Jongens (2014)

Prachtige film! De ontluikende liefde tussen de 2 hoofdrolspelers wordt erg subtiel in beeld gebracht. Ondanks de lichte verwarring na de eerste kus, voelt de fietstocht naar huis daarna vooral wonderbaarlijk goed. Fijn om te zien dat dit soort kleine geluksmomenten, aanvoelen als een grote triomf. De scene op de kermis met treffende muziek van M83 is ook sfeervol in beeld gebracht. Er had wat mij betreft alleen wat minder gefocust moeten worden op de gezinssituatie van Sieger. Het einde vond ik dan weer mooi, graag meer van dat!

Mooie coming of agefilm! Gijs Blom speelt een prachtige rol van een jongen die moeilijk met zijn gevoelens kan omgaan.

Prachtige film. Mooie beelden van de natuur en het hardlopen. De jongens spelen hartstikke goed. Deze film zou goed zijn om te laten zien bij maatschappijleer/biologieles op scholen. Er wordt gelukkig eens niet op een mietige, verwijfde manier het onderwerp 'homoseksualiteit' aangekaart, maar juist heel realistisch, zoals het vaak echt gebeurd. Sterk camera werk. Prachtige plaatjes.

Goede timing om deze film in het jaar van de Olympische Spelen uit te brengen. Ik lees ook goede reviews hier, dus ben benieuwd.

Een Nederlandse film is het in ieder geval zeker. Het zijn nog jongens, en die zitten vooral veel op de fiets. Dat levert in ieder geval wat prettige beelden op, want dat fietsen doen ze door mooie bossen en langs de duinen en dergelijke. Het zorgt ook wel voor een eigen smoel tussen de andere films over dit onderwerp. Bovendien liggen atletiekbanen volgens mij ook meestal aan de rand van de stad enzo. Dus het is ook wel logisch.
Sieger is inderdaad een wat gesloten karakter, maar dat hindert niet omdat men in ‘helicopterview’ toch een prima beeld weet neer te zetten wie hij is. Zijn karakterontwikkeling is er niet een die ik nog nooit eerder gezien heb. Men moet uiteraard langs wat clichés, maar die storen hier niet. De makers hadden ook niet perse hoeven kiezen voor het sportelement, maar de timing kan natuurlijk in het marketingplan hebben gestaan.
Er wordt alle tijd genomen om elke scene een kans te geven. Ik was eerst bang dat ze een eenzijdig beeld wilden geven dat homo’s brave jongens zijn en hetero’s schurken, door middel van de broer van onze hoofdpersoon. Ook dit was enigszins een cliché, maar bleek niet helemaal zo te zijn. Het is ook een kapstok om te laten zien waarom (o.a.?) onze hoofdpersoon dit karakter heeft.

Blom en Zandvliet zijn gelukkig niet bang voor tederheid en lieve kusjes. Iets wat de film iets hoger tilt dan een alledaagse film. Kas steekt even boven het maaiveld uit als hij een zware belediging van zijn andere zoon te verwerken krijgt. Die kwam wel even binnen zag ik.
Voor de rest vond ik het middenmoot.

Ik hang ergens tussen een ruime 3* en een kleine 3,5*. Nu zeg ik een:
3,5*

Sympathieke kleine film over een onderwerp dat momenteel groot is met de heisa rond de spelen in Sotsji: homoseksualiteit. Nu eens geen tergende homoseksuelen die van een verboden liefde proeven, maar twee jongens die spelenderwijs hun wederzijdse gevoelens verkennen. Het is meer de instabiele thuissituatie die voor spanning zorgt dan de liefde zelf, dat is eigenlijk best eens verfrissend.

Toch kon ik er niet helemaal inkomen, tot het punt dat ik het een beetje saai begon te vinden. Het bestaat wel weer uit de peinzende blikken en onuitgesproken gevoelens die vaker terugkomen in telefilms. Daarnaast heb ik ook weinig affiniteit met het onderwerp en kan ik daarom misschien niet helemaal meegaan in het beoogde emotionele effect. Dat laatste ligt aan mij en niet aan de film, want ik kan zeer goed begrijpen waarom hier zoveel positieve reacties op komen.

Prachtige subtiele film die geen moment aan spanning verliest. Meer is er eigenlijk niet over te zeggen; klasse.

