Interstellar (2014)

Maar jezelf invriezen voor de toekomst komt toch ook al voor in Planet of the apes (1968) en ook in die film uit hetzelfde jaar die hier van sommige gebruikers niet meer genoemd mag worden, en wellicht ook al in nóg eerdere films... Dat is nou eenmaal een standaardingrediënt van SF/ruimtereizen geworden.

Southpark did it

Wat een vervelende film. Met name de scène waarin Rommily (?) op een a4tje even voor Cooper uittekent hoe een zwart gat er ongeveer uit zou moeten zien vond ik tenenkrommend. Hij was in een aantal scènes daarna bovendien nog aardig helder voor iemand die 23 jaar in zijn eentje in de ruimte heeft doorgebracht. De manier waarop een dergelijke film astronauten neerzet is meer dan beschamend. Een science-fiction film over hoe de mensheid zich ooit zou moeten verplaatsen naar een andere plek. zie ik toch echt liever in een andere vorm. Zó veel vals sentiment. Een over het paard getild Hollywoodplaatje en (zoals ik hier eerder ergens las) vooral ook oerdegelijk op visueel vlak.

Dat van dat wormgat uitleggen komt 1op 1 uit Event Horizon en is een effectief eenvoudig middel om snel het hele gebeuren uit te leggen.

Dat bedoel ik.

Wel eens met martoi wat betreft de psychologie.

Niet klopte:

- De wijze waarop McConnaghey afscheid nam van zijn kinderen.
- De wijze waarop McConaughey zogenaamd treurde om de berichten van zijn zoon (Zeer slecht geacteerd, hij (McConaughey) kan geen verdriet veinzen).
- De wijze waarop McConaughey en anderen reageren op doden (op de waterplaneet, ijsplaneet en later)
-De wijze waarop McConaughey reageerde op weerzien met dochter.

Tjezus in kwadraat wat een slecht emotieloos acteerwerk, of wat een slecht script. Zeg het maar, het was in elk gevat tenenkrommend nietszeggend.

Nolan's films laten op emotineel vlak inderdaad vaak wat steken vallen. Dat vond ik bij Interstellar ook het grootste minpunt. Erg jammer.

Dat is ietwat overdreven. Nolan krijgt veel geld om een film te maken. De studio wil dan ook graag veel geld terugzien. Dus gaat Nolan wetenschappelijk zo ver als mogelijk om de film te presenteren met een wetenschappelijk tintje maar dat de grote geld betalende massa naar de bioscoop komt. Het niet uitleggen wordt veelal ook niet door de massa geaccepteerd. Dus wat Nolan daar doet is volkomen logisch gezien de gehele premisse van geld-studio-nolan-verhaal.

Dus om daar over te zeuren? Dat kan, maar is een open deur. Wil je het op die manier kijk dan een arthouse film over het onderwerp en laat deze film links liggen of accepteer de manier waarop het gebeurt.

Heerlijke film. Indrukwekkend. Het is geen 'grondlegger' zoals 2001. Maar zeer vermakelijk en origineel op bepaalde punten. De muziek werkt in deze film; bombastisch maar passend. Natuurlijk zitten er plotholes in en heb je soms verbeeldingskracht nodig. Maar dit is een typische Nolan. Het werkt voor mij.

Het genre dat iedereen kent, maar net even iets anders. Net als TDK; geen intellectuele hoogvlieger maar wel een topfilm. Batman kreeg een make-over en als comicbookfan sprak mij dat zeer aan.

Interstellar werkte voor mij net zo. Ik was bijvoorbeeld geen groot fan van Gravity. Die stijl en verhaal werkte niet voor mij. Maar I love Sci-fi en Nolan heeft dit genre zijn originele sausje meegegeven wat het nog leuker maakt.

Ik verwachtte niet veel van Interstellar en dat heeft mijn kijkplezier goed gedaan.

4 of 4.5 ster? Voor nu 4.5.

Ps: de weergave van het zwarte gat is echt top!

