, maar veel zoden zet het niet aan de dijk.

Iets dat je aan de hand van de drie meiden in drie hoofdstukjes zou kunnen opdelen. De introductie is nog veelbelovend, daarna verzandt het in gemiddeld gegriezel dat elders al eens beter is gedaan. Rood jasje, donkere schim, dat werk, maar niet iets waarmee McCarthy de boog weer gespannen krijgt.

Film mist een bepaalde finesse, ook in z'n scenario dat maar niet lekker wil lopen. Het lijkt het over een andere boeg te gaan gooien als duidelijk wordt hoe het beest zich onder de mensen wil begeven, maar de afsluiter is, net als de rest, te mat en te tam om aan te slaan. Eentje die snel zal zijn vergeten.

Matige film, maar nog net niet slecht genoeg om hem halverwege uit te zetten.

Helaas is het eind het matigst van de hele film, zit je daar ... met een $%# gevoel.

Jammer.

Ik hoop dat je gelijk hebt dat deze beter is dan zijn vorige en (volgens MM) eerste film "The pact", die trouwens ook niet slecht was. Het komende weekend maar eens weer een anderhalf uur voor deze film uittrekken.

Het punt is dat de films wel veel op elkaar gaan lijken en als je dit genre en generatie griezelfilms eens gaat vergelijken met bijvoorbeeld "The shining" uit 1980 of daar de opvolger van, dan zie je een groot gat van kwaliteitsverschil. Er valt toch wel iets meer te verzinnen? Regelmatig kom ik griezelverhalen in boekdruk tegen waarvan ik vermoed dat zij het als film niet slecht zouden doen. Jammer dat wij als liefhebbers van de goede griezelfilm niet goed aan onze trekken kunnen komen als je kijkt naar kwaliteit en originaliteit.

Dit is denk ik wel 1 van de slechtste horror films die ik ooit gezien heb. Hij wordt op geen moment spannend en het hele verhaal slaat totaal de plank mis.

Goed.

Duidelijke vooruitgang in vergelijking met The Pact. McCarthy's nieuwe film voelt trefzekerder, beter gecontroleerd. Het is geen film die er niet echt bovenuit steekt, maar wel vermaakt en perfect voer is voor de onverzadigbare genreliefhebber.

Het gaat wel een hoop verschillende kanten op, met eigenlijk 3 verschillende verhaallijnen die aan elkaar gerijgd worden. Het zorgt ervoor dat de spanning soms wat moeilijk aardt, anderzijds zorgt het wel voor de nodige afwisseling, zodat het niet al te snel in een bekend stramien vastroest.

Visueel sfeervol, er valt niet écht veel te zien maar net het suggestieve werkt wel voor een film als dit. De soundtrack zorgt voor een beetje extra sfeer, maar is vooral typisch genrewerk.

Pure filler, niet aan te raden aan mensen die af en toe en horrortje meepikken, maar wel leuk voor de alleseter die toch een basis aan filmische kwaliteiten verlangt.

3.0*

Verrassend goed !
Ik werd meteen geboeid door de 3 verschillende verhaallijnen die naar mijn mening duidelijk naar voren worden gebracht met afwisselende flashbacks/heden. In dit subgenre is het toch al een tijdje geleden dat ik me hebt vermaakt. Vaak worden deze occulte films teniet gedaan met godsdienstig gepreek en flauwe bovennatuurlijke krachten. Gelukkig is dit in deze film totaal niet aan de orde.
Daarbij wordt het verhaal goed opgebouwd. Een groot pluspunt is de uitmuntende sfeer die het verhaal een griezelig tintje geeft. Niet dat de film eng is, maar er zitten toch een paar leuke scènes in de film. Een extra punt geef ik ook voor de cast die elk op hun manier mij wist te overtuigen. Vooral Ashley Rickards vond ik echt sterk in haar rol. En niet te vergeten the girl gespeeld door Ava Acres...creepy. Ook de soundtrack draagt een steentje bij. Het slot is voor mij bevredigend en wekt in ieder geval geen irritaties op zoals veel films in dit subgenre. Conclusie : Een fijn horrorwerkje dat op veel vlakken positief werkt. 8/10

“I saw a beast coming out of the sea.

