The Fault in Our Stars (2014)

Aangenaam verrast door deze film. Er werd zoveel reclame over gemaakt dat ik twijfelde of deze film wel de moeite waard zou zijn want meestal overdrijft men hierin. Shailene Woodley en Ansel Elgort vertolken hun rol zeer goed. Ze acteren heel geloofwaardig. Zelf ben ik wel een liefhebber van dit soort 'sentimentele' films , dus mij ontroerde de film wel. De dialogen tussen de hoofdpersonages doen je soms wel nadenken , ik vind dat er wel diepgang in zit. Ik kan wel begrijpen dat mensen die niet voor dit genre film zijn , hier niks aan vinden. Als je je niet kan inleven in dit genre , is deze film niks voor jou. In het algemeen dus zeer tevreden over deze film zou hem zeker nog eens kijken.

Goeie film waarin een jongen en meisje elkaar ontmoeten bij een praatgroep voor tieners met kanker. Een mooi verhaal met een luchtige eerste helft. Veel goeie en mooie momenten en dito dialogen, maar daar staat tegenover dat het sentiment niet overal vermeden kan worden. Shailene Woodley zet niet alleen een prima rol neer hier, ze sprankelt ook.

Twee woorden: slecht, teleurstellend en saai

.

Moest echt dagen bijkomen van deze film. Wat een meesterwerk zeg. Zo emotioneel, poeh !

Als je echt weet wat emoties zijn, en er veel emoties bij je leven, dan is dit je ding. Ben je van de aktie, of onderuitgezakt filmpie kijken ... laat deze met rust. Voor mij was het genieten, en bij vele vlagen één of meerdere traantjes wegplinken. Nogmaals, moest echt deze film uit mn systeem gooien, gewoon te machtig. Zo indrukwekkend !

Btw, ik zoeken naar de schrijver P. van Houten ... blijkt ie niet te bestaan, fantastisch.

Kijkwijzer12+ jaar de doelgroep mag m dus niet zien

Hoog zapp bios gehalte

Ik heb lange tijd gewacht om deze fillm te bekijken en zelfs, als ik eerlijk moet toegeven, de film ook wel wat vermeden. Het feit dat hij aangestipt werd als een soort van tearjerker, zorgde voor mij meer voor een omgekeerd effect.

Nu moet ik toegeven dat het gewoon een heel mooie, integere film is over twee jongeren die elkaars lotgenoten zijn en ontzettend verliefd zijn geworden op elkaar. Je voelt de chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Ik ben heel onder de indruk van Elgort maar vooral van Woodley. Ik heb het gevoel dat we nog enorm veel gaan horen.

Ik vind dat je de film zelf moet ervaren, dus ik wil er niet te veel over uit te doeken doen. Maar tijdens de film bevind je je op een emotionele rollercoaster. Prachtig verhaal dat je even terug met de voetjes op de grond zet.

Must see!

Net gekeken. Mierzoet, maar toch niet klef. Goed verhaal, goed geacteerd. Realistisch. Mooie rol van Dafoe. 3,5 *

Een prachtige, ontroerende maar vooral mooie film.

Hazel en Augustus worden fantastisch gespeeld door Shailene Woodley en Ansel Elgort, erg sterk acteerwerk. Ook de rol van Willem Dafoe was erg goed.

Dit is eigenlijk niet een film die ik snel zou opzetten, maar ik ben blij dat ik het toch gedaan heb.

Heb erg genoten en het was zeker de moeite waard.

3,5*

Een mooie drama film...

Mooi en ontroerend verhaal...

Prima acteerwerk..

Wel bekende actrice Shailene Woodley (Divergent) speelt goed...

en ook een bekende acteur Ansel Elgort (ook Divergent) speelt ook goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Indrukwekkende film.

Vooral indrukwekkend omdat het de talloze clichés weet te omzeilen, het is meer de

'Helaasheid der dingen' (Dimitri Verhulst) waar het me aan doet denken.

de Titel trouwens, niet de inhoud vooropgesteld.