Wauw, een van de beste films ooit in de bioscoop gezien. Ook de eerste waarvoor ik 2x naar de bioscoop gegaan ben om hem te zien. Ik lees berichten dat de film op emotioneel vlak steken laat vallen maar ik heb bij weinig films zo vaak "natte ogen" gehad als bij deze. Ook een van de weinige films waarbij ik geen zin had om ondertussen wat te eten, ik zat echt "in" de film. Misschien dat dat ook komt omdat ik zelf een dochter in de leeftijd van Murph heb en daardoor de relatie tussen ouder en kind zo herkenbaar is. Qua verhaallijn, spanning, visuele weergave en natuurlijk door de fantastische muziek van Hans Zimmer is voor mij weinig meer te wensen, alleen het einde komt wat gekunsteld over. Wat mij betreft een volle 5 sterren

Geld verpest het dus weer eens. Dan liever een lowbudgetfilm met een niet zo tot op het bot voor simpelmansen uitgelegd verhaal. Films, boeken, muziek.... als het gemaakt is voor de grote massa is het vrijwel altijd karakterloze troep. Zo ook deze film.

Dat is dan jou probleem in deze en niet het mijne.

Weet je wat het is, je moet verschil blijven zien tussen film kijken als hobby en film kijken als vermaak.

Interstellar bevat de creatieve verbeelding die ik in Inception echt heb gemist. Op dat vlak is Nolan dus een stap voorwaarts gegaan. Op vlak van scenario en structuur neemt hij echter een stap terug want Interstellar kent wat problemen daar. Desondanks zijn lange speelduur, voel ik dat de film toch wat langer had mogen duren op sommige momenten. Er waren verbazend genoeg erg veel momenten die.. 'afgeraffeld' aanvoelen. Verder zijn er enkele onnodige zij-verhalen die het glas soms helaas echt tot over de rand vullen. In de vele tijd dat hij heeft, haalt Nolan er niet het uiterste uit, wat er eigenlijk wel gemakkelijk uit gehaald kon worden. In de plaats krijgen we net te veel ideeën op één bord, waarvan er geen enkele bevredigend tot een einde is uitgewerkt. En dan die laatste 10 minuten, wat echt niet had gehoeven voor mij, en zelfs het geheel omlaag haalt met een erg onbevredigende emotionele climax en een onnodige haastige cliffhanger ... Met andere woorden, Nolan neemt hier net te veel hooi op zijn vork. Desondanks dat, adoreer ik zijn ambitie hier enorm en juich ik het alleen maar toe dat iemand zo een film heeft neergezet, en dit kan verkopen als 'blockbuster'. Er is wel genoeg goed stof hier om over na te praten en te discuteren (helaas ook om zijn plot-holes), en voor de eerste keer zelfs in een Nolan film, ook stof op filosofisch niveau. Het help wel dat ik het hele concept van tijd erg interessant vind.

Nolan toont hier regie-gewijs op momenten zijn tot op heden sterkste kaarten, maar helaas ook elders echt zijn minste. Sommige momenten kijk ik met open mond naar de pracht taferelen of ben ik bijna tot tranen toe gebracht (de videolog scene!), andere rol ik gewoon met mijn ogen om de ongeloofwaardigheid en de geforceerde onnodige wendingen (Matt Damon). Nolan zijn expositie dialoog, en het perse willen uitleggen aan het publiek alsof we dom zijn blijft toch ook echt een struikelblok. Zeker geen meesterwerk dus maar wel een onvergetelijke filmervaring dat gewoon verplicht in de cinema gezien moet worden. Visueel, onwaarschijnlijk adembenemend mooi. En de soundtrack van Zimmer is een prachtige toevoeging.

3,5 of 4,0 *

Wat een verademing om jou reactie te lezen, ik begon al te denken dat ik een alien was ofzo en dat ik de enige was die deze film bagger vond.

En @synec hij had nog langer moeten duren? Alsjeblieft zeg. Wat hadden ze dan moeten doen in die tijd? Nog een uur langer zonder reden maisvelden in brand steken?

Waarom heeft men een 3-traps raket nodig om van de aarde af te komen en kan men vanaf die andere planeten wegvliegen met een soort van mini-spaceshuttle? De zwaartekracht was grotendeels hetzelfde als op aarde wordt er nog gemeld (soms iets minder soms iets meer). De zwaartekracht is toch de reden waarom we op aarde zo'n enorme raket nodig hebben?

Overigens verschijnt Ellen Burstyn niet plots in de film, want je hebt haar wel degelijk al eerder gezien – zij is zelfs het allereerste dat je ziet in de film, want zij is het eerste van de talking heads waarmee de film opent en waarvan later dus blijkt dat ze te zien zijn in de "museumversie" van het huis van de Coopers. Tenminste, als mijn geheugen mij niet bedriegt na het éénmaal zien van de film...
        [Edit: dat is vermoedelijk ook de reden waarom ze bij IMDb als allereerste van de cast wordt genoemd.]

