Chef (2014)

een heerlijke feel-good familie-komedie. Favreau op z'n best als door koken bezetene kok, heerlijke bijrollen van Johansson, Vergara en Downey Jr, een leuke verhaal die je niet de guitige lach doet krijgen maar wel steeds met een smile doet kijken. een film die de volle vaart er zeker in houd door gevatte en sterk gespeelde dialogen.

Chef is éen van de rare films die tussen enkele genres invalt maar er in slaagt het tot een smeuïg geheel te krijgen.

Enorm sympathieke film. Geen overdreven drama voor de hoofdpersonen, gewoon realistisch. Leuk om over een periode van een aantal weken mee te kijken met de personages. 4 sterren.

Het verhaal wordt fris geserveerd met een leuke cast. Het verhaal rondom het zoontje is echter bijzonder afgezaagd en de geforceerde dramatische momenten van met name het begin van de film werken helemaal niet. De domme houding van de chef hierbij richting de criticus en zijn zoontje maakt hem bijzonder onsympathiek, terwijl dat toch niet de bedoeling is. Wellicht om de 'omslag' er lekker dik bovenop te kunnen leggen, maar het werkt niet. Gelukkig duurt dit niet te lang, waarna het beter wordt. Toch jammer want er had wel degelijk meer in gezeten.

Een gezellige roadmovie met een zomers culinair tintje. Doet qua sfeer denken aan Little Miss Sunshine, al heeft het wel verder niet veel gemeen. Een rustige (h)eerlijke film met enkele grote namen in de zijlijn. Jon Favreau heeft duidelijk de touwtjes in handen en zorgt dat het geen zelfparodie wordt. Het eten komt goed in beeld en de relatie vader-zoon loopt wel goed. De grappen zijn subtiel genoeg om de film een feelgood gevoel te geven. Misschien geen hoogvlieger, maar zeker een zeer aangename verrassing.

Film om letterlijk je vingers bij af te likken. Je kunt hem beter niet kijken wanneer je barst van de honger haha. Ik vind de sfeer in deze film helemaal geweldig. Een film waar het eten en wat er allemaal mogelijk is op dit gebied eens echt centraal staat. De band tussen de familieleden en de vrienden/souschefs is sterk en echt. Soms heb je van die films dat je vreest dat je de rit niet uit gaat zitten. Zo had ik dat van tevoren ook bij Chef, maar ik zat er helemaal naast. Gewoon echte een toffe road-movie waar je met een grote glimlach naar de aftiteling kijkt.

Heerlijke prent van Favreau. Borrel erbij - natuurlijk wat lekkere hapjes en je zit perfect met deze 'Chef'. Verhaaltechnisch totaal niet bijzonder.. maar ook deze film bewijst dat dat helemaal niet zo belangrijk hoeft te zijn. Lekker achterover hangen en genieten van het lekker in beeld gebrachte eten, het sfeertje, de muziek en het fijne feelgood gehalte. Ik ben positief verrast. Eerst de keuken in lekker spul klaarmaken.

Sympathieke film met een mooie rol van Jon Favreau. Chef gaat in de eerste plaats over passie en ik vind Favreau zijn passie voor eten en koken overtuigend over komen.

Ik kan me voorstellen dat hij helemaal over de zeik raakt van de vernietigende recensie van zo'n invloedrijke blogger. Vooral ook omdat hij binnen de zaak geen kant op kan.

De film handelt ook over de vader-zoon relatie, die door de persoonlijke crisis hechter wordt. Leuk samenspel tussen die twee.

Chef is onder te verdelen als een sandwich; in 2 'gelijke' delen. Het eerste deel gaat over het restaurant, daarna gaat het over de foodtruck. Deze onderverdeling zorgt voor wat afwisseling.

Een leuke zomerse roadtrip met de foodtruck. Aangename film die drama en luchtigheid goed combineert.

