Gluckauf (2015)

Een film die volledig in het Limburgs dialect is gesproken en zich afspeelt in Nederlands Limburg, voor verschillende inwoners een uitzichtloze plaats zonder toekomst na de mijnsluiting.

Zeer sterke film over de relatie tussen een vader die volledig op de dool is en alles doet om te overleden en een zoon die probeert om te zorgen voor zijn vader en daarvoor samenwerkt met een lokale onderwereldfiguur.

Sociaal-realisme op een pijnlijk harde manier in beeld gebracht.

Het was een leuk idee; nadat het Belgisch-Limburgse Rundskop zo'n succes bleek te zijn met het familiedrama in een Limburgse set te filmen en het masculine vraagstuk te verweven met de Bourgondische cultuur, besloten de Oosterburen (Nederlands-Limburg) dat het ook aan de andere kant van de Maas kon werken. GLUCKAUF werkt verrassend goed; hij heeft alle ingrediënten om verder te bouwen op de nieuwe, duistere Limburgse cinema: Heerlen is een perfecte stad voor ieder drama met historische familievetes, de Limburgse taal wordt eindelijk goed gebruikt door een Randstedelijke productie (zelfs Slegers vreemd taalgebruik en woordkeuze stoort niet echt), de acteurs zijn in orde, de regie werkt, de sfeer klopt. Toch lijkt het allemaal net iets geknutselder dan gehoopt; zo lijkt de mijngeschiedenis van deze streek er een beetje ingepropt te zijn om de titel te rechtvaardigen, en voor de Limburgse taal wordt bewust de meest "Oerlimburgse" woorden gebruikt, zodat het zo onverstaanbaar mogelijk wordt gemaakt voor niet-Limburgers. Zeg nu eerlijk, ik richt mij nu tot de Limburgstaligen, welke achttienjarige zegt nu nog "dösj" in plaats van "taofel". Nu goed, onze regionale taal mag best gepromoot worden, hij is immers veel mooier dan de Nederlandse, maar door het bewuste Limburgse purisme neemt de film wel af aan realiteit. Één moment wordt het echt ongemakkelijk, de scène met de Luikenaren: wat voor taaltje brabbelen deze nep-Belgen nou? Het is zeker geen Waals (het dialect van Luik), ik kan het weten als Maastrichtenaar, en al helemaal geen Frans. Tsja... De kritiek zal vooral aan mij liggen. Na de eerder genoemde film van onze westerburen had ik toch te veel euforische hoop in " eus Vaojerlandse cinema", die -met het door nationale grenzen gespleten Limburg- nog eens pionier kon worden in een grensoverschrijdende Europese filmstreek. Maar de waarheid blijft nationaal: Belgische regisseurs studeren af van Brussel, Nederlandse regisseurs van Amsterdam. Of ze nou Limburgs zijn of niet. En dat maakt GLUCKAUF toch weer een typische polderfilm: goede ingrediënten, geweldige sfeer maar veel te enthousiast begonnen aan een project zonder te veel te hebben nagedacht over een sterk verhaal.

Och, wat zanek iech. Drei dikke stare veur 'ne sjieke Limbörgse film.

Niet al te best Limburgs vader-zoon drama in het criminele circuit waar ze als een slachtoffer worden weggezet. Acteren was in orde. Het dialect was een prima zet. Het maakt het verhaal authentieker. Verder vond ik het tamelijk saai.

Sociaal drama waarin een vader-zoon relatie centraal staat. De intense relatie vormt in de film een immer dreigende doemfactor. Het noodlot en de kans op ontsporing liggen steeds op de loer. Soms lichtjes sudderend, soms explosief uitbarstend, maar altijd en overal aanwezig. Het dreigende perspectief van rampspoed druipt van de vader en de zoon af en creëert onrust en onmacht in beider levens en in dat van anderen.

De vele treurigstemmende beelden van het kale winterse landschap aangevuld met kille beelden van achterstandswijken en sombere beelden binnenshuis, zorgen voor een sfeer van wanhoop en uitzichtloosheid. De sociaal-economische malaise van de mijnstreek voegt meer zwaarmoedigheid toe.

Geen vrolijkmakende film.

