The Fault in Our Stars (2014)

[quote]arno74 schreef:

De brief is geschreven op het moment dat Hazel in het ziekenhuis ligt, vlak nadat ze Gus heeft vertelt dat ze alleen vrienden met hem wil zijn en vlak na de beslissing dat ze naar Amsterdam zouden gaan. Van Houten schrijft aan Gus:

"Shakesperiaanse complexiteit van uw tragedie. Iedereen in dit verhaal kent zijn eigen meedogenloze hamartia: zij, omdat ze zo ziek is; u, omdat het u zo goed gaat. Zou het haar beter gaan, of u slechter, dan zouden jullie niet zo misleid zijn door lot en sterren, maar dat ligt nu eenmaal in de aard van het lot en de sterren, en nooit had Shakespeare het meer bij het verkeerde eind dan toen hij Cassius liet opmerken: 'Niet door een weeffout in onze sterren, Brutus, neen, door onszelve zijn wij klein en nietig'. Dat is makkelijk gezegd wanneer je een Romeinse edelman bent (of Shakespeare!), maar er zijn meer dan genoeg fouten te vinden in ons gesternte."

Bedankt Nicole_1989, pittig literair stukje trouwens.

Graag gedaan

Ja klopt, het is in principe een vrij makkelijk te lezen boek, maar zo nu en dan zitten er behoorlijk literaire referenties in!

Wat een prachtige film.

Woodley is perfect gecast voor deze rol.

Door de film krijg ik zelfs de neiging om het boek te gaan lezen.

Een van de betere films van dit jaar!!

Soms heb je zo'n film die je raakt. Omdat de hoofdpersonen het talent hebben je een beetje mee te voeren. Dan merk je plotseling dat je een glimlach op je lippen hebt bij de romantische grapjes en je voelt sympathie en verdriet bij de dramatische scenes. Dit was er zo één voor mij. Dat sommigen dit afschrijven als een bakvissen film kan ik me wel voorstellen. Het is en blijft een film over liefde tussen tieners...dan kun je niet zo veel kanten op. Alleen vraag ik me dan af dat dan niet meer ligt aan het onvermogen van deze mensen om empathie te voelen of te even "los te laten".

Het verhaal is niet eens geweldig, maar dat hoeft niet. Het gaat om de beleving. Shailene Woodley en Ansel Elgort leveren een prima acteerprestatie af en tillen het naar een hoger niveau.

Voor romantische zielen die de kwelling van verlies niet uit de weg gaan.

Een film waar je heel heel stil van wordt........meer tekst is er niet nodig om "The Fault in our Stars" te beschrijven.

4.5*

Film die me redelijk koud liet, al zal het niet aan Woodley hebben gelegen. Maar waaraan wel? Allicht de mannelijke hoofdrol, die vanaf scène in dat hij in beeld loopt met een groot bord boven zijn hoofd loopt waarop staat 'supercoole dude' en dat acteert hij de hele film door. Dat wordt tegen het einde wel minder maar dan ben je mij al kwijt. Irritante vent, kortom. En dat is jammer in zo een film waar het toch om een relatie draait. Het ligt overigens niet aan de rol, maar eerder aan de acteur die niet weet hoe hij zoiets moet brengen, want eigenlijk is zijn spel nergens goed. Dat van Woodley wel, die zelfs met een klein verschil in haar blik al zoveel kan zeggen, en zo samen is dat verschil pijnlijk groot om te zien. Alleen dat cynische ging Woodley niet echt goed af, maar ik vond dat ook niet echt bij haar rol horen. Echt zo een geschreven rol is dat.

Wel zitten er een aantal fraaie scènes in, zoals de eerste ontmoeting met die snelle montage en lichte beweging van camera tussen Woodley en Elgort of die scène in dat restaurant, als op tafelhoogte twee shots van twee leeggegeten borden te zien zijn. Geen idee wat het inhield, maar het beeld vond ik mooi. Verder is de soundtrack heel aardig met zowaar het enige fatsoenlijke nummer dat dit jaar op de radiozenders te horen is (Charli XCX); dan verdien je bij mij al snel pluspunten. Verder is sowieso het hele stuk in Amsterdam gewoon leuk om te zien, al gaat die scène in het Anne Frank Huis met dat applaus er echt te over. Ik vroeg me trouwens ook af of die zolder altijd openstaat? Kon me niet herinneren dat wij daar naar boven mochten toen ik er was. Daarnaast zitten er een aantal interessante gedachten in (ongetwijfeld uit het boek), heeft Van Houten - al is het een vreemde scène- volstrekt gelijk en zijn de teksten soms echt wel poëtisch mooi. Verder is het geheel redelijk kleurrijk gefilmd, maar nergens echt bijzonder.

