Two Weeks in Another Town (1962)

Vervelende film die om niets draait, geforceerd en opgeschroefd en met schoolvoorbeelden van overacting.

Best een aardige film over filmmaken en daarin bijna net zo cynisch als Sunset Blvd., alleen dan met iets minder verbeelding verteld en met een sympathieker hoofdfiguur. Het moet allemaal even op gang komen en de scènes met de twee liefdes van Douglas werken niet, omdat beide dames (Cyd Charisse en Daliah Lavi) matig acteren. Charisse is sowieso meer een danser dan een actrice, maar hier wordt ze alleen gevraagd het laatste te doen. Toegegeven, Lavi krijgt het niet makkelijk, want haar scènes zijn ook het slechtst geschreven. Maar zo'n Claire Trevor laat toch wel weer een grotere klasse zien.

Het best is de film als het niet om de privérelaties van Douglas gaat, maar om zijn professionele relaties. Aan de ene kant heb je een bijna ontroerend beeld van een regisseur die zijn talent verloren heeft, aan de andere kant wordt hij als een complete egoïst neergezet. Sterk geacteerd door Robinson. De haat-liefde verhouding die Douglas met de regisseur heeft is erg goed uitgewerkt, evenals dat zijn realisatie dat hij zich vasthoudt aan het verleden voor succes in het heden bijzonder sterk is uitgewerkt. Dat cynische einde, waarin Douglas van de set wordt gestuurd past daar erg goed in.

Jammer wel dat het toch vooral het einde is die de film maakt. Er zitten enkele goede scènes in de rest van de film, maar alleen het laatste kwartier of zo springt er echt uit, en ook die bevat een matige autoscène. Lijkt een beetje een film waar je zou willen dat ze net iets meer tijd in hadden gestoken. Zoals de film die hier in de film gemaakt wordt.
3,5*

Zijn musicals uitgezonderd zijn de films van Vincente Minnelli naar mijn smaak doorgaans nogal middelmatig van kwaliteit. Ook deze film, die zich afspeelt in de filmwereld met zijn schier ontelbare intriges, is geen vlees, geen vis. Van de sterbezetting is Claire Trevor de enige die een beetje kan overtuigen. Van Edward G. Robinson en Kirk Douglas ben ik beter gewend. Cyd Charisse is volkomen miscast en Daliah Lavi loopt en zit alleen maar mooi te zijn. Matig.

Matige film over een acteur die een regisseur opzoekt met wie hij jaren geleden vaak heeft samen gewerkt. Films over het maken van films zijn meestal wel leuk, echter viel deze een beetje tegen. Voornamelijk omdat daar de focus niet op ligt (afgezien van het laatste gedeelte). Het verhaal zelf mist tijdens de eerste helft ook een beetje een richting.