A Walk among the Tombstones (2014)

Deze Amerikaanse misdaad thriller gebaseerd op een roman van Lawrence Block en geregisseerd en geschreven door Scott Frank valt jammer genoeg behoorlijk tegen. Het grimmige verhaal met momenten van geweld en moord is helaas vrij inhoudsloos. Voormalig rechercheur, drankprobleem, spijt, ontvoering en criminelen maken het verhaal vrij standaard. De voormalig rechercheur gespeeld door Liam Neeson lijkt veelbelovend te mogen starten, maar al gauw verdwaalt hij met zijn personage tussen louche figuren waarbij veel wordt gesproken c.q. onderhandelt en er weinig tot geen actie te beleven valt. De daders zijn eigenlijk vanaf het begin al in beeld en hierdoor is er qua spanningsopbouw eigenlijk ook geen sprake. Liam Neeson zit weer in zijn rol, waarin hij de laatste tijd veel voor gevraagd wordt. Het begint een beetje als de automatische piloot aan te voelen, en dan moet Taken 3 nog op het witte doek verschijnen. De toevoeging in de film m.b.t. het 12 stappenplan van de AA is ook behoorlijk goedkoop en in het geheel is het maar een matige film.

Hier had ik best het nodige van verwacht. Aardige plotomschrijving, Liam Neeson. Kan eigenlijk niet fout gaan, maar het ging toch niet goed. Ik had hier liever een keiharde actie-thriller van gehad, maar het is een beetje een zouteloze mix tussen actie, drama en misdaad geworden dat ook nog eens veel te lang duurt en daardoor langdradig wordt. Neeson zet een stabiele prestatie neer, zoals altijd wel, maar ook hij tilt de film niet naar een voldoende. Daarvoor is het verhaal te clichematig en te weinig onderhoudend. Het wordt niet spannend, het wordt niet emotioneel. Eigenlijk kabbelt de film voort tot het einde in zicht kwam...waar ik behoorlijk naar uit zat te kijken. Neeson krijgt over een paar maanden een herkansing met Taken 3, waar ik erg naar uit kijk.

2*

Redelijke misdaad thriller. Het verhaal wordt goed opgebouwd en de spanning blijft aanwezig. De sfeer is donker en passend bij het verhaal. Het einde is wat te lang uitgerekt en past niet helemaal bij de rest van de film. Neeson zet weer een sterke rol neer.

Prima film. 3.5

Boeiend van begin tot eind. Geen gezeur, geen zijpaden. Dat oogdruppelen was wel hilarisch, maar...: gewoon kijken.

De laatste jaren hebben we Liam Neeson bijna alleen gezien als killer die met een pistool boeven afknalt. Dit gebeurd ook in zijn nieuwste film, A Walk Among the Tombstones, alleen heeft regisseur Scott Frank geprobeerd een oldskool achtige thriller neer te zetten, wat aardig is gelukt. A Walk Among the Tombstones is een film die je met gemengde gevoelens achterlaat. Aan de ene kant heeft de film een ouderwets thriller gevoel met een prima Liam Neeson. Aan de andere kant zit het vol clichés, rare keuzes en is de film wat te lang. Wat overblijft is een middelmatige thriller die wel vermakelijk genoeg is om te bekijken en credits verdiend voor het proberen van een oldskool thriller af te leveren.

'A Walk Among the Tombstones' Recensie - Filmtakers

Behoorlijk goed gedoseerde actie en spanning. Wist me geboeid en gespannen te houden vanaf het begin tot het eind. De sidekick van Liam Neeson vond ik ook een leuk personage.

Wat een slechte film zeg! De trailer zag er goed uit. Ook ben ik fan van dit soort genres. Maar het acteerwerk was echt uitermate slecht. In goede tijden slechte tijden komen ze nog geloofwaardiger over. Alles was voorspelbaar. Jammer!

"I do favours for people. In return, they give me gifts."

Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar deze filmadaptatie wordt gewoonweg nergens bijzonder.

Op zich begint het nog wel aardig met een portie geweld, maar de film vervalt vervolgens in een voortkabbelend gebeuren; alsof je als kijker in slaap gesust moet worden. Het wordt dan ook nergens interessant en/of spannend, aangezien er qua onderzoek weinig opzienbarend naar voren komt.