Een feel good movie met twee gezichten, die pas echt op gang komt wanneer de "zwaargewichten" (Johansson, Hoffman, Downey jr) zijn afgeserveerd en Favreau en zijn maatje Leguizamo met de food truck de weg op gaan. Het tweede deel tilt de film naar een alleszins aanvaardbaar niveau, met name door de bijzondere relatie tussen de chef (een uitstekende rol van Jon Favreau) en zijn zoontje. Al kijkend krijg je van lieverlee wel steeds meer trek. Jammer alleen dat er voor Sofia Vergara niet wat meer screentijd is ingeruimd, want zo vaak kunnen wij niet genieten van haar aanwezigheid in een film.

“I may not do everything great in my life, but I'm good at this. I manage to touch people's lives with what I do and I want to share this with you.”

Chef is een heerlijke film waar je spontaan honger van krijgt. Aan alles is te zien dat Jon Favreau met veel enthousiasme en passie deze film heeft geregisseerd en alle acteurs spelen met zichtbare lol hun rol. De film straalt een aanstekelijk plezier uit en de vaart wordt er goed ingehouden.

Het verhaal rond een chef van een restaurant die te weinig experimenteert met zijn gerechten en te veel op “safe” speelt is leuk gevonden en in het begin wordt je al gelijk lekker gemaakt met de mooiste gerechten. Wanneer deze chef Carl besluit om nieuwe gerechten op het menu te zetten, wordt hij tegengewerkt door de eigenaar (een hele kleine rol van Dustin Hoffman) en besluit Carl om ontslag te nemen en met een kantinewagen rond te gaan reizen dwars door Amerika. De rondrijdende kantinewagen met chef Carl, zijn zoon en een vriend is een leuke vondst en ik had zo mee willen rijden zoveel plezier stralen ze uit. Er zitten leuke grappen in en de zomerse sfeer geeft de film een heerlijke vibe. Het gebruik van social media wordt ook leuk verwerkt in de film en in de bijrollen (of hele kleine cameo’s) zien we namen als Johansson, Downey Jr, Sofia Vergara, Leguizamo en Oliver Platt. Door de sfeer, het eten en de acteerprestaties heb ik een meer dan geslaagde filmavond gehad met deze fijne feel good film.

Wat een tegenvaller. Helaas was het een slappe komedie/feelgoodfilm die lijkt in te haken op de populariteit van programma's als masterchef. Een jongetje met grote puppy ogen heeft gescheiden ouders en papa heeft het zo als gewoonlijk druk? Het kwam mij gewoonweg onwerkelijk over zoals mama en de papa die wel heel goed met elkaar overweg kunnen. Voorspelbaar is misschien een nog beter woord aangezien je dan al weet wat er gaat gebeuren. En dat jochie is natuurlijk goed met het internet en gebruikt het voor succes van zijn papa. Bleh, zoetsappige en de humor was echt van zeer laag niveau. En oh ja er waren dan ook nog cameo's van sterren als Scarlet Johansson, Dustin Hoffman en Robert Downey jr maar die haalde eerder film nog meer naar beneden dan dat ze een goede aanwinst waren. Ik vond het een draak van een film!

Vermakelijke film, niet alles is even goed en niet direct mijn type humor. Ook is niet alles even geloofwaardig oa de ouders komen wel heel goed overeen, lijkt wel een koppel, maar ze zijn echter gescheiden. Ik vond dat er maar weinig te lachen viel, al bij al wel een feelgood movie waarin je een hongergevoel ontwikkeld. De muziek was lekker swingend. Kortom heb ik me nog wel goed vermaakt, maar een topfilm is dit zeker niet.

Onderhoudende film met een sterke cast waarbij vooral de dames weten te bekoren. Afgezien van een aantal tamelijk genante situaties allen met de heer Favreau in een hoofdrol, heb ik me hier redelijk vermaakt.

Heerlijke film om een feel-good gevoel te krijgen. Het word leuk gespeeld en ik heb me goed vermaakt. 4.5 sterren voor deze frisse film.