Grappig, op deze wijze heb ik de film ook gezien. Had nog nooit van deze film gehoord, volg de Nederlandse (tele)film sowieso niet echt, maar het werd nog wel een aangename film.

Jongens draait om 2 tienerjongens die langzaamaan verliefd op elkaar worden, ook al willen ze het niet, want ze willen graag ''normaal'' zijn, net als de rest. Toch hebben beiden een klik met elkaar die steeds intiemer wordt. Zo in de tweede helft van de film moest ik een beetje aan Fucking Åmål (1998) denken, ook zo'n coming-of-age film over dit thema. Jongens is alleen wat minder goed, maar nog wel heel aardig. Minpunten vind ik dat het thuisverhaal met vader en broer erg overdreven de aandacht krijgt. En als je dan denkt dat het uit de hand loopt, dan is dat op het einde plots weer uit het niets opgelost. Beetje vreemd. Verder moet ik wel zeggen dat de 2 jongens hun rol prima spelen, een verademing nadat ik de afgelopen tijd van die afschuwelijk slechte Carrie Slee verfilmingen heb gekeken met al die waardeloze acteurs. De film voelt realistisch aan en wordt nergens aangedikt met overbodige, clichématige zaken. Het einde vond ik wel wat abrupt, maar ook wel weer stijlvol. Maar er had nog best een tien minuten aangeplakt mogen worden. Tot slot nog een compliment voor het camerawerk en de montage, erg stijlvol gedaan.

Kleine 3,5* is het zeker wel waard.

Zo, gezien! En het is een verademing weer eens een Nederlandse jeugdfilm te zien waarin nog wel iets van klasse zit. Niet dat het niet vol zit van clichés of dat het nu allemaal geweldig is, maar het is een lief klein filmpje geworden.

Een film met homo's, en zoals zo vaak wordt beide zijden belicht: homo's zijn normaal (in wezen is dit een liefdesfilm) en homo's zijn anders (dit komt altijd om de hoek, de twijfel die ze hebben of ze homo zijn en met de angst dat dit naar buiten komt). Deze film is dus weinig origineel, maar het wordt wel mooi gebracht. Vooral in kleine gebaren en enkele blikken blinken de acteurs uit en de regie weet dit prima te pakken. Jammer dat de teksten niet altijd even sterk zijn en de jonge acteurs hebben daar zichtbaar moeite mee. Maar dat ze wat kunnen, dat is wel duidelijk. Onder meer de look-a-like van Daryl Janmaat en vooral Ton Kas, maar die laatste is altijd goed. Verder mooi subtiel gefilmd met sterke muziek. Vooral die scène op de kermis met M83 op de achtergrond is prachtig, maar tevens die belichting in de parfumerie, of dat shot met die boomstam in het donkere water: Prachtig!. Ook is het geluid goed, of dat nu die rijdende bus is of het geluid van water uit de douche of vogeltjes die kwetteren, het is allemaal mooi gemixt.

Neemt niet weg dat ondanks de geringe lengte (waarin wel knap een heel verhaal wordt verteld) het uiteindelijk voor mijn gevoel erg lang duurde. Dat is nooit een goed teken. En ondanks de rol van Kas (en een goed spelende Eddy) is de hele thuissituatie nogal overbodige ballast waarvan ik niet weet waarom dit nu is toegevoegd. Het homo-zijn, met alle problemen en twijfels van dien, lijkt me al verhaal genoeg. Jammer, want het stoort echt (zeker met dat zoetsappige einde dat echt niet past bij de rest van de film) omdat het niet echt een functie heeft. 3,0* derhalve.

Ik ben persoonlijk een grote fan van coming-of-age films met een LGBT-thema. Deze film deed me denken aan Mannen Som Elsket Yngve (2008), wat op zijn plaats weer gebaseerd lijkt te zijn op Fucking Åmål (1998).

Ondanks het weinig vernieuwende plot, toch een mooie film. Bovendien fijn dat er nu eens een mooie Nederlandse film is over dit onderwerp. Het einde komt uit het niets en er had beter naar het einde toegewerkt kunnen worden. Desondanks is het einde mooi, romantisch en hoopgevend. Precies zoals het moet, bij dit soort films

Vertederend zijn de romatische, licht "erotische" scenes tussen de jongens. Tevens opvallend zijn de subtiele erotische verwijzingen naar de mannelijke seksualiteit, bijv. d.m.v. het gebruik van "fallische" objecten, zoals de Twister-ijsjes en de estafette-stokjes.

