The Babadook (2014)

wat een hele matige film is dit. Kwam maar langzaam op gang en de schrikmomenten vielen ook wel mee. De trailer laat de film eigenlijk al zien.

Hoewel het verhaal wel aardig gevonden was en ook wel redelijk wist te boeien (inclusief de sfeer), viel deze film me uiteindelijk toch tegen. Dat kwam vooral omdat er geen spanning of schrikmomenten inzitten en "The Babadook" zelf eigenlijk ook weinig voorstelt. Ook heb ik me behoorlijk zitten te ergeren aan het zeer vervelende irritante jochie Samuel (wel goed gespeeld door Noah Wiseman) die me regelmatig het bloed onder de nagels uithaalde (zijn moeder overigens ook en dat hoorde ook bij de opbouw van het verhaal) met zijn aandachttrekkerij en aanstellerij. Het was ook niet meer normaal hoe vaak hij "mom" riep.

De opbouw van het verhaal is heel erg traag en langdradig en voordat er eindelijk iets gebeurt (dat had best een goed schrikmoment kunnen zijn die bed scene, maar men verprutste dat helemaal en het was eerder lachwekkend), zijn we al ruim 45 minuten verder en heb je alleen maar een irritante Samuel gezien en zijn moeder die dan door toedoen van Samuel al min of meer rijp is voor opname in een kliniek. Dan had ze tenminste wel haar rust gehad en zou ze ook verlost zijn van Samuel die als het mijn zoon was geweest, allang hardhandig alle hoeken van de kamer had gezien. Dan zou hij meer bang zijn voor mij dan voor de "Babadook"

De moeder gespeeld door Essie Davis is overigens wel het enige pluspunt in deze film, want ze speelde goed en overtuigend en ik vond haar ook wel wat weg hebben van de Amerikaanse actrice Sissy Spacek. De overige cast heeft min of meer maar een beperkte rol, want deze film draait puur om de moeder en haar zoon. Wat dat betreft is deze film ook vrij goedkoop geweest (o.a. te zien aan de effecten) want het speelt zich grotendeels af in hun huis. In de laatste 15 minuten weet de film nog een beetje te boeien maar het einde valt dan weer vies tegen en is ook best wazig.

Gezien de trailer had ik eigenlijk gehoopt op een spannende film met veel schrikmomenten. Maar omdat beiden ontbreken is deze film me al met al gewoon tegengevallen.

Maar dat klinkt als ik het mag zeggen als interessant doenerij. Jouw beschrijving gaat op voor zo'n beetje elke haunted house film. Ok, de lange vingers van de babadook misschien niet maar om vanwege dat stilistische gegeven nou te zeggen dat die daardoor in de duits expressionistische traditie past, nee. Dat lijkt me wat ver gezocht.

Het was de inspiratie van de filmmaker, dat is niet hetzelfde als 'past in de traditie'. Ik zou eerder zeggen dat je er vleugjes van in terugziet.

Slaapverwekkend. Een labiele moeder en haar zoon worden geteisterd door een kinderachtig monster genaamd Babadook. Mr. Babadook teert op angst en vliegt letterlijk als een bordkarton door de slaapkamer en zegt zijn eigen naam soms. Probeer daar maar eens iets spannends van te maken.

De depressieve, kille sfeer is ondanks dat aanwezig. De film heeft zijn stiltes en er wordt veel gebruik gemaakt van donkere ruimtes en schaduweffecten. Davis is een groot pluspunt die een tot waanzin gedreven moeder perfect weet neer te zetten. Maar nu wordt die waanzin min of meer al in de schoot geworpen doordat je tegenspelertje een vreselijk irritant rotjong is. Vanaf de allereerste seconde dat hij aan het voeteneind van het bed stond te schreeuwen wist ik het al; dit wordt één en al ergernis. Het drukke gedoe, die schelle stem en die misplaatste puppy ogen onder die warrige pruik deden me af en toe vol afgrijzen wegkijken van het scherm. Ik neem dan ook aan dat de vulgaire taal die Davis naar zijn hoofd slingert gemeend is, en dat de filmcrew hem met liefde een paar keer door het huis slingerde. Dat heeft ze vast een aantal takes extra gekost.