Daarbij helpt het niet dat de personages eendimensionaal zijn. Alleen Liam Neeson doet het voor zijn doen oké, ondanks dat het een 'one-trick pony' blijft. Zijn optreden lijkt hier een mengelmoes te zijn van voorgaande films, wat o.a. te merken is aan de telefoongesprekken die hij met de ontvoerders houdt...

Het enige wat wel is gelukt, is de weergave van de - late - jaren '90. Het creëert een lekker grauwe en enigszins drukkende sfeer. Jammer genoeg blijft het geheel vrij gezapig, mede door een aantal overbodige zaken. Wat dat betreft vallen potentieel interessante scènes in het water, zoals een confrontatie waar een voice-over vanuit het niets het 12-stappen programma van de AA opnoemt.

Al met al is 'A Walk Among the Tombstones' vooral middelmatig. Als pilot voor een nieuwe (crime) tv-serie was het beter tot zijn recht gekomen, denk ik.

2,0 Sterren.

Ditmaal geen kind van Neeson, maar wederom is er een dochter ontvoerd. Hij komt weer in actie met zijn lange jas en doet wat van hem verwacht wordt. Een dergelijke rol als privé detective is 'm op het lijf geschreven. De badguys waren wel redelijk standaard en hadden een vrij beperkte screentime toebedeeld gekregen. Ik vroeg me trouwens af of hier dezelfde producenten en ontwikkelaars achter zaten als bij het The Equalizer want ze vertoonden enkele gelijkenissen (regen, kidnap, bar, vriendschap met tiener, russische invloeden...). Vakkundig in elkaar gezet en prima door te komen.

A Walk among the Tombstones

Of Taken 3? Het concept lijkt hier wel bijzonder veel op, ondanks dat het een vrouw van een ander en niet zijn eigen dochter is. Ondanks dat trekt Liam zijn heldenschoenen weer aan en gaat de vechtersjassen te lijf. Ik was benieuwd. Een beetje harde actie kan nooit kwaad.

Het verhaal staat of valt dus ook met het tempo, de weergave van de actie en de gecompliceerdheid van het plot. Nu kan je op de laatste twee punten wat punten laten liggen, als het tempo er maar lekker in zit. Helaas komt dat hier bijzonder traag op gang. De film laat je heel lang in het ongewis; in totale ongewis. Als het omslagpunt is bereikt volgen de oplossingen zich in rap tempo op. Deze onevenwichtige verdeling van het tempo is storend. Het uiteindelijk einde weet dan nog wat goed te maken, al had het uitbundiger gemogen.

Neeson is duidelijk zichzelf en voelt zich comfortabel in zijn rol. Deze comforbiliteit straalt hij dan ook uit op het publiek. Ondanks dat blijft hij de gehele film een beetje timide. Hij kan iets uitbundiger zijn rol vervullen, maar hij is zeker niet slecht.

David Harbour en Adam David Thompson zijn beide bijzonder beangstigende slechterikken. Zijn vertolken hun rol met verve. Hun ziekelijke personages geven zijn een degelijke invulling.

Maurice Compte heeft een leuke bijrol. In overeenstemming met Neeson zijn ze vooral als ze getweeën in beeld zijn sterk.

In A Walk among the Tombstones wordt een beetje een grimmige sfeer gecreëerd. Grijs weer, niet donker, sober, doch niet simplistisch en sereniteit geven de film een aparte lucht. Deze tendens blijft de gehele film aanhouden. De locaties zijn daarbij goed gekozen en passen in deze atmosfeer van grimmige luguberheid.

A Walk among the Tombstones is een vermakelijke thriller. Door het te trage begin en het feit dat dit te lage tempo te lang aanhoud verliest de film wat punten, waardoor het onder gemiddeld scoort. Het einde geeft je echter een aardig gevoel mee als je de bios uit loopt.

2.5*

Tot drie kwart is A Walk Among the Tombstones een redelijke Taken kloon, maar helaas ontspoort de film naarmate het einde vordert. Laatste kwartier is gewoon een rommeltje.