^Klopt helemaal.

Ik denk dat het jouw noch mijn probleem is dat ik deze film karakterloze rommel vind. Mij ook een raadsel waarom jij er vanuit gaat dat het ueberhaupt iemands probleem is.

Verder houd ik er bij voorkeur hobbies op na waarmee ik me vermaak. Ik vermaak me alleen niet zo goed met films waarin alles tot op het bot toe wordt uitgelegd. Als Nolan bang is dat de kijkertjes hem niet begrijpen, dan moet hij maar een simpeler verhaal vertellen, maar niet een ingewikkeld verhaal vertellen en vervolgens alles uit gaan leggen. Massa's goede of hele goede films die in feite uit hele simpele, maar GOED VERTELDE verhalen bestaan.

Je kunt ook beargumenteren dat juist dat er voor zorgt dat Nolan bij zowel de mainstream kijker als de fijnproever aanslaat en dat deze gulden middenweg er voor zorgt dat hij echte sci-fi films kan maken met grote budgetten. Persoonlijk hoef je mij ook niet uit te leggen hoe al die dingen werken, maar ik kan me voorstellen dat het wel toegankelijker maakt, misschien moet je dan niet al te zwaar tillen aan die paar minuten dat er e.e.a. uitgelegd wordt?

Ik til er niet zwaar aan, ik geef gewoon 1 ster. Verder moet Nolan gewoon doorgaan met maken wat hij wil, mij is hij ondertussen wel kwijt, na Insomnia is het alleen maar bergafwaarts gegaan. Veel te veel films die potentieel interessanter zijn om mijn tijd nogmaals aan een Nolan te verspillen.

Wat de grote meute er verder van vind is aan de grote meute, deze fijnproever proeft liever wat anders.

Inderdaad Billy-Pilgrim, ik denk dat je bij een film die 165 miljoen dollar kost wel wilt voorkomen dat de word of mouth op "onbegrijpelijk" neerkomt. (En heeft er hier al iemand gezegd dat hij het wel sympathiek van Nolan vindt dat hij de kijker niet met raadselen achterlaat? Of dat het misschien wel arrogant zou zijn als Nolan een raadselachtig einde aan zijn film zou breien zonder verder iets uit te leggen? Lijken me toch ook allebei legitieme standpunten.)

De eerste driekwart van de film kun je bestempelen als haast 'meesterlijk', maar dan...tja dan....dan gaat het mis...flink mis. De scriptschrijvers (aha, de gebroeders Nolan) verdienen een schop onder de kont met het wanstaltelijk gedrocht wat ze hebben geschapen. Genoeg bioscoopbezoekers die hun zakdoek onder snotterden, en anderen die de oehs en ahs niet onder stoelen of banken konden verstoppen. Ik liet mijn vingernagels eindelijk met rust en sloeg mijn ogen ten hemel. Het hield maar niet op...om jeuk van te krijgen. De broodnodige logica blijkbaar tart alle logica-wetten die ooit hebben bestaan in dit melkwegstelstel (of elders). Het werkte niet bij mij. Ik ergerde me (figuurlijk) dood.

Wat wél werkte naast het camerawerk van Neerlands trots Hoyte van Hoytema (oscar?), waren de machtig mooie special effects en, waarempel, wat zag ik daar op de aftiteling, de soundtrack van (knipper knipper hartstilstand) Hans Zimmer die lurkt aan de meesterwerken uit de klassieke muziek met alle bombast die noodzakelijk was. Wat een genot!

Interstellar vond ik een goede bioscoop ervaring.

Het verhaal van de film vind ik interessant. De aarde is binnenkort niet meer leefbaar voor de mensen. De situatie lijkt hopeloos. Maar dan word er een wormgat in de ruimte ontdekt. Een groep astronauten moet door dit wormgat naar een ander sterrenstelsel, opzoek naar een planeet waar de mens kan leven. Een zeer interessant thema. Hiervan kan je een hele goede film maken, en dat is Nolan ook deels gelukt.

Eerst krijgen we in de film goed te zien hoe de aarde er aan toe is. De film neemt goed de tijd om de twee hoofdpersonen te introduceren ( Cooper en zijn dochter ). Hierna laat de film zien dat Cooper een moeilijke beslissing neemt door de ruimte in te gaan. Dit zorgt voor geruzie met zijn dochter. Ik vond die ruzie geloofwaardig overkomen. Tot nu toe doet de film niks fout.