Door al die ergernis hoop je gewoon dat in elk geval dat joch sterft. Dat dan door zijn eigen moeder zou gebeuren maakt het alleen maar mooier, en in dit geval nog geloofwaardig ook. Maar helaas wordt daar niks mee gedaan. Geluid is wel een pluspuntje, maar The Babadook heeft een te kinderachtige feeling, alleen de naam al. Klinkt net zoiets als 'The Kiekeboe'. En Wiseman gaat op de zwarte lijst trouwens. Jezus.

Ik heb al heel veel horrorfilms gezien in mijn 46 jarig leventje. En doordat er over deze zoveel geschreven werd, voornamelijk hier op de site, werd ik nieuwsgierig naar deze film. Teleurgesteld?? Nee, dat niet, maar het is ook weer niet de beste horrorfilm die ik ooit zag. Ik ben het eens met Theunissen wat betreft de hoofdrolspeelster. Zij speelt haar rol met verve en deed me inderdaad af en toe denken aan Spacek. Het jongetje speelt kennelijk ook zijn rol uitstekend, want als ik hier de reacties lees op zijn spel denk ik dat dat precies de bedoeling is geweest van de regie. Wat een irritant k*tkind! Mooie sfeeropbouw in de film, sommige shots zijn heel apart om naar te kijken, de stem van de Babadook is werkelijk creepy en de soundtrack mag er zijn. Al met al een niet vervelende ervaring om naar te kijken, maar qua verhaal deed het me niet veel. Daarom 3,5 *

Precies, héél irritant.. maar niet zonder reden inderdaad (z'n moeder moet dat namelijk ook zo ervaren..), en ik kon met ups en downs wel meeleven met zo'n jong ventje. Beetje hetzelfde is het geval bij The Blair Witch Project, die griet wil je soms het liefst zelf aan de hoogste boom in het bos opknopen, alleen is die irritatiefactor daar ook als zodanig bedoeld/logisch (en dus effectief geacteerd).

De eerste helft een solide moeder-zoon psychodrama dat geruisloos overging in een onheilspellende, met tragiek omlijste griezelthriller. Het slim vertelde intrigerende verhaal had als uitgangspunt dat kinderen bang zijn voor de nacht, waarbij een boek een obsessie werd. De regisseuse negeerde de gebruikelijke horrorclichés, zij had een neus voor griezelige momenten en de opgebouwde spanning werd bij tijden angstaanjagend. De cast speelde zonder meer geweldig; het meest opmerkelijk was het werkelijk grandioze spel van de pas zevenjarige Noah Wiseman.

Ba Ba DOOK DOOK DOOK!!!! wat vond ik dit een enge film..ik ben niet gauw onder de indruk van acteren maar dat jochie deed t hartstikke goed...wou m zelf ook wel s n mep verkopen

Erg van genoten..4 sterren

Moeder en zoon spelen fantastisch hun rol, erg goed gecast. Boezemt zeker angst in.

Prachtige film waarvan de verwachtingen van ons niet al te hoog waren en uiteindelijk was de film spannend van begin tot einde!

En het acteerwerk? UITSTEKEND, vooral dat kind!!! Die speelt alsof hij in werkelijkheid regelmatig met horror te maken heeft. Heb mijn stem verhoogd naar 4* nu ik er nog eens over nadenk.

Houd je van horror? , deze dan ook even zien!

Deze film is een geweldige horror die sterk is door het subtiel uitbeelden van psychologie en emoties i.p.v. het opdringen van schokkende beelden. Het ontstaat allemaal uit een onschuldig kinderverhaal en vormt zich met een minimale verschijning tot een serieus angstaanjagend en vaak denkbeeldig optreden. Wat vanuit een kind wordt gebracht krijgt volle bezetenheid, waarbij de moeder ook steeds verder wegzakt in een gat van depressies en insomnia. Het is echt van een hoogstaand niveau dat er met zo weinig middelen zo een sterke film gemaakt kan worden.

Bad(a)Book!

Tof, al had ik er iets meer van verwacht. Vond het script soms wat beknopt. Verder is de film best een sterke mix van drama en horror, zonder effectbejag maar mét overtuigend acteerwerk. De 'hoofdrol' is echter weggelegd voor het boek van Babadook: indrukwekkend vormgegeven en de scenes met het boek zijn behoorlijk creepy!

Prima film. Benieuwd naar meer van deze kersverse regisseuse. 7/10*

pfew..

Zeer deprimerende film, ik had erg te doen met moeder en zoon.

