The Babadook (2014)

En omgerekend naar euro's lijkt het bedrag al een stuk minder.

Het is gewoon een heel leuk verzamelobject, one of a kind. Nou ja one of 2000 dan.

Ik heb ooit heel graag een Chucky pop willen hebben en daar heb ik heel lang naar moeten zoeken. Bij toeval heb ik er een kunnen vinden en ik ben er nog steeds blij mee.

Dat moeten we nog maar zien. Je hebt kans dat het hier bij blijft. Moeilijk te voorspellen.

Hmmm.....vanmiddag bestellen dan maar.

Ja dat vind ik dus ook....Chucky doll blijft ook tof trouwens.

.....leuk hebbedingetje dacht ik zo.

trage film, nauwelijks schrikmomenten waardoor het predicaat horror wel wat overdreven lijkt. Acteerprestaties zijn wel goed waardoor het geheel op een acceptabel niveau komt.

Goed.

Valt in de categorie van psychologische problemen verbeeld als horror. Veel drama dus in de eerste helft, wat meer typische horror elementen in het tweede deel. Volgens mij leunt het allemaal op het verwerken van de dood van haar man (de Babadook manifesteert zich ook een aantal keer als hem en meermaals wordt er in de film op gehamerd dat ze dat verlies nog niet verwerkt heeft. Ook op het einde krijgt het zoontje voor het eerst een verjaardagsfeestje op de dag zelf. Dat de Babadook dan nog in de kelder zit kan je perfect verwoorden als "het een plaatsje geven". Heel veel toevoegen doet het niet wat mij betreft, maar ach.

De film leunt sterk op de performance van Essie Davis, enige jammere was dat ik het een hele film lang als een afspiegeling van Burstyn's rol in Requiem for a Dream gezien heb. En dan komt Davis er niet als winnaar uit. Los daarvan, wel goed geacteerd. Ook het jongetje trouwens, zwaar irritant kind maar aardig neergezet.

Lastig aan dit soort films is dat het twee aspecten probeert samen te brengen die niet altijd even goed samengaan. Qua horror schiet deze film dan toch een beetje tekort. Niet dat Kent er dan maar wat extra jump scares in had moeten gooien, maar mag het iets enger? Iets minder derivative? Moet de Babadook echt als Kayako klinken? Die was gisteren pas weer met haar eigen avontuur voorbijgekomen ...

Jammer dat het films als deze moeilijk lukt om beide aspecten écht goed uit te werken. Babadook blijft dan ook meer een duister sprookje als verbeelding van de psychologische problemen van de moeder.

De kritiek is verder ook goed te voorspellen. De vakpers houdt toch niet van zo van core horror dus die zijn blij met dit soort filmpjes, de horrorliefhebber wil toch iets stevigers wanneer de demonen compleet losgaan. Blijft wel het feit dat het mooi in elkaar is gezet en als duister sprookje best charmant is. Drama kant is ook gewoon goed uitgewerkt, maar de combinatie had iets spannender gemogen.

3.5*

Boek besteld

saai, vervelend. einde was aardig

een van de betere horrorfilms jammer dat het alleen het wisselen van de diverse scenes op mij wat verwarrend overkomt goede muziek en geluidseffecten

Ik verwachtte er weinig van maar vond 'm toch erg spannend! Het houd je goed in spanning ook al zie je niet heeeel veel. Alleen was het einde wat kort door de bocht en waren sommige personages wat overbodig. & dat jongetje bleef wel goed in zijn rol, al was hij soms SCHIJT irritant! Verder prima film.

Heb je dik gelijk in Henk! Zei tussendoor ook tegen Jeff van wat een kind! Je zou dr maar zo'n eentje hebben. Zouden mn handjes zwaar van gaan jeuken

Al 821 crowdfund pre-orders, hoop dat het gaat lukken...

Preorder The Babadook Book - The Babadook - thebabadook.com

Ik denk dat we er wel van uit kunnen gaan dat het door gaat...na een paar dagen al bijna op de helft,en nog twee maanden te gaan.