Maar het meest stoort nog wel het tempo en de lengte, want de film duurt en duurt maar eens ze uit Amsterdam weer terug zijn. En dat overduidelijk mikken op je traanklieren kwam me ook een beetje de keel uit. 2,0*.

Och wat een pareltje, Shailene Woodley is geweldig, ze blijft me verassen elke keer maar weer.

De film weet je te pakken weet je in die ellende te sleuren wat met die verschrikkelijke ziekte te maken heeft.

Ja deze pakte me wel.

4.5*

Ik vond dit een goede film. Werd er door geraakt. Enige minpunt waren alle scenes waar de vriend van Gus in speelde. De jongen die blind is. Vreselijk nep humor. Ik de beide hoofdrol spelers zijn goed op dreef. Maar ik blijf 'Laura Dern' de beste actrice in deze film. De bezorgde moeder speelt ook hier weer zeer overtuigend. Zelfs in Jurassic Park gaf ze diepgang. Supervrouw.

over het algemeen word iemand met een beetje gevoel in zijn donder hier geraakt.

dat komt door de levens echte karakters en hoe zij zich door die verschrikkelijke zikete heen worstelen.

mijn vriendin had na afloop hoofd pijn van het huilen.

de rare rol van dafoe was ook zo'n byzondere inbreng,.wat moet je van zo'n man denken.?

raakte mij tot aan het bot.

Vrij goed gemaakt bakvisjesfilm met een tranentrekkersthema.

Woodley en Dern redden de film. Die jongen is tamelijk nep en vervelend.

De onvermijdelijke M83 muziek is er ook weer.

Overigens wel fijn dat Amsterdam zowaar eens beschaafd wordt neergezet door Hollywood ipv voor de zoveelste keer een overdreven drugs en hoerenhol.

kos

Maar ze wilden het nog wel graag een keer benadrukken in de film, hoe losbandig etc. het allemaal wel niet is daar. Overigens vond ik het nu overdreven, de andere kant op. Veel te clean en te geromantiseerd. Nee dan nog liever het drugs- en hoerenhol.

Een enorme teleurstelling. Op basis van het verhaal, positieve geluiden over de film en de aanwezigheid van Shailene Woodley had ik verwacht dat dit een indrukwekkend en aangrijpende film zou zijn. Dat zou het met onderwerp misschien moeten zijn, maar het is helaas veel te veel een kinderfilm, en veel en veel te gevat vanaf het begin al. Iedereen is zo vrolijk en sterk en gooit er van die mooie teksten uit, is dus kortom zo lekker “anders”.

Voor een groot gedeelte is dit te wijten aan het personage Gus. Ik vond hem echt onuitstaanbaar. Hij is teveel een symbolisch personage dat in de praktijk niet werkt. Door het te weinig subtiele schrijfwerk lijken de personages niet helemaal echt. Zelfs in een film met een onderwerp als dit blijkt dat de film behoorlijk te kunnen breken.

Ik geloofde ook niet zo in de liefde tussen Hazel en Gus, mede doordat het zo gehaast wordt gebracht. Ze lijken elkaar net een paar dagen te kunnen en ze plannen al een intercontinentaal tripje. Wel leuk trouwens dat Amsterdam zo mooi in beeld komt in de film. Daadwerkelijk ook daar geschoten.

In tegenstelling tot wat er aan het begin door Hazel wordt beloofd bevat de film wel degelijk een duidelijk laagje suiker en dramatisering. De score valt teveel op, Apple ook, en iedereen loopt vaak zo dom te staren en glimlachen. Al krijg je dat misschien al snel met Laura Dern in de cast. Een van de weinige scènes die me daadwerkelijk wist te raken was wel met haar overigens, toen Frannie haar dochter vertelde hoe ze als ervaringsdeskundigen mensen willen blijven helpen. Meest tenenkrommend is misschien wel de zoenscène in het Anne Frank Huis. Dit moet wel de meest ongepaste filmkus ooit zijn.