Alles gaat neerwaards en is een en al ellende.

Door de sombere setting vond ik het ook een hele spannende film.

Moeder en zoon, zetten alles zeer goed neer.

Wel jammer dat de oorsprong van het babadook niet bekend word.

het boek was erg duister, en daarvan had de oorsprong ook wel uitgewerkt mogen worden.

Al met al griezelen en spannend, en het eind was ook wel oke.

Redelijke horror film, die niet helemaal aan de verwachtingen voldeed. De spanning wordt aardig opgebouwd, maar echt nagelbijtend wordt het niet. De schrikmomenten zijn zeer schaars en angstaanjagend wordt het al helemaal niet. Verder is de film vrij standaard, met een boze entiteit die steeds meer gaat aanrichten. De acteurs doen het goed, met name de moeder.

Vol verwachting klopte het hart, maar helaas....2.5

Prima.

De film heeft een redelijk trage opbouw, maar dat is juist goed voor dit soort films. In de meest recente horrorfilms laten ze namelijk al veel te veel zien van de geest, monster, pop etc. In deze film heeft het natuurlijk ook een beetje te maken met het extreem lage budget.

Er wordt prima geacteerd door het jongetje en moeder. Het vervelende kutventje haalt je het bloed onder de nagels vandaan met zijn geschreeuw. Verschrikkelijk. Maar aan de andere kant, de moeder had de babadook ook gewoon binnen kunnen laten. Dan was er niks aan de hand .

Zoals al eerder beschreven zijn de schikmomenten schaars. Het moment waarbij hij door de deur van de slaapkamer komt is overigens een prima shot. Overigens jammer dat je niet ziet hoe hij er aan het einde nou echt uitziet. Gezien de geluiden lijkt het wel een pterodactyl (slechte keus voor Sfx aangezien dit geluid in menig cartoon gebruikt wordt). Toch is het een leuke "demoon".

Laten we voorop stellen dat het een leuk concept is en nog goed uitgewerkt ook. Ik heb slechtere producties gezien van een budget 100 maal deze film. De film kostte 30K in dollars om te maken.

Eigenlijk zou je bij een horror net als bij een pittiggerecht, ipv pepers, met aantal bloeddruppels moeten aangeven wat voor horror het is.

Babadook is 1 druppeltje van de drie. Zo kunnen kijkers die horror zien als bloederige hak en zaag film met vampiers, zombies en seriemoordenaars zien dat ze dit bij deze film kunnen vergeten... En dus kunnen overslaan. Zou de kwalificatie van sommige films zoals deze ten goede komen. Want kwa niveau acteren en vormgeven is deze film gewoon sterk. Wisselwerking tussen moeder en tegenspelers is zeer goed en geloofwaardig.... Kun je van een prul als Jessabelle 2014 niet zeggen die ik vlak daarvoor heb zitten kijken.

Wilde ik even kwijt nog...

@Ralfsjam

Ik was de strijd niet eens aangegaan met 'The Babadook' als ik zo een irritant kind had gehad.

Bij mij ging zelfs de rode loper uit: Babadook wees welkom.

Lunchtrommeltje mee & toedeloe Samuel, veel plezier toegewenst met 'The Babadook' .

Subtiele psychologische horrorfilm met een subliem samenspel tussen moeder en zoon. De beste horrorfilm die ik in jaren gezien heb, en dat zijn er nogal een aantal.

Mooie analyse die ik van reddit af heb getrokken:

Loved this film. One of the cleanest stories I've seen about the Shadow archetype. I've only seen it once, but it seems start to finish a true to Analytical Psychology (jungian) portrait of the Shadow. I read though all of this thread, the one on r/movies and a few reviews- I think there’s a lot of misunderstanding of the story being told. I haven’t seen anyone really talk about this angle clearly, so I’ll try.

So the Babadook is the shadow archetype. Quick rundown, for those who aren’t familiar is, the shadow is a part of the ‘self’ (a persons mind) that we refuse to accept as part of ourselves due to its unsavoriness. Aspects of ourselves that are so vile, repulsive, or contra to how we view ourselves that it is utterly ignored and unacknowledged. So, the shadow is named as such because it is the darkness of our mind, and by nature largely unconscious. Unconscious meaning- denied on such a fundamental level so as to not even be aware of its existence. Amelia has a great deal of hate for her child. It’s difficult to face such feelings when you believe yourself to be an unconditionally loving mother. Her child is a burden, abnormally difficult to raise, and worst of all is to blame for her husbands death. The beginning of the story shows Amelia tackle this difficulty with a great deal of compassion, and endless patience. But of course, all of that hate is hidden inside and as the story progresses we see it unleash.