Heerlijke feel good movie met de lekkerste sappigste ingrediënten zullen we maar zeggen. De film is feitelijk in tweeën opgedeeld. In het restaurant en in zijn food truck. Beiden leuk gemaakt en verveeld niet. Van een echte komedie kunnen we niet spreken. Je hebt zoiets als een echte lachfilm (zelden meer gemaakt) en een grappige leuk gemaakte film waar deze in behoort. Chef heeft ook wat mindere stukjes moet ik zeggen. Zo drijven ze af en toe net te ver door. Zoals de agent met zijn selfies. Ook vond ik het kantoorgedeelte saai nietszeggend weinig toevoegend aan het geheel. Plastic zakjes om je schoenen tapijtkleur kiezen lekker belangrijk. Cut! De chef doet het goed al denk ik dat deze rol ook iemand anders had gekund. Zijn zoontje vond ik heerlijk spelen. Niet overdreven, precies goed. Daarnaast zit er ook een leuke opvoedboodschap aan zijn rol. Leuk! Zijn (ex) vrouw leuk gespeeld leek meer een schoonheidsdame die nu thuis hoort op het witte huis. Vond de match tussen die twee wat vreemd wat niet wil zeggen dat ze verkeerd was want ook zij had een leuke rol. De serveerster mocht er van mij ook wezen .

Nog een klein minpuntje dan het is een feel good movie, maar dan ook van de hoogste plank. afgezien van de ontslagen chef deels zelf in de hand gehad, maar er gebeurt verder niks negatiefs. Ongeluk met de bus, een brand etc. Nee alles loopt voorspoedig

Beeld en geluid is prima verzorgd de maaltijden ook trouwens en de muziek deed me denken aan Salsa (88). Sfeer verhogend. Mooie soundtrack!

Resumerend Chef is een leuke luchtige film met een kleine boodschap die niet verveeld. Zet de film wel op als je al hebt gegeten ;);)

Een prettige film die ik al wat eerder had willen zien, al is het maar omdat de stad waarin ik leef bezocht wordt. Maar de belangrijkste reden is dat mijn vriendin in de culinaire sector werkt en het dus in zekere zin een kijkje in haar leven biedt. De film werd in ieder geval regelmatig stop gezet omdat bepaalde scènes haar aan eigen ervaringen deden denken en ze dat met me wilde delen. Met als belangrijkste ervaring de frustratie die ze soms heeft als ze iets maakt, maar haar bazen iets anders in gedachten hebben (zij is geen chef kok, en staat dus lager in de voedselketen, waardoor ze dus met meer bazen dan de hoofdpersoon in deze film te maken heeft en soms zijn haar bazen het onderling ook niet eens, zie dan maar eens wat te doen).

In deze film in ieder geval een sympathieke maar druk bezette chef kok, die in een vrij grappige twitter flame war terecht komt omdat hij het medium niet begrijpt, wat de nodige frictie met zijn baas oplevert, waarna hij letterlijk zijn eigen weg gaat. Een punt waar hij mijn sympathie wint is als zijn sous chef tot nieuwe chef benoemd wordt. Natuurlijk is dat niet leuk en kan je het als verraad zien, maar hij is genereus en is oprecht blij voor zijn sous chef. Afgaande op de verhalen van mijn vriendin is dat redelijk bijzonder, aangezien haar bazen nogal met flinke ego's lijken te kampen.

Zodra de roadtrip begint, is het allemaal wat onbevangener en tegelijk met de steden die aangedaan worden, krijgen we ook wat mee van de culinaire tradities. Vooral het eten wordt smaakvol in beeld gebracht; dit is duidelijk een film die je niet op een lege maag moet bekijken. Centraal staat natuurlijk de relatie tussen de hoofdpersoon en zijn zoontje. Hoe dat allemaal uitpakt is vrij voorspelbaar, maar het deert weinig, omdat de atmosfeer gewoon erg aangenaam is.

Verder niet briljant, maar wel een fijne kijkervaring. 3,5*.