Het einde vond ik dan nog wel weer redelijk, ook al is het te veel uitgesmeerd en sentimenteel. Maar mooi om eens voor wat meer subtiliteit te kiezen als Hazel slechts vertelt hoe Gus acht dagen later overleed. Woodley is gelukkig gewoon weer goed en heerlijk naturel, en het aparte personage van Dafoe is ook wel boeiend. 2.5*.

Beetje zoetsappig (vooral de eerste helft) kankerdrama. Pas vanaf het moment dat Dafoe in beeld komt wordt het iets interessanter. Einde is wel oké en het acteerwerk is prima. 3 sterren

Van te voren had ik het boek gelezen (wat ik overigens beter vond dat de film) en ik ben toch altijd weer benieuwd of de film net zo is als in het boek en of het mee valt of tegen valt.

Bij deze film vond ik het absoluut mee vallen! Het was een goede film, goed geacteerd en leuke beelden van Amsterdam.

Ik heb me geen moment verveeld en heb er met plezier naar gekeken.

Goed einde, mooi en emotioneel in beeld gebracht.

Deze film verdient werkelijk waar niets minder dan 5 sterren. Voor mij momenteel met afstand de beste film van dit jaar!

Hoewel de film zich bezighoudt met een verschrikkelijk onderwerp, kreeg ik gaandeweg een steeds warmer gevoel bij het kijken. Ik wijd dat voornamelijk aan de gezonde dosis humor en relativeringsvermogen waarmee de protagonisten hun ellende bij tijd en wijle bedekken. Dat maakt het makkelijker om als kijker het onvermijdelijke te accepteren, net als de hoofdpersonages. Jammer alleen van de kusscène in het Anne Frank Huis. Dat is een regelrechte misser.
Ik ben onder de indruk gekomen van de vertolking van Shailene Woodley, een ontluikend supertalent naar het lijkt. Benieuwd of ze dat de komende tijd kan waarmaken.

Opzich best wel leuke film, maar ik vond hem vooral op het einde vrij lang duren.

Nadat ik het boek had gelezen (die iedereen had gelezen) besloot ik ook maar om de film te kijken (die iedereen al gezien heeft). Dit vooral doordat ik over het algemeen altijd achterloop met dingen die iedereen al gelezen / gezien hebben maar ook omdat ik het boek niet bijzonder vond. Augustus is hier in de film heel anders dan ik hem voorgesteld had, daar hij in het boek naar voren kwam als een mega knappers, tja daar wordt in mijn optiek niet aan voldaan. De film houdt zich wel heel erg aan het boek, dat is wel goed om te zien, er wordt niet een heel ander verhaal bedacht. Maar beide vond ik maar middelmatig. Amsterdam wordt wel leuk in beeld gebracht, Oranjee met de mooie lampjes en het bankje (wat nu een soort bedevaartsoord geworden is) en het tripje in de grachten, allemaal mooi hoor. Wat overblijft is een puberend meisje, die af en toe grappige dingen zegt en verliefd word op een jongen. Daar komen nog allerlei zijnoten bij met een dronken schrijver en kussen in het Anne Frank huis. De film duurt net zolang als het boek uitlezen en het eind is 1 groot (geforceerd) tranendal. Mij kan het niet bekoren en het doet mij deugd dat ik dus minder bakvis (de doelgroep) ben dan ik dacht.

Alleen al hierom is wel duidelijk dat zowel het boek als de film je niet veel konden boeien

haha nee dat is echt een foutje. heb het aangepast, thanks

missl Haha, had ik wel door joh, geintje Kan de beste overkomen!

Ben dus niet de enige die zich stoorde aan de acteur en waardoor het voor mij niet verder scoort dan 3 ***

Spambericht verwijderd

gosiemijne. Ik zit nog even mijn tranen weg te werken.

Dit was een voorbeeld van godsgloeiend goed kunnen acteren.

En oh ja ben meer een horror film vent maar deze film konden mijn ogen toch niet helemaal

droog houden haha.

Ja dikke 4

Dat was me het zaterdag avondje wel.... vriendin huilend op de bank en ook ik zat met een brok in de keel Net als de meesten hier moest ik ook even wennen aan de mannelijke hoofdrol speler. Hij was mij ook iets te popie jopie in het begin maar dit maakt hij later allemaal goed. Hazel Grace maakt alles goed! Wat kan zij acteren en ze is ook nog een leuke verschijning. Normaal zijn dit niet mijn soort films maar ik heb hier wel van kunnen genieten ondanks het zwarte thema.

