Les Liaisons Dangereuses (1959)

Welke beatniks?Whatever.Film die eigenlijk wat te vroeg kwam,want wie zit er te wachten op libertijnen en hun slachtoffers die godverdomme vrijwel continu met complete bepakking rondlopen.Toch valt het te prijzen dat Vadim de setting naaar het heden heeft verplaatst,want hem kennende was hij in een kostuumdrama volkomen uit de band gesprongen qua kitsch.

Dit alles noopte wel tot een stevige modernisering van de text,en het origineel is vreemd genoeg in de engelstalige versies veel beter herkenbaar dan in deze.Overigens heeft Vadim de ironisch/huichelachtige waarschuwing in het begin overgenomen.

Het verhaal wordt wel vrij nauwgezet gevolgd,met slechts de meest noodzakelijke aanpassingen.Je kunt mensen moeilijk laten duelleren in een film die in 1960 speelt.

Philipe is min of meer adequaat als Valmont,voor zijn doen dan toch.Zijn voornaamste slachtoffer wordt gespeeld door mevr. Vadim ,een bloedlekkere Deense blondine die ook een Deense speelt en met haar Anna Karina -achtige gewauwel vanzelf extreem onnozel overkomt(ps:waren Denerinnen trophy wives voor de nouvelle vague regisseurs toen?Ik geef ze geen ongelijk trouwens.Laat Filippijnse importbruidjes of hoertjes uit de Poolse wehkamp maar over aan de losers).

Een piepjonge Trintignant speelt de rol van de brave Danceny en Boris Vian komt ook even langs,maar de ereprijs gaat uiteraard naar Moreau die wel vaker in beeld had mogen komen.Een spekkie voor haar bekkie,deze rol.Overigens verbaast het me dat het met Moreau irl niet is afgelopen als met haar karakter in deze film,ik zie het zo voor me.

Opvallende soundtrack tenslotte:van niemand minder dan Theolonious Monk.

Slechte cast, slecht geacteerd (op Moreau na), geen goede weergave van de originele "stijl", die zo essentieel is voor dit verhaal... Maar wel een verdienstlijke poging om deze sublieme briefroman uit 1782 in een 'moderne' film te "actualiseren"...

Roger Vadim, een boeiend personage voor de sensatiepers destijds, zal met deze zwoele "Les Liaisons Dangereuses", waarin een verhaal over een niet bepaald voorbeeldig huwelijksmoraal wordt gebracht, wel weer in het oog van de storm hebben gezeten.

Maar, het is een goede film, die in de eerste plaats kan rekenen op de schitterende vertolkingen van vrouwenverleider Gérard Philipe en van een Jeanne Moreau, weergaloos in haar perverse rol maar, die toch ook uitblinkt in de subtiliteit in het intrige en van het dialoogwerk. Ook de voice-over die de gedachten van vooral Philipe, in zijn verleidingstechnieken weergeeft, is heel inventief.

Op te merken - we schrijven 1959 - dat de film in beeld heel diskreet blijft.

Zag de film vele jaren terug en hem eens opnieuw zien werd een gesmaakte beleving.