Ik vind het een leuke, vermakelijke film. Goed acteerwerk, het eten ziet er heerlijk uit en het verhaal is fijn om naar te kijken. Niet erg serieus, de humor beviel mij goed, en de muziek vind ik bijpassend. Wat mij betreft dus een lekker verzetje. 4*

Zondagochtend, lekker uitgeslapen, bakkie koffie en filmpje kijken.

Chef.... geweldig. Wat een topper.

Mijn dag kan niet neer stuk

Feelgood movie over lekker eten. Stukje roadtrip met foodtruck. Vader-zoon relatie, ex-huwelijk. Vriendschap, vrijheid, doen waar je in gelooft om gelukkig te zijn. Vond het een geslaagde sfeermix. Top, 4*

Echt genoten van deze film, en dat is best een verdienste. Want zelden heb ik me zo vermaakt met een film met zo weinig inhoud. Want er gebeurt niks en er zit totaal geen spanningsboog in. Geen rise-fall-rise, niks. Geen wanklank tussen de gescheiden echtelieden, nada.

Jon Favreau heb ik recent gezien als buitengewoon irritant ventje in "Couples Retreat" dus ik begon wat wantrouwig aan deze film met hem in de hoofdrol. Maar na 10 minuten zit je er helemaal in doordat de dialogen heel erg leuk geschreven zijn. Heel natuurlijk, een beetje Apatow-esque aandoend. Dat ligt mij wel.

Uiteraard ga ik binnenkort me ook wagen aan een paar van die Cubanos sandwiches, ik vond hier een recept voor wie het ook wil doen:

Cubanos van de film Chef - De man die koken kan - demandiekokenkan.nl

3,5 sterren

Feestje!

Het schrijven van deze review voor mij is, net als het kijken van deze film, een klein feestje. Chef is een bijzondere titel voor mij om over te schrijven omdat het vandaag, op 12 april, precies 10 jaar geleden is dat ik besloot in de pen te klimmen en mijn eerste review te schrijven. Ik merkte destijds dat ik de behoefte voelde om de manier waarop ik films ervaar, van mij af te kunnen schrijven. Sindsdien heb ik dit gedaan van iedere film die ik in de afgelopen 10 jaar in een fatsoenlijke staat uitgekeken heb (miniseries die ook op MM staan, daargelaten). Daarbij is het leuk dat ik deze ervaring kan delen met anderen, en dat anderen naar aanleiding hiervan opmerkingen kunnen plaatsen, maar in de eerste plaats schrijf ik de reviews echt voor mezelf. Over de afgelopen 10 jaar zijn deze inmiddels een naslagwerk voor mij geworden, waarbij het interessant is om te zien hoe niet alleen mijn schrijfstijl (deze laat, met name in het verleden, geregeld te wensen over), maar ook mijn smaak voor film zich ontwikkeld door de jaren heen. Het teruglezen van reviews die ik langere tijd terug geschreven heb, roept daarbij soms ook herinneringen aan eerdere gebeurtenissen uit mijn leven op, en laat mij realiseren hoeveel mijn leven in de afgelopen 10 jaar veranderd is. Iets wat ik mij nooit zou realiseren toen ik op 12 april 2010 mijn eerste review van maar liefst 5 ruime regels schreef over de Franstalige horror Martyrs. Op zijn zachtst gezegd een wat minder vrolijk verhaal dan dat deze titel heeft.

Om hier op terug te komen: Chef is een kijkervaring die je zonder meer met een positief gevoel achterlaat. Het verhaal is voorspelbaar, en je zit te wachten op het moment dat de recensent die Carl eerder afgebrand heeft, aan zijn foodtruck staat, maar soms is dit alles wat wij als mensen nodig hebben. Een verhaal met een simpele, maar duidelijke boodschap die laat zien hoe belangrijk het is om je hart te volgen. Zeker in deze tijden (dankzij Pathé die tijdens de Corona crisis in de maand april gratis films weggeeft) zijn positieve boodschappen zoals deze, geen overbodige luxe. Een tip: als je momenteel op je gewicht probeert te letten, kijk deze dan vooral niet op een lege maag! Met al de heerlijkheden die op het scherm voorbij komen zal het anders namelijk niet lang duren voordat de hapjes op tafel zullen komen.