This process is well documented in Analytical Psychology. Allowing a part of the mind to remain fully unconscious lets it grow unchecked. It allows it power it doesn’t rightly deserve. If you ignore it, it will grow stronger. Sometimes this results in an eruption, causing those unsavory aspects to overtake all other aspects of a person. Psychosis, fits of anger, etc. And so it does, rapidly and with little warning. A few knocks before bashing through the door.

This has purpose though, to the mental health of the individual. Becoming a more consciously whole person can be of great benefit. When you can ‘let in’ parts of yourself that were being denied you can gain power over impulses and behavior being caused by them. There can also be gems hidden in the gunk. Hypothetically, say a person who is overly timid confronts hidden anger. They may find this opens up the ability for them to confront others in a healthy way. So this eruption of the Shadow to the surface is a violent way of aspects of ‘self’ merging. We see at the end how Amelia has learned to have a pressure valve for her mind, and to handle this in a more healthy fashion. There is no getting rid of the shadow (babadook), it’s rightfully a part of each of us.

One thing that I loved so much is the portrayal of the ‘realness’ of the babadook. Jung hammered home that these archetypes are very real. We might not be able to set them on a shelf, or take pictures, but they’re as real as gravity. At no point did the film say, ‘oh this was all just in her head’ or ‘she’s just crazy’. Saying the babadook is ‘just a metaphor for x’ is missing this point. Many other films with a ‘monster in the mind’ scenario do take the route of showing how ‘none of it was real’.
Some passing thoughts. Another unveiled reference- Houses are an often found symbol for the mind. So we’ve got the babadook whose home is in the basement attacking the upstairs in Amelias bedroom. She says ‘This is my house, you have no power here’. This is asserting the power structure of a healthy mind.

About the babadooks unmasking, of course the surprise is that she sees herself (I think that’s first made clear from the popup book?). I also notice the bright light, perhaps this is the gems I referenced earlier.

I do wonder, why worms in earth as food? I see how important the scene is of her keeping and feeding the babadook, but I have a hunch I’m missing exactly why that offering was chosen.
Why babadook? I saw someone translated this to 'chuckling father'. I'm mostly struck by the primitive sound of the word (which is why baba is often the word for father, children can say it). The Shadow is primitive, the definition being- denoting the character of an early stage in the evolutionary development of something. Archetypes (which include the shadow among others) are the building blocks of modern mind.

So, of course there are many Shadow stories. The ‘discovery’ of archetypes by Jung was really about documenting their occurrence thoughout history. We’re compelled as humans to tell these stories naturally. What I loved about this movie was that it was purposefully an ode to the Shadow as documented by Jung. Kent managed to stay true to the source material while creating a beautiful piece of art.
Edits

Regarding the light from the Babadook in the bedroom confrontation I found this great quote- “To confront a person with his own Shadow is to show him his own light." ~ Carl Jung. More superficially it's clearly a reference to the cars headlights.

The more I think about it, the more I think there's a larger subtext of unconscious integration and the role of animus. I've seen some criticism (unfounded imo) on the transparency of the shadow story. It's funny then that, again true to source, many miss this aspect of the movie. The shadow as a means of expanding oneself is one of the more 'in your face' aspects of the unconscious. The animus is far more subtle, and the shadow is often a means of introduction to this psychological force. The fact then that the father/husband figure presents as the image when the shadow figure drops away is wonderful imagery to reveal the animus character. Related then, the child is surely the 'divine child' and perhaps other versions of child archetype- the magic tricks and battles with monsters is a dead giveaway. I've not spent much time working that out further. I think this helps transform the story into a fuller recounting of the individuation process.

Slaapverwekkend! Geen enkel schrikmoment, saai, slecht verhaal, steeds dezelfde locatie en een vervelend rotjoch. Jeetje wat was ik blij toen de film afgelopen was.

"If it’s in a word, or it’s in a look

You can’t get rid of the Babadook.”