Cooper gaat de ruimte in en gaat dan met een paar andere astronauten het wormgat in. Hier komt mijn eerste kritiek punt. Binnen een mum van tijd zijn de personages het wormgat ingegaan. Ik had hier wel een soort van opbouw verwacht. Maar dit was er niet echt. Cooper en zijn bemanning zijn te snel bij het wormgat. Jammer. Toch moet ik wel zeggen dat het stuk dat Cooper en zijn bemanning door het wormgat gaan een mooi stukje film is.

De special effects in deze film zijn adembenemend. Echt schitterend gedaan. Hiervoor verdient de film alle lof. Ook vind ik deze film mooi camera werk hebben. De muziek
is van Hans Zimmer en hij heeft erg goed werk verricht. Zimmer gebruikt voor de muziek o.a. een oude orgel. Dat lijkt misschien een rare keuze, maar het blijkt een meesterzet te zijn. De orgel past perfect bij de film. De muziek van Zimmer geeft de film een hele aparte sfeer mee.

Nadat we door het wormgat zijn vervolgt het verhaal naar de planeet Miller. Het blijkt een soort waterplaneet te zijn. Er lijken bergen in de verte te zijn maar het zijn grote golven. Wat volgt is een erg spectaculaire en spannende scene. Als de actie voorbij is, blijkt dat we op aarde jaren verder zijn. Coopers dochter is nu een stuk ouder geworden en werkt nu als wetenschapper. We krijgen in de film best wel wat emotionele momenten voorgeschoteld. Zie bijvoorbeeld de video boodschappen, of Coopers dochter Murphy die het moeilijk heeft dat haar vader al die jaren weg is. De emoties van de personages kwamen op mij geloofwaardig over. Ik leefde helemaal mee met Cooper en zijn dochter. Wat dat betreft hulde aan de film.

Na een soort water planneet te hebben bezocht gaan Cooper en zijn bemanning nu naar een soort ijs planneet. Op die planneet is astronaut Mann. Hij blijkt de gegevens van zijn planneet te hebben vervalst, en Mann heeft nog meer streken in petto…… Mann probeert o.a. Cooper te vermoorden. Hoewel dat hele goede met Mann niet zo heel veel toegevoegd aan de film en net zo goed weggelaten had kunnen worden, vond ik het wel een spannend stuk. Dus mij hoor je hierover niet klagen.

Maar waar je mij wel over hoort klagen is het eind. Cooper gaat het zwarte gat in en vanaf dan slaat de film faliekant de plank mis. Cooper blijkt opeens de geest te zijn van Murphy. Met behulp van Cooper weet Murphy min of meer de mensen op aarde te redden. Ik moet zeggen dat ik dit toch allemaal heel vergezocht vond wat Nolan ons voorschotelt. Zo is ook die hele ruimte waarin Cooper beland nadat hij in dat zwarte gat is gegaan door andere toekomstige mensen gemaakt. Tja. Wat mij betreft laten de filmmakers toch wat te veel hun fantasie te loop gaan. Dat Cooper uiteindelijk herenigt word met zijn inmiddels bejaarde dochter is echt tenenkrommend. Het was veel sterker geweest als die hereniging er niet kwam. Ik vond trouwens ook dat Murphy en Cooper wel een beetje koeltjes reageerden op de hereniging. Ze hebben elkaar tientallen jaren niet gezien !!!!! En die familie leden stonden er ook maar als zoutzakken bij. De filmmakers gaven de film toch een beetje een Hollywood eind goed al goed einde. De film heeft een deprimerende sfeer over zich heen. Dat alles toch min of meer goed komt vind ik een minpunt.

Het acteerwerk in deze film is erg goed. Matthew McConaughey zet zijn personage erg goed neer. Ook over de rest van de cast hoor mij niet klagen. En het is trouwens altijd leuk als Michael Caine in een film meedoet…….

Al met al vind ik Interstellar een goede en indrukwekende film. Alleen met dat eind verpeste de filmmakers de film toch voor een deel. Het einde van de film is eigenlijk erg slecht. Maar desondanks vond ik Interstellar een prachtige bioscoopervaring die ondanks zijn lange speelduur zo voorbij is.

4 sterren voor deze film.