Een film die het herkijken absoluut waard is, al is het maar om de film dan beter te kunnen beoordelen.

Een goede, vertederende film over een jongen die erachter moet komen wie en wat hij nu werkelijk is en wil zijn! Dit alles afspelend tegen de achtergrond van jeugdateletiek/ estafetteloop. De jonge acteurs spelen met verve en enthousiasme en bovenal heel natuuurlijk. Chapeau daarvoor! Mooie beelden, goede hardloopbeelden, prima produktie die het goed gaat doen in het buitenland volgens mij! Enne...geen seks is ook wel eens een verademing voor de verandering.

Tien jaar na Sommersturm (2004) een nieuwe film over ontluikende homoliefde in de sportscene, en ditmaal van eigen bodem. Regisseuse Kamp die een paar jaar terug opzien baarde met het licht pornografische LelleBelle (2010) pakt het thema op sympathieke wijze aan (een begrip dat ik hier al een aantal keer mag lezen) en visueel ziet het er prima uit eigenlijk.

Voeg daarbij het behoorlijke spel van de jongelingen (zeker de broer eigenlijk) en de minpunten (vooral de overdaad aan stilzwijgende zwelgende blikken, maar ook de lachwekkende teksten van de coach van de jongens) storen niet al te veel. Een enkele scene wordt de lat nadrukkelijk wat hoger gelegd en weet de film de adem van de kijker te ontnemen; éénmaal tijdens een fietsritje in verwarde toestand en een tweede keer bij de eindrace die met allure in beeld wordt genomen, iets waarvan ik altijd dacht dat alleen de Amerikanen dat konden.

Ruime 3*.

Ik ben homo, vandaar een zekere interesse ook in films met een homoseksueel thema, in die zin dat ik er soms naar op zoek ga. Logischerwijs kwam ik bij deze uit maar jammer, het voldeed absoluut niet aan mijn verwachtingen. Echt een enorm braaf, clichématig verhaal, weinig tot geen diepgang. Het bracht ook weinig teweeg bij mij, emotioneel.

Hij doet zoals hier al aangegeven erg denken aan Sommersturm. Heel erg zelf, al vind ik die eerste dan een tikkeltje beter. Er valt zo weinig te beleven in de film, buiten het constante geplaag tussen de twee jongens, dat ik op den duur wel heel vervelend begon te vinden. Dan waren de intrafamiliale problemen nog het interessants. En dat zegt veel.

Misschien ben ik wel te oud en verbitterd geworden om nog van een dergelijke film te genieten, ik weet het niet. Als zestienjarige had ik het vast leuker gevonden.

Wel moet ik zeggen dat het soms erg mooi in beeld werd gebracht (scène in het water, de atletiekpiste), en het deed me soms terugdenken aan momenten uit mijn jeugd, eerste ervaringen... Ohja, het waren ook heel knappe jongens. Maar dat redt de film niet. Matige film dus, ik zou de Nederlanders onder jullie de gelijkaardige maar meer gedurfde, charmantere en gewoon ook betere Vlaamse variant op het thema Noordzee, Texas willen aanraden!

Een goede drama film...

Mooi en sterke verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Stijn Taverne (Penoza)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Mooie subtiele film van Mischa Kamp met een glansrol van Gijs Blom die eigenlijk de rest van de cast en vooral zijn tegenspeler Ko Zandvliet in de schaduw zet.

Het knappe aan de film, naast de fantastische fotografie van Melle van Essen, is het treffend in beeld brengen van de coming-of-age-gevoelens, om het zo maar te noemen, die door je omgeving, maatschappelijke druk, een flinke knauw of deuk kunnen krijgen. 4*

Natuurlijk en filmisch mooi met fraaie beeldcomposities en knappe muziek.

Plaats voor gevoelens en jeugdig optimisme en een "You are my Sunshine", uit de oude doos.

Genietbare en nette film met verdienstelijk acteerwerk.

Jongens is een mooi klein filmpje over twee jongens die langzaam maar zeker verliefd op elkaar worden. De film is zeer sfeervol en er wordt goed geacteerd. Ook het verhaal is simpel, maar wordt mooi verteld. Meer kan je niet wensen voor een kleine Nederlandse film.