Ik vond hem prachtig en zal deze film nog lang herinneren!

Afgelopen weekend heb ik deze tranentrekker gekeken met mijn oudste dochter, maar ik vond hem zelf niet zo bijzonder. Mijn dochter was trouwens na afloop wel in tranen.

Hoofdrolspeelster Shailene Woodley overtuigt hier wel. Ze acteert sterk en de ingetogen, subtiele manier waarop zij haar personage vormgeeft is erg overtuigend. Het probleem van de film zit hem echter in haar tegenspeler. Het acteerwerk van Ansel Elgort niet altijd even goed, maar daarnaast is het personage Gus, dat hij speelt, soms best irritant en lichtelijk ongeloofwaardig. Vooral de gemaakte manier waarop hij overkomt, ging er bij mij niet helemaal in. Daarnaast weet hij het hart van Hazel wel heel snel op hol te brengen. Dat had allemaal wel iets subtieler gekund, dan had het voor mij in ieder geval beter gewerkt.

Gelukkig is niet alles slecht. Zo zijn de bijrollen prima in orde. Laura Dern speelt een goede rol als de moeder van Hazel en Willem Dafoe is als Excentrieke schrijver ook prima op zijn plaats. Jammer alleen dat zijn rol zo klein is, dat had ook beter benut kunnen worden. Ook wel leuk dat ze naar Amsterdam gaan. Altijd leuk om plaatsen in een film te zien, waar ik zelf ook geweest ben.

Richting het einde drijft Boone het allemaal iets teveel op, om het te laten uitbarsten in een emotionele achtbaan. De muziek, in combinatie met iets teveel opeenvolgende scenes van hetzelfde soort, maken het allemaal net wat te sentimenteel. “Less is more”, was hier zeer zeker op zijn plaats geweest. Iets meer subtiliteit en een ietwat geloofwaardiger mannelijke hoofdrolspeler hadden het geheel ongetwijfeld veel goed gedaan. Het verhaal heeft zeker potentie, maar ik ben er niet door overtuigd.

2,5*

Nee, zo moet het niet. The fault in our stars is een film waarin de spons van het sentiment tot op de laatste druppel wordt uitgeknepen, maar hoe harder wordt geprobeerd op de emotie te spelen des te minder komt het nog binnen. En zelfs als de tranentrekkerij wel werkt dan is het bijna onmogelijk het niet weg te rationaliseren door de enorme overkill.
Tweede grote struikelpunt zijn de onechte personages. Gus, al meermaals genoemd door users boven mij, is niet het enige probleem. De hele relatie, beginnend al met die tenenkrommende cliche-matige overgeweldige kennismaking en al die gemaakte dialogen, blergh. Maar ook de bijpersonages, met als absoluut dieptepunt de zogenaamd onaangepaste Peter Van Houten (komt wel gewoon even naar Amerika gevlogen voor een begrafenis van iemand die hij nauwelijks kent). Gelukkig heeft hij het excuus dat hij een dochtertje heeft verloren aan "kika"!
Eigenlijk vind ik het gewoon zes keer niks, maar toch kan ik me ook niet helemaal onttrekken aan de aantrekkingskracht van zo'n hapklare brok kanker-emotie, en Hazel Grace heeft natuurlijk wel iets.
Twee sterretjes hiervoor, maar met een hoop fouten, dat is zeker.

Een vriend had deze gezien met zijn liefje. Hij vertelde dat aan het einde van de film de hele zaal stil was, niemand die meteen opstond. Nu begrijp ik hem.

Ik zou kunnen spreken over de clichés in deze film waar sommigen zo een probleem mee hebben, de twijfelachtige acteerprestaties van sommige, waar ik het overigens niet mee eens ben of de melige muziek die op gepaste momenten aan bod komt, maar dat is niet aan de orde hier. Deze film is meer dan dat!

Tip aan de jongens onder ons: kijk deze film met je madam en neem haar nadien eens goed vast

En zorg dat je zakdoekjes niet te ver weg liggen, ze kunnen van pas komen!

Geslaagde drama. Acteerwerk is prima, emotionele filmkijkers zullen meermaals een traantje wegpinken...