Deze Feelgood productie herbergt verder wel te weinig verassingen om van een goed, naar een uitstekend te kunnen gaan. Ik had met name nog wel meer diepgang in de relatie van Inez en Carl willen zien. Zonder zoetsappig te worden uiteraard . De relatie tussen vader en zoon kwam echter wel heel mooi naar voren, omdat er ook enorm veel chemie was tussen de twee acteurs. Voeg hier de heerlijke sfeer, prachtige beelden van eten en de cast - met o.m. leuke bijrollen van Scarlett Johansson en Robert Downey Jr. aan toe, en je kunt de conclusie wel trekken dat dit voor weinig mensen een straf zal zijn om naar te kijken.


3,5*

Leuke feelgoodfilm. Alles met die foodtruck vormde het hoogtepunt van de film. Steracteurs Hoffman, Johansson en Downey Jr. kregen bijrolletjes, maar dat leken ze helemaal niet erg te vinden. Een zwakker moment lag tussen het ontslag van onze chef en de start van zijn foodtruck, dat met gemak een inkakkertje genoemd mag worden. Verder heel lichte kost al is het feelgoodgehalte op het einde net op het tenenkrommende af... met het chique El Jefe resto, de schoonvader die een optredentje verzorgt en het gescheiden koppeltje waarvan de vonken er opnieuw afspringen . Maar goed, Favreau had niet anders voor ogen. 3,5 twittervogeltjes voor deze.

Uitstekende film.

Een beetje tegen de verwachtingen in een enorme meevaller. Feel good zoals het hoort. Jon Favreau bewijst zich als regisseur door een aangenaam en evenwichtig filmpje te maken. De kookscènes worden opgesmukt door smakelijk eten te koken, maar dat is uiteindelijk maar achtergrond voor het tragikomische familiegebeuren.

Ook als acteur doet Favreau het gewoon goed. Het zijn ook de goedkopere acteurs zoals John Leguizamo die het goed doen. De Scarlett Johanssons en Robert Downeys zijn er vooral bij gesleurd om publiek te lokken. Hun rolletjes stellen niet veel voor.

4

Eigenlijk een nogal eenvoudig (veel geïmproviseerde dialogen?) en commercieel opgezette (die Twitter placement wtf?) film, maar blijkbaar kan het toch werken als je een sterrencast hebt die er wel zin in heeft, met wat extra snufjes sfeer in de vorm van muziek, eten en pittoreske beelden.

Die maizena scène was wel even bizar haha..

Ik heb de laatste tijd een aantal erg goede films gezien. Daardoor ben ik nu misschien wat verwend. Ook hou ik best wel van films waar eten centraal staat. Dus waarschijnlijk ging ik met wat al te hoge verwachtingen deze film in. Al bij de eerste scenes zag ik dat het hem niet ging worden met deze film. Een chef-kok die het gevecht aangaat met de sociale media is ook al geen erg sterk onderwerp. En verder is het een zwak verhaal dat uiterst langdradig en vol clichés naar het einde dreutelt. Heel matig acteerwerk ook en tenenkrommend slechte dialogen met een hoop ongeloofwaardigheid. En hoe verder de film vordert, hoe slechter hij wordt. Ik moest mijn waardering iedere keer verder omlaag bijstellen. In de allerlaatste scenes werden de laatste clichés ook nog van stal gehaald om de film maar snel af te raffelen en definitief een vette onvoldoende te geven. Helaas heb je ook slechte films nodig om de echt goede films beter te waarderen.

Lichtverteerbare film en allemaal erg voorspelbaar. Vond het zeker geen komedie (er valt niet veel te lachen), eerder een makkelijke familie-film waar Amerikanen patent op lijken te hebben overgoten met een feel good saus. Zal niet lang bijblijven.

Heerlijke film, feelgood movie.

Voorspelbaar maar kijkt heerlijk weg.