Ik heb de mijne inmiddels besteld

Ja, het gaat best goed. Bij 1500 plaats ik mijn bestelling!

Welke schrikmomenten zaten er in de film ?

Wat een boutfilm zeg vreselijk .

gawd. Gaan we weer.

Waar gaan we heen dan ?

Ik vind het niks , mag toch ?

Uiteraard! Ten alle tijde!

Ik heb alleen wat moeite met de reden , maar dat is hierboven ook door diverse voor- en tegenstanders besproken, je kunt dat zo teruglezen als je mijn naam intypt, if one were so inclined.

Laat ik volstaan met alleen herhalen dat ik die behoefte aan schrikmomenten (en de afwezigheid ervan als zwaar negatief ervaren) totaal niet begrijp. Het is vaak goedkoop, slecht uitgevoerd en haalt de film naar beneden. Horror is zoveel meer dan (te vaak) slecht uitgevoerde boe!-momenten.

Het is een techniek die zowel goed als slecht uitgevoerd kan worden. Goed uitgevoerde en getimede scares zijn gewoon leuk, ook niet moeilijker of makkelijker dan het bedenken van een psychologisch probleem als catalysator voor een horrorfiguurtje. Je kan toch moeilijk zeggen dat het achtergronddrama an sich echt veel toevoegt in deze film.

I suppose you're right.

Het is waarschijnlijk zo dat een slechte uitgevoerd schrikmoment meer negatieve gevoelens teweeg brengt dan slecht of niet veel toevoegend achtergronddrama.

Natuurlijk kan het goed uitgevoerd worden, maar ik zie dat te weinig gebeuren. En dat het een essentieel onderdeel voor horror zou moeten zijn, bestrijd ik, mede daardoor.

Ik denk zelfs niet dat horror een essentieel onderdeel heeft. Het kan eng zijn maar niet goor, goor maar niet eng, sfeervol en duister maar niet goor of eng. Luguber en geen van alle voorgaande ... er zijn een resem factoren die een film tot een horror genre laten behoren.

Weinig doeltreffende schrikeffecten komen inderdaad al snel als cheap over, maar op de één of andere manier heeft de hele techniek daar onder te lijden gehad. Voice-overs hebben eenzelfde status geloof ik. Bij voorbaat vinden mensen (de hardcore liefhebber) die al vervelend, los van de kwaliteit.

Het verschil met een dramatische grondslag in horror is dat dat al gauw een schijn geeft van wat meer volwassenheid, terwijl horror toch vaak als een wat kinderachtig/puberaal genre gezien wordt. En volwassenheid is het hoogste goed voor menig filmfan ik vind het best jammer, want een goed schrikeffect is ook best taai om op poten te zetten, al is het maar omdat het zo makkelijk kan foutgaan.

Mooi gezegd. I concur!

Vind ik ook. Heb je mooi verwoord Onderhond En fijn dat je bepaalde horror (al kan ik niet precies omschrijven wat ik daarmee bedoel) ook steeds meer weet te waarderen!

The Babadook

Ondanks dat de film hier en daar afgekraakt werd, en als slecht word bestempelt, heb ik toch een poging gewaagd de film te gaan kijken.. En ik moet eerlijk zeggen dat, de film me nog prima mee gevallen is.. Er zat een leuk verhaal in verwerkt, ondanks dat schreeuwlelijk van een kind waar ik me ontiegelijk aan heb kunnen ergen, blijf je wel strak in het verhaal zitten... De monster van "The Babadook" kon wat mij betreft wel een stukje beter, en ik begon met ook te ergen aan het feit dat de monster zo prachtig over het plafond heen liep......

Essie Davis speelde haar rol prima! Niks niet echt aan geïrriteerd! Maar, over Noah Wiseman zullen we het maar niet hebben. Als hysterisch kind deed ie het goed, maar wat wou ik hem toch een paar keer flink onder z'n kont trappen.. BAH! Hoe die alleen al met z'n moeder omging in de film vond ik best wel erg om te zien, maar goed.. Films is een film (Meestal!). Tim Purcell als "The Babadook" deed het ook wel leuk... Ba! Ba! Dook! Dook! Dook!... Dat zinnetje zit nog steeds vast in m'n kop...