Aardige film over een tienerjongen die aan hardlopen doet en gevoelens krijgt voor zijn teammaatje. Op zich zijn de twee personages goed neergezet, maar wel duidelijk gericht op een jonger publiek waardoor het er soms wat dik bovenop ligt. De film ziet er, ondanks het ongetwijfeld lage budget, prima uit (voornamelijk dankzij het fijne camerawerk met een aantal mooie shots).

Ontzettend cute. Wel een echte jeugdfilm, dus hier en daar wel erg opzichtig de rauwe randjes omzeild, maar de uitwerking maakt veel goed: prima camerawerk, mooie locaties, goed acteerwerk, zelfs van de kinderen.

Complimenten voor hoe dit thema in beeld wordt gebracht, want dat is lastiger dan het lijkt. Je wilt het niet te braaf, maar ook geen nare smaak in je mond krijgen over hoe een film zich focust op minderjarige lichamen (a la 'Apt Pupil', e.d.). De regisseuse kiest hier precies de goede toon, misschien toch de vrouwelijke touch of zo.

Ik zou uit sympathie bijna naar 4* gaan, maar dat is ook mijn score voor het enigszins vergelijkbare 'Noordzee, Texas', en die is toch wel een niveautje beter dan deze. Enkele minpunten aan deze: het einde voelt afgeraffeld en de soundtrack is matig. Wie is toch die dude die zo melancholisch elektrische gitaar zit te spelen op de achtergrond van elke Nederlandse film. Krijgt die ooit pauze?

Verder een aangenaam anderhalf uurtje zwijmelen over kalverliefde. Ik denk ook, zoals iemand hierboven al aangeeft, een goede film om dit thema bespreekbaar te maken op scholen e.d. (Met enige moeite is de film nog steeds te vinden op de site van de Nederlandse publieke omroep).

Wat een lieve, tedere en gevoelige coming-of-age film over een prille liefde tussen twee tienerjongens. Mooie cinematografie met Nederlandse bossen, duinen en strand. Werkelijk subliem camerawerk levert een schitterende boomstamscene en prachtige trampolinescene! Van bovenaf gefilmd is echt super en van onderaf gefilmd door het trampolinedoek is ook heel bijzonder! Ook mooi dat de omgeving af en toe wazig word, dit benadrukt het gevoel van verwarring bij Sieger..... Muziek is mooi en passend. Er wordt zeer geloofwaardig en realistisch gespeeld, het voelt nergens onecht. De worsteling en ontwikkeling van de eigen seksuele identiteit is duidelijk zichtbaar en voelbaar. Misschien was de film een beetje tam, maar ik denk hier passend, want het versterkt de onschuld van hun ontluikende liefde........

Het houterige acteerwerk was echt irritant hier. Gelukkig maakt de prima regie er nog wel wat van.

Geen film om te verkopen aan de publieke omroepen in Hongarije of Rusland.

Hardlopers Sieger [Gijs Blom] en Stef [Stijn Taverne] zijn dolblij als hun coach [Ferdi Stofmeel] ze selecteert voor het estafetteteam bij het Junioren Kampioenschap. Wanneer ze beginnen te trainen met hun teammaten Marc [Ko Zandvliet] en Tom [Myron Wouts], is er een klik tussen Sieger en Mark die verder gaat dan vriendschap. Goed, Siegers oudere broer [Jonas Smulders] gebruikt ‘homo’ een keer als scheldwoord, maar verder is er geen reden waarom Sieger zo moeilijk doet over zijn gevoelens. Dat, en het feit dat Blom bepaald geen begenadigd acteur is, verklaren waarom dit een exercitie in futiliteit is.

Op maat voor de jeugd; het mist wat diepte en Kamp gaat alle complexiteit uit de weg door sociale outing uit zijn verhaal te bannen, maar het is daarom niet minder een eerlijke film, waarin de personages meegaan in de flow van hun gevoelens. De toestanden met de broer hebben weinig meerwaarde. Er zitten ook enkele mooi gefilmde scènes tussen, die de fëerie van het moment moeten versterken. De witte meeuwen in contrast tot de nachtelijke hemel, of de zwempartij waarin beide jongens hun eerste moment van intimiteit samen beleven... Een goede film vol positief sentiment.

Prachtige film. Maakt invoelbaar wat een worsteling het omgaan met homoseksuele gevoelens van een tiener kan zijn. Ontroerend zonder teveel woorden te gebruiken of uit te leggen. Ook fijn dat het niet geseksualiseerd wordt. Prachtige beelden en sterk geacteerd.