2,5*

A Walk among the Tombstones

Ik had oprecht meer verwacht van A Walk among the Tombstones. De trailer zag er heel goed uit! Dus ik had er erg zin in! Maar goed, zo slecht is hij ook niet uitgepakt! Het verhaal in deze film was goed met een aantal psygopatische rollen erin!

Liam Neeson vindt ik altijd al een hele goeie acteur! In deze film kun je dat opzich goed terug zien! David Harbour en Adam David Thompson onze psychopaten! Die een lekkere duistere zweer konden aanbrengen wanneer ze aan bod kwamen! Deze twee waren zeker niet slecht in het rolletje die ze gekregen hebben! Astro daar kon ik me af en toe aan irriteren! Onze grote wijsneus!

A Walk among the Tombstones heeft af en toe lekkere actie scene's in zijn bezit.. Waar je goed van kan genieten! Het verhaal begint wat langzaam.. En af en toe een beetje saai.. Na mate je in de film komt en Matt op wat meer bewijs komt begint het verhaal zijn tempo te krijgen, meer actie en meer duidelijkheid! Vooral van het eind stond je met je mond vol tanden! Dat hij gewoon z'n eigen partner dood maakt (Adam David Thompson) ... En Liam er weer als de held uit loopt!

Ik vind een 3.0* goed genoeg!

Liam Neeson is solide als altijd, maar deze thriller heeft zo zijn tekortkomingen. Zo is één en ander net niet grimmig en oorspronkelijk genoeg en zijn bepaalde plotdetails behoorlijk dubieus. Om maar te zwijgen over dat subplot met die kansarme zwarte jongen die Neeson gaat helpen bij zijn missie. WTF? Gelukkig is de film verder best onderhoudend en spannend, een beetje een lichtgewicht Se7en, maar er had wel wat meer ingezeten.

Waarom Neeson een herstellend alcoholist is? Geen idee. Net als zijn hele voorgeschiedenis. En eigenlijk vraag je je weleens af waarom men een bepaald boek verfilmt dat zo van clichés aan elkaar hangt. Ofwel wil men het veilig en herkenbaar houden, ofwel is zelf een verhaal uitpennen nog duurder. Maar zelfs dan, zijn er geen andere boeken met meer originele plotlijnen of invallen? Dat wreekt zich wel een beetje want eigenlijk boeit het allemaal niet zoveel wat er gebeurt. De film moet het niet van de inhoud hebben, wel van de sfeer en de aankleding.

Vooral de sfeerzetting zo eind jaren 90 is leuk. Als gezegd, het boek speelt zich ook in de jaren 90 af, maar je krijgt wel een mooi nostalgisch gevoel en vooral al die telefoons langs de straatkant en het opzoeken van informatie in een bibliotheek geven een leuke dimensie die in de wereld van smartphones en wijdverbreid internet niet meer bestaat. Verder ook mooi gefilmd met vooral die felle invallende belichting steeds en een wat afgebleekt kleurenpalet maar ook de locatiekeuze; beide helpen mee aan de sfeer. Ook de actie is prima, soms lekker rauw en vooral een prima geluidsband die echt binnenkomt. Verder is Neeson met zijn verschijning zeer solide, 3,0*.

Toch wel een van de mindere Neeson films die er is tot nu toe.

Het sfeertje is opzich wel goed te noemen...maar zet niet genoeg door in spanning.

Tis net allemaal iets te makkelijk..

Verder het acteerwerk van Neeson en de rest is prima.

Net geen voldoende voor mij.

Opzicht was dit best een aardige Misdaad / Drama, met een goed spelende Liam Neeson die de film naar een hoger niveau tilt.

Het verhaal zat aardig in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering m.u.v. duur. Wat mij betreft had men het overbodige gedoe met zwarte jochie (vervelend en eigenwijs) eruit kunnen halen waardoor de film maar iets van 90 minuten had geduurd. Dat was meer dan genoeg geweest want nu is de film als geheel iets te langdradig (zeker vanwege het flauwe middenstuk). De film wist zeker ook te boeien (echt spannend wordt het helaas wel nergens) en het laatste gedeelte van de film is best aardig (net zoals het begin overigens). Zoals eerder gezegd tilt Liam Neeson deze film naar een hoger niveau, maar ook de andere cast deed het verdienstelijk. Het is overigens met name een film voor mannen, want vrouwen komen er eigenlijk niet echt in voor (allemaal maar een hele kleine rol) en degene die erin voorkomen overleven het vrijwel allemaal niet.