De dialogen in het Limburgs zijn niet heel storend en met een beetje hulp van de ondertiteling goed te volgen. Realistisch en rauw taalgebruik. Goed passend in de cultuur waarin de personages zich bewegen.

Ondanks de sfeer, de mooie beelden en het goede acteerwerk, kan ik helaas niet zeggen dat de film mij diep raakt. De afstand tot de personages is daarvoor te groot. Ze zijn mooi en oprecht emotioneel, maar hebben weinig nuance. Ze blijven vlak. Hun doen en laten brengen me te weinig herkenning en mogelijkheden tot inleving. Het klikt niet echt.

Goed acteerwerk van Slegers. Leysen is met zijn stoïcijnse blik en doorgroefde gelaat een perfecte 'Godfather'.

Beklijvend drama met sterk acteerwerk. Film komt behoorlijk realistisch over door het verhaal en de settings. Aanrader.

Aangename verrassing uit de lage landen. Een zwaar en somber sociaal drama in het Limburgs gesproken (heerlijk!) over een aftakelende vader-zoon relatie in een semi-crimineel wereldje. Interessant gebracht allemaal : hoe de vader, een onverbeterlijke looser, zijn eer en zelfrespect verliest wanneer de zoon zijn schulden op zich neemt. Hoewel de zoon hem uit bezorgdheid en ouderliefde helpt, ontstaat er een breuk tussen hen. Maar het is wel mooi hoe die liefde eigenlijk toch blijft, zeker wanneer de vader als een razende in de flat stormt om zijn zoon uit handen van criminelen te helpen. Het zijn mannen die het moeilijk hebben met gevoelens in een Nederlandse macho wereld waar vrouwen bijna niks te zeggen hebben. Dan de vervallen glooiende mijnstreek waar alles zich afspeelt en die een regionaal accent geeft aan het verhaal. Hoewel het niet uitnodigend lijkt, met die lokale mafia.

Gluckauf wordt vooral hemels geacteerd, zeker door Bart Slegers, die ironisch genoeg meer in Belgische dan in Nederlandse films heeft gespeeld tot nu toe. Dat noem ik nog eens acteergeweld. Maar ook die jonge gast zorgde voor een fijn samenspel en de film wist me bij momenten te raken. Verdient zeker internationale aandacht.

Het klassieke verhaal van zonde, berouw, opoffering en vergiffenis in de familiale sfeer in het jasje van de Oostelijke mijnstreek in Limburg zo'n 20 jaar na het sluiten van de mijnen. Gebroken huwelijk, vader die op alle fronten te kort schiet, een zoon die zijn vader voorbij schiet. Levens die op een afgrond afstevenen. Sterke rol van Bart Slegers; hopelijk gaan we meer films van Remy van Heugten zien, waaronder een film over het leven in de mijnen, waar Limburg al zo lang naar snakt.

Sociaal drama over een bijzondere vader-zoon-relatie dat wel onthutst maar eigenlijk niet echt aangrijpt. Mogelijks te ruw om sterke, spontane emoties als medelijden los te weken.
Lei houdt van zijn zoon maar is onbekwaam hem naar een maatschappelijk hoger niveau te brengen. Integendeel, bewust en onbewust sleurt hij hem mee in zijn eigen wereld van louche zaken waardoor de relatie tussen beiden nog meer uiteen drijft en wanneer een dramatisch gebeuren plaatsvindt, dringt het tot Lei door dat hij het heeft verknald en overheersen schuldgevoelens.
Beide hoofdacteurs zijn mij niet zo bekend en eigenlijk vond ik zoon, Vincent van der Valk, het overtuigendst acteren.
Johan Leysen is een klassebak, weer uitstekend, deze keer als koele, overbiddelijke, misdadige "boss".

"De Wolf is los"

Een geweldige film over een vader en zijn zoon...

2 karakters die elkander overstijgen, en snel een ongelukkig pad bewandelen..

De film loopt erg soepel en komt op momenten over als een documentaire..