4 sterren omdat we dit in tijden van ellende nodig hebben...

Een kookfilm die toch anders is dan de andere in het genre. Deze Chef combineert verschillende dingen waarbij het eten een middel is en niet het doel op zich is van de film. Het is ook een roadmovie en alles draait erom om de kijker een leuk gevoel te geven. Het feel good gehalte van de film is hoog en er wordt nauwelijks stilgestaan bij allerhande praktische en financiële situaties die je wel zou ervaren in werkelijkheid.

Maar dat stoort helemaal niet. Integendeel, de film is erg aanstekelijk en dat komt in de eerste plaats door Jon Favreau zelf die een sympathiek en energiek personage neerzet. Nee, hij is nooit de beste vader of echtgenoot geweest, maar hij heeft een hart voor zijn passie en dat probeert hij toch aan zijn zoon door te geven.

John Leguizamo is vervolgens een perfecte sidekick om die energieke vibe verder te laten stralen. Ideale man om te laten fungeren in dramady's. Beetje eenvoudig voorgesteld allemaal, maar het is een film met plezier gemaakt en dat mag beloond worden.

Vermakelijk film. Het verhaal is eenvoudig maar perfect voor leuke feelgood film. De vaart zit er vanaf het begin goed in en de film kijkt prima weg. De hele film heb je als kijker een glimlach op je gezicht. Het is wel wat voorspelbaar, maar niet storend. De kookkunsten worden lekker in beeld gebracht waardoor je na het kijken ook de keuken bijna in wilt duiken. De acteurs zitten ook lekker in hun rollen en de chemie onderling is prima. Visueel kleurrijk en mooi geschoten plaatjes. Prima film. 3.5/4.0

Zeer vermakelijk filmtussendoortje van regisseur Jon Favreau, die zelf ook de hoofdrol op zich nam. Vooral de scènes waarin de keuken zelf wordt getoond ogen verrukkelijk, waardoor Chef in ieder geval op visueel vlak slaagt om de basis goed in beeld te brengen. Het is bovendien een entertainend verhaaltje met een nagenoeg ideale afwisseling tussen dramatiek en humor in de eerste helft. De tweede helft is toch vooral een feel-good gebeuren, met iets te weinig conflict om memorabel te blijven. Op een gegeven moment gaat alles plots wel heel makkelijk af voor Favreau & friends, en dat gemak deed voor mij af aan de eindervaring. Ook is de uiteindelijke roadtrip nogal kort in vergelijking met de opbouw, terwijl juist dat de leukste stukken moeten zijn (lijkt me). Het is allemaal een onderhoudend, plezierig verhaaltje, maar mist teveel ambitie om een echte indruk achter te laten. Vooral geschikt voor een luie middag of avond, wellicht dat dit ook de intentie was van Favreau.

Wat een leuke film is dit project van Jon Favreau. Met een beetje goede wil zou je kunnen zeggen dat hij een nieuw genre heeft aangeboord. Omdat "feelgood" eigenlijk een understatement is voor deze vrolijke en opbeurende prent, kan je misschien beter spreken van een "feelfantastic" film.

Bijna alle personages zijn lief en begripvol. En anders toch ten minste begrijpelijk. Tegenslagen zijn er eigenlijk niet, en als er al obstakels de kop op steken, worden die probleemloos overwonnen. Geregeld dacht ik bij een nieuwe scene: "Aah, nu zal er wel iets vervelends gebeuren". Maar nee hoor. Alles kabelt gewoon positief en soepel verder. En hoewel dat voor weinig wrijving zorgt, is het eigenlijk juist origineel. En verfrissend. En simpelweg heel erg leuk en vermakelijk.

Daarbij heeft Jon een bus vol top acteurs weten te strikken, die allemaal met zichtbaar plezier hebben meegewerkt. Over de kwaliteit van de fijne beelden en de heerlijke muziek kan ik ook niks vervelends zeggen.

En zo is mijn oordeel over Chef eigenlijk net zo positief als de film zelf. Een absolute aanrader voor een heel breed publiek.