Gewoon een degelijke Misdaad / Drama die wat mij betreft wel iets korter had mogen duren.

Neeson doet weer wat je van hem mag verwachten maar echt geholpen wordt hij niet; niet door de weinig tot de verbeelding sprekende bad guys, niet door de onsympathieke mensen die hij moet helpen en al zeker niet door dat vervelende gozertje dat hij zo nodig als protegé deze hele film mee moet slepen. Film ontbeert het verder aan spanning (zeker naar het einde toe) en gaat dan ook uit als een nachtkaars.

Spannende thriller. Goed vertolkt.

Geenenkel moment langdradig. Integendeel, soms heel vlot camerawerk.

Het verhaal loopt mooi in mekaar met uitzondering van enkele overbodige fragmenten.

Liam Neeson, in de hoofdrol, beleeft tenvolle zijn rol van politierecherseur naar zelfstandig detective.

Nat van de regen is me deze film 4,0 punten waard.

"Hallo, met Liam Neeson". Wie geen genoeg kan krijgen van de nu al legendarische scène uit Taken (2009), waarin Neeson ijzig kalm de kidnappers van zijn dochter vertelt hen te zullen opsporen en doden, kan zijn hart ophalen: in A Walk among the Tombstones hangt hij geruime tijd aan de telefoon. De gesprekken zijn bij lange na niet zo cool als voornoemde monoloog, noch komt de film zelf in de buurt van Taken, maar de kwaliteiten van de nieuwste Neeson-film liggen misschien op een ander vlak.

We maken kennis met Matt Scudder, een uitgebluste voormalige politieman die zijn best doet van de alcohol af te blijven. Via een kennis van de AA-club wordt hij gevraagd iemand te helpen wiens vrouw ontvoerd is, maar die vanwege zijn "beroep" niet naar de politie kan stappen. De kidnappers blijken juist om die reden hun slachtoffers uit te kiezen.

Het begin van de film laat zien waarom Scudder is gestopt als politieman. In een openingsscène die doet denken aan de eerste minuten van Dirty Harry gaat, in tegenstelling tot de beroemde "do you feel lucky" scène, het nodige mis. Zoals het een antiheld betaamt is er drank in het spel, is hij single en eigenlijk best een zielig hoopje ellende. Even lijken we hier het platgetreden clichépad van "de agent in ongenade" te gaan bewandelen, maar gelukkig wordt de film gered door een sfeervolle, grauwe cinematografie, een aangenaam troosteloos sfeerbeeld van de late jaren '90 met de "Y2K" manie van destijds en een oude brompot die niet langer kan ontkomen aan moderne snufjes als internet en mobiele telefoons als hij deze zaak wil oplossen.

De mooi neergezette mistroostige sfeer en de goede bedoelingen van Liam Neeson ten spijt, wordt de show echter volledig gestolen door de psychopathische slechteriken die tegen mijn verwachting in toch nog voor echte spanning zorgden in een film die qua verhaal verder geen onverwachte konijnen uit de hoed tovert.

3,5 sterren

Liam Neeson is en blijft dan misschien solide bezig, hij draait ook weer eens precies dezelfde rol af als in veel van zijn voorgaande films. Helaas is in deze film het verhaal wat zwak, er wordt wel geprobeerd om een grimmige sfeer te zetten, maar bij mij komt het niet echt aan, het blijft allemaal net ietsje te abstract, en de karakters, dat van Liam incluis, blijven er ook te onaangedaan onder. De setting in 99 is dan misschien uit het boek overgenomen, het maakt de film wel tot een wat raar overkomend anachronisme. Met het eindshot als onduidelijke boodschap daar nog eens bij. Misschien was het toch beter geweest om wat meer afstand te nemen en het verhaal in de tegenwoordige tijd te plaatsen. Het lijkt er daarbij ook wel wat op alsof er in de omzetting naar film wat teveel achtergronden gesneuveld zijn, want het geheel voelt niet erg logisch en compleet aan.