4 sterren

Een van de betere Nederlandse films die ik de laatste tijd heb gezien, met als kwalificatie:redelijk. Hoewel het nergens echt scherp of vernieuwend is een behoorlijk sociaal drama. De twee mannelijke hoofdrolspelers spelen in het begin wat ongemakkelijk maar groeien gaandeweg in hun rol waardoor je tegen het einde toch met hun onvermijdelijk noodlot kunt meeleven. Leysen lijkt me de enige uit de cast met de nodige ervaring en dat is te merken want in elk moment van samenspel overklast hij zijn tegenspelers. De jonge debuterende Verberk doet het trouwens ook goed. Geen meesterwerk, maar zeker de moeite waard.

Een goede drama/misdaad film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Goed beeld en geen HD aanwezig...

Onrustige camerabeweging...

Goed. Erg goed. Ik ben absoluut geen liefhebber van de Nederlandse film, maar dit is indrukwekkend. On-Nederlands goed. Zoals mensen voor mij al hebben gezegd, voelt dit meer aan als een Vlaamse film in de lijn van de gebroeders Dardenne of Felix van Groeningen. Ik hou ervan. Meer van dit a.u.b.

Weer eens een sterke film op de Nederlandse radar. Lijkt ook erg overeen te komen met Rundskop.

Ik hou wel van die provinciale filmpjes met de bijbehorende dialecten... Iets wat Nederland... ook... maar weinig doet. In dit geval bevinden we ons in Limburg... Grauw en guur neergezet. We volgen vader en zoon Lei en Jeffrey... Geboren jagers en typische dorpelingen. De film lijkt in eerste instantie nog te willen zoeken, maar eenmaal de tijd een beetje verstreken is weet hij je wel in de greep te houden.

Wat kan je het eigenlijk noemen? Een soort haantjes gedrag of concurrentie tussen vader en zoon of is het uiteindelijk toch de misdaadwereld waar de vader van Lei zich in bevindt... en ze langzamerhand opslokt? Alles blijft echter wel op een afstand en pruttelt voort naar het einde... maar desalniettemin weet het me wel te raken.... Bijv: Dat momenten tussen Jeff en Lei in dat busje met slavinnen, de scenes tussen Nicole en Jeffrey, dat Jeffrey heel plotseling dood is (ongeluk? Lei had immers een flinke slok op wanneer hij achter het stuur zat)... gevolgd met die zwangerschap. En de scene tussen Lei en zijn exvrouw... Rauw...

Eindelijk weer eens een Nederlandse film die mij kon bekoren. Hier moeten er meer van gemaakt worden, zonder dat ze een beetje in een hoekje worden gedrukt.

4,0*

Edit: Zie ik zojuist dat dit de regisseur van Witte Vis is... een film die is opgenomen in mijn voormalige regio.

En Valentino????? Is dat, ondanks de fleurige typisch Hollandse poster, iets?

Prachtig!

Goeie film over een vader en zoon die zich in het criminele mileu begeven om hun geld te verdienen. Qua plot en verloop is het vrij voorspelbaar allemaal. Deels sociaal drama en deels misdaadfilm waarbij de relatie tussen vader en zoon centraal staat. In dat opzicht zeker geslaagd. Redelijk rauw in beeld gebracht en goed acteerwerk.

Prima idee en best origineel, maar het kwam er niet helemaal uit voor mij. Vond het af en toe een beetje amateuristisch overkomen zelfs.

Voormalig mijnwerker Lei Frissen [Bart Slegers] onderhoudt zichzelf en zijn zoon Jeffrey [Vincent van der Valk] door het innen van schulden in het criminele circuit. De inmiddels volwassen Jeffrey probeert van hem los te komen, maar wanneer blijkt dat Lei zelf een schuld heeft uit te staan bij misdadiger Vester [Johan Leysen], toont Jeffrey zijn loyaliteit door zichzelf aan te bieden om die schuld te vereffenen. Intense familiedrama met goed spel van beide hoofdrolspelers dat mooi contrasteert met Leysen uitgemeten, bedachtzame rol als de manipulerende meestercrimineel. Het scenario had best wat minder voorspelbaar mogen zijn.

Ik vond hem niet zo geweldig, thema was mooi maar er zitten nogal wat vreemde wendingen in. Met name de rol van de vader die het "licht" ziet. De rol van de zoon komt dan beter tot uiting.