menu

The Five Pennies (1959)

mijn stem
3,83 (26)
26 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Muziek
117 minuten

geregisseerd door Melville Shavelson
met Danny Kaye, Barbara Bel Geddes en Louis Armstrong

Biografische film, over de jazz-trompettist en bandleider Red Nichols (Danny Kaye). Nichols kent veel succes, maar ten koste van zijn gezin. Op het hoogtepunt van zijn carrière krijgt hij te horen dat zijn dochter polio heeft. Louis Armstrong speelt mee als zichzelf.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=JimhENx3Zfo

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
4,0
Een van de eerste films die ik gezien heb - waarschijnlijk omdat Danny Kaye bij mijn ouders geen kwaad kon doen. Die was leuk, zoals Buziau leuk was geweest, in de oorlog.

Eigenlijk een vervelende rotfilm, waarin het dunne clichéverhaaltje 'opgefleurd' wordt door een mooie dochter die de strijd tegen polio wint.

Heel sentimenteel eigenlijk - maar daar had ik destijds geen last van. Ik zie de hartveroverende Tuesday Weld nog steeds wankel, met kleine stapjes tegelijk, naar haar vader lopen... alles zou weer goed komen...

***

Tussentitel :
Veertig Jaar Later.

***

- en vorige week maandag, kijkend naar The Ring, zat ik me af te vragen wie die stoere wat oudere actrice was, daar op dat eiland... kleine rol... weet niet eens meer wat ze deed... en ineens herkende ik haar, aan haar mond. Tuesday ! Ze speelt nog ! Niet meer zeven dagen in de week, maar ze is er nog ! En ze heeft nog nooit een slechte rol gespeeld (want die stapjes, in The Five Pennies, die deed ze niet voor Danny... die deed ze Alleen Voor Mij !)

4,0
hugohei schreef:

Eigenlijk een vervelende rotfilm, waarin het dunne clichéverhaaltje 'opgefleurd' wordt door een mooie dochter die de strijd tegen polio wint.


Wat nou, "vervelende rotfilm"!? Dit is toevallig wel mijn favoriete jankfilm, hoor. Zo onbeschoft sentimenteel maken ze ze niet meer! En dat van die dochter, is dat geen spoiler?

Overigens schijnt het cliché-verhaaltje echt gebeurd te zijn. In de Hollywood-betekenis van het woord, dan.

4,0
Heehee, wacht even... Ik schreef 'EIGENLIJK een vervelende rotfilm'. En ik gaf vier sterren. En ik ben heel wat 'betere' films uit die tijd vergeten.

4,0
hugohei schreef:

Heehee, wacht even... Ik schreef 'EIGENLIJK een vervelende rotfilm'. En ik gaf vier sterren. En ik ben heel wat 'betere' films uit die tijd vergeten.


Maar EIGENLIJK een vervelende rotfilm is toch ook een vervelende rotfilm?

4,0
Als iemand zegt : 'ik vind het een vervelende rotfilm' heb ik eigenlijk geen weerwoord. Ik kan alleen sputteren dat-ie me blijkbaar toch iets gedaan heeft.
En jou ook.
Dat is eén van de leuke dingen van film.

4,0
Ha, zo! Wat de Amerikanen een 'guilty pleasure' noemen, dus. Kan ik wel inkomen, ja. We zijn het eens!

avatar van Scorpio11
4,0
Wat vond ik dat toendertijd een zielige film.

4,0
Jeugdsentiment van de eerste orde, wat een komiek die Danny kaye. Vooral gezien in de welke tijd 1959 dat dit gemaakt is grote klasse.

Dick2008
Wel weer heel lang geleden dat ik deze film heb gezien. En het leek me eigenlijk niks. Danny Kaye is toch echt zo'n komiek...een beetje als Dorus ... wie kent ze nog. Vaak leuk voor kinderen en ook aardig tegen kinderen. Het enige wat ik me dan ook kon herinneren was dat zijn dochter ziek was en hij de muziek opgaf om zijn tijd daaraan te wijden met een hoop gekkigheid.
Te lange film, die maar losjes gebaseerd is op Red Nichols. Voor jazz-liefhebbers eigenlijk maar gedeeltelijk interessant.
Het begint met Bob Crosby, die ik niet eens herkende maar toen die door trechter begon te zingen weer wel. Veel muziek van o.a. Louis Armstrong.
Het eerste deel van de film is leuk waarna het eigenlijk in een sentimentele draak verandert. En het nadeel is ook dat die films zo op elkaar lijken. Want het deed ook wat aan The Glenn Miller Story denken. Danny Kaye doet het wel aardig en een lieve rol van Barbara Bel Geddes. Ze is best knap. Ze is natuurlijk heel bekend geworden als Miss Ellie uit Dallas.
Het was eigenlijk wel weer een opgave deze film, die ook te lang is. Anderhalf uur was voldoende geweest. Wel leuke muziek in deze film, die ook mooi gemaakt is en de inhoud zou ik niet al te letterlijk nemen. Of Red Nichols ook echt zo vervelend was als de film aan het begin doet vermoeden ....Maar de film keek toch best lekker weg. 4.0/3.0

Gast
geplaatst: vandaag om 19:57 uur

geplaatst: vandaag om 19:57 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.