Filmpje voor tussendoor, al met al. Niet goed genoeg om me over een week nog bij te staan waar het over ging.

Zelden zie ik een film waarin je zo makkelijk kunt snijden zonder afbreuk te doen aan het geheel: de hele 113 minuten hadden eenvoudig in 80 gepast.

Het recherche werk van de AA-meetings bezoekende voormalig agent (hoe origineel) kan ik nou ook niet spannend noemen, althans berust veelal op toevalligheden. De drugdealers zijn hier niet de bad-guys maar zelfs een beetje kwajongens die toch gewoon ook een rol vervullen in de maatschappij, dat is in ieder geval een origineel element te noemen. Op zich had het een behoorlijk realistisch verhaal kunnen zijn want nergens komen superhelden acties om de hoek kijken...maar misschien is dat juist wat hem zo mak maakt. Ook het wraak element doet het maar matig voor mij.

Tijdens het kijken heb ik een paar keer gedacht iets anders te gaan bekijken maar gaf hem toch maar voordeel van de twijfel. Ik kan achteraf niet zeggen dat ik daar goed aan gedaan heb... ik twijfel namelijk nog steeds.

Bewonderenswaardige buurman.

Na een 'pauze' van bijna 7 jaar pakt scenarist Scott Frank de regisseurshandschoen weer op. Zijn debuutfilm The Lookout was een niet zo goed uitgewerkt, redelijk misdaaddrama met Joseph Gordon-Levitt. Niet bewonderenswaardig, maar wel onderhoudend en voorzien van sterke vertolkingen. Wat dat betreft zijn er raakvlakken met A Walk among the Tombstones, al is deze film gelukkig ietsje beter. Met de nadruk op ietsje.

Ook hier gebeurt er niets bewonderenswaardig, zijn de acteerprestaties puik, wordt er soms wat afgeraffeld maar is een en ander absoluut onderhoudend. Tot zover de raakvlakken. Want ondanks dat deze misdaadthriller met privédetective Liam Neeson eveneens volgepropt zit (er moest uiteraard een heel boek in) is dit werkje wat evenwichtiger. Iets rechtlijniger. Het helpt ook mee dat de regisseur sterk weet te beginnen. De aandacht wordt gelijk gewekt.

En zo krijgt de kijker te maken met de immer sympathieke Neeson, die met zijn doorleefde gezicht voor de zoveelste maal op wraaktocht mag. Charles Bronson zou jaloers zijn geweest. Ditmaal weliswaar iets verfijnder en minder voorspelbaar dan tijdens zijn Taken-trilogie, maar toch. Geef deze acteur een pistool en je zit goed. De menselijkheid die hij uitstraalt is er dus een van 'n acteur als Bronson of Eastwood. Het helpt de kijkers hun empathisch vermogen op te vijzelen. De buurman als held.

Het gruizige sfeertje en de moordenaars waar hij jacht op maakt doen je al snel vergeten dat hij in opdracht werkt van drugsdealers. Wat qua thema in het boek vast beter uit de verf komt, doet dat hier niet. Niet zozeer het eerder genoemde, maar als tijdens de shoot-out het twaalfstappenprogramma voorbijkomt is dat op zijn minst ongepast. Het komt nogal gekunsteld over, terwijl dit op papier wellicht wél werkt. Dit drukt de pret echter amper: Neeson draagt zijn pistool met verve.

Goed.

Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

Neeson op bekend terrein in deze voorspelbare thriller. De rol is natuurlijk is op zijn lijf geschreven en hij draagt de film met gemak, verder zijn de actiescenes best aardig. De climax duurt iets te lang, maar zonder dat de film je bijblijft is het best een vermakelijke film.

Eigenlijk een traditionele film over een ouderwetse private-eye die zich wijdt aan een klus vol moderne onsmakelijkheden – ik kan me althans niet herinneren dat Philip Marlowe ooit geconfronteerd werd met een in stukjes gesneden slachtoffer. Liam Neeson speelt de rol van een man die zijn innerlijke demonen bevecht met verve: het helpt toch altijd wel om in een film als deze een hoofdrolspeler te hebben die echt kan acteren. Uitstekende mix tussen ouderwets speurwerk en grimmig realisme, met een paar memorabele enge schurken.