Een mooie plek in mijn persoonlijke top 10, want wauw wat een indrukwekkende film!

De film steekt goed in elkaar. Een aangrijpend verhaal wordt uitstekend vertolkt door de cast. Het verhaal grijpt je direct aan, laat je niet meer los en blijft verrassen. De film voelt nergens lang aan. Alles wordt goed weergegeven en trapt nergens in storende valkuilen. De chemie tussen de hoofdrolspelers is ook sterk weergegeven. Wat is Shailene Woodley een prachtige dame trouwens!

Waar deze film voor mij in uitblinkt is het achter laten van een indruk. De gebeurtenissen en hoe deze werden weergeven grepen mij enorm aan. Er zitten bizar indrukwekkende momenten in de film. Ze deden mij echt beseffen hoe heftig dergelijke omstandigheden voor alle partijen zijn en hoeveel geluk mensen hebben die gezond zijn. Het zette mij ook aan het denken over leven, dood en zware vragen en thema's. Richting het einde van de film en na afloop had ik een enorm drukkend en zwaar (naargeestig) gevoel. Ik moest voor mijzelf echt even e.e.a. over denken en weer op een rijtje zetten.

Een zware, indrukwekkende ervaring die doordat deze mij aan het denken zet en mij enorm heeft geraakt een plekje in mijn top 10 heeft veroverd!

Hmm, wel een redelijke film die een zwaar onderwerp (jongen en meisje dealen met kanker) licht probeert te behandelen maar dan toch ook weer de nodige emoties wil meegeven. Ik vind zulke films maar ongemakkelijk en dan niet vanwege het zware onderwerp zelf maar op de manier waarop alles vertolkt moet worden en welke gevoelens het bij de kijker moet oproepen. Ik trap daar niet zo snel in.

The Fault in Our Stars heeft ook enige last van dit euvel. Het is cheesy en af en toe te dik aangezet. Het geheel echter kan er wel mee door al snap ik niet zo goed waarom de twee geliefden zo nodig naar het ranzige Amsterdam moeten als make-a-wish tripje. Okee, ze gaan vanwege Willem Dafoe, een schrijver die hen mateloos fascineert, maar vond dat gedeelte wat overdreven allemaal. Gelukkig laat Willem Dafoe met een weergaloze toffe scene zien dat hij de ster is van de film. De twee jonge acteurs (Woodley en Elgort) probeerden heel hard goed te acteren. Voor latere grote films waar ze ongetwijfeld in zullen spelen, schrijf ik ze nog zeker niet af, maar hier vond ik het maar zo-zo wat ze lieten zien.

Ik vond dit een onderhoudende film, met de nodige positieve punten, maar het geheel was niet super bijzonder.

De film is sterk geacteerd (vooral Woodley is sterk, maar ook Dafoe en Dern doen het prima), bevat de nodige humor (wat je misschien niet verwacht, maar het werkt prima) en slaagt er grotendeels in om oprecht en ontroerend te blijven.

Helaas laat de film wel wat steekjes vallen..zo ligt de symboliek met name in het Anne Frank huis er wel een beetje erg dik bovenop en moet de film het ook wel een beetje erg veel hebben van de sfeerbeelden op (niet al te beste) muziek. In de tweede helft vond ik verder het tempo wel een beetje erg laag.

Verder wel leuk dat Nederland en Amsterdam zo'n prominente rol spelen, al komt het wel een beetje over al een promotiefilmpje van de Amsterdamse VVV en had het geheel zich eigenlijk overal af kunnen spelen.

Al met al zeker geen verkeerde film, maar helaas is iets soortgelijks een paar jaar eerder ook al gedaan in een film genaamd "50/50". Die vond ik uiteindelijk gewoon in bijna alles een beetje beter.