Om een horror te doen slagen zijn er verschillende mogelijkheden voor handen. Ofwel gebruik je gore elementen zodanig dat het bloed,ingewanden en allerhande andere slijmachtige ingrediënten druipend, glibberend en stromend in beeld worden gebracht. Ofwel laat je een oudgediende (vampier,weerwolf of seriemoordenaar) opdraven die tijdens nachtelijke activiteiten mensen de stuipen op het lijf jaagt. En anders gebruik je een buslading uit de onderwereld afkomstige demonen die de controle overnemen van een zwak persoon of één of ander krakkemikkig gebouw en door toepassing van religieuze rituelen uitgedreven moeten worden, wat dan weer lijdt tot rondvliegende voorwerpen en in vreemde talen sprekende wanstaltig uitziende bezeten personen. “The Babadook” heeft niets van dit alles. Dit fijnzinnig horrorverhaal moet het hebben van donkere hoeken en akelige geluiden. Een verhaal dat op verschillende manieren kan geïnterpreteerd worden en waarbij het fenomeen “The Babadook” verschijnt door het lezen van een alledaags voorleesboek dat plotsklaps opduikt in Samuels boekenkast. Idem zoals in “Candyman” waarbij de legendarische figuur Candyman verschijnt als je zijn naam vijf keer scandeert voor een spiegel of zoals in “Evil Dead” de demonen vrijkomen doordat een tape met oude rituele teksten wordt opgestart, verschijnt “The Babadook” in het leven van Amelia en Samuel.

Recensie The Babadook

The Babadook is een fantastisch opgezet horrorverhaal vol dramatiek. Geduld en beleving is hier wel vereist bij dit verhaal. Het grootste pluspunt in deze film zijn de geweldige acteerprestaties van de moeder en de jongen. Zo intens gespeeld door beide spelers. Gevoelens zoals verdriet, angst, haat, liefde worden op een prachtige wijze gebracht. Een film waarin ook de details bepalend zijn om het verhaal in zijn hele context te zien. Een tweede kijkbeurt kan bepaalde vage scènes meer uitleg verschaffen. Al lijkt mij de grote lijnen toch wel duidelijk waardoor de slotscène toch een bevredigend gevoel moet geven. De sfeer is dik in orde. En niet vergeten het boek met het kinderverhaal. Misschien wel het huivermoment van de film. The Babadook is een film die mij zal bij blijven. 8/10

"You can't get rid of the Babadook."

Veel gemengde reacties, maar ik moet zeggen dat ik me hier wel mee vermaakt heb.

Het gegeven rondom een voorleesboek dat geen typisch kinderverhaal blijkt te zijn, is leuk gevonden. Mede vanwege de pakkende - lugubere - illustraties en de manier waarop het gebracht wordt. Het belooft in ieder geval veel onheil. Alleen moet je wel door het irritante gekrijs van Noah Wiseman zien te komen; je zou eigenlijk willen dat hij meteen opgeslokt wordt door meneer Babadook...

Gelukkig wordt er op een dusdanige wijze een kille sfeer neergezet i.c.m. een degelijk spelende Essie Davis. Naargelang de speelduur vordert, bekruipt je als kijker dan ook een onderhuidse spanning die alsmaar sterker wordt. Hoewel het nergens echt eng wordt, is de gang van zaken intrigerend te noemen. Er wordt namelijk mooi omgesprongen met de psyche.

Al met al een aardige psychologische horror, maar het had gedurfder gekund. Tevens moet je rekening houden met een ergerniswekkende Wiseman.

3,0 Sterren.

Ik snap de hoge scores hier niet. Dit vond ik echt een vreselijk slechte film die nergens echt spannend werd. Dat irritante stemmetje van the babadook was het dieptepunt van de film..Is me net een 0,5 waard..

helemaal met je eens. Ik heb de film zelfs afgezet!

ik ook!

Een hele aparte horror. Het kinderboek over de Babadook is een leuk concept en leuk getekend en de naam Babadook-dook-dook bekt ook lekker.
In het begin ergerde ik me dood aan het irritante kind maar naarmate de film vorderde werd hij gaandeweg sympathieker en had ik enorm met hem te doen. Knap gedaan.
Er hing een creepy sfeer in die film met het donkere naargeestige huis en de labieler wordende moeder. Waarom de Babadook uiteindelijk gezellig in de kelder moet verblijven waar hij wormpjes krijgt te eten is me een raadsel, maar neemt niet weg dat ik me prima heb vermaakt met deze film.