“You want your money or you wanna be looking behind you for the rest of your worthless fucking life?

Do this deal and I'll sit on what I know about you.

You can take your little Bert and Ernie act to the other side of the country.

There's plenty of dope dealers in LA.”

Raar maar waar. Ik heb geen enkele van de “Taken” films gezien waarin Liam Neeson achtereenvolgens zijn dochter Kim uit de handen van Albanese kidnappers moet redden, hijzelf en zijn ex-vrouw ontvoerd worden door diezelfde Albanese bende en tenslotte de moordenaar van zijn ex-vrouw moet opsporen. Telkens films die familie gerelateerde misdrijven bevatten. In “A walk among the tombstones” worden de vrouw en de dochter van een drugsdealer ontvoerd, en gebruikt Neeson de ervaring die hij heeft opgedaan bij de politie van New York. Het is niet zo dat ik detective verhalen stelselmatig links laat liggen, hoewel ik bij de “Taken”-reeks het gevoel kreeg dat het weeral over de zoveelste "detective-holt-achter-daders" film gaat. Het is ook niet zo dat ik een bloedhekel heb aan Neeson. Het is weliswaar niet een acteur die gedenkwaardige rollen speelt, maar het is wel een feit dat hij rollen zoals in deze film op een degelijke manier gestalte geeft. Juist zoals in “Non-stop” neemt hij de identiteit aan van een ex-alcoholist die zijn carrière als politieagent de rug heeft toegekeerd en ingeruild voor een meer low-profile beroep. Ook hier zit hij opgescheept met een immens schuldgevoel over een blunder die hij maakte dankzij zijn alcohol probleem.

Volledige recensie hier ...

Een goede misdaad/drama/mysterie/thriller film...

Spannend verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Liam Neeson speelt goed...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Fraaie thriller, het verhaal is behoorlijk rechttoe rechtaan en komt vanaf de eerste minuut op gang. Wel redelijk doorsnee, maar toch een vrij sterke thriller. Het gaat heel lang goed, en daardoor is deze film wel prima te doen, totdat richting het einde even de plank misgeslagen wordt door met een ongeloofwaardige situatie te komen om de film af te kunnen ronden. Zoveelste Hollywoodfilm dus die wordt afgeraffeld, al valt het hier nog wel mee. Het probleem is dat niemand gelooft dat deze ontvoerders die graag de leiding hebben en die altijd hebben genomen opeens besluiten om de plek van de overdracht aan de slachtoffers over te laten, dat deden ze nooit en zouden nu dus ook niet doen. Dat kost het een half sterretje. 3*

Geweldige film. TOP. Ondanks de speelduur van bijna twee uur heb ik me totaal niet verveeld. De tijd vloog gewoon voorbij. Pakkend en soms hard verhaal met fraai geknal. Van films met dit kaliber word ik nou echt blij

Graag meer.

Wim Vink

aka The Godfather Of Dutch Horror

Meh.

Niet echt een typische Neesonfilm à la Taken of Non-Stop, wel een iets grauwer thrillertje. De film ontsnapt echter niet aan enkele irritante clichés, waaronder TJ als 'sidekick-in-spe'. Erg spijtig dat de film aan dergelijke onzin vastklampt.

Liam Neeson doet het op z'n Neeson's. In de bijrollen lopen er niet echt grootheden, al zijn die 2 psychopaten van dienst best goed in hun rol.

Regisseur Scott Frank probeert de film grimmig te houden. Op visueel vlak lukt dat wel. De keuze voor het jaar waarin het verhaal zich afspeelt doet er eigenlijk niet toe, maar soit. Hier en daar worden wat "gruwelijke" beelden getoond. De finale doet echter wat aan een Morgan Freeman-thriller van een jaar of 15 geleden denken.

2,5

Sterke thriller die nog wel wat beter had kunnen zijn als ze de onwaarschijnlijkheden in het verhaal wat hadden kunnen beperken.Nu moet A Walk among the tombstones het vooral hebben van de goede sfeertekening,het camerawerk en de muziek al zet Neeson hier ook wel weer een prima rol neer.Verder toch wel een erg onderhoudende film en ook de kleine rol van Ólafur Darri Ólafsson mag niet onvermeld blijven.