Met films zoals deze kan je er bijna niet aan ontkomen om wat clichés te gebruiken. Dat is nu ook het geval. Het mooie van clichés is echter wel dat ze vaak ook kloppen. De film is door de clichés wel wat voorspelbaar. Maar dat wordt heel goed opgelost door het feit dat deze film heel goed gemaakt is. Ten eerste geloof je de karakters, die zijn goed geschreven en de acteurs doen heel goed hun best. Een paar mooie singer-songwriter liedjes voegen veel emotie toe aan sommige scenes. Op het juiste moment, houdt ook de vaart in de film.

Een film met een behoorlijk Nederlands tintje. Wel grappig, maar ik heb zelf heel weinig met Amsterdam. Het werkte als decor goed, maar verder had het geen toevoeging. Wel vond ik het kunstwerk van Joep van Lieshout leuk erin verwerkt. Op een bepaalde manier klopte die scène. Het voegde iets rustgevend, iets onschuldigs toe. Mooi.

De humor is ook goed, dat komt vooral door de chemie tussen de twee hoofdrolspelers. Een romantische film die weliswaar alle wegen bewandeld die een andere film bewandeld met hetzelfde onderwerp, maar deze film heeft een groot hart.

Lieve, ontroerende film. Vanochtend het boek uitgelezen en vanavond de film gezien. Wat me opviel was dat de film écht heel dicht bij het boek is gebleven en dat zie ik niet vaak!

Hazel was perfect uitgebeeld, Gus vond ik wat minder. Én jammer dat Peter van Houten niet zoals in het boek was, Willem Dafoe paste helemaal niet.

Verder; prachtig, tragisch liefdesverhaal, maar wát een liefde.

3,5*

Matig drama met natuurlijk een zwaar onderwerp, nogal luchtig vertolkt, maar de film lukt het niet de juiste toon te vinden. Gus overtuigde me niet als zelfverzekerde grappenmaker. Hazel was wel beter maar vond haar ook niet heel sterk. Comic relief Isaac was ook niet geloofwaardig- het kwam eerlijk gezegd een beetje (goedbedoeld) amateuristisch over.

Laura Dern, die er altijd uitziet alsof ze net een uur op de WC heeft lopen huilen, speelt weer eens een moederrol, doet dat wel naar behoren hoor, maar zie haar toch liever in Lynch films. Defoe was de enige die me wel positief opviel als cynische zak.

Dat applaus in het Anne Frank huis was wel erg slecht, sowieso vond ik de Amsterdam scenes wat minder omdat het wat te overdreven blij was (natuurlijk om de deceptie bij "Peter van Houten" extra hard te laten aankomen).

Klinkt allemaal best negatief, zo slecht is het allemaal niet, maar het is me iets te braaf, op een of andere manier leken Gus en Hazel me typisch jongeren die op de EO jongerendag uit hun dak gaan- niet dat daar iets mis mee is, maar ik kon er niet zoveel mee. Ben ook niet de doelgroep want duidelijk bedoeld voor tieners.

Wow, de duizendste stem. Goeie sentimentele film, de twee uur zijn zo voorbij. (Oke, de applaus scene hadden ze beter niet kunnen doen).

"I’m like a grenade, and at some point I’m going to blow up and I would like to minimize the casualties, okay."

The Fault in Our Stars is een mooie boekverfilming en een emotionele achtbaan van begin tot eind. Regisseur Josh Boone laat gelukkig genoeg ruimte over voor de luchtigere momenten en de dramatische scènes komen vaak als een mokerslag aan.