The Babadook wist je gedachten echt wel goed in de creepy zweer te brengen! En dat is aardig goed gelukt! Schrikken deed ik niet, maar goed, hoeft ook niet bij een film als deze.. Want de hele film vond ik al duister genoeg! Helaas kan ik er dan niet tegen, ondanks dat het een film is, dat er een hond word vermoord op nare wijze.. Dan moet ik toch altijd aan mijn eigen hondje denken!

Leuk dus, om een keer gezien te hebben!

3.0*

Ik vond het een hele mooie film. Anders dan van tevoren verwacht, maar gelukkig op een positieve manier. De film wordt nergens echt erg spannend maar blijft wel boeien, en hoewel het niet heel diepzinnig of ingewikkeld wordt is deze film toch wel een stukje dieper dan andere films waar deze mee vergeleken zou kunnen worden. Ik vermoed dat veel mensen deze film met verkeerde verwachtingen kijken, logisch gezien de opzet maar wel erg zonde want dan kan het nogal een tegenvaller zijn.

Een van de beste horrorfilms van de laatste jaren. Als het al niet de beste is. Jennifer Kent begrijpt daadwerkelijk hoe je goede horror maakt. Ze trapt niet in valkuilen als te veel vertrouwen op makkelijke jump scares of te weinig aan de verbeelding van de kijker overlaten door teveel of te snel iets te laten zien. Nee, de beste horror is wat mij betreft duidelijke degene waarbij je als kijker wordt gestimuleerd zelf het een en ander in te vullen. Echte psychologische horror dus. Daarbij is het geluid vaak nog belangrijker dan het visuele, en op dat vlak is de film dan ook erg goed. Prachtig al die geluiden en vervormde stemmen etc. Samen met de vele duisternis en een vrij simpele score geeft dat een zeer sterk en haast hallucinerend paranoia sfeertje. Grappig dan ook om in een hier geplaatst artikel te lezen dat de regisseuse zich onder andere door Black Swan heeft laten inspireren. Tijdens het kijken moest ik al vaagjes aan Aronofsky en Black Swan in het bijzonder denken.

Essie Davis blinkt echt uit in een rol van een alleenstaande moeder die is getraumatiseerd door het ongeluk waarbij ze de man en vader van haar jonge kind verloor. Een Oscar-nominatie waardig misschien wel. Haar personage draait behoorlijk door in de film, beginnend als nogal nerveus en labiel tot ronduit krankzinnig en gevaarlijk. Dan is er nog het monster dat hier een rol bij kan spelen, maar de film laat verstandig een beetje in het midden hoe het nou precies zit. En dit hele verhaal biedt zowaar zelfs drama en emotie in een horrorfilm, iets dat je zelfs in de betere horrorfilms lang niet altijd ziet.

De opbouw en het tempo zijn ook zeer aangenaam en het monster zelf en dat hele kinderboek zien er erg tof uit. In tegenstelling tot een hoop van dit soort films trekken de special-effects de boel nooit tot in het belachelijke. De scènes met de potentie je op het puntje op je stoel te krijgen worden opvallend genoeg eerder kort gehouden dan lang uitgesponnen, en de verwijzingen naar ouder horrorwerk zijn erg slim gedaan door het Amelia alleen op tv te laten zien. Zelfs onschuldige dingen op tv worden op een dreigende manier gebracht. Verder is er zelfs nog wat ruimte gevonden voor twee of drie leuke grappen, en het einde kon me ook wel bekoren. Het is al haast origineel te noemen om tegenwoordig een horrorfilm een relatief happy end te geven. Een grote aanrader voor wie psychologische en meer intelligente en emotionele horror kan waarderen. Dat Kent nog meer van dit soort horror moge maken. 4.0*.

Awards - New York Film Critics Circle - NYFCC

Toch alweer een prijs voor The Babadook...voor beste eerste film.

Volgens mij lopen de prijzen binnen en terecht!!

Waarom is deze film nooit in de bios in NL uitgebracht eigenlijk?