It deceived the inhabitants of the earth,

and forced all people to receive a mark o, their right hands,

which is the number of the beast.

And that number is 6-6-6”

Als je een soort “The Exorcist” variant verwacht met een door een demon bezeten persoon die vloekend en tierend aan een bed geketend ligt, groen slijm uitbraakt, onsamenhangende flarden tekst afraffelt in een vreemde taal die hij/zij niet machtig is en haar/zijn hoofd op bovennatuurlijk wijze laat rondtollen, dan ben je eraan voor de moeite want “At the Devil’s door” is niet dit type film. Ben je echter een liefhebber van het meer subtielere griezelgenre met een akelige ondertoon en een sinistere,dreigende sfeer die gecreëerd wordt door gebruik te maken van schaduwspel, zich verplaatsende voorwerpen en een constant voelbare dreiging, dan is dit verplicht kijkvoer.

Natuurlijk zal hier en daar weer gemor zijn over het gebrek aan diepgang van de personages en het ontbreken van echte schrikmomenten. Ten eerste vind ik een horror niet altijd geslaagd door irritante opeenvolgende artificiële schrikmomenten (zoals in “The Quite ones” door het gebruik van oorverdovende geluidseffecten) of door het overdadig gebruik van gore elementen. Een horror is voor mij eerder magistraal als er door miniem gebruik hiervan toch een akelige,duivelse sfeer wordt geschapen. En diepgang van personages heb je daar niet echt voor nodig. Verwacht je dit, dan raad ik je aan om een Shakespeariaans drama te kijken. Je verwacht ook niet dat je je te pleuris schrikt tijdens het bekijken van een romcom.

Review "At the Devil's door...

Ik heb hem niet afgekeken, ik ben merk ik uitgekeken op dit genre.

Ik vind het een prima film.

Vanaf de eerste minuut tot aan de laatste seconde spanningsverhogend.

Een grimmige sfeer die in het prima acteerwerk samen tot een "uit de coma" komende prettige sfeer doet ontwaken!

Dikke 3,5 ster

Wat een prutfilm.

Komt heel vaag overeen met case39 die vele malen spannender en beter is.

horror is hier ver te zoeken, en het plot is een beetje onzinnig onduidelijk.

Matige Horror / Thriller, die nauwelijks weet te boeien en ook nergens echt spannend wordt.

Het wazige verhaal was misschien nog wel aardig gevonden, maar de uitvoering was helaas povertjes en ik kwam ook nauwelijks in de ban van het verhaal. Hier en daar bevat de film een paar aardige momenten, maar daar blijft het dan ook bij. Het einde had misschien nog goed en spannend kunnen zijn, maar helaas was dat ook maar matig. Het beste van de film wordt helaas redelijk snel om zeep gebracht en dat was de fraaie Catalina Sandino Moreno. De overige dames mochten er trouwens ook wel wezen en daardoor keek de film zich nog enigszins redelijk weg.

Al met al gewoon een matige bedoeling deze film, die ik ook met veel pijn en moeite heb uitgekeken en dat ondanks dat hij maar iets van 90 minuten duurt.

film komt moeilijk op gang en ik had vaak moeite met personages..

Nah. ik vond de film niet spannend, voorspelbaar en zonde van het kijken waard.

Er zitten een paar schik effecten.

Drie verhaallijnen die kris kras door elkaar lopen. waarvan er één tussen zit die ik er niet tussen vind passen.

Over het einde kan ik zeggen, gemaakt voor een deel twee,

Ik ga er de moeite in ieder geval niet voor nemen.

Niet geweldig, maar ook zeker niet slecht. Acteerwerk is prima, en het camerawerk oogt ook goed. Er hangt ook wel een bepaald sfeertje in de film. Het verhaal steekt verder redelijk in elkaar. Hier en daar ook wat prima schrikmomenten. 2,5 Ster.

Matig horror filmpje.

Jammer genoeg net allemaal wat te braafjes.

Verhaal net niet, schrikmomenten net niet, spanning net niet, alleen de sfeer was wel oke.

Had allemaal veel beter gekund.

2,5*

Matige horrorflick met elementjes uit The Omen, Exorcist, Devil's due.

Spanningsopbouw is er eigenlijk niet en het verhaal kabbelt maar traag voort.

Advies: Overslaan.