Shailene Woodley speelt de zestienjarige Hazel Grace Lancaster die kanker heeft wat is uitgezaaid naar haar longen. Woodley’s acteerprestatie kan niet genoeg worden geprezen. Ze speelt Hazel op een mooie natuurlijke wijze en je kan haar frustratie, verdriet, blijdschap en verliefdheid soms zelf voelen zo inlevend maakt ze het. Erg knap. Hazel heeft zich berust in haar ziekte en gaat er zo goed mogelijk mee om. Een meisje met dromen zeker, maar ook met een realistisch kijk op het leven en het vechten tegen haar ziekte. Wanneer ze in een praatgroep Augustus (Ansel Elgort) tegen het lijf loopt durft ze weer te dromen. Augustus is het type “glas is halfvol” en staat positief in het leven ondanks zijn ziekte. De vlinders kunnen uiteraard niet uitblijven. Klinkt dit zoetsappig? Dat is het ook maar gelukkig vergeet Boone nooit de situatie waar deze personages in zitten uit het oog en houdt de film met beide benen op de grond.

Zijn er dan geen minpunten? Zodra het verhaal zich naar Amsterdam verplaatst gaat het een beetje mis. Het karakter Peter van Houten (Willem Dafoe) is misplaatst en in de al veel aangehaalde scene in het Anne Frank huis vliegt de film gierend uit de bocht. Augustus is in het begin ook niet meer dan een droom van ieder tienermeisje. Stoer, cool, leren jas, sigaret (metafoor of niet) in de mond, check, check en check. Gelukkig wordt hij in het tweede gedeelte menselijker en vooral de scene in de auto is hartverscheurend.

Het laatste gedeelte is waar de film echt de middelmaat overstijgt. Ik geef toe dat ik het laatste half uur als een emotioneel wrak heb beleeft. Prachtig werk van iedereen die aan de film heeft meegewerkt. Wanneer Hazel haar eulogie voor Augustus voorleest op de pre-begrafenis met Augustus en Isaac erbij staat het kippenvel metersdik op je arm. Mevrouw Woodley

Mooie recencie.

Wat vind je misplaatst aan het karakter van het personage gespeeld door Dafoe?

Het lag niet echt aan het karakter (Dafoe is erg goed) maar meer de plaats die het in de film inneemt. Alles voorafgaand is blij en romantisch en natuurlijk moet er wat "verkeerd" gaan. Het voelde wat geforceerd aan. Hetzelfde geldt voor de scenes in het Anne Frank huis. De opbouw is geweldig maar zodra ze op de zolder aankomen gaat het een stap te ver.

Ik zal er volgende kijkbeurt op letten...

Mag ik daar dan 5 woorden aan toevoegen? "Slechtste film die ik in tijden gezien heb. Ik zat me kapot te ergeren aan ALLES!"

Misschien word ik er gewoon te oud voor?

Of te weinig empatisch vermogen....

Beetje flauwe reactie, en bovendien leeftijd heeft er wel degelijk mee te maken. Is toch overduidelijk een film die mikt op een jong publiek.

Zo jong ben ik niet. Ten minste. Wat is jong?

Mn schoonmoeder van over de 60 vond deze film ook erg mooi.

Dat heb ik er toch niet aan af gezien en ik behoor (helaas) toch ook niet tot de jongeren.

OK, prima hoor, maar naar mijn gevoel is het toch bedoeld als een film voor tieners, gebaseerd op een boek voor tieners, wat uiteraard niet betekent dat anderen er niet van kunnen genieten.

Even wat mini-speurwerk verricht en onder IMDB users is deze film over de hele linie wel populair, maar wel met name onder meisjes onder de 18. Het verschil is vergelijkbaar met typische tienerfilms als The Hunger Games en The Maze Runner (wat natuurlijk wel ander soort films zijn maar gemeen hebben dat ze vooral jong publiek aanspreken).

Maakt verder allemaal niet uit maar word er altijd een beetje moe van als een fan van een film een criticus de mond snoert met makkelijke one-liners, zoals in dit geval een gebrek een empathisch vermogen.

Het was zeker niet mijn bedoeling de mond te snoeren, het was een 2e optie.

Hij stelde tenslotte een vraag. Of zou dat een